هنر اجرای آذربایجانی تار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نوازنده تار آذربایجانی

ساخت و نواختن آذربایجانی تار و مهارتهای مربوط به آن در شکل دهی به هویت فرهنگی آذربایجانیها نقشی برجسته دارد. تار به تنهایی یا در کنار دیگر سازها در بسیاری از شیوه‌های موسیقی سنتی نواخته می‌شود. همچنین بسیاری این ساز را ساز اول این کشور می‌دانند.

در سال ۲۰۱۲ هنر آذربایجانی ساخت و اجرای تار به فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو افزوده شد[۱]. البته این امر مورد اعتراض جامعه هنری ایران ( از جمله خانه موسیقی ایران ) [۲] واقع شده است . [۳] داریوش پیرنیاکان، نوازندهُ تار در باره این ساز گفته است:«تبدیل شدن تار ایرانی به ترکی یک جعل تاریخی است. این ساز از ایران به جمهوری آذربایجان رفت و با برداشتن ربع پرده‌ها و کمی تغییر شکل، عنوان ساز ترکی را بر تار گذاشتند. حال سئوال من این است اگر این ساز ترکی است چرا از مقام‌های موسیقی ایران و دستگاه‌های این موسیقی استفاده می‌کنند؟» [۴]

تار آذربایجانی

تاریخچه[ویرایش]

سه گانه نوازدگان مقام باکو ۱۹۱۲

در تار در نیمه دوم قرن نوزدهم در آذربایجان نوآوریهایی ایجاد شد. صادق‌جان (۱۸۴۶-۱۹۰۲) یکی از بزرگترین موسیقیدانان، تغییراتی را در ساختار، فرم آن داد و تعداد سیمهایش را زیاد کرد و به ۱۱ تا رساند.[۵].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوندها[ویرایش]