پیاده‌روی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Dandelion Sisters.jpg

پیاده‌روی و یا راه‌رفتن یکی از ازبخش‌های اصلی از نقل و انقال حرکت در میان حیوانات، جانوران، موجودات زنده و انسان‌ها است و عموماً راه‌رفتن یکی از بخش‌های اصلی موجودات زنده به شمار می‌آید.

راه‌رفتن بر پایه سرعت تا حد زیادی می تواند با توجه به عواملی مانند قد، وزن، سن، سطح زمین، فرهنگ و تناسب اندام متفاوت باشد. سرعت راه‌رفتن انسان به طور متوسط​حدود ۵٫۰ کیلومتر در ساعت و یا حدود ۳٫۱ مایل در ساعت است.[۱]

گرچه پیاده روی فعالیتی آسان برای عضلات و یک تمرین عالی کاردیو است، مشخصا کالری کمتری نسبت به دویدن یا شنا کردن می‌سوزاند. مثلاً یک فرد ۷۰ کیلویی، با پیاده روی با سرعت ۵ کیلومتر بر ساعت بمدت ۹۰ دقیقه می‌تواند ۵۰۰ کالری بسوزاند. حالا اگر همان فرد، تنها ۴۵ دقیقه و با سرعت ۸ کیلومتر بر ساعت بدود، و یا ۴۰ دقیقه شنای قورباغه انجام دهد، به همان میزان کالری خواهد سوزاند. پس شنا، که ورزشی آسان و ایده‌آل برای مفاصلتان است، جایگزین کالری سوز خوبی برای پیاده‌روی است. راهنمای فعالیت فیزیکی ۲۰۰۸ آمریکا، توصیه می‌کند تا هر هفته به مدت ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه تمرینات کاردیویی مانند پیاده‌روی انجام دهید تا از فواید سلامتی آن بهره مند شوید.

تاثیر پیاده روی بر عملکرد قلب[ویرایش]

قلب یک انسان بالغ معمولی، در هر سال حدوداً ۴۴ میلیون بار می تپد و در هر روز، قلب شما ۱۵۴۴۴ لیتر خون را به سرتاسر بدنتان میفرستد. قلب، یک ماهیچه است و برای قویتر کردن آن لازم است تا آن را ورزش دهید (همانطور که هر ماهیچه ی دیگر بدنتان را ورزش می دهید.)

اما بد نیست بدانید که بدن هر فرد، حتی یک دونده ی بسیار کارآزموده، در برخی موقعیت های معین، بی هوازی کار می کند. برای نمونه، در یک بازی فوتبال در مواقعی که به ناگهان در تعقیب توپ با تمام قوا حرکتی انفجاری انجام می دهید بدن به طور بی هوازی انرژی تولید می کند. با این وجود، هرچه شما از نظر بدنی آماده تر شوید، بدن تان دیرتر به مرحله ی تولید بی هوازی می رسد؛ به این حد اصطلاحاً «آستانه ی بی هوازی» گفته می شود. «آستانه ی بی هوازی» به نقطه ای اطلاق می شود که بدن وارد مرحله ی تولید انرژی به روش بی هوازی می شود.

دلیلی که باید آستانه ی غیرهوازی خود را بالا ببرید این است که اگر انرژی تان را عمدتاً از منابع غیرهوازی تامین کنید، نمی توانید هیچ فعالیتی را برای مدتی طولانی ادامه دهید. ذخیره ی انرژی غیرهوازی (بسته به اینکه چه قدر از نظر بدنی آماده باشید) تنها می تواند بین ۵ تا ۶۴ ثانیه دوام آورد.

محققان بر این باورند که همین محصول جانبی (اسید لاکتیک)، علت دردناکی و گرفتگی ماهیچه ها پس از انجام یک ورزش سنگین است. در اینجا نیز بسته به اینکه آمادگی بدنی تان چقدر باشد، بدن تان به یک یا بیش از یک روز استراحت نیاز دارد تا بتواند اسید لاکتیک را به اجزایش تجزیه کند و به این شکل، اسید لاکتیک از بین برده شود. [۲] البته نباید فراموش کرد که قدری گرفتگی و درد ماهیچه ها پس از فعالیت، طبیعی است و بخشی از فرایندی است که برای آماده شده از نظر بدنی باید سپری کنید. به تدریج که خودتان را تمرین دهید، خواهید دید که با بازدهی بیشتری (یعنی هوازی تر) می توانید فعالیت کنید و قادر به انجام فعالیت های دشوارتری نیز شده اید.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Walking»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ نوامبر ۲۰۱۱).
  2. دویدن و سلامت قلب
  3. چگونه با پیاده روی ساده ۵۰۰ کالری بسوزانیم؟