زبان فارسی در ترکمنستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پیشینه حضور زبان فارسی در ترکمنستان به دوره دویست ساله حکومت ایرانیان به خصوص خراسانی‌ها و ماوراءالنهری‌ها بازمی‌گردد که پس از پذیرش اسلام و هنگامی که ترکمانان در بیابان‌های شمالی خراسان حضور داشتند، با برقراری ارتباط و مترجمی میان خراسانی‌ها و دیگر اقوام ترک، عنوان ترجمان یا ترکمان را یافتند و اولین روابط سیاسی، اجتماعی و فرهنگی میان این دو برقرار شد، همچنین پیشینه گسترش زبان و واژگان فارسی در آن سرزمین‌ها را باید در دوره سلجوقی جستجو کرد که زبان رسمی این دیار و نگارش کتاب، سرودن شعر، آموزش و پرورش و نامه‌نویسی در دستگاه فرمانروایان این خاندان، به زبان فارسی بود. البته در عرصه‌های فرهنگ، زبان و ادبیات، چون ترکمانان فاقد ادبیات بودند، نتوانستند تأثیر مهمی در روند تعالی زبان فارسی و فرهنگ و تمدن ایرانی بگذارند و اگر سال‌ها برنامه‌های قانون‌گذاران ترک، راه و رسم پالایش زبان ترکی از واژگان بیگانه نبود، بی‌گمان واژگان فارسی در زبان ترکی، بیش از پیش نمود می‌یافت.[۱]

در سال‌های اخیر بنیاد سعدی اقدام به برگزاری کلاس‌های آموزش زبان فارسی در ترکمنستان می‌کند.[۲]

رسول اسماعیل‌زاده رایزن فرهنگی ایران در ترکمنستان، در مهرماه ۱۳۹۳ اعلام کرد که تاکنون بیش از ۲۰ هزار علاقه‌مند به زبان و فرهنگ فارسی، این زبان را در ترکمنستان آموخته‌اند.[۳]

منابع[ویرایش متنی]

  1. «تشدید محدودیت‌های دولت ترکمنستان برای آموزش زبان فارسی در سال‌های اخیر - اخبار تسنیم - Tasnim»(fa)‎. به کوشش خبرگزاری تسنیم - Tasnim. بازبینی‌شده در 2018-02-07. 
  2. «پایان کلاس‌های آموزش زبان فارسی در ترکمنستان - بنیاد سعدی». بنیاد سعدی. بازبینی‌شده در 2018-02-07. 
  3. «تاکنون ۲۰ هزار نفر در ترکمنستان زبان فارسی را فرا گرفته‌اند». خبرگزاری بین‌المللی قرآن. بازبینی‌شده در 2018-02-07.