فرورفتگی (زمین‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک گودال آب که حیوانات را به سمت خود جذب کرده است.

فرورفتگی در زمین‌شناسی عبارت است از یک زمین‌چهره که نسبت به ناحیه‌های پیرامون خود، مکیده شده یا فرورفته است. فرورفتگی‌ها ممکن است در اثر فرایندهای گوناگون پدید آیند.

  • در اثر فرسایش:
  • در اثر یخگیری:
    • بستری که در اثر یخگیری پدید آمده است - فرورفتگی در اثر وزن لایه‌های یخی درست شده است. پس از آب شدن یخ، ناحیهٔ پیرامون ممکن است به پایین کشیده شود و یک فرورفتگی کروی بدست آید.
    • ناحیهٔ کم عمق که در اثر ذوب شدن یخ‌ها بوجود آمده و پر از رسوب است.
  • در اثر برخورد:
  • در اثر رسوب‌ها:
    • بستر رسوبی: بر پایهٔ دانش رسوب‌شناسی، ناحیه‌ای که توسط رسوب‌ها پُر و ضخیم شده است تا حدی که وزن رسوب‌ها باعث فرورفتن زمین در آن ناحیه می‌شود.[۱]
  • ساختاری یا زمین‌ساختی:
  • آتشفشانی:
    • کاسهٔ آتشفشانی[۲]
    • دهانهٔ سیاهچال: فرورفتگی آتشفشانی که از کاسهٔ آتشفشانی کوچکتر است و در اثر فروریختن و یا مکیده شدن زمینی که روی یک حفره بنا شده است پدیده می‌آید.
    • مار که در اثر انفجار یک لولهٔ آتشفشانی (مخلوط گازها) و یا فوران گدازه‌های آمیخته با آب پدید می‌آید.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Dictionary of Geologic Terms - B". geotech.org. Retrieved 2006-08-25. 
  2. "Dictionary of Geologic Terms - C". geotech.org. Retrieved 2006-08-25.