شهرستان کهنوج
مختصات: شرقی′۴۲°۵۷ شمالی′۵۷°۲۷ / ۵۷٫۷غرب ۲۷٫۹۵جنوب
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
شهرستان کهنوج از شهرستانهای استان کرمان است. مرکز این شهرستان شهر کهنوج است. این شهرستان بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، در سال ۱۳۸۵ جمعیتی برابر ۱۰۵۲۰۷ نفر داشتهاست. کهنوج جنوبیترین شهرستان استان کرمان است و پس از شهرستان کرمان، دومین شهرستان پهناور این استان میباشد.
شهرستان کهنوج با مساحت ۲۴۷۰۵ کیلومتر مربع در جنوب شرقی استان کرمان واقع شده و مرکز آن شهر کهنوج است . این شهرستان دارای ۵ شهر، ۵ بخش و ۲۰ دهستان و ۹۴۴ آبادی دارای سکنه میباشد. فاصله شهر کهنوج تا مرکز استان ۳۵۰ کیلومتر است . این شهرستان از شمال به شهرستان عنبرآباد از شرق به استان سیستان بلوچستان و از جنوب و غرب به استان هرمزگان محدود است. *۱*
[ویرایش] تقسیمات کشوری
شهرستان کهنوج دارای دو شهر فاریاب و کهنوج و دو بخش مرکزی و فاریاب است. این شهرستان دارای شش دهستان به شرح زیر است: حور، کلاشگرد، مهروئیه، حومه و نخلستان و ده کهان.
- بخش مرکزی شهرستان کهنوج
- دهستان حومه (کهنوج)
- دهستان نخلستان
- دهستان دهکهان
شهر: کهنوج
- بخش فاریاب
- دهستان حور
- دهستان کلاشگرد
- دهستان مهروئیه
شهر: فاریاب
بادهای گرم کهنوج یا به زبان محلی لوار: فصل وزش این باد تابستان است وبخاطر عبورصحرایی خشک عربستان گرم وسوزان است این بار کمک شایان در رسیدن خرما میکند به طوری که فصل وزش این باد فصل خرما پزان میگویند لازم به ذکر است این باد برای زراعتهای تابستانی و همچنین نهالها و دختان تازه کشت زیان اور است . وزش این باد در شبهای فصول بهار و تابستان است که باد به صورت نسیم خنکی است که با وزش خود سوزش وگرمای تابستان را ازیاد هر کسی خواهد برد شایان ذکر است به علت معروفیت این باد در سطح شهر کهنوج یکی از اماکن فرهنگی نیز به این اسم نامگذاری شده است(سینما شوباد)
محصولات کشاورزی این شهرستان را گندم، جو، بنشن، ترهبار، مرکبات، خرما و گردو تشکیل میدهد. کهنوج به عنوان یکی از قطبهای مهم کشاورزی کشور مطرح است. قالیبافی نیز مانند سایر شهرهای استان کرمان در این شهرستان رایج است. اقتصاد کهنوج بر پایه کشاورزی، دامداری و قالیبافی استوار بوده و گندم، جو، مرکبات، خرما، ترهبار و تا حدودی قالی صادرات این شهرستان را تشکیل میدهند. مردم این شهرستان مسلمان شیعه هستند و به زبان فارسی با گویش محلی صحبت میکنند. برخی از طوایف رودباری از جمله کندر در این منطقه زندگی می¬کنند.*۲*
[ویرایش] منبع
- ۱ و ۲* وب سایت فرهنگی اجتماعی صدای جنوب(sedayejonoob.ir)
| این یک نوشتار خُرد پیرامون یک مکان جغرافیایی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
| این یک نوشتار خُرد پیرامون استان کرمان است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |