راین (شهر)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| راین |
||
|---|---|---|
|
||
| اطلاعات کلی | ||
| نام رسمی: | راین | |
| کشور: | ایران  |
|
| استان: | کرمان | |
| شهرستان: | کرمان |
|
| بخش: | راین |
|
| مردم |
||
| جمعیت | ۱۰۳۰۳ نفر |
|
| زبانهای گفتاری: | فارسی |
|
| مذهب: | شیعه |
|
| جغرافیای طبیعی |
||
| ارتفاع از سطح دریا: | ۲۲۰۱ متر |
|
| اطلاعات شهری |
||
| وبگاه: | شهر راین | |
رایـِن شهری است در استان کرمان و در دامنه کوه هزار. این شهر مرکز بخش راین از توابع شهرستان کرمان است و در جنوب شرقی کرمان قرار گرفتهاست.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] جغرافیا
راین (رائین) در مختصات جغرافیایی، به طول ۴۴۰۸/۵۷ شرقی درجه و عرض ۵۹۷۵/۲۹ درجه شمالی قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۲۰۱ متر میباشد. این شهر در فاصله یکصد کیلومتری جنوب شرقی کرمان و بر دامنه کوه هزار، چهارمین کوه بلند ایران و مرتفع ترین قله جنوب کشور آرمیدهاست. جمعیت این شهر بنا به سرشماری ۱۳۸۵ (۹۶۲۳) نفر میباشد که در بین مراکز بخش بعد از ماهان، انار و رابر رتبه چهارم را دارد و نسبت به سرشماری سال ۱۳۷۵ که جمعیتی برابر با ۱۰۳۰۳ نفر داشته و امروزه افت جمعیت دارد.
[ویرایش] تاریخچه
نام راین در گذشته رائین بوده و از دو واژه راه+این به معنی «راه این است» گرفته شده[نیازمند منبع]. این شهر در مسیر بزرگراه شرق به غرب قرار داشته و به عنوان یک منزلگاه مهم مورد توجه بودهاست.
راین با قدمت و تمدن کهن در زمان ساسانیان بواسطه قرار گرفتن در مسیر بزرگراه غرب به شرق موقعیتی مناسب داشته و یکی از مراکز دادو ستد کالا و همچنین بافت پارچههای ارزشمندی بودهاست که حتی به مناطق دور مانند مصر نیز صادرمی شد. این منطقه در گذشته یکی از مراکز ساخت صنایع دفاعی مانند شمشیر و تفنگ نیز بودهاست. وزیری مولف کتاب جغرافیای کرمان، راین را چنین توصیف کردهاست: باغستانی فسیح، مرغزاری بدیع آبش با سلسبیل برادر و هوایش با فردوس برابر. در خوبی آب وهوا همچون جنت المأوا، در صفا و فضا بی مثل و همتا.
[ویرایش] آثار تاریخی
- ارگ راین: مهمترین ین جاذبه تاریخی راین، ارگ راین است. این ارگ، با مساحتی بیش از بیست و دو هزار مترمربع، دومین بنای خشتی بزرگ جهان بعد از ارگ بم است که هرساله میزبان هزاران گردشگر داخلی و خارجی است. این ارگ در جنوب غربی شهر کنونی راین و بر بلندای تپهای قرار گرفتهاست. این بنای خشتی تا حدودی به ارگ تاریخی بم شبیهاست.
- خانههای تاریخی: در خیابان ۱۷ شهریور راین، کوچه خانها، خانهای زیبا و تاریخی وجود دارد که قسمتی از آن متعلق به دوره زندیان است. اتاقها در دو سمت باغ قرار دارند. بخش اصلی فضاهای بسته تالاری است که برای وارد شدن به آنها بایستی از دو راهرو که با پله از سطح زمین باغ ارتفاع گرفتهاند، عبور کرد. در هر یک از اتاقهای این خانه بخاریـهای زیبای گچی تعبیه شدهاست. خانه دختر لطفعلی خان و خانه محمدخان میرحسینی نیز از خانههای تاریخی و زیبای راین میباشند.
- مرقد امامزاده شیرخدا (راین): نسب شیر خدا با ۹ واسطه به امام جعفر صادق میرسد.
- مرقد امامزاده سید علی: نسب امامزاده سیدعلی (سلطان سید علی) با ۱۰ واسطه به امام حسن مجتبی میرسد.
- مرقد امامزاده زید: نسب امامزاده زید (شاهزاده زید) با هفت واسطه به امام موسی کاظم میرسد.
[ویرایش] گردشگاههای طبیعی
- کوه هزار: کوه هزار مرتفع ترین قله جنوب ایران است. روستاهای دامنه کوه هزار، با آب و هوایی دلپذیر در فصل بهار و تابستان پذیرای میهمانان زیادی میباشند. مرتفع ترین روستای مسکونی ایران، روستای باب زنگی با ارتفاع بیش از ۳۳۰۰ متر در کوه هزار قرار دارد.
- درختان کهنسال: در کنار مسجد جامع راین، چنارهای بسیار بزرگی با قدمت بیش از هزار سال وجود دارند. همچنین سرو چهارصد سالهٔ راین در خیابان طالقانی این شهر در مقابل حرم امام زاده زید قرار دارد. بلوار افلاطون[۱] از دیگر جاذبههای این شهر است که نظر هر مسافری را جلب میکند. وجود درختان بسیار در این بلوار زیبایی خاصی به آن بخشیدهاست.
- آبشار راین (عکس)
[ویرایش] صنایع دستی
شمشیر، اسلحه، قندشکن، داس، ساطور، قیچی، انبر و همچنین تاج علمهای عزاداری از دیگر ساختههای فلزکاران این منطقهاست.
در تاریخ آمدهاست که لشکریان راینی که تحت فرماندهی گنجعلیخان، حاکم کرمان، در جنگ با عثمانیها شرکت میکردهاند به خاطر تفنگهای دست ساز صنعتگران راینی همیشه پیروز میدان بودهاند. همچنین گویند در عهد ناصرالدین شاه قاجار یک نفر از صنعتگران راین چاقوی مخصوصی میسازد که فوق العاده برنده بودهاست تا آنجا که لوله تفنگ و حتی قفلهای محکم را به آسانی میبریدهاست. عدهای او را تشویق میکنند و میگویند اگر این چاقو را به حضور خان حاکم ببری به تو خلعت خواهد داد. صنعتگر از همه جا بی خبر با هزار امید چاقو را در جعبه مخملی قرار میدهد و با زحمات زیادی به حضور خان حاکم میرسد و پس از تعظیم و تکریم، صنعت خود را به شاهزاده نشان میدهد. حاکم میگوید از این چاقو چه کاری ساختهاست و چه برتری نسبت به چاقوهای دیگر دارد. صنعتگر میگوید قربان این چاقو فوق العاده برندهاست و حتی لوله تفنگ را هم به آسانی میبرد. برای آزمایش اجازه بفرمایید شیئی آهنی را با آن ببرم. حاکم نگاهی به قفل آهنی بزرگی که به درب اطاق آویز بود میاندازد و میگوید آیا میتوانی آن قفل را ببری؟ صنعتگر اطاعت کرده و قفل را به راحتی میبرد. حاکم با دیدن این وضع میگوید خوب با این چاقو کار دزدها را آسان نمودی و بعد میرغضب را احضار میکند و دستور میدهدتا دست صنعتگر را ببرد. چاقوساز با گریه و زاری التماس میکند تا از سر تقصیر او بگذرند. خلاصه با واسطه شدن افرادی شاهزاده او را عفو مینماید مشروط بر آنکه التزام بدهد از نوع آن چاقو هرگز نسازد.
صنعت قالیبافی نیز در راین رواج دارد اما نسبت به گذشته بافت فرش دستباف کمتر شدهاست.
[ویرایش] فرهیختگان راین
از جمله دانشمندان راینی که از او اثری بجا ماندهاست میتوان به دانشمند و عارف گمنام علی اکبر شریف اینی کرمانی اشاره کرد که از نامبرده کتابی خطی به نام مجمع البحرین با موضوع معارف اسلامی بجا ماندهاست که وی کار تالیف کتاب را در سال ۱۲۳۳ ه.ق آغاز و در سال ۱۲۳۷ ه.ق به پایان برد. همچنین پدر وی نیز فردی دانشمند بوده که صاحب کتابی به نام مطلع الانوار میباشد.
شخصیت مهم دیگر، شیخ عبدالله بن محمدعلی بن عبدالغفار راینی است. وی در سال ۱۲۵۴ هجری قمری متولد شد. وی از شاگردان شیخ انصاری و میرزای شیرازی و مؤلف کتابهایی از جمله : ۱- التنبیهات فی الأُصول والفقه ۲- تنقیح المقاصد فی شرح الفرائد ـ الرسائل ـ للأنصاری ۳- خلاصة الأُصول. ۴- خلاصة الفروع ۵- قاطع النزاع فی الإجماع ۶- مدائح اولیاء ( فارسی). ۷- مصائب اولیاء (فارسی) بودهاست. در حوزه درس وی نخبگان شرکت میکردند و از عالمان فقیه و پرهیزگار زمان خویش بودهاست. وی در شانزدهم رمضان سال ۱۳۲۷ قمری درگذشت و در نجف و در صحن حرم امام علی مقابل قبر شیخ نراقی به خاک سپرده شد.
میرزا حسین خان راینی در زمان زندیه پس از مرگ کریم خان زند، مدتی حاکم کرمان بودهاست. وی محلی را در نزدیکی مسجد جامع کرمان برای دفن خود انتخاب کرده بود که پس از وفاتش در آنجا دفن گردید. در سال ۱۲۰۶ هجری قمری مشتاق علیشاه، عارف نامی قرن سیزدهم هجری قمری و یکی از پیشوایان صوفیه به دلیل خواندن آیات قرآن با نوای سهتار سنگسار شد. در ۲۱ رمضان سال ۱۲۰۶ هجری قمری محمد علی خان راینی، مشتاق را در کنار پدرش، میرزا حسین خان راینی دفن کرد. این محل که در نخست آرامگاه میرزا حسین خان راینی بود به مشتاقیه معروف شدهاست.
[ویرایش] منابع
- تاریخ کرمان.... محمد متدین (همت)
- جغرافیای کرمان.... احمد علی خان وزیری
- کرمان در گذر تاریخ... سید محمد علی گلاب زاده
- سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمان
- مختصات و ارتفاع
![[۱]](http://rayen.ir/gallery/picture/bolvar.jpg){kind=link}
