شوگیزینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شوگیزینگ
Shoegazing
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
سال‌های میانی تا پایانی دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در بریتانیا
سازهای موسیقی
محبوبیت عمومی اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰. برخی گرایشهای تازه در اواخر دهه ۲۰۰۰ و اوایل دهه ۲۰۱۰
مشتق‌ها نو گیز، پست راک
سبک‌های درهم‌آمیخته
بلک گیز، پست-متال
حلقه‌های منطقه‌ای
حلقه موسیقی ازخودمتشکر
(The Scene That Celebrates Itself)
سایر مطالب
موسیقی امبینت، اثیریل ویو، نویز راک، اسپیس راک

شوگِیز یا شوگِیزینگ (انگلیسی: Shoegazing) زیرسبکی از موسیقی راکِ آلترناتیو است که اواخر دهه ۱۹۸۰ در بریتانیا ظهور کرد و اوج محبوبیتش را در اوایل دهه ۱۹۹۰ تجربه کرد. ویژگی بارز این سبک بهره‌گیری فراوان از گیتار دیستورشن، بازخورد صوتی، خوانندگی ناواضح در همراهی با صدای درهم‌آمیخته و نامتمایز سازهاست که «دیوارهای صوتی» را تشکیل می‌دهند.

اصطلاح «شوگیزینگ» (به معنیِ خیره‌به‌کفش) ابتدا در نشریات بریتانیایی به‌شکلی تمسخرآمیز برای توصیف موجی از گروه‌های بریتانیایی که در کنسرت‌ها با حالتی سربه‌زیر و درونگرا، بی‌توجه به مخاطب به اجرا می‌پرداختند، به کار رفت. وفورِ استفاده از پدال افکت که باعث می‌شد دائم زیر پایشان را نگاه کنند هم به فراگیر شدن این طرز تلقی دامن زد. شوگیز اصطلاحی تحقیرآمیز برای اشاره به موسیقی دریم پاپ نیز بوده است.

در دهه ۱۹۹۰ شوگیز به تدریج با جنبش موسیقی گرانج آمریکایی و موسیقی بریت‌پاپ کنار زده شد اما اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی در قالب سبک نو گیز دوباره بازگشت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]