کی۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۵۲′۵۷″ شمالی ۷۶°۳۰′۴۸″ شرقی / ۳۵.۸۸۲۵۰° شمالی ۷۶.۵۱۳۳۳° شرقی / 35.88250; 76.51333

کی ۲
K2-big.jpg
ارتفاع ۸٬۶۱۱ متر (۲۸٬۲۵۱پا)
فهرست‌بندی هشت هزار متری‌ها
هفت قله دوم
مکان
مکان مرز  پاکستان و  چین
رشته‌کوه هیمالیا
کوهنوردی
نخستین صعود گروه ایتالیایی به تاریخ ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴، صعود کنندگان: آکیله کومپانیونی و لینو لاچدلی

کِی۲ نام دومین قله بلند روی زمین (پس از اورست) می‌باشد. این قله در منطقهٔ قره قروم رشته کوه‌های هیمالیا بین مرز پاکستان و چین قرار گرفته‌است. این قله ۸٬۶۱۱ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این قله دارای فنی‌ترین مسیر صعود در جهان است. تعداد کوهنوردانی که در راه رسیدن به قله کشته شده‌اند، یک چهارم تعداد کسانی است که صعود موفق داشته‌اند.
در ۱۸۵۶ برای نخستین بار تی جی مونتگومری که یک نقشه‌بردار بود این کوه را از فاصله حدود ۲۰۰ کیلومتری (احتمالاً از هاراموش) مشاهده نمود. کوه در میان رشته‌ای از کوه‌های بلند قرار داشت به همین دلیل نیز از هیچ منطقه مسطحی در هند و چین قابل مشاهده نبود (در آن زمان هنوز پاکستان بخشی از خاک هند بود). مونت گومری بدون داشتن اطلاعاتی دقیق از نام کوه‌های منطقه قلل رفیع آنرا به نام‌های قراقروم ۱ تا ۷ نامگذاری کرد، و نام کی۱ تا کی ۷ را برآنها نهاد که برگرفته از حرف اول karakoram بود. اما بعدها تنها نام کی ۲ به عنوان تنها کوه مرتفعی که یک نقشه‌بردار آنرا نامگذاری کرده بود بر روی دومین قله رفیع جهان باقی ماند.

تاریخچه صعود[ویرایش]

این منطقه نخستین بار در سال ۱۸۵۶ توسط تیم نقشه‌برداری اروپایی به سرپرستی هنری هاورشام گادوین-آستن نقشه‌برداری گردید.

دومین کوه بلند جهان، کی۲

توماس مونتگمری عضوی از تیم بود که کی۲ را دومین قلهٔ بلند منطقهٔ قره‌قروم تعیین کرد. بقیهٔ قله‌ها کی۱ کی۳ و کی۴ و کی۵ نام‌گذاری شدند. اما در نهایت به نام‌های ماشربروم و برود پیک و گاشربروم ۲ و گاشربروم ۱ تغییر نام دادند. اولین تلاش جدی برای صعود در سال ۱۹۰۲ توسط اسکار اکنستاین و آلستر کراولی برنامه‌ریزی شد اما بعد از ۵ بار تلاش جدی هیچ‌کدام از افراد تیم نتواستند دقیقاً به نوک قله برسند. تلاش‌های بعدی در سال‌های ۱۹۰۹، ۱۹۳۴، ۱۹۳۹ و ۱۹۵۳ نیز ناکام ماند. اما در نهایت در سال ۱۹۵۴ دو تن از اعضای تیم ایتالیایی به نام‌های لینو لاچدلی و آکیله کومپانیونی موفق به فتح قله شدند. رهبری این تیم به عهدهٔ آدریتو دزیو بود.

حادثه‌ها[ویرایش]

در تابستان ۱۳۸۳ «داود خادم اصل» از اعضای تیم‌های ملی کوهنوردی ایران و فاتح قلل چوآیو، شیشاپانگما، ماکالو و لهوتسه، بر روی کی۲ هنگام بازگشت از کمپ۴ در طوفان گرفتار شده و جان سپرد.[۱]

صعودها[ویرایش]

  • اولین تلاش کوهنوردان ایرانی توسط محمد سعیدی در سال1998 صورت گرفت .[۲]
  • دومین تلاش توسط توسط زنده یاد داوود خادم که به مرگش حین صعود منجر شد درسال2007 صورت گرفت[۳]
  • کاظم فریدیان در سال ۱۳۸۶ اولین کوهنورد ایرانی موفق به صعود به کی ۲ شد.
  • عظیم قیچی ساز سه شنیه ده مرداد ۱۳۹۱ توانست به قله کی ۲ صعود کند این صعود بدون اکسیژن صورت گرفت همنورد عظیم قیچی ساز در این صعود، کوهنورد ترکیه‌ای تبار، به نام تونچ فیندیک بود که از این صعود فیلم مستندی هم تهیه شده است. وی تاکنون ۱۳ قله از ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ را صعود کرده است.
  • رضا شهلایی صبح روز یکشنبه ۵ مرداد ۱۳۹۳ ساعت ۱۱ و ۳۰ به وقت ایران پرچم ایران را بر فراز قله کا۲ به اهتزاز درآورد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «مرگ نخبگان کوهنوردی، از جلال رابوکی تا آیدین بزرگی». رادیو فردا، ۴ مرداد ۱۳۹۲. 
  2. «رشد کوهنوردی در سایه ضعف کوهنوردی». www.aftabir.com. بازبینی‌شده در 2016-06-21. 
  3. Empty citation (help)