تنش (فیزیک)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
به نیروی وارد بر واحد سطح تنش گفته میشود. تنش را نسبت به نوع نیروی مؤثر بر اجسام با نامهای گوناگون مینامند. کمیت تنش اولین بار توسط کوشی در حدود سال ۱۸۲۲ در نظریه الاستیسیته معرفی شد. در دستگاه SI واحد اندازهگیری تنش پاسکال است.
[ویرایش] گونههای تنش
تنشهای ساده عبارتاند از:
علاوه بر تنشهای نامبرده، تنشهای مرکب نیز از اثر چند تنش ساده مختلف در قطعات ظاهر میشوند، به طور نمونه میتوان از تنش کمانشی (ایست خمش) نام برد.
از برخی آزمایشها مانند آزمایش هوک تنشهایی پدید میآید همچون:
[ویرایش] تانسور تنش
تنش، تانسوری است از مرتبه دو و در نتیجه فضای سه بعدی میتوان آن را با یک ماتریس مرتبه سه نمایش داد. تانسور را میتوان یک تبدیل برداری خطی تعریف نمود که برداری را به بردار دیگر تبدیل مینماید. در این مورد، تانسور تنش بردار عمود بر سطح را به عنوان ورودی گرفته و بردار نیروی وارد بر آن سطح را نتیجه میدهد، یعنی:
![\vec{F}= [\sigma_{ij}] . \vec{n}](http://upload.wikimedia.org/math/1/9/f/19f8ff9734852c12478b339d3f8c9b9d.png)
و یا:
و یا با استفاده از قرارداد جمعزنی اینشتین:
به عناصر قطری تانسور تنش، تنش نرمال و به عناصر غیرقطری تنش برشی گفته میشود.
[ویرایش] منابع
آشوبی، ا. (ترجمه و تألیف): شناخت و طراحی اجزاء مکانیکی ماشین، جلد دوم. گروه مهندسی نشر آذربایجان، 1371خ.
