کارول (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کارول
Carol film poster.jpg
پوستر اکران سینمایی در آمریکای شمالی
کارگردانتاد هینز
تهیه‌کننده
فیلمنامه‌نویسفیلیس نیگی
بر پایهبهای نمک
اثر پاتریشا های‌اسمیت
بازیگران
موسیقیکارتر برول
فیلم‌بردارادوارد لاچمن
تدوین‌گرآفونسو گونسالوس
شرکت‌های
تولید
توزیع‌کننده
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۷ مه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-05-۱۷) (کن)
  • ۲۰ نوامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-11-۲۰) (ایالات متحده)
  • ۲۷ نوامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-11-۲۷) (پادشاهی متحده)
مدت زمان
۱۱۸ دقیقه[۱]
کشور
  • پادشاهی متحده[۲]
  • ایالات متحده[۲]
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱۱٫۸ میلیون دلار[۳]
فروش گیشه۴۲٫۸ میلیون دلار[۴]

کارول (انگلیسی: Carol) فیلمی در ژانر درام دورانی عاشقانه به کارگردانی تاد هینز است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. نوشتن فیلم‌نامهٔ این فیلم بر عهدهٔ فیلیس نیگی بوده که آن را بر پایهٔ رمان عاشقانهٔ چاپ ۱۹۵۲ به‌نام بهای نمک اثر پاتریشا های‌اسمیت به رشتهٔ تحریر درآورده است. کیت بلانشت، رونی مارا، سارا پلسون، جیک لیسی و کایل چندلر بازیگران این فیلم هستند. داستان کارول در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ در شهر نیویورک جریان دارد و به رابطهٔ ممنوعهٔ میان یک عکاس زن مشتاق و یک زن مسن‌تر که طلاق سختی را پشت سر گذاشته می‌پردازد.

کارول از سال ۱۹۹۷ زمانی که فیلیس نیگی اولین پیش‌نویس فیلم‌نامه را می‌نوشت در مرحلهٔ توسعه بوده‌است. شرکت بریتانیایی فیلم‌فور پروداکشنز و مدیر اجرایی وقت آن، تسا راس، هزینه‌های مراحل توسعهٔ فیلم را تأمین کردند. این فیلم در دوره‌ای از توسعه با مشکلاتی همراه بود و با مشکلات مالی، حق انتشار، اختلافات برنامه‌ریزی و دسترسی‌پذیری مواجه شد. در سال ۲۰۱۱ زمانی که الیزابت کارلسن حق انتشار رمان را محفوظ کرد نامبر ناین فیلمز ساخت فیلم را بر عهده گرفت. مراحل تصویربرداری اصلی این فیلم بریتانیایی-آمریکایی در مارس ۲۰۱۴ در سینسیناتی، اوهایو آغاز شد و ۳۴ روز به طول انجامید.

کارول در ۱۷ مهٔ ۲۰۱۵ برای اولین بار در جشنوارهٔ فیلم کن به نمایش درآمد و در ۲۰ نوامبر در ایالات متحده و در ۲۷ نوامبر در پادشاهی متحده اکران شد. بودجهٔ ساخت این فیلم ۱۱ میلیون دلار بود و در نهایت ۴۲ میلیون دلار فروخت و در زمینهٔ کارگردانی هینز و نقش‌آفرینی بلانشت و مارا ستایش شد و همچنین تحسین‌شده‌ترین فیلم سال ۲۰۱۵ بود.[۵] کارول در میان نامزدهای نخل طلای کن حضور داشت و مارا در آن‌جا برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن شد. این فیلم جوایز مختلفی را کسب کرد و نامزد دریافت پنج جایزهٔ گلدن گلوب، شش جایزهٔ اسکار و نه جایزهٔ بفتا شده بود. نام این فیلم در چند فهرست از «برترین فیلم‌ها» قرار گرفت و از سوی انستیتوی فیلم بریتانیا به عنوان برترین فیلم ال‌جی‌بی‌تی در تاریخ انتخاب شد.[۶] بی‌بی‌سی این فیلم را یکی از برترین فیلم‌های قرن بیست و یکم معرفی کرد.[۷]

داستان[ویرایش]

داستان فیلم از رستورانی در شهر نیویورک و در دههٔ ۵۰ میلادی شروع می‌شود. «ترز بلیوت» (با بازی رونی مارا) دختر جوان و عکاسی است که با نامزد خود قصد ازدواج و عزیمت به فرانسه را دارد ولی هنوز تصمیمش را قطعی نکرده‌است. با نزدیکی کریسمس و تعطیلات اواخر سال ترز تصمیم می‌گیرد تا در فروشگاه زنجیره‌ای و حراجی مخصوص کریسمس کار کند. در همین حین زنی میانسال به نام «کارول ایرد» (با بازی کیت بلانشت) را ملاقات می‌کند. کارول بعد از خریدش دستکش‌های خود را در فروشگاه جا می‌گذارد که ترز با یک پست دستکشها را به کارول بازمی‌گرداند. این اقدام ترز باعث نزدیکی او و کارول شد و رابطه‌ای دوستانه میان آن‌ها شکل می‌گیرد. ترز در همین حین متوجه می‌شود که کارول متأهل است و دختر کوچکی به نام «ریندی» دارد و در آستانهٔ جدایی از همسرش «هارج» (با بازی کایل چندلر) قرار دارد. کارول بعد از اینکه متوجه می‌شود که همسرش می‌خواهد حضانت کامل فرزندشان رو بر عهده بگیرد، او داشتن مشکل اخلاقی کارول با دوست صمیمی اش ابی را به دادگاه ارائه داده و با همین راه می‌خواهد فرزندش «رینود» را مال خود کند. کارول تصمیم می‌گیرد برای مدتی به شیکاگو و غرب آمریکا سفر کند و از ترز نیز درخواست کرد که همراه او بیاید. ترز نیز پیشنهاد او را قبول کرد و به واسطهٔ همین تصمیم با نامزد خود «ریچارد» قطع رابطه می‌کند. همسرش هم مخفیانه شخصی را برای تحت نظر گرفتن او می‌فرستد.

در حین همین سفر این دو به شدت دلباختهٔ هم می‌شوند و در یکی از هتل‌های بین راه رابطه عاشقانه برقرار می‌کنند همسر کارول به کمک مأمور مخفی اش از این ماجرا مطلع می‌شود تا در دادگاه علیه او استفاده کند، هارج همسر کارول با فشارهای زیاد وی را مجبور می‌کند تا به نیویورک برگردد و در دادگاه حضانت فرزندشان شرکت کند. کارول از دوست صمیمی اش «ابی» (با بازی سارا پلسون) درخواست می‌کند تا به شیکاگو بیاید و ترز را به نیویورک برگرداند. کارول در نامه‌ای از ترز می‌خواهد که مدتی با او در تماس نباشد و او را برای مدتی فراموش کند. بعد از ان کارول حضانت کامل فرزندش را به همسرش واگذار می‌کند و ترز نیز در دفتر روزنامهٔ «نیویورک تایمز» مشغول به کار می‌شود. بعد از مدتی کارول با ترز تماس می‌گیرد و از او می‌خواهد که همدیگر را در رستورانی ملاقات کنند و ترز نیز می‌پذیرد. در حین این ملاقات در رستوران کارول از ترز درخواست می‌کند که به خانهٔ جدید او نقل مکان کند و با او زندگی کند ولی ترز قبول نمی‌کند و کارول در همان‌جا به ترز ابراز علاقه می‌کند و می‌گوید که او تنها کسی است که وی را درک می‌کند. بعد از ملاقات ترز در یک مهمانی دوستانه شرکت می‌کند و در آنجا متوجه می‌شود که هیچ هم زبانی ندارد و کسی او را درک نمی‌کند و اینکه چقدر تنهاست. او سریعاً خود را به رستورانی می‌رساند که کارول در آنجا با دوستانش بود. او وارد رستوران می‌شود و در تالار رستوران کارول را می‌بیند سپس آهسته به سمت او پیش می‌رود کارول نیز متوجه حضور ترز می‌شود و این دو برای لحظاتی با نگاه‌های معناداری به هم چشم می‌دوزند و در همین حین فیلم پایان می‌یابد.[۸]

بازیگران[ویرایش]

واکنش منتقدین[ویرایش]

این فیلم در ابتدا در ماه مه جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵ درآمد. فیلم به حدی توجه منتقدین را به خودش جلب کرد و تحسین آنان را برانگیخت که آنان تمامی عوامل فیلم را مستحق جایزهٔ «اسکار» خواندند. منتقدین کارگردانی تاد هینز رادر فیلم ستودند و نقش آفرینی کیت بلانشت و رونی مارا را تحسین کردند و از این فیلم به عنوان یک ملودرام غمگین و آرام یاد کردند.

با آغاز سال ۲۰۱۶ میلادی و گشایش فصل جوایز، این فیلم بسیار خیره‌کننده عمل کرد و توانست عناوین و نامزدی‌ها و جوایزهای بسیار زیادی را کسب کند و در بسیاری از حلقه‌های منتقدین توانست «بهترین فیلم سال» لقب بگیرد. بسیاری از منتقدین برجسته به این فیلم لقب «شاهکار هنری سینمای آمریکا» را دادند. همچنین در زمینه‌های فنی نیز از جمله فیلمبرداری و طراحی لباس و موسیقی این فیلم بسیار خوش درخشید.

لیست جوایز و افتخارات[ویرایش]

-در «اسکار»:

-در «بفتا»:

. . .

-در «گلدن گلوب»:

-در «جشنواره فیلم کن»:

واکنش‌ها راجع به نامزد نشدن در اسکار[ویرایش]

فیلم «کارول» با توجه به اینکه در تمامی جشنواره‌ها و مراحل فصل جوایز خوش درخشید و موفق به کسب ۶ نامزدی در «اسکار» شد ولی موفق نشد در رشته‌های اسکار «بهترین فیلم» و «بهترین کارگردانی» نامزد شود. این مسئله با بازتاب‌ها و حواشی فراوانی در شبکه‌های مجازی همراه شد. بسیاری از مردم و منتقدین و نشریه‌های معتبر این کار آکادمی اسکار را وقیحانه معرفی کرده و به اعضای آکادمی صفت «هوموفوبیا» را نسبت دادند و این عملکرد را محکوم کردند.

منتقدین با اذعان بر اینکه «کارول» یکی از بهترین فیلم‌های سال و از برترین و تکنیکی‌ترین فیلم‌های تولید شدهٔ چند سال اخیر است اعلام کردند که اعضای آکادمی با این‌گونه گام برداشتن و در نظر نگرفتن حق و حقوق اولیه شهروندان و با نژادپرستانه برخورد کردن به اعتبار و حیثیت «اسکار» لطمه می‌زنند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ "Carol (2015)". انستیتوی فیلم آمریکا. Archived from the original on December 4, 2017. Retrieved December 3, 2017.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "Carol (2015)". انستیتوی فیلم بریتانیا. Archived from the original on December 4, 2017. Retrieved December 3, 2017.
  3. Abramovitch, Seth (September 25, 2015). "Killer Films' Co-Founders Christine Vachon and Pamela Koffler on Lesbian Romance 'Carol' and Indie Resilience". هالیوود ریپورتر. Archived from the original on September 28, 2015. Retrieved September 27, 2015.
  4. "Carol". نامبرز. Nash Information Services. 2015. Archived from the original on December 22, 2019. Retrieved May 21, 2020.
  5. Dietz, Jason (January 5, 2016). "The Best Movies of 2015". Metacritic. CBS Interactive. Archived from the original on January 9, 2016. Retrieved January 9, 2016.
  6. Raup, Jordan (March 15, 2016). "'Carol' Leads the Top 30 LGBT Films of All-Time, According to BFI Poll". The Film Stage. Retrieved March 16, 2016.
  7. "The 21st Century's 100 greatest films". BBC Culture. August 23, 2016. Retrieved October 10, 2016.{{cite web}}: نگهداری CS1: url-status (link)
  8. «شانس‌های نخل طلای کن». یورونیوز فارسی. ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]