الکترونیک راک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الکترونیک راک
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
اواخر دهه ۱۹۶۰ [۱]
سازهای موسیقی
زیرسبک‌ها
ایندیترونیکا، دنس پانک، الکتروکلش، نیو ریو، پست-پانک متجدد، پست-راک
سایر مطالب
اینداستریال راک، سینث‌پاپ، موسیقی موج نو، پست-پانک

الکترونیک راک یک سبک موسیقی گسترده است که از ترکیب سبک‌های راک و الکترونیک به وجود می‌آید و شامل صدای سازهایی است که معمولاً در هر دو سبک وجود دارند. پیدایش این سبک از اواخر دهه ۱۹۶۰ و زمانی آغاز شد که گروه‌های موسیقی راک مانند دِ دورز، پینک فلوید، یس و مودی بلوز شروع به گنجاندن صدای سینث‌سایزر موگ در قطعات موسیقی خود کردند. استفاده از تکنیک‌هایی چون نمونه‌برداری صدا و ایجاد تغییرات بر روی نوارهای کاست نیز در این سبک معمول است.

فعالان سبک الکترونیک راک عموماً از ادغام عناصر سبک‌های دیگر موسیقی همچون پانک راک، اینداستریال راک، هیپ هاپ، تکنو و سینث‌پاپ با موسیقی خود بهره می‌برند و این موضوع به شکل‌گیری زیرسبک‌هایی چون ایندیترونیکا، دنس پانک و الکتروکلش منجر شده است.

در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی، سبک الکترونیک راک محبوبیت چشم‌گیری کسب کرد. [۲]

هنرمندان[ویرایش]

فهرست برخی هنرمندان یا گروه‌هایی که این سبک را اجرا کرده‌اند.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Electronic Rock: On the History of Rock Music. شابک ۹۷۸-۳-۶۵۳-۹۷۹۲۰-۶. دریافت‌شده در ۴ اسفند ۱۳۹۷.
  2. Mary Celeste Kearney. «Gender and Rock». Oxford University Press، ۱۳ جولای ۲۰۱۷. شابک ‎۰۱۹۰۲۹۷۶۹۷. بازبینی‌شده در ۴ اسفند ۱۳۹۷.