یوبیکویتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یوبیکویتین (به انگلیسی: Ubiquitin) یک پروتئین تنظیمی کوچک است که تقریباً در تمامی بافت‌های موجودات یوکاریوتی یافت می‌شود. این پروتئین اولین بار در سال 1975 میلادی توسط گلداشتاین کشف شد و بعدها ویژگی‌ها و مشخصاتش در طی دهه‌های 70 و 80 میلادی مشخص شد. چهار ژن در بدن انسان یوبیکویتین تولید می‌کند: UBB, UBC, UBA52 و RPS27A.

مقدار اضافی یوبیکویتین به پروتئین سوبسترا می‌تواند تاثیرات مختلفی داشته باشد، مانند: ایجاد پیغام برای مرگ آنها توسط پروتئازوم، تغییر مکان سلولی، تاثیر بر روی عملکرد و پیشبرد یا جلوگیری از میان‌کنش‌های پروتئینی.

منابع[ویرایش]