اختلال کمتوجهی - بیشفعالی
| اختلال کمتوجهی - بیشفعالی | |
|---|---|
 Children with ADHD find it more difficult to focus and to complete their schoolwork. |
|
| آیسیدی-۱۰ | F90 |
| آیسیدی-۹ | 314.00, 314.01 |
| اُمیم | 143465 |
| دادگان بیماریها | 6158 |
| مدلاین پلاس | 001551 |
| ایمدیسین | med/3103 ped/177 |
| سمپ | D001289 |
اختلال کمتوجّهی - بیشفعالی (به انگلیسی: Attention-deficit hyperactivity disorder)(به صورت مخفف: ADHD) یک اختلال رفتاری رشدی است. معمولاً کودک توانایی دقّت و تمرکز بر روی یک موضوع را نداشته، یادگیری در او کند است و کودک از فعّالیّت بدنی غیر معمول و بسیار بالا برخوردار است. این اختلال با فقدان توجه، فعّالیت بیشازحد، رفتارهای تکانشی، یا ترکیبی از این موارد همراه است. هر کودکی با شک ADHD باید به دقت تحت نظر یک پزشک معاینه گردد. بسیاری از این کودکان، یک یا چند اختلال رفتاری دیگر نیز دارند. همچنین ممکن است یک مشکل روانی مانند افسردگی یا اختلال دوقطبی داشته باشند.[۱]
ADHD شایعترین اختلال رفتاری در سنین کودکی و بلوغ است، و حدود ۳٪ تا ۵٪ کودکان قبل از هفت سالگی به آن مبتلا میشوند. این عارضه بیشتر در دوران ابتدایی مدرسه برای کودکان و در هنگام بلوغ رخ میدهد و با افزایش سن بسیاری از بیماران بهتر میشوند.
محتویات |
اختلال کمتوجهی - بیشفعالی در بزرگسالان [ویرایش]
بیماریزایی [ویرایش]
عارضه بیش فعالی جزو بیماریهای چند عاملی محسوب میشود. یعنی هم ریشه ژنتیکی دارد و هم محیط. عامل ژنتیکی این عارضه بیشتر در پدران کودکانی که دچار بیش فعالی هستند وجود دارد اما عوامل محیطی نیز بر افزایش شدت این عارضه بسیار موثر هستند. این اختلال به میزان دو تا چهار برابر در پسران نسبت به دختران شایعتر است. اگر در دوران نوزادی یعنی چهار هفته اول تولد، کودک با مشکل تغذیه و یا بهداشتی، روانی مواجه باشد[نیازمند منبع] و یا اگر مادر در دوران بارداری سیگار یا الکل مصرف کند، این کودکان بیشتر در معرض خطر بیش فعالی قرار دارند.[نیازمند منبع]
میزان اختلال [ویرایش]
در ایالات متحده آمریکا، حدود ۱۱٪ دانشآموزان به این بیماری مبتلا هستند.[۲]
علائم [ویرایش]
۳ علامت برای این بیماری وجود دارد:[۳]
- کم توجهی (یا کم دقتی)
- بیش فعالیتی
- رفتارهایی که انگیزه آنی دارند و بدون فکر قبلی انجام داده میشوند
رفتار کودک معمولاً همراه با پرتحرکی، بیتوجهی و رفتارهای ناگهانی است. این رفتارها از قبیل انجام کارها به طور نیمه کاره، عدم تلاش ذهنی برای انجام تکالیف، فعالیت و تحرک بدنی بسیار بالا حتی زمانی که مشغول بازی نیستند، گم کردن پی در پی وسایل شخصی، نداشتن تمرکز و دقت بالا در انجام کارها میباشد. در دوران مدرسه ممکن است بروز اختلالات یادگیری خصوصاً اختلال در خواندن و نوشتن را داشته باشیم.
طبقهبندی [ویرایش]
ADHD در طبقه بندی رفتارهای نا هنجار به سه دستهٔ زیر تقسیم میشود:
1. ADHD-I یا ADHD به طور برجسته بیتوجه (قبلاً ADHD-H نامیده میشد یا اختلال نقص توجه بدون بیشفعالی)
2. ADHD-HI یا ADHD به طور برجسته پرتحرکی/تکانشی(رفتارهای ناگهانی)
3. ADHD-C یا ADHD ترکیبی(قبلاً ADHD+H نامیده میشد یا اختلال نقص توجه همراه با بیشفعالی)
درمان [ویرایش]
روش درمان این بیماری می تواند روان درمانی و یا دارویی به تنهایی و یا ترکیبی از اقدامات دارویی با اقدامات رواندرمانی باشد. درمان دارویی ADHD براساس داروهای محرک عصبی و غیر محرک استوار است. از جمله داروهای محرک داروی متیل فنیدیت (با نام تجاری قرص ریتالین) و دگزامفتامین است. داروهای غیرمحرک مانند آتوموکستین (مهارکننده بازجذب نوراپینفرین) و داروهای MAOIs میباشند.
توصیه می شود در مواردی که علایم خفیف هستند خط اول درمان غیردارویی باشد. شامل اقداماتی از قبیل رفتار درمانی، گفتار درمانی و درمان شناختی رفتاری، خانواده درمانی، مداخله در مدرسه، آموزش مهارتهای اجتماعی ، آموزش مدیریت والدین و نوروفیدبک[۴] است.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ «Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD)». بازبینیشده در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱.
- ↑ A.D.H.D. Seen in 11% of U.S. Children as Diagnoses Rise, The New York Times
- ↑ «Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD)». A.D.A.M. Medical Encyclopedia. بازبینیشده در ۲۰۱۲-۰۵-۱۶.
- ↑ Neurofeedback: An ADHD Treatment That Retrains the Brain? - US News and World Report
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «ADHD»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۹).
پیوند به بیرون [ویرایش]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
