کلدپلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلدپلی
Coldplay
Coldplay-3.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
ملیت لندن، انگلستان
سبک‌ها آلترناتیو راک، بریت پاپ، پیانو راک، ایندی راک
سال‌های فعالیت ۱۹۹۸-اکنون
ناشرین پارلوفون
کپیتول
فی‌یرس پاندا
اعضای کنونی کریس مارتین
جانی باکلند
گای بریمن
ویل چمپیون
سازهای برجسته
گیتار، گیتار باس، پیانو، درام

کلدپلی (به انگلیسی: Coldplay) یک گروه آلترناتیو راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۹۶ در لندن شکل گرفته است. تا کنون بیش از ۵۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های این گروه به فروش رفته‌است.[۱]

آلبوم‌ها[ویرایش]

سال عنوان
۲۰۰۰ چترهای نجات
۲۰۰۲ یورشی از خون به سر
۲۰۰۵ اکس‌اندوای
۲۰۰۸ زنده باد زندگی یا مرگ و همه دوستانش
۲۰۱۱ مایلو زایلوتو
۲۰۱۴ داستان‌های ارواح

تاریخچه[ویرایش]

تشکیل و سال‌های نخست (۱۹۹۹-۱۹۹۶)[ویرایش]

در سپتامبر ۱۹۹۶، کریس مارتین و جانی باکلند در کالج دانشگاهی لندن با هم آشنا شدند. آنان با هم یک گروه موسیقی به نام «پکتورالز»[پانویس ۱] تشکیل دادند.[۲] بعدها، گای بریمن که همکلاسی‌شان بود نیز به آن گروه اضافه‌شد. در سال ۱۹۹۷ گروه به «ستاره دریایی»[پانویس ۲] تغییر نام داد و در باشگاه‌های کوچک بخش کامدن در لندن برای خوانندگان محلی می‌نواخت.[۳] مارتین، فیل هاروی، دوست دوران مدرسه‌اش که آن زمان دانشجوی رشته کلاسیسم در دانشگاه آکسفورد بود را هم به عنوان مدیر برنامه وارد گروه کرد.[۴] اکنون اعضای کلدپلی او را عضو پنجم گروه خود می‌دانند.[۵] هنگامی که ویل چمپیون به عنوان نوازنده پرکاشن به گروه پیوست، کلدپلی کامل شد. چمپیون که در کودکی نواختن پیانو، گیتار، گیتار باس و فلوت را یاد گرفته‌بود، با وجود نداشتن تجربه قبلی به سرعت نواختن درام را نیز یاد گرفت.[۲] آنان در پایان نام کُلدپلی را برای گروه خود برگزیدند. این نام را تیم کرامپتون،[پانویس ۳] یک دانشجوی بومی که این نام را روی گروه خود گذاشته بود، پیشنهاد داد.[۵] در سال ۱۹۹۷، مارتین با تیم رایس-آکسلی آشنا شد. در تعطیلاتی که مارتین و رایس-آکسلی در دهکده ویرجینیا واتر[پانویس ۴] با هم می‌گذراندند، قرار گذاشتند هر کدام آهنگ‌های ساخته خود را با پیانو بزنند. مارتین که رایس-آکسلی را با استعداد دیده‌بود، از او خواست تا به عنوان نوازنده کیبورد به کلدپلی بپیوندد، اما او به دلیل آن که خود گروه کین را داشت، نپذیرفت. این مساله باعث شد که نفرات گروه‌های کلدپلی و کین (که هر دو چهارنفره بودند) بی‌تغییر بمانند.[۶]

در سال ۱۹۹۸، کلدپلی ۵۰۰ نسخه از آلبوم تلفیقی امنیت[پانویس ۵] را منشر کرد. بیشتر نسخه‌های این آلبوم‌ها به دوستان و شرکت‌های ناشر موسیقی داده‌شد و تنها حدود ۵۰ نسخه برای فروش باقی ماند. کلدپلی در دسامبر همان سال با شرکت فی‌یرس پاندا قراردادی امضا کرد.[۷] پس از آن مجموعه‌ای با ۳ آهنگ با نام برادران و خواهران[پانویس ۶] منتشر کردند. این آهنگ‌ها تنها ظرف ۴ روز در فوریه ۱۹۹۹ ضبط شده‌بود.[۷]

در بهار ۱۹۹۹، کلدپلی پس از شرکت در آزمون، با پارلوفون[پانویس ۷] قراردادی برای ۵ آلبوم بست.[۸] پس از نخستین اجرایشان در جشنواره گلستونبری، برای ضبط سومین مجموعه اثر خود با نام آن اتاق آبی[پانویس ۸] اقدام کردند.[۹] در ماه اکتبر ۵۰۰۰ نسخه از آن اتاق آبی برای فروش گذاشته‌شد[۱۰] و آهنگ بزرگ‌تر قوی‌تر[پانویس ۹] از رادیو وان بی‌بی‌سی پخش شد. مراحل ضبط آن اتاق آبی بی‌نظم بود. مارتین ویل چمپیون را از گروه اخراج کرد و دوباره از او خواست تا بازگردد و خود به خاطر این اشتباهش دائم‌الخمر شده‌بود. سرانجام، اعضای کلدپلی برای سالم نگه‌داشتن گروه قوانینی را برای همه‌شان بین خود وضع کردند: نخست این که در کلدپلی دموکراسی حاکم است و سود به تساوی بین‌شان تقسیم خواهد شد، مانند گروه‌های یوتو و آر.ای.ام.؛ دوم این که هر کس مواد مخدر مصرف کند از گروه اخراج خواهدشد.[۱۱]

چترهای نجات (۲۰۰۱-۱۹۹۹)[ویرایش]

در مارچ ۱۹۹۹، کلدپلی کارش را روی آلبوم آغازینش (چترهای نجات) آغاز کرد. این آلبوم به تهیه‌کنندگی کن نلسون در استودیو راکسفیلد[پانویس ۱۰] ولز ضبط شد. کلدپلی در تور کارلینگ[پانویس ۱۱] (که در آن ترانه‌های منشرنشده اجرا می‌شد) هم شرکت کرد. همچنین میتوان این آلبوم را ورود یک گروه موسیقی بزرگ به دنیای موسیقی دانست.آهنگ(زرد)yellowچنان موفق شد که کلدپلی توانست خود را رقیبی برای گروه هایی مثل یوتو(u2)بسازد.

هجومی از خون به مغز (۲۰۰۴-۲۰۰۱)[ویرایش]

کنسرت کلدپلی در کانزاس، ۲۰۰۵

آهنگ (ساعت ها)Clocksآهنگ اول این آلبوم کلدپلی را بزرگ تر از قبل نشان داد.این آهنگ موفق به دریافت بهترین آهنگ سال از گرمی شد.اما فقط این آهنگ از این آلبود بزرگ نبود! آهنگ هایی مثل:دانشمند و در جای خودم و آمستردام.

آلبوم ایکس‌وایگرگ (۲۰۰۶-۲۰۰۴)[ویرایش]

آلبوم X&Y در June ۲۰۰۵ وارد بازار شد، این آلبوم با ۸٫۳ میلیون نسخه فروش آنقدر اهمیت داشت که با تاخیری که در انتشار آن وجود آمد باعث شد تا قیمت سهام شرکت موزیک EMI کاهش پیدا کند.ترانه اصلی این آلبوم با نام «Speed of Sound» رتبه اول را ۲۸ کشور به دست آورد و دومین ترانه سریعترین پروفروش را به دست آورد.

آلبوم زنده‌باد زندگی (۲۰۰۹-۲۰۰۶)[ویرایش]

در ژوئن سال ۲۰۰۸ کلدپلی آلبوم Viva La Vida به معنی زنده باد زندگی را منتشر کرد. تبلیغات این آلبوم از مدتی قبل و با پخش ترانهٔ Violet Hill به معنی تپه‌های بنفش شروع شده بود. این آلبوم همانطور که از اسمش بر می‌آید رگه‌هایی از آهنگ‌های اسپانیایی یا همان هیسپنیک را دارا است و به گفت خود کریس مارتین ایده ساخت آن در توری که گروه در اسپانیا و آمریکای لاتین بر‌گزار کرد، شکل گرفت. این آلبوم از آلبوم‌های قبلی کلدپلی که خودشان با نام سه گانه از آن یاد می‌کنند متفاوت است.

آلبوم مایلو زایلوتو (۲۰۱۱-۲۰۰۹)[ویرایش]

و سرانجام در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۱ آلبوم Mylo Xyloto به بازار عرضه شد و بلافاصله به صدر آلبوم پرفروش ۱۸ کشور رسید . این آلبوم شامل ۱۴ آهنگ بوده و با آهنگ بیکلامی همنام با آلبوم شروع می شود. برای آهنگهای Paradise و Every Teardrop Is a Waterfall و Charlie Brownموزیک ویدیو ساخته شده است.

شکایت جو ستریانی از کلدپلی[ویرایش]

در دسامبر سال ۲۰۰۸ جو ستریانی، رسماً از گروه کلدپلی به اتهام سرقت آثار هنری شکایت کرد.[۱۲] ستریانی مدعی شد کلدپلی در قطعهٔ «Viva La Vida» که در آخرین آلبوم این گروه(با همین نام) منتشر شده، بدون کسب اجازه، از قسمت عمده‌ای از بخش اصلی اثر بدون کلام سال ۲۰۰۴ او به نام «If I Could Fly» استفاده کرده‌است.[۱۳][۱۴]

جو ستریانی در حالی درخواست دریافت خسارت معنوی و مادی را مطرح کرده‌است که کلدپلی برای آهنگ «Viva La Vida» نامزد دریافت گرمی بهترین محصول ضبط شدهٔ سال و بهترین آهنگ سال شده‌است. این قطعه پس از انتشار، در بسیاری از نقاط جهان به صدر جدول‌های موسیقی راه یافت و شرکت اپل از آن برای تبلیغ پخش کننده موسیقی آی‌پاد استفاده می‌کند.

سبک موسیقی[ویرایش]

سبک موسیقی کلدپلی را آلترناتیو راک می‌دانند و آنان را با جف بوکلی و اویسس مقایسه می‌کنند.[۱۵][۱۶] کریس مارتین، خوانندهٔ اصلی گروه سبک گروه را راک سنگ‌آهک (به انگلیسی: limestone rock) نامیده است.[۱۷] واژگان ترانه‌های مارتین را، همانند اندرو مونتگومری از گروه جنیوا، فمینیستی می‌دانند.[۱۵] موسیقی این گروه "عمیق و اندیشه‌ناک"، "رمانتیک غمگین" و "آیینه احساسات اعضای آن" نیز نامیده شده‌است.[۱۸]

آل‌میوزیک نوای نخستین آلبوم استودیویی گروه، چترنجات را "پاپ دارای ملودی همراه با صدای گیتار نامنظم و پرکاشن تازیانه‌ای" و با "تاریکی لطیف و شالودهٔ هنری" ارزیابی کرده‌است.[۱۵] در نقدی که بر آلبوم حمله‌ای از خون به مغز نوشته شده، آهنگ‌ها با "یک ملودی توپُر و اندوهناک" و "رازی نوظهور" تلقی شده‌است.[۱۹] موسیقی آلبوم ایکس و وای "بازتاب تردیدها، ترس‌ها، امیدها و عشق‌های کریس مارتین" خوانده شده‌است.[۱۸]

نام‌های انگلیسی[ویرایش]

  1. Pectoralz
  2. Starfish
  3. Tim Crompton
  4. Virginia Water
  5. Safety
  6. Brothers & Sisters
  7. Parlophone
  8. The Blue Room
  9. Bigger Stronger
  10. Rockfield Studios
  11. Carling Tour

منابع[ویرایش]

عمومی[ویرایش]

  • Roach، Martin. Coldplay: Nobody Said It Was Easy. Omnibus Press، September 2003. ISBN 0-7119-9810-8. 

ویژه[ویرایش]

  1. «Coldplay - Viva la Vida»(انگلیسی)‎. Contact Music، ۳۰ ژوئن ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۲۹ خرداد ۱۳۸۸. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ مهرین، علی. «All That Is Cold play»(انگلیسی)‎. روزنامه داون، ۱ می ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۸. 
  3. Roach, p. 19
  4. Roach, p. 22
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «"Newsreel: An appeal to Wikipedia enthusiasts"»(انگلیسی)‎. وبگاه رسمی کلدپلی، ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۸. 
  6. اودل، مایکل. «Q Magazine - The Shore Thing»(انگلیسی)‎. مجله کیو (Q)، ۱ می ۲۰۰۴. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۸. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ گاندرسن، ادنا. «Coldplay searching for a balance»(انگلیسی)‎. یواس‌ای تودی، ۱۳ فوریه ۲۰۰۳. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۸. 
  8. «Coldplay to Quit»(انگلیسی)‎. دیلی استار، ۷ ژانویه ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۸. 
  9. Roach, p. 26
  10. Roach, p. 28
  11. دو لاک، جی. فریدام. «Blue-Throated Warbler»(انگلیسی)‎. واشنگتن پست، ۲ اکتبر ۲۰۰۵. بازبینی‌شده در ۱۵ تیر ۱۳۸۸. 
  12. اخبار Yahoo
  13. سایت BBC
  14. ویدئویی از سایت E-Online در مقایسه دو اثر جو ستریانی و کلدپلی در یوتیوب
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ «Parachutes review»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۱۲ تیر ۱۳۸۸. 
  16. Coldplay warms the renamed amphitheater. . ساکرامنتو بی، ۳۰ می ۲۰۰۳، صفحه TK17. 
  17. هدلی، کارولاین. «Grammy awards 2009: Coldplay lead British triumph»(انگلیسی)‎. دیلی تلگراف، ۹ فوریه ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۱۲ تیر ۱۳۸۸. 
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ «X&Y review»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۱۳ تیر ۱۳۸۸. 
  19. «A Rush of Blood to the Head review»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۱۳ تیر ۱۳۸۸. 

پیوند به بیرون[ویرایش]