بهادرشاه (دوم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بَهادُرشاه دوم
Bahadur Shah II.jpg
جای حکومت هندوستان
دودمان گورکانی
لقب «ظفر» به معنای پیروز
زادروز ۲۴ اکتبر ۱۷۷۵ میلادی
دهلی، گورکانیان هند Flag of Mughal Empire
درگذشت ۷ نوامبر ۱۸۶۲ میلادی
یانگون، برمه Flag of British Burma
نام پدر اکبرشاه دوم
شاهنشاه پیشین اکبرشاه دوم
شاهنشاه پسین دودمان گورکانیان منقرض شد.
دین تصوف[۱]، اسلام
همسران زینت محل



بَهادُرشاه دوم (به اردو: بہادر شاہ دوم) معروف به «بَهادُرشاه پیروز» و با نام کامل «ابوالمظفر سراج‌الدین محمد بهادرشاه ظفر» آخرین امپراتور مغول از دودمان گورکانی در هندوستان بود. وی فرزند اکبرشاه دوم بود. از وی به عنوان آخرین پادشاه مسلمان هندوستان و از پویندگان جنبش استقلال هند از سوی امپراتوری بریتانیا یاد می‌شود.

بهادرشاه بسیار به ادبیات و خطاطی علاقه داشت و به زبان اردو و زبان فارسی شعرهایی به «سبک غزل» می‌سرائید.[۲] پس از وقایع منجر به شورش‌های سال ۱۸۵۷ میلادی در هند، حکومت بریتانیا وی و باقی‌مانده خانواده‌اش را دستگیر، محاکمه و نهایتاً از دهلی به یانگون در برمه که تحت قیومیت امپراتوری بریتانیا بود، تبعید کرد.

پانویس[ویرایش]

  1. William Dalrymple, The Last Mughal, p. 78
  2. بهادرگورکانی، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی