کی۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۳۵°۵۲′۵۷″ شمالی ۷۶°۳۰′۴۸″ شرقی / ۳۵٫۸۸۲۵۰°شمالی ۷۶٫۵۱۳۳۳°شرقی / 35.88250; 76.51333

کی ۲
K2-big.jpg
ارتفاع۸٬۶۱۱ متر (۲۸٬۲۵۱پا)
فهرست‌بندیهشت هزار متری‌ها
هفت قلهٔ دوم
مکان
مکانمرز  پاکستان و  چین
رشته‌کوههیمالیا
کوهنوردی
نخستین صعودگروه ایتالیایی در تاریخ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۴. صعودکنندگان: آکیله کومپانیونی و لینو لاچدلی

کِی۲ (یا چهوغوری، به انگلیسی: K2)، نام دومین قلهٔ بلند روی زمین (پس از اورست) است. این قله با ارتفاع ۸٬۶۱۱ متر از سطح دریا، در منطقهٔ قره‌قروم در رشته‌کوه‌های هیمالیا میان مرز کشورهای پاکستان و چین قرار گرفته و دارای فنی‌ترین و سخت‌ترین مسیر صعود در جهان است. تعداد کوهنوردانی که در راه رسیدن به این چکاد جان خود را از دست داده‌اند، برابر با یک‌چهارم شمار کسانی است که صعود موفق داشته‌اند.[۱]

نخستین‌بار، در ۱۸۵۶ تی جی مونتگومری به‌عنوان یک نقشه‌بردار، این کوه را از فاصله حدود ۲۰۰ کیلومتری (احتمالاً از هاراموش) مشاهده کرد. این کوه در میان رشته‌ای از کوه‌های بلند قرار داشت و به همین دلیل از هیچ منطقهٔ مسطحی در هند یا چین قابل مشاهده نبود (در آن زمان هنوز پاکستان بخشی از خاک هند بود). مونتگومری بدون داشتن اطلاعات دقیقی از نام کوه‌های منطقهٔ قلل رفیع، آنها را به نام‌های قراقروم ۱ تا ۷ نامگذاری کرد، و نام کی۱ تا کی۷ را بر آنها نهاد که برگرفته از حرف نخست واژهٔ karakoram بودند. بعدها نیز نام «کی۲» همچنان به‌عنوان تنها کوه مرتفعی که یک نقشه‌بردار آن را نامگذاری کرده بود، بر روی دومین قلهٔ رفیع جهان باقی ماند.

تاریخچه صعود[ویرایش]

نقشه‌برداری از این منطقه برای نخستین‌بار در سال ۱۸۵۶ توسط تیم نقشه‌برداری اروپایی به سرپرستی هنری هاورشام گادوین-آستن انجام شد. توماس مونتگمری عضوی از این تیم بود که کی۲ را به‌عنوان دومین قلهٔ بلند منطقهٔ قره‌قروم تعیین کرد. بقیهٔ قله‌ها نیز کی۱ کی۳ و کی۴ و کی۵ نام‌گذاری شدند، ولی در نهایت به‌ترتیب به نام‌های ماشربروم و برود پیک و گاشربروم ۲ و گاشربروم ۱ تغییر نام دادند.

اولین تلاش جدی برای صعود به این کوه، در سال ۱۹۰۲ توسط اسکار اکنستاین و آلستر کراولی برنامه‌ریزی شد اما بعد از ۵ بار تلاش جدی هیچ‌کدام از افراد تیم نتوانستند دقیقاً به نوک قله برسند. تلاش‌های بعدی در سال‌های ۱۹۰۹، ۱۹۳۴، ۱۹۳۹ و ۱۹۵۳ نیز ناکام ماند. اما سرانجام در سال ۱۹۵۴ دو تن از اعضای تیم ایتالیایی به نام‌های لینو لاچدلی و آکیله کومپانیونی موفق به فتح قله شدند. رهبری این تیم به عهدهٔ آدریتو دزیو بود. این قله از ابتدا تا سپتامبر ۲۰۱۸ هرگز صعود زمستانی نداشته و تاکنون هرگونه تلاش از سوی خیل عظیمی از کوهنوردان مطرح جهان برای صعود زمستانی این قله، تاکنون ناموفق بوده است.

کی۲، دومین کوه بلند جهان

صعودهای افراد ایرانی[ویرایش]

  • محمد سعیدی در تابستان سال ۱۳۷۷ (۱۹۹۸ میلادی) به‌عنوان نخستین کوهنورد ایرانی موفق به صعود به قلهٔ کی۲ شد.
  • دومین تلاش در سال ۱۳۸۳ توسط توسط داوود خادم صورت گرفت که در حین صعود جان خود را از دست داد.[۲]
  • در سال ۱۳۷۹، بهزاد محمدی به‌عنوان یک کوهنورد پرانرژی و دوندهٔ دوی استقامت نیروهای مسلح، پس از ۳ ماه تلاش، موفق به صعود به این قله شد.[۳]
  • کاظم فریدیان در سال ۱۳۸۶ دومین کوهنورد ایرانی موفق به صعود به کی ۲ شد.
  • عظیم قیچی‌ساز در روز دهم مرداد سال ۱۳۹۱ توانست به قله کی۲ صعود کند این صعود بدون اکسیژن صورت گرفت همنورد عظیم قیچی‌ساز در این صعود، کوهنورد ترکیه‌ای‌تبار، به نام تونچ فیندیک بود که از این صعود فیلم مستندی هم تهیه شده است.
  • رضا شهلایی صبح روز ۵ مرداد سال ۱۳۹۳ ساعت ۱۱ و ۳۰ به وقت ایران، پرچم ایران را بر فراز قلهٔ کی۲ به اهتزاز درآورد.
  • حسین بهمنیار هیمالیانورد خوب کشورمان صبح چهارشنبه 2 مردادماه 1398 ساعت 11:30 موفق شد با اقتدار بر فراز قله k2 دومین قله جهان به ارتفاع 8611 متر و دشوارترین قله جهان از نظر فنی بایستد.

وی با این صعود توانست نام خود را به عنوان اولین ایرانی صعود کننده از مسیر چزن (cesen) به قله k2 در تاریخ کوهنوردی ایران ثبت نماید.

این موفقیت بزرگ پس از 37 روز تلاش بی وقفه و بار گذاری و ثابت گذاری در مسیر کمپ های ۲ و ۳ و ۴ بدست آمد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "AdventureStats - by Explorersweb". www.adventurestats.com. Retrieved 21 October 2015.
  2. Empty citation (help)
  3. «رشد کوهنوردی در سایه ضعف کوهنوردی». www.aftabir.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۶-۲۱.