مشت‌پیمایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک گوریل در حال مشت‌پیمایی (باغ وحش سینسیناتی).

مُشت‌پیمایی[۱] شیوه‌ای از جاپیمایی (حرکت مکانی) در حیوانات چهارپا است. در این شیوه، حیوان، ساعدها و مچ‌های دست خود را کمی خمیده نگه می‌دارند و بر روی پیش‌مشت‌ها[۲] راه می‌رود.[۳]

گوریل‌ها و شامپانزه‌ها، مورچه‌خوارهای بزرگ و نوک‌اردکی‌ها مشت‌پیما هستند. پانگولین‌ها (مورچه‌خوارهای پولک‌دار) هم گاهی اوقات بر روی پیش‌مشت‌های خود راه می‌روند.[۳]

در سنگواره‌های انسان اولیه نیز شواهدی مبنی بر مشت‌پیما بودن انسان اولیه یافت شده‌است.[۴]

گونه‌ای از این جاپیمایی نیز در برخی از جانوران دیده می‌شود که جاندار برای حرکت وزن بدن را بر روی کف دستان خود می‌اندازد، به این حالت پنجه‌نوردی می‌گویند.[۵]

منابع و پانویس‌ها

  1. Knuckle-walking
  2. knuckle
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "knuckle-walking." Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica Online. 30 Nov. 2008
  4. Brian G. Richmond and David S. Strait, Anatomical Evidence for Knuckle-walking Found in Early Human Fossils, in Nature Vol. 404; 23 March 2000.
  5. کاتک، کانراد فیلیپ: انسان‌شناسی، کشف تفاوت‌های انسانی، ترجمه محسن ثلاثی، تهران. انتشارات علمی ۱۳۸۶.ص۸۷۰.