کوه پکتو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کوه پکتو
ارتفاع ۲٬۷۴۴ متر (۹٬۰۰۳ پا)
ارتفاع نسبی ۲٬۵۹۳ متر (۸٬۵۰۷ پا)
مکان
کوه پکتو در کره شمالی قرار گرفته‌است
کوه پکتو
کوه پکتو
موقعیت کوه در مرز چین و کره شمالی
مکان ریانگ‌گانگ، کره شمالی
جی‌لین، چین
مختصات ۴۲°۰۰′۲۰″ شمالی ۱۲۸°۰۳′۱۹″ شرقی / ۴۲.۰۰۵۵۶°شمالی ۱۲۸.۰۵۵۲۸°شرقی / 42.00556; 128.05528مختصات: ۴۲°۰۰′۲۰″ شمالی ۱۲۸°۰۳′۱۹″ شرقی / ۴۲.۰۰۵۵۶°شمالی ۱۲۸.۰۵۵۲۸°شرقی / 42.00556; 128.05528
زمین‌شناسی
نوع آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران ۱۹۰۳[۱]

کوه پَکتو یا پکدو بلندترین کوه شبه‌جزیره کره و شمال خاوری چین است. کوه پکتو از آتشفشان‌های فعال در مرز میان کره شمالی و چین است و با ارتفاع ۲۷۴۴ متر بلندترین نقطه رشته‌کوه‌های چانگبای و بکدودگان به‌شمار می‌آید. در بالای کوه پکتو در دهانه آتشفشان آن دریاچه‌ای به نام دریاچه تیانچی (دریاچه آسمان) شکل گرفته است که ۵ کیلومتر عرض و در حدود ۲۱۳ متر ژرفا دارد.

پکتو طی هزار سال گذشته پنج بار انفجار آتشفشانی داشته است که آخرین آن در سال ۱۹۰۳ بود. انفجار آتشفشانی سال ۱۰۵۰ پکتو از بزرگ‌ترین انفجارها در کره زمین طی ۱۰ هزار سال گذشته بود.

اهمیت تاریخی[ویرایش]

نام‌های دیگر این کوه بکدو، پکدوسان، و کوه چانگبای است. چینی‌ها به این کوه چانگبای می‌گویند که به معنای «کوه همیشه‌سپید» است. کره‌ای‌ها کوه پکتو را مکانی مقدس و خاستگاه نیاکان خود به‌شمار می‌آورند. در اسطوره‌های کره‌ای سه کوه مقدس وجود دارد: پکتو، جیری، و هالا. قوم منچو نیز پکتو را خاستگاه نیاکان قوم خود می‌دانند.

از آغاز پادشاهی سلسله‌های کره‌ای، از دوره حکومت «سه پادشاهی» (آغاز: ۵۷ پیش از میلاد) تا دوره «چوسان» (آخرین پادشاهای شبه‌جزیره کره و طولانی‌ترین سلسه کونفوسیونیستی)، این کوه مرکز اسطوره‌ای و مقدس فرمانروایان بوده است. امروزه نیز رهبران کره شمالی همچنان ریشه‌دار در «کوه مقدس» معرفی می‌شوند و تبار رهبری کره شمالی به این ایدئولوژی ظاهراً اسطوره‌ای و در واقع سیاسی وابسته است و رهبران آن نیز از این تبار انتخاب می‌شوند.[۲]

جغرافیا[ویرایش]

دما هوای این کوه تغییرات نامنظمی دارد و گاه سرمای سختی بر آن حاکم می‌شود. میانگین سالانه دما در قله آن منفی هشت ممیز سه است. در تابستان دمای آن به حدود ۱۸ درجه و در زمستان به منفی ۴۸ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. میانگین رطوبت هوا ۷۴ درصد است.

درخت‌های کوه پکتو بیشتر کاج و توس هستند. از جانوران آن می‌توان به ببر، خرس، پلنگ، گرگ، شوکای سیبری، گراز، سیاه‌خروس سیاه، جغد، و دارکوب اشاره کرد. وجود اردک ماهی‌خوار پهلوپولکی باعث شده تا پکتو در فهرست مناطق مهم برای پرندگان قرار بگیرد.[۳]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "بکدوسان". Global Volcanism Program، مؤسسه اسمیتسونین. http://www.volcano.si.edu/world/volcano.cfm?vnum=1005-06-. Retrieved 1 January 2009.
  2. طاهباز، توماج: ماجرای «ظاهراً حیرت‌انگیز» ناپدید شدن رهبر کره شمالی. ۱۳۹۳/۰۷/۱۹ . بازدید: اکتبر ۲۰۱۴.
  3. "Mount Paekdu". Important Bird Areas factsheet. BirdLife International. 2013. Retrieved 2013-05-12. 

پیوند به بیرون[ویرایش]