لو-فای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک اتاق استودیوی با تجهیزات که از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ ساخته شده‌ است

لو-فای یکی از سبک‌ های موسیقی زیر شاخه سبک گلیچ است. لو-فای یک زیبایی‌ شناسی موسیقی ضبط شده ‌است که کیفیت صدای آن پایین ‌تر از استاندارد های معاصر معمول است و نقص ضبط و تولید قابل شنیدن است این استاندارد ها طی دهه ‌ها تکامل یافته ‌است ، به این معنی که بعضی نمونه‌ های قدیمی از لو-فای ممکن است در ابتدا به عنوان آن شناخته نشوند. لو-فای تنها در دهه ۱۹۹۰ به عنوان سبک موسیقی محبوب شناخته شد ، زمانی که به‌طور متناوب به عنوان موسیقی DIY اشاره شد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Harper, Adam (2014). Lo-Fi Aesthetics in Popular Music Discourse (PDF). Wadham College. pp. 2–3, 44. Retrieved March 10, 2018.[پیوند مرده]