داغداغان
| داغداغان | |
|---|---|
| داغداغان (Celtis australis) | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| دسته: | گیاهان گلدار |
| رده: | دولپهایها |
| راسته: | گل سرخ |
| تیره: | شاهدانگان |
| سرده: | داغداغانها L. |
داغداغان[۱] درختی است برگریز از راستهٔ گل سرخ∗ از تیرهٔ شاهدانگان∗[۲] جنس داغداغانها∗ که میتواند میان ۲۰ تا ۲۵ متر ارتفاع پیدا کند.
داغداغان بیشتر به عنوان یک گیاه زینتی کاشت میشود زیرا در برابر آلودگی هوا مقاوم است و طول عمر زیادی دارد.
رویشگاه داغداغان مناطق سنگلاخی و باغچهها و ایوانهای طبیعی است. این درخت در آبخیزداری و ایجاد پوشش در نقاط سنگلاخی کاربرد دارد. کشت داغداغان موجب ایجاد امنیت در برابر خطرات سیل، فرسایش خاک و ریزش کوه و غیره میشود.[۳]
در ایران باستان از درخت داغداغان برای نشانهگذاری محل اموال زیرخاکی استفاده میشدهاست.
این درخت در فرهنگ ترکمن، مقدس و محترم است. ترکمنها چوب آن را به شکل خاص تراشیده و به گردن کودک میآویزند تا چشم نخورد. نقش داغداغان هم برای جلوگیری از "نظر خوردن" در فرش ترکمنی بافته میشود.[۴]
به نقل از لغتنامه دهخدا، در گویش اصیل شمیران تهران به درخت داغداغان «ته» و در گویش مردم دیلمستان به داغداغان تادانه میگویند.[۵]
| این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Celtis_australis»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ مارس ۲۰۰۷).