خودبیمارانگاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
خودبیمارانگاری
بیمار خیالی اثر اونوره دومیه
آی‌سی‌دی-۱۰ F45.2
آی‌سی‌دی-۹ 300.7
سمپ D006998

خودبیمارانگاری یا هیپوکندریا (به انگلیسی: Hypochondriasis)، در اصطلاح روان‌شناسی و روان‌پزشکی برای شخصی به کار می‌رود که علی‌رغم برخورداری از سلامت بدنی همچنان خود را بیمار می‌داند.[۱] در حالی که معاینات و بررسی‌های پزشکی کامل و همه‌جانبه هیچ مشکلی را نشان نمی‌دهند، فرد خودبیمارانگار قویاً به ابتلا به یک بیماری جدی یا مرگبار معتقد است.[۲]

این تصور هنگامی بیماری شمرده می‌شود که نزدیک به ۶ ماه از شروع آن گذشته باشد و علی‌رغم تایید سلامت بدن توسط پزشک، فرد هنوز بر بیمار بودنش اصرار داشته باشد، تا آنجا که ترس از بیمار بودن، او را دائم به مراکز درمانی گوناگون بکشاند که بدان سندرم بیمار خیالی نیز گفته می‌شود. علل عمدهٔ آن دو مورد است، که یکی اضطراب و دیگری افسردگی است.[۳] درمان آن با داروهای ضداضطراب و مشاورهٔ روان‌شناسی ممکن است.[۴]

نشانگان مونشهاوزن با خودبیمارانگاری متمایز است، چراکه در آن اختلال خود فرد آگاهانه علایم بیماری را جعل نمی‌کند و تلاشی آگاهانه برای تقلید یک بیماری از خود بروز نمی‌دهد.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «خودبیمارانگاری!؟»(فارسی)‎. سیمرغ. بازبینی‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۸۹. 
  2. «خودبیمارانگاری»(فارسی)‎. دانشنامهٔ رشد. بازبینی‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۸۹. 
  3. «خودبیمارانگاری»(فارسی)‎. ماهنامهٔ شادکامی و موفقیت. بازبینی‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۸۹. 
  4. «خودبیمار انگاری یا هیپوکندریا»(فارسی)‎. پزشک‌آنلاین. بازبینی‌شده در ۱۳ شهریور ۱۳۸۹. 
  5. http://1pezeshk.com/archives/2012/06/munchausen-by-internet.html#axzz2CuHJWRno