کریس براون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کریس براون
Chris Brown 5, 2012.jpg
اطلاعات هنرمند
نام اصلی کریستوفر موریس "کریس"
نام مستعار سی. بی.، کریس برتزی
زادروز ۵ مهٔ ۱۹۸۹(۱۹۸۹-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-0۵) ‏(۲۴ سال)
تاپاهانوک، ویرجینیا
اهل کشور پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
سبک‌ها پاپ، آر اند بی، هیپ هاپ
کار(ها) خواننده و بازیگر
مدت کار ۲۰۰۵ تاکنون
وب‌گاه www.chrisbrownworld.com

کریستوفر موریس "کریس" براون (به انگلیسی: Christopher Maurice "Chris" Brown) (زاده ۵ مه ۱۹۸۹) خواننده آمریکایی است که تاکنون برنده جوایز متعددی در جوایز بت، مسابقه انتخاب نوجوانان، جوایز بیل بورد شده‌است. او در سال ۲۰۰۵ خوانندگی را به عنوان حرفه‌اش برگزید و در همان زمان که ۱۶ ساله بود مدرسه و تحصیل را ترک گفت و به دانشگاه راه نیافت.

او گفته‌است که اگر خواننده نمی‌شد، قطعاً بسکتبالیست می‌شد. به گفتهٔ خودش او به خوبی بسکتبال باز می‌کند و خوانندهٔ معروف و محبوبی است، به طوری که بارها برنده جوایز انتخاب نوجوان و انتخاب کودکان شده‌است. او گفته‌است که آلبوم‌ها و آهنگ‌هایش تنها برای طرفدارانش مناسب است و امکان دارد که در نظر منتقدان به عنوان بهترین‌ها برگزیده نشود. اما همانطور که در فهرست جایزه‌هایش دیده می‌شود، کارهایش نظر بسیاری از منتقدان را نیز جلب کرده‌است.

زندگینامه[ویرایش]

دوران کودکی و نوجوانی[ویرایش]

براون در شهر کوچک تاپاهانوک در ویرجینیای ایالات متحده آمریکا زاده شد. پدر و مادرش، کلینگتون براون و هاوکینز پس از تولد او دو فرزند دیگر نیز به دنیا آوردند، یک دختر و یک برادر کوچک تر برای کریس به نام مایلز که بارها در ودیو کلیپ‌های کریس حضور یافته و رقصیده‌است. کودکی‌اش را با آثار مایکل جکسون که به گفتهٔ خودش، «بزرگ‌ترین الهام‌گر تمام زندگی‌اش بوده»[۱] گذراند و آرزوی رپر شدن را از سنین کودکی در سر پروراند.[۲] وقتی ۱۲ ساله شد، مادرش با شنیدن صدای او در حال آواز خواندن در اطراف خانه متوجه شد که صدای او عالی است. اما تا سن ۱۶ سالگی که تینا دیویس از استودیوی دف جم او را دید به آن عرصه روی نیاورد.

تینا به او کمک کرد تا با جیو رکوردز همکاری کند و نخستین آلبوم خود را در آن جا بسازد. سرانجام در نوامبر ۲۰۰۵، آلبوم کریس بروان به سی‌دی فروشی‌های سراسر آمریکا برده شد و با فروش بالایی در صدر جدول‌ها قرار گرفت. با این که بیشتر آهنگ‌های او الهام‌گرفته از هیپ هاپ هستند، اما صدای او در واقع آوایی از ریتم و بلوزهای کلاسیک است، آوایی که باعث شد تینا دیویس آن را بی‌مانند بخواند. او اکنون با دو آلبوم پرفروش و بازی در ۴ فیلم به همراه کلمبوس شرت یکی از معروف‌ترین چهره‌های خوانندگی و جزو محبوب‌ترین خواننده‌ها در آمریکا و سراسر جهان است.

شروع خوانندگی به صورت حرفه‌ای[ویرایش]

کریس بروان:۲۰۰۵-۲۰۰۶[ویرایش]

او در اواخر سال ۲۰۰۴ مدرسه را رها کرد تا مقدمات آلبوم اش، کریس براون، را فراهم کند. سرانجام در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۵ آلبوم منتشر شد و در لیست دویست آلبوم برتر بیل برد در مقام دوم جای گرفت که موفقیت عظیمی برای اولین آلبوم او بود. باور نکردنی بود که در همان هفتهٔ اول بیش از ۱۵۵۰۰۰ نسخه‌اش در اولین هفته به فروش رفته بود. ودیو کلیپ حرکتش بده! در ایالات متحده، زلاند نو و استرالیا در مقام اول پرطرفدارترین آهنگ‌ها قرار گرفت. ودیو ی پس از آن، "هی! (متاسفم دوشیزه انم)" نیز دومین آهنگ پرطرفدار کریس در جداول ده آهنگ برتر، و در واقع هفتمین در آمریکا و سیزدهمین در بریتانیا بود.

سومین موزیک ودیو اش، "به من بده"، در مارس ۲۰۰۶ با همراهی لیل وین به بازار عرضه شد. این آهنگ هرچند که به صورت میکس شده با همراهی لیل وین در سی دی‌های فروخته شده نبود، اما بعدها اضافه شد. ای آهنگ از رتبهٔ ۸۰ جداول بیل برد، به سرعت به رتبهٔ ۱۵ صعود کرد. لازم به ذکر است که دستیار کارگردان دومین و سومین کلیپ اش را خود بر عهده داشته‌است. خداحافظی کن، اهنگی که برای فیلم گام بردار ساخته شده بود نیز به صورت کلیپ به نمایش عموم در آمد.

در جون ۲۰۰۶، کریس دی وی دی‌هایی را با عنوان "سیاحت کریس براون" عرضه کرد که قدم به قدم مسافرت او ابتدا به بریتانیا و سپس به ژاپن را نمایش می‌دهد، که البته نماهایی از مراحل آماده شدن او برای اولین مسابقه گرمی اش، و مچنین پشت صحنهٔ کلیپ‌هایش را در خود گنجانده بود.

بی سابقه: ۲۰۰۶-اواسط ۲۰۰۸[ویرایش]

پس از به پایان رساندن تابستان اش با نی-یو باون به سرعت دست به کار ساخت آلبوم جدید اش، "بی سابقه" شد که قرار بود در ۲۸ آگوست ۲۰۰۷ منتشر شود، در حالی تاریخ عرضه‌اش به ۶ نوامبر همان سال تغییر یافت. این آلبوم هم در لیست دویست تایی پرفروش‌های بیل بورد چهارم و در لیست بهترین آهنگ‌های سبک آر اند بی دوم شد. در همان هفتهٔ اول ۳۰۰۰۰۰ نسخه به فروش رفت، مقداری که ۱۴۰۰۰۰ بیش از انتظارات بود.

اولین ودیو ی این آلبوم دیوار به دیوار لود، که در لیست ۱۰۰ ودیوی برتر بیل بورد ابتدا نود و ششم، سپس هفتاد و نهم و در آخر بیست و دوم شد. "بوس بوس" نیز که دومین ودیو بود، بیش از انتظار گل کرد و در مقام اول جداول بیل بورد قرار گرفت. این آهنگ با همراهی تی-پین ساخته و پرداخته شده بود. ودیوی با تو که در ۴ دسامبر ۲۰۰۷ وارد بازار شد را می‌توان بزرگترین موفق کریس براون تا به آن زمان دانست، زیرا پس از دوم شدن در جدول بیل بورد، در مقام‌های اول یا دوم بسیاری از کشورها مانند: اندونزی، سنگاپور، برزیل، کانادا، فیلیپین، ایالات متحده، قبرس، فرانسه، ایرلند، بریتانیا، مالزی و استرالیا جای گرفت.

بی سابقه"، نسخهٔ "جاوادانه[ویرایش]

در تاریخ سوم جون ۲۰۰۸، یک نسخهٔ لوکس از آلبوم بی سابقه با عنوان نسخهٔ جاودانهٔ بی‌سابقه منتشر کرد که در واقع هفت ماه بعد از نسخهٔ اصلی در اختیار عموم قرار گرفته بود. نسخهٔ جدید شامل چندین آهنگ جدید نیز مانند جاودانه می‌شد، که در همان زمان در رتبهٔ سوم صد آهنگ برتر بیل بورد قرار گرفت.

با انتشار این آلبوم، بروان عازم سفری برای کنسرت "تعطیلات بی سابقه" شد، و به مسافرت در سی شهر آمریکایی پرداخت. کنسترش در کنسینانتو، اهیو در تاریخ ششم دسامبر ۲۰۰۷ شروع شد و در هنولولو ی هاوایی پایان یافت. ودیوهایش در همان سوم جون ۲۰۰۸ به عنوان سی دی دوم بی سابقه: نسخهٔ جاودانه منتشر شد.

کریس براون در بت اوارد ۲۰۰۸ برندهٔ جایزهٔ بهترین خوانندهٔ مرد شد. او در این مسابقه شعر باتو و [[به زیر کشاندن تو را اجرا کرد. همراهی سیارا در رقص نیز یکی از عوامل برنده شدن او بود. او همچنین در آلبوم جدید لوکاریس، تئاتر ذهن، با همراهی این خواننده در آهنگ آن دختران چگونه‌اند مشارکت دارد.

در سال ۲۰۰۹ نیز آلبوم جدید او با مشارکت بسیاری از چهره‌های مهروف خوانندگی به بازار عرضه خواهد شد.

کمک به خیریه‌ها[ویرایش]

کریس براون در سال ۲۰۰۶، پنجاه هزار دلار از درآمد تور آپ کلوز اند پرسنال را به بیمارستان تحقیقاتی اطفال سنت جود هدیه کرد.

لیست آلبوم‌ها و ودیو هاو فیلم‌های کریس براون[ویرایش]

آلبوم ها

ویدیوها/دی وی دی ها

فیلم ها

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کریس براون موجود است.
  1. Corner, Lewis. «Chris Brown pays tribute to Michael Jackson»(انگلیسی)‎. digitalspy.co.uk، ۳ مه ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱. 
  2. Eggar, Robin. «The new Michael Jackson»(انگلیسی)‎. The Times، ۱۲ فوریه ۲۰۰۶. بازبینی‌شده در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱.