لانا دل ری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لانا دل ری
Lana Del Ray at the Echo music award 2013.jpg
لانا دل ری در جشنواره جایزه موسیقی اکو، ۲۱ مارس ۲۰۱۳
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی الیزابت وولریج گرنت
نام مستعار لانا دل ری
Lana Del Ray
Lana Rey Del Mar
لیزی گرنت
May Jailer
Sparkle Jump Rope Queen
تولد ۲۱ ژوئن ۱۹۸۶(۱۹۸۶-06-۲۱) ‏(۲۸ سال)
ملیت نیویورک، نیویورک، امریکا
سبک‌ها آلترنتیو, هیپ هاپ, پاپ
سازها آواز, گیتار
سال‌های فعالیت ۲۰۰۵ – اکنون
ناشرین اینتراسکوپ، پالیدور، استرینجر
وب‌گاه lanadelrey.com

الیزابت وولریج گرنت (به انگلیسی: Lana Del Rey) (متولد ۲۱ ژوئن ۱۹۸۶ میلادی)، که بیشتر با نام هنری لانا دل ری شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای امریکایی است. دل ری ترانه سرایی را در سن ۱۸ سالگی شروع کرد و اولین قرارداد ضبط خود را در ۲۲ سالگی با ۵ Points Records در سال ۲۰۰۷ بست که به انتشار آلبوم لانا دل ری شناخته شده با لیزی گرنت در جوئن ۲۰۱۰ انجامید. دل ری با بازخرید قرارداد آن را در آوریل ۲۰۱۰ لغو کرد و سپس قراردادی مشترک با اینتراسکوپ، پالیدور و استرینجر رکوردز را در ژوئیه ۲۰۱۱ امضا کرد.

بعد از این که وی اولین تک آهنگ خود، بازی‌های رایانه‌ای را در ژوئن ۲۰۱۱ منتشر کرد، شخصاً اقدام به ساخت موزیک ویدئوی آهنگ کرد و در آگوست ۲۰۱۱ آن را بر روی یوتیوب قرار داد. بعد از این که نماهنگ در اینترنت بشدت سر و صدا به پا کرد و بیش از ۲۰ میلیون بار دیده شد، آلبوم استودیویی دوم وی، بدنیا آمده برای مردن، در ژانویه ۲۰۱۲ منتشر شد. این آلبوم بیش از ۳٫۶ میلیون نسخه در جهان در سال ۲۰۱۲ فروش کرد، که باعث شد پنجمین آلبوم پرفروش همان سال شود. بر اساس رتبه بندی‌های مختلف در سراسر اروپا، تعداد قابل توجهی از آهنگ‌های این آلبوم، از جمله "جین‌های آبی"، "سرود ملی"، "بدنیا آمده برای مردن" و "اندوه تابستانی" در لیست‌های ۱۰ ترانه برتر قرار گرفتند.

با انتشار سومین آلبوم چندآهنگه وی، پارادایس، دل ری برای سومین بار توانست در میان ۱۰ آلبوم برتر در ایالات متحده، رتبه‌ای کسب کند. این آلبوم رتبه دهم را در بیلبورد ۲۰۰ با فروش ۶۷٬۰۰۰ نسخه در هفته اول بدست آورد. تا به امروز دیسکوگرافی لانا دل ری شامل دو آلبوم استودیویی بلند، سه آلبوم چندآهنگه، هفت تک آهنگ و هشت موزیک ویدئو می‌شود. این موسیقی دان و سینماگر تا کنون افتخارات بسیار زیادی را کسب کرده است. او موفق به کسب جایزه Q برای "بهترین چیز جدید" یک جایزه GQ برای "زن سال"، دو جایزه بریت، یکی برای "دستیابی به موفقیت بین‌المللی" و دیگری برای "هنرمند تک خوان پاپ بین‌المللی"، و یک جایزه EMA برای "بهترین کار آلترنتیو" شده است.

موسیقی وی بخاطر سبک "فیلم نوار" (شبیه به موسیقی متن فیلم‌های سینمایی) و توجه به جنبه‌های مختلف فرهنگ پاپ، بویژه موسیقی پاپ دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی امریکا، شناخته می‌شود[۱]. صدای لانا دل ری با دامنه آوایی منحصربه‌فرد، زیبا و فریبنده آلتو توصیف می‌شود. او صدای خود را یک آوای "منحصربه‌فرد و با حالت گانگستری شبیه نانسی سیناترا وصف می‌کند. قبل از امضای قرارداد با یک ناشر موسیقی بزرگ، دل ری به تنهایی به ساخت و ارائه نماهنگ‌های خود می‌پرداخت. از لحاظ موسیقی، وی الهام پذیری خود را مدیون کسانی که آن‌ها را استادن هر سبک می داند، است. از جمله این افراد می‌توان به الویس پریسلی، امی واینهاوس، جنیس چاپلین، امینم، بروس اسپرینگستین و بریتنی اسپیرز نام برد.

زندگی و حرفه[ویرایش]

۱۹۸۶–۲۰۱۰: دوران کودکی و شروع حرفه[ویرایش]

لانا دل ری با نام الیزابت وولریج گرنت در نیویورک و در تاریخ ۲۱ ژوئن ۱۹۸۶ به دنیا آمد. وی در Lake Placid نیویورک به همرا دو خواهر و برادر کوچکتر بزرگ شد. او خواندن را در هنگامی که یک دختربچه بود در هم سرایی کلیسا آغاز کرد. در ۱۴ سالگی وی به مدرسه کنت، یک مدرسه شبانه روزی در کانکتیکات برای مقابله با وابستگی اش به الکل رفت و در سن ۱۸ سالگی به زادگاهش بازگشت. سپس در دانشگاه فوردهام واقع در نیویورک سیتی شروع به تحصیل در شاخه‌ای از فلسفه با عنوان متافیزیک کرد. وی در این باره می‌گوید: "این پلی است میان شکاف خدا و علم. من به خدا و این که چگونه تکنولوژی می‌تواند ما را به هم برای فهمیدن این که از کجا و چرا آمده‌ایم نزدیک کند." او می‌گوید: " در آن زمان بود که تجربه موسیقیایی من آغاز شد. من به نوعی افرادی را برای خودم پیدا کردم."

هنگامی که عمویش به او "شش کلید اصلی گیتار" را آموزش داد، زندگی اش برای همیشه عوض شد. لانا می‌گوید: "با کلید سل، لا، دو و دو مینور و لا مینور و چند کلید دیگر فهمیدم که می‌توانم میلیون‌ها آهنگ بسازم." وی از آن پس شروع به اجرا در کلاب‌های شبانه اطراف شهر با نام‌های مستعار مختلفی همچون "Sparkle Jump Rope Queen"، "لیزی گرنت" و "پدیده" پرداخت. او می‌گوید: "من همیشه در حال آوازخواندن بودم اما هیچ برنامه‌ای برای دنبال کردن آن به صورت جدی نداشتم. هنگامی که در سن ۱۸ سالگی به نیویورک سیتی رفتم من شروع به نوازندگی در کلاب‌هایی در بروکلین کردم—من دوستانی خوب و طرفدارانی فداکار در صحنه‌های زیرزمینی دارم، اما ما در آن نقطه برای یکدیگر می‌نواختیم—و آن تنها همین بود."

من می‌خواستم بخشی از صحنه موسیقی دانان سطح بالا باشم. انگیزه کمی داشتم زیرا من دوستان زیادی نداشتم و امید داشتم تا با مردم ملاقات کنم و عاشق شوم و یک اجتماع اطراف خودم درست کنم، همانند کاری که دیگران در دهه ۶۰ میلادی می‌کردند.

—لانا دل ری، [۲]

در ۲۵ آوریل ۲۰۰۵، یک سی دی هفت قطعه‌ای تحت نام الیزابت وولریج گرنت، در اداره کپی رایت ایالات متحده ثبت شده است. عنوان این درخواست نامه "Rock Me Stable" بود. همچنین عنوان دیگری به نام "جوان همچو من" در این درخواست نامه ثبت شده است. عنوان قطعه‌ها در حال حاضر ناشناخته است. در میان سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ آلبوم دیگری با عنوان "Sirens" تحت نام "می جیلر" ضبط شده است و نسخه‌ای از آن در می ۲۰۱۲ لو رفته است.

هنگامی کی او ۲۰ ساله بود، یک قرارداد ضبط به ارزش ۱۰٬۰۰۰ دلار امضا کرد و به یک پارکینگ تریلر (اتاقهای چرخدار متصل به‌وسائط نقلیه) در خارج از شهر نقل مکان کرد. آلبوم وی اگرچه کنار گذاشته شد اما باعث تغییر جهت توجهش شد و در عوض او شروع به کار در یک شرکت خدمات اجتماعی کرد. او در مجله ووگ در سال ۲۰۱۲ گفت: "امدادرسانی به به بی خانمان‌ها و توان بخشی به الکلی‌ها و مصرف کنندگان مواد مخدر—این زندگی من برای پنج سال گذشته بود." فلیسیا سالیوان از هافینگتن پست با وی بعد از انتشار آلبوم بکش بکش درباره زندگی اش در پارکینگ تریلر مصاحبه کرده است.[۳]

چند سال بعد، دل ری قراردادش با ۵ Point Records بست. این شرکت یک ناشر مستقل موسیقی به تهیه کنندگی David Kahne بود. این ناشر اولین آلبوم چندآهنگه دل ری را که سه قطعه داشت و بکش بکش نام گرفت در اکتبر ۲۰۰۸ و همچنین اولین آلبوم بلند وی، لانا دل ری شناخته شده با لیزی گرنت را در ۲۰۱۰ منتشر کرد. دل ری در این مورد می‌گوید: "دیوید تنها یک روز پس از آن که پیش نمایشی از آهنگ مرا شنیده بود، از من خواست تا با من کار کند. او به عنوان تهیه کننده‌ای با صداقت بسیار زیاد شناخته شده است که به ساخت موزیک‌هایی که فقط پاپ نیست علاقه دارد."


دل ری بعدها آلبوم لانا دل ری شناخته شده با لیزی گرنت را در ژانویه سال ۲۰۱۰ منتشر کرد. این اولین آلبوم بلند حرفه‌ای خواننده بود که تحت نام لیزی گرنت و با برچسب یک ناشر مستقل موسیقی منتشر شد. پدر دل ری، رابرت گرنت، به او برای فروش آلبوم کمک کرد. این آلبوم برای مدتی از طریق آیتونز قابل دریافت بود تا این که از روی آیتونز برداشته شد. این آلبوم فقط از طریق اینترنت قابل دریافت بود و رسماً هیچگاه به علت مشکلات مالی ناشر منتشر نشد. لانا درباره این آلبوم می‌گوید: "اگر یوتیوب را تماشا کنید می‌بینید که هر ۱۳ آهنگ این آلبوم میلیون‌ها بار دیده شده است. پس نمی‌توانیم بگوییم کسی این آهنگ‌ها را نشنیده است. آنها آهنگ‌های بسیار خوبی هستند و همه کسانی که روی این آلبوم کار کرده‌اند به آن افتخار می‌کنند."[۱]

David Kahne و David Nichtern صاحب ناشر قبلی لانا دل ری هر دو اظهار داشتند که گرنت حقوق آثار خود را از این شرکت باز خرید کرد و آلبوم از روی آیتونز برداشته شد. آن‌ها همچنین در این باره می گویند او می‌خواست این موضوع از جریان حرفه‌ای وی خارج شود و با این کار فرصت‌های آینده برای توزیع و پخش کارهایش را خفه می‌کرد. David Kahne همچنین می‌گوید: "از آنجایی کمه من می‌توانم بگویم من فکر می‌کنم لانا صاحب آلبوم است، و او می خواد این آلبوم از جریان کار خارج شود، و این دلیلی هست که آن‌ها حقوق آلبوم را از ناشر خریدند. من فکر می‌کنم او می‌خواهد لانا دل ری باشد و نه لیزی گرنت. این اسم خانوادگی او بوده است و او خیلی دراماتیک است. او این شخص دیگر را از بین برد. من فکر می‌کنم او در واقع فکر می‌کند شخص دیگری است و احتمالاً همینطور هم هست. بنابراین این تصمیمی بود که او گرفت. این که او دیگر نمی‌خواست ردی از آن شخص وجود داشته باشد."[۵]

۲۰۱۱–۲۰۱۲: بدنیا آمده برای مردن، مشکلات حقوقی، پارادایس و حرفه‌های دیگر[ویرایش]

دل ری در حال اجرا در ۵ دسامبر ۲۰۱۱

بعد از آپلود تعدادی از قطعه‌هایش بر روی یوتیوب، دل ری کشف شد و قراردادی با Stranger Records برای اولین تک‌آهنگش بازی‌های رایانه‌ای، امضا کرد. او به آبزرور گفته بود: "چند ماه پیش این آهنگ را به صورت آنلاین منتشر کردم فقط به خاطر این که این آهنگ مورد علاقه من بود. صادقانه بگویم این قرار نبود که تک‌آهنگ اصلی و بخصوص باشد اما مردم واقعاً به آن توجه کردند." این آهنگ برای او یک جایزه Q برای "چیز بزرگ بعدی" در اکتبر ۲۰۱۱ و یک جایزه آیور نوولو برای "بهترین آهنگ معاصر" در سال ۲۰۱۲ به ارمغان آورد. در همان ماه او قراردادی مشترک با اینتراسکوپ رکوردز و پالیدور برای کار روی دومین آلبوم استودیویی اش بدنیا آمده برای مردن امضا کرد. دل ری اشتیاقی را در انتظار برای آلبوم جدیدش با تعدادی از اجراهای زنده همچون کنسرت‌های تبلیغاتی در سالن باوری و شاتو مارمونت، و همچنین با اجراهایی در شوهای تلویزیونی همانند De Wereld Draait Door و Later... with Jools Holland به وجود آورد.

"او برای ساختن "بازی‌های رایانه‌ای" از قطعه فیلم‌های قدیمی که در یوتیوب موجود بود استفاده کرد. او فکر می‌کرد که استفاده از این فیلم‌ها رایگان است، اما دردسر حقوقی او از همین جا شروع شد." دل ری گفت: "از من برای انتشار این کلیپ شکایت شد. واقعاً روز بدی بود. یک میلیون بیننده داشت اما آن را از روی یوتیوب برداشتند. به همین دلیل من در حال حاضر با فردی کار می‌کنم که متخصص اخذ اجازه برای انتشار تصاویر است."[۱]

او درباره موفقیتش در مسیر اصلی اش، در Clash Music در نوامبر ۲۱۱ می‌گوید:

"وقتی همه چیزی را که عاشقش هستی پیدا می‌کنی و آن را رها می‌کنی، که برای من آن چیز موسیقی بود، جاه طلبی ات قطعاً شروع به تغییر می‌کند، مجبور است. هدف‌های من از خواستن به تبدیل شدن به یک هنرمند مهم، به تبدیل شدن به یک عضو فعال جامعه‌ام تغییر پیدا کرده‌اند. این واقعاً خوب است که موسیقی من در حال پخش است و مردم به آن توجه می‌کنند، اما موسیقی دیگر کانون اصلی توجه من نیست، حتی نزدیکش هم نیست. هدف من این است که یک شخص خوب و کسی که با کرامت و لطف و مرحمت زندگی می‌کند باشم. من باز هم ترانه سرایی می‌کنم چون حالا دیگر مجبورم. این یک نعمت است و به من اجازه می‌دهد تا بر روی چیزهای مورد علاقه و حرفه‌های دیگر تمرکز کنم. من یک آلبوم درست کردم و هیچکس به آن گوش نداد. من با این موضوع مشکلی ندارم. من سه سال پیش یک ضبط نفیس انجام دادم که برای من عالی بود. من یاد گرفتم که چیزها را برای خودم انجام دهم، و این واقعیت که به نوعی این‌ها برای من کار کرد..."

در ۴ ژانویه ۲۰۱۲، گزارش شد که دل ری قراردادی با آژانس NEXT Model Management امضا کرده است. او همچنین دو آهنگ از آلبومش را در ساتردی نایت لایو در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲ اجرا کرد و بازخوردی منفی از طرف منتقدان و عموم مردم دریافت کرد. مجری مهمان برنامه شبانگاهی، دنیل ردکلیف از اجرای دل ری با وجود این که اجرای او را ندیده بود، دفاع کرد. دل ری قبل از آن موضع خود در برنامه دفاع کرده بود: "من یک موسیقی دان خوب هستم [...] من از مدت زمان بسیار زیادی در حال خوانندگی هستم و فکر می‌کنم لورن مایکلز [سازنده برنامه] این را می داند [...] این یک تصمیم اتفاقی نیست." هفته بعد در برنامه، کریستن ویگ، کمدین و بازیگر امریکایی، دل ری را دست انداخت و ادای او را که به صورت طنز آمیز در حال دفاع از خودش در Weekend Update در آورد.

بدنیا آمده برای مردن رسماً در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۲ در سراسر دنیا منتشر شد و در ۱۱ کشور رتبه اول را بدست آورد. اگر چه واکنش‌های انتقادی مختلفی از آلبوم شد. در همان هفته دل ری اعلام کرد که حقوق اولین آلبومش که سال ۲۰۱۰ منتشر شده بود را بازخرید کرده است و قصد انتشار مجدد آن را در تابستان ۲۰۱۲ توسط اینتراسکوپ رکوردز و پالیدور دارد. برخلاف اظهار دل ری، ناشر و تهیه کننده قبلی David Kahne هر دو اظهار داشتند که او حقوق آلبوم را در آوریل سال ۲۰۱۰ و زمانی که از شرکت به علت پیشنهاد قرارداد جدید جدا شد، خرید. بدنیا آمده برای مردن ۳/۴ میلیون نسخه در ۲۰۱۲ فروش داشت و باعث شد پنچمین آلبوم پرفروش همان سال شود. در امریکا و در چارت آلبوم‌های بیلبورد ۲۰۰ به خوبی رتبه اورد و بعد از ۳۶ هفته ماندن در لیست، در رتبه ۷۶ قرار گرفت.

ستاره پاپ بریتانیایی، شریل کول، در می ۲۰۱۲ تایید کرد که دل ری قرار است برای آلبوم جدیدش، یک میلیون روشنایی ترانه سرایی کند. کول از دل ری به عنوان "فوق العاده با استعداد" یاد کرد، و در مورد این که چگونه تصمیم گرفت برای این کار به سوی دل ری برود صحبت کرد: "من حدود یک سال پیش متوجه لانا شدم. من داشتم به این آهنگ‌ها که واقعاً به گوش من تازه و فوق العاده می‌آمدند، گوش می‌دادم و از شخصی پرسیدم که او که بود و او گفت، 'حواست بهش باشه، اون یه دختر به نام لانا دل ری هست. '" در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۲ یک میلیون روشنایی که آهنگ Ghetto Baby نوشته دل ری، شامل آن بود منتشر شد.

در یک مصاحبه با RTVE، در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۲، دل ری اعلام کرد که در حال کار بر روی یک آلبوم جدید بوده است و این که ۵ قطعه از آن نوشته شده‌اند. دو قطعه از آن‌ها با نام‌های "جوان و زیبا" و "در سرزمین خدایان و هیولا ها" بوده و قطعه بعدی "من بادی الکتریک را می‌خوانم نام دارد که در فستیوال Radio ۱'s Hackney Weekend بی‌بی‌سی به عنوان یکی از آهنگ‌های دل ری پخش و اجرا شد. در یک مصاحبه با تیم بک‌ول برای Nova FM در ملبورن، استرالیا، دل ری اعلام کرد که انتشار کار بعدی اش در نوامبر آینده یک آلبوم جدید نخواهد بود و بیشتر به یک EP شبیه خواهد بود. او این کار را یک نسخه پارادیس از آلبوم بدنیا آمده برای مردن وصف کرد. دل ری همچنین اظهار داشت که انتشار جدید شامل هفت قطعه جدید خواهد بود.

دل ری در ۲۰۱۲ Paris Motor Show در سپتامبر ۲۰۱۲

اچ اند ام تایید کرد که دل ری در حال مدلینگ و ضبط کاوری برای آهنگ مخمل آبی، که یک آهنگ مجلس رقص مشهور و پرطرفدار در دهه ۵۰ میلادی است، برای کمپین ۲۰۱۲ پاییزی آنان می‌باشد. در ۲۲ آگوست ۲۰۱۲ مدیران اعلام کردند که دل ری مدل اف تایپ جگوار را که توسط وی در ۲۰۱۲ Paris Motor Show پرده برداری شده بود در سپتامبر ۲۰۱۲ امضا خواهد کرد. آدریان هالمارک، مدیر برند جهانی جگوار، در مورد انتخابشان توضیح داد. او گفت که لانا دل ری دارای یک "ترکیب منحصربه‌فرد از اصالت و مدرنیته" است.

در نیمه ماه سپتامبر، تک آهنگ اول پارادایس، "سواری" منتشر شد. اخیراً موزیک ویدیویی برای آهنگ در لاس وگاس تصویربرداری شده است. دو روز بعد، موزیک ویدیوی "مخمل آبی" توسط اچ اند ام منتشر شد. نزدیک یک هفته بعد از انتشار ویدیو، این تک‌آهنگ تبلیغاتی برای پخش منتشر شد و برای خرید در دسترس قرار گرفت. موزیک ویدیوی آهنگ "سواری" در "Aero Theatre" در سانتا مونیکا، کالیفرنیا، در دهم اکتبر نمایش داده شد. این موزیک ویدیو دو روز قبل بصورت آنلاین منتشر شده بود. منتقدان به ویدئو جنبه‌های فحشا گری و ضد فمینیستی نسبت دادند. که جنبه ضد فمینیستی از زمان بازی‌های رایانه‌ای به کار دل ری نسبت داده شده بود. کمپین زمستانی ۲۰۱۲ اچ اند ام با حضور لانا دل ری، در ۱۲ اکتبر منتشر شد. این دومین کمپین اچ اند ام بود که لانا دل ری در آن حضور داشت.

نسخه پارادیس از آلبوم بدنیا آمده برای مردن تنظیم شده بود تا در نوامبر ۲۰۱۲ منتشر شود. با انتشار سومین EP دل ری، او توانست برای سومین بار در لیست ۲۰ آلبوم برتر و برای دومین بار در لیست ۱۰ آلبوم برتر در ایالات متحده جایگاهی بدست آورد. آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ در رتبه دهم با فروش ۶۷٬۰۰۰ نسخه در هفته اول فروش قرار گرفت.

در ۲۰۱۲ MTV Europe Music Awards، دل ری در بخش‌های بهترین آلترنتیو، بهترین کار جدید و Best Push Act نامزد شد که بهترین آلترنتیو را برنده شد. وی همچنین در مراسم، جایزه بهترین خواننده زن را به تیلور سوییفت اهدا کرد.

۲۰۱۳–تا کنون: گتسبی بزرگ و سومین آلبوم استودیویی[ویرایش]

در مراسم جوایز بریت ۲۰۱۳، دل ری جایزه خواننده تک خوان زن بین‌المللی را از آن خود کرد. این دومین جایزه بریت وی تا کنون است. دل ری منتقدان را که پیش بینی می‌کردند این جایزه را تیلور سوییفت ببرد، به شدت شگفت زده کرد. او در حال حاضر بر روی آلبوم سومش کار می‌کند. وی می‌گوید: "این کمی ساده تر شده است اما همچنان سینمایی و تیره است. من واقعاً آهسته روی آن کار می‌کنم اما عاشق هر کاری هستم که انجام دادم. من در سانتا مونیکا در حال نوشتن بودم و می دانم ضبط چه شکلی خواهد بود. حالا فقط باید تمامش کنم. از لحاظ موزیک من با هم سه فرد قبلی کار کرده‌ام." او همچنین اشاره‌ای به یکی از تک آهنگ‌ها خارج از آلبوم با عنوان "زیبای سیاه" کرده است و این که او از قبل می داند موزیک ویدیوی این آهنگ چگونه خواهد بود. دل ری همچنین شعری از والت وایتمن، شاعر امریکایی، با عنوان "ترانهٔ خودم" را برای مجله مد و فشن فرانسوی L'Officiel Paris خواند. هفتمین تک آهنگ دل ری، "پردیس تاریک" در تاریخ اول مارس منتشر شد. تک آهنگ تبلیغاتی "هوس سوزاننده" نیز در ۱۹ مارس منتشر شد. دل ری جایزه اکو را برای بهترین تازه وارد بین‌المللی و بهترین هنرمند پاپ/راک بین‌المللی در ۲۱ مارس برنده شد. موزیک ویدیویی برای کاور آهنگی از لئونارد کوهن با عنوان "هتل چلسی #۲" در ۲۷ مارس منتشر شد. در ۱۸ آوریل دل ری موزیک ویدیویی برای کاوری از آهنگ "شراب تابستانی" از "Lee Hazlewood" برای خودش و دوست پسرش Barrie-James O'Neill's منتشر کرد.

به همراهی Baz Luhrmann، تهیه کننده، نویسنده و کارگردان فیلم، دل ری تک آهنگ اصلی "جوان و زیبا" را برای موسیقی فیلم "گتسبی بزرگ" نوشت. جوان و زیبا به عنوان تک آهنگ برای contemporary hit radio منتشر خواهد شد. همچنین از آهنگ برای موسیقی شروع فیلم استفاده شد. قسمتی از قطعه در تریلر رسمی فیلم و همچنین در صحنه‌ای از فیلم وقتی که دو شخصیت با بازی لئوناردو دی‌کاپریو و کری مولیگان احساسات عاشقانه خود را برای یکدیگر بیان می‌کنند پخش شد. مجله هیپ هاپ "Rap-Up" از تک آهنگ با عنوان "فراموش نشدنی" یاد کرد؛ در حالی که MTV آن را "صدایی محزون و اندوهگین" نام گذاری کرد. یک ویدیوی رسمی از "جوان و زیبا" در ۲۲ آوریل نمایش داده شد. همچنین موزیک ویدیوی رسمی برای "جوان و زیبا" در ۱۰ می منتشر شد. بعد از انتشار تک آهنگ، در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد جایگاه ۲۲ را کسب کرد. این رتبه بالاترین جایگاه برای دل ری در این لیست از زمان "بازی‌های رایانه‌ای" بود که در رتبه ۹۱ در سال ۲۰۱۲ قرار داشت.

انتقادها[ویرایش]

البته عقد قرارداد با دو شرکت از بزرگترین شرکت‌های موسیقی، مضراتی هم دارد. بعضی از کسانی که لانا دل ری را در اوایل کارش حمایت می‌کردند، حالا او را رها کرده‌اند. آنها معتقدند که دل ری برای کارش ارزش قائل نیست و می گویند که اصالت کارهای او با سوق دادن به سمت موسیقی پاپ خدشه دار شده است. منتقدان می گویند که دل ری دیگر آهنگ‌های خودش را نمی‌نویسد بلکه آنها را با سلیقه شرکت‌های بزرگ تطبیق می‌دهد. اما این خواننده می‌گوید که به انتقاد آنها اهمیتی نمی‌دهد. او می‌گوید: "من می دانم آنها راجع به من چه می گویند اما به این مشکلات اهمیت نمی‌دهم. من بیشتر نگران سقوط یورو و وضعیت اقتصاد جهانی هستم." لانا دل ری در ادامه می‌گوید: "البته من امیدوارم که آلبوم موفق شود، اما هر اتفاقی بیفتد من نگران آینده خودم نیستم.""[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]