ناتوانی رشدی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| ناتوانی رشدی | |
|---|---|
| سمپ | D002658 |
ناتوانی رشدی (به انگلیسی: Developmental Disability) به معلولیتهای مادامالعمری گفته میشود که اختلالهای ذهنی یا جسمی یا هر دو، که تا پیش از سن ۱۸ سالگی نمود پیدا میکند، را شامل میشود.
نقصان در مهارتهای مهم زندگی بیشتر در حیطههایی مانند، حل مساله، تصمیمگیری، تعامل با دیگران، تعیین اهداف و کسب موفقیت، در کودکان دارای ناتوانی دیده میشود.[۱]
ناتوانیهای رشدی[ویرایش]
از شایعترین ناتوانیهای رشدی میتوان به موارد زیر اشاره کرد[۲]:
- سندرم داون
- درخودماندگی
- سندرم Toureete
- صرع
- اسپینا بیفیدا
- دیستروفی عضلانی
- فلج مغزی
- سیستیک فایبروزیس
- کمتوانی ذهنی
- اختلال بینایی
- اختلال شنوایی
- اختلال جسمی
پانویس[ویرایش]
- ↑ «ناتوانی رشدی» (فارسی). koodakan.org. بازبینیشده در ۴ تیر ۱۳۸۸.
- ↑ «ناتوانی رشدی» (فارسی). koodakan.org. بازبینیشده در ۴ تیر ۱۳۸۸.