پست-راک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پست راک
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰
سازهای موسیقی
مشتق‌ها پست متال

پُست-راک شاخه‌ای از موسیقی راک است که در آن سازهای معمول ِ سبک راک نقش اصلی را ایفا می‌کنند، اما ریتم‌ها، هارمونی‌ها و ملودی‌ها و آکردهایی که در پست راک نواخته می‌شوند به طور سنتی در راک یافت نمی‌شوند. موسیقی پست راک به طور معمول بدون کلام است. این سبک بعد از کارهای گروه تاک تاک با سرپرستی ماک هولیس شناخته شد. در واقع سبک تجربی این گروه بود و بعد ها به نام پست-راک خوانده شد.[۱]

منشا کلمه[ویرایش]

باور بر این است که کلمه پست‌راک توسط Simon Reynolds در مروری که بر روی آلبوم Hex از گروه Bark Psychosis در مجله Mojo در مارچ ۱۹۹۴ ابداع شده است. وی توضیح می‌دهد که این یک نوع موسیقی است برای «استفاده از آلات موسیقی راک، برای اهداف غیر از راک و استفاده از گیتارها برای ابراز طنین و بافت و نه ریف و آکورد».

گروه Do Make Say Think در حال برگزاری کنسرت

سیر تکامل تاریخی[ویرایش]

دوران اولیه[ویرایش]

به نظر می‌رسد که سبک پست‌راک از گروه The Velvet Underground در دهه ۱۹۶۰ تاثیر زیادی گرفته باشد. گروه بریتانیایی (Public Image Ltd (PiL نیز جزو پیشگامان این سبک محسوب می‌شوند، که NME آن‌ها را «اولین گروه مسلم پست‌راک» نامیده است.

پست‌راک دهه ۱۹۹۰[ویرایش]

کنسرت گروه پست‌راک Mogwai در سال ۲۰۰۷

گروه‌های اوایل این دهه، مانند Slint و Talk Talk گروه‌های تاثیرگذاری برای سبک پست‌راک شناخته شدند. گفته می‌شود دو آلبوم Spiderland از Slint و آلبوم Spirit of Eden از Spirit of Eden منجر به تولد سبک پست‌راک شدند.

پست‌راک در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰[ویرایش]

در آغاز دهه ۲۰۰۰، به نظر می‌رسید که سبک پست‌راک کم کم جذابیت خود را از دست داد. این اتفاق بیشتر به خاطر انتقادهایی که علیه این سبک موسیقی شد رخ داد. برخی از گروه‌هایی که به عنوان گروه پست‌راک شناخته می‌شدند، مانند Cul de Sac ،Tortoise و Mogwai عنوان پست‌راک را برای خود رد کردند. طیف وسیع سبک‌هایی که پست‌راک شامل آن‌ها می‌شد، از مفید بودن این عبارت می‌کاست. با وجود نقد موجود بر این عبارت، گروه Sigur Rós با انتشار آلبوم Ágætis byrjun جزو مشهورترین گروه‌های دهه ۲۰۰۰ شد. شهرت‌ها آن‌ها را می‌توان بیشتر به رفتن آن‌ها به سمت یک موسیقی راک محور که ساختار ساده‌ای داشت و بیشتر از عناطر موسیقی پاپ استفاده می‌کرد، دانست. گروه‌هایی مانند Explosions in the Sky، This Will Destroy You، Do Make Say Think و Mono را می‌توان از گروه‌های مشهور پست‌راک در این هزاره دانست.

مشخصات موسیقی[ویرایش]

کنسرت Sigur Rós در سال ۲۰۰۵ در ریکیاویک

صدای موسیقی پست‌راک از مشخصات ژانرهای مختلفی مانند post-punk، progressive rock، space rock، ambient، dub، electronica و experimental، همچنین شکل‌هایی از موسیقی جاز تشکیل می‌شود. قطعات موسیقی پست‌راک اغلب از ساختارهای تکرار شونده‌ای ساخته می‌شود که به مرور دچار تغییر می‌شوند. معمولاً قطعات موسیقی پست‌راک طولانی و بدون کلام هستند. گرچه اغلب اوقات پست‌راک بدون کلام است، ولی به این معنا نیست که صدای هیچ خواننده‌ای در موسیقی پست‌راک شنیده نخواهد شد. وقتی از صدای یک خواننده در موسیقی پست‌راک استفاده می‌شود، معمولا به شکلی غیر سنتی این اتفاق می‌افتد. برخی از گروه‌های از صدای خواننده صرفاً به عنوان یک آلت موسیقی دیگر استفاده می‌کنند. هدف این موسیقی انتقال پیام از طریق متن ترانه، مانند سبک‌های دیگر، نیست. به همین دلیل، اگر هم کلامی بر روی موسیقی قرار بگیرد، خیلی کوتاه خواهد بود و هدف ساختن فضای بهتری برای کل قطعه موسیقی است. گروه Sigur Rós که برای صدای خاص خواننده‌ی گروه شهرت دارد، یک زبان ساختگی ساخته‌اند که توسط منتقدان Hopelandic نامیده می‌شود. طبق گفته گروه این زبان ساختگی «کلمات شکسته و نامفهومی است که به درستی در فضای موسیقی قرار می‌گیرد و به عنوان یک آلت دیگر موسیقی عمل می‌کند.» بر خلاف ساختار معمول verse-chorus در موسیقی راک، گروه‌های پست‌راک بیشتر از نماهای صوتی استفاده می‌کنند. طبق گفته Simon Reynolds پیرامون پست‌راک، «سفر یک گروه از راک به پست‌راک اغلب با متن‌های روایت گونه شروع می‌شود،‌ به یک جریان از آگاهی می‌رسد، سپس به کلام-به-عنوان-یک-بافت می‌رسد و در نهایت تبدیل به یک موسیقی بدون کلام تمام عیار می‌شود.»

گروه ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Post-Rock". AllMusic. Retrieved August 21, 2014. 

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Post-rock»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۲).