سیامک یاسمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سیامک یاسمی
سیامک یاسمی.jpg
زمینه فعالیت کارگردان سینما
تولد ۱۳۰۴
تهران
ایران
والدین رشید یاسمی (پدر)
مرگ ۱۰ خرداد ۱۳۷۳
تهران
مدفن بهشت زهرا، آرامگاه ۷۲۰۳
ملیت ایرانی
سال‌های فعالیت ۱۳۳۰–۱۳۵۵
همسر(ها) ژاله کاظمی (طلاق)[۱]
صفحه در وبگاه IMDb
صفحه در وبگاه سوره

سیامک یاسمی، زاده (۱۳۰۴) در تهران فرزند رشید یاسمی و کارگردان سینمای اهل ایران است. او فعالیت هنری خود را با ترجمه داستان‌های خارجی و چاپ آن‌ها؛ و داستان‌نویسی شروع کرد. او با ساخت فیلم گنج قارون به شهرت رسید.

زندگی‌نامه[ویرایش]

سیامک یاسمی زاده سال، فرزند رشید یاسمی و برادر کوچک شاپور یاسمی، پس از آن که تحصیلاتش را در رشته حقوق دردانشگاه تولوز (فرانسه) به پایان برد در سال ۱۳۲۸ به استخدام وزارت امور خارجه درآمد، و از همان زمان به ترجمه داستان‌های خارجی و چاپ آن‌ها در مطبوعات پرداخت. تعدادی از ترجمه‌های او در خلال سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۰ در مجله‌های فردوسی و خوشه چاپ شده‌است. در این سال‌ها برادرش شاپور مدیر تهیه استودیو «پارس فیلم» بود و علی کسمایی در کنار آن‌ها داستان و گفتگوها فیلم‌های استودیوی کوشان را می‌نوشت. سیامک بلافاصله پس از فوت پدرش به واسطه شاپور به دفتر دکتر کوشان دعوت شد و با نوشتن داستان فیلم «مستی عشق» (۱۳۳۰) همکاری‌اش را با «پارس فیلم» آغاز کرد. پس از همکاری با کوشان به عنوان مشاور کارگردان در فیلم «دزد عشق» (۱۳۳۱) و نوشتن داستان فیلم پرفروش «افسونگر» (اسماعیل کوشان، ۱۳۳۱) کارگردانی «شب‌های تهران» (۱۳۳۲) به او محول شد. او موقع کارگردانی نخستین فیلمش کم‌ترین شناختی از دانش کارگردانی نداشت؛ فقط کوشان و کسمایی را پشت دوربین فیلم‌برداری دیده بود. یاسمی تا سال ۱۳۳۸ شش فیلم دیگر برای کوشان ساخت: «راهزن» (۱۳۳۳)، «یوسف و زلیخا» (۱۳۳۵)، «ظالم بلا» (۱۳۳۶) «بیژن و منیژه» (۱۳۳۷) و «طلسم شکسته» (۱۳۳۷). «چشمه آب حیات» (۱۳۳۸) آخرین فیلمی است که یاسمی برای «پارس فیلم» کارگردانی کرد. او از همان سال با تأسیس «پوریا فیلم» تهیه فیلم‌هایش را خودش به عهده گرفت. یاسمی با «آقای قرن بیستم» (۱۳۳۸) و به ویژه «گنج قارون» (۱۳۴۵) سینمای ایران را از بحران ورشکستگی نجات داد، هرچند فیلم‌هایی که پس از آن در «مکتب گنج قارون» ساخته شدند، به دلیل موضوع‌های تکراری، سینمای ایران را با بحران رو به رو کردند. یاسمی تا سال ۱۳۵۵ با ساختن فیلمی به نام «هیولا» در حرفه خود فعال بود. در سال‌های نیمه اول دهه ۱۳۵۰ نسبت به کارش بی حوصله شد و دیگر فیلم‌سازی میلی در او برنمی‌انگیخت. فیلم‌هایش با شکست مواجه می‌شدند، و حتی بازیگر پول‌سازی مثل محمدعلی فردین در فیلم «مرد هزار لبخند» (۱۳۵۰) نمی‌توانست او و فیلمش را از شکست نجات بدهد. فیلم‌های یاسمی در سال‌های دهه ۱۳۵۰ به مراتب قابل قبول‌تر از فیلم‌های او در نیمه دوم دهه ۱۳۴۰ و نیمه اول دهه ۱۳۵۰ است. او در فیلم‌هایی مثل «طلسم شکسته» (۱۳۳۷)، «ساحل انتظار» (۱۳۴۲)، «لذت گناه» (۱۳۴۳) و «آقای قرن بیستم» (۱۳۴۳) به مراتب بهتر از «نابغه هفت‌ماهه» (۱۳۴۵)، «شمسی پهلوون» (۱۳۴۵)، «طوفان نوح» (۱۳۴۶)، «دالاهو» (۱۳۴۶)، «بر آسمان نوشته» (۱۳۴۷)، «قوز بالاقوز» (۱۳۴۹)، «لیلی و مجنون» (۱۳۴۹)، «آبشار طلا» (۱۳۵۱)، «پریزاد» (۱۳۵۲)، «دل خودش می‌خواد» (۱۳۵۳)، «پری خوشگله» (۱۳۵۳) و «رانده شده» (۱۳۵۴) فیلم‌نامه‌هایش را نوشته و کارگردانی کرده‌است.

درگذشت[ویرایش]

سیامک یاسمی در ۶۹ سالگی بر اثر سرطان در تهران درگذشت.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

۱ - هیولا (۱۳۵۵)
۲ - رانده‌شده (۱۳۵۴)
۳ - پری خوشگله (۱۳۵۳)
۴ - عروس پابرهنه (۱۳۵۳)
۵ - پریزاد (۱۳۵۲)
۶ - دل خودش می‌خواد (۱۳۵۲)
۷ - آبشار طلا (۱۳۵۱)
۸ - طغرل (۱۳۵۱)
۹ - مرد هزارلبخند (۱۳۵۰)
۱۰ - لیلی و مجنون (۱۳۴۹)
۱۱ - بر آسمان نوشته (۱۳۴۷)
۱۲ - تنگهٔ اژدها (۱۳۴۷)
۱۳ - دالاهو (۱۳۴۶)
۱۴ - طوفان نوح (۱۳۴۶)
۱۵ - شمسی پهلوان (۱۳۴۵)
۱۶ - قهرمان قهرمانان (۱۳۴۴)
۱۷ - گنج قارون (۱۳۴۴)
۱۸ - آقای قرن بیستم (۱۳۴۳)
۱۹ - لذت گناه (۱۳۴۳)
۲۰ - ساحل انتظار (۱۳۴۲)
۲۱ - نابغهٔ هفت‌ماهه (۱۳۴۲)
۲۲ - وحشت (۱۳۴۲)
۲۳ - ورپریده (۱۳۴۱)
۲۵ - آس‌وپاس (۱۳۴۰)
۲۶ - عمو نوروز (۱۳۴۰)
۲۷ - اول هیکل (۱۳۳۹)
۲۸ - چشمهٔ آب حیات (۱۳۳۸)
۲۹ - طلسم شکسته (۱۳۳۷)
۳۰ - ظالم بلا (۱۳۳۶)
۳۱ - یوسف و زلیخا (۱۳۳۵)
۳۲ - راهزن (۱۳۳۴)
۳۳ - شب‌های تهران (۱۳۳۲)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]