هیدروکلروتیازید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هیدروکلروتیازید
لاتین: '
هیدروکلروتیازید
هیدروکلروتیازید
نام آیوپاک ۶-chloro-۱٬۱-dioxo-۳٬۴-dihydro-2H-۱٬۲٬۴-benzothiadiazine-7-sulfonamide
شمارهٔ CAS ۵۸-۹۳-۵
فرمول شیمیایی C7H8ClN3O4S۲
گروه دارویی داروهای قلبی عروقی
PubChem ۳۶۳۹
جرم مولی (گرم بر مول) ۲۹۷٫۷۴
فارماکوکینتیک جذب هیدروکلروتیازید پس از مصرف خوراکی نسبتاً سریع است و طول اثر آن ۱۲–۶ ساعت است
نیمه عمر نیمه عمر هیدروکلروتیازید ۸/۱۴–۶/۵ ساعت می‌باشد و اثر مدری آن پس از ۲ ساعت شروع می‌شود
دفع کلیوی
عوارض جانبی کاهش فشار خون وضعیتی، اختلالات خفیف گوارشی، کاهش توانایی جنسی
موارد مصرف درمان خیز
راه استعمال دهانی
اشکال دارویی قرص ۵۰ میلی‌گرمی
بیشینه غلظت ۴ ساعت

هیدروکلروتیازید از دستهٔ مدرهای تیازیدی است. این دارو در درمان زیادی فشار خون (به تنهایی یا به عنوان درمان کمکی)، خیز (ناشی از نارسایی احتقانی قلب، سیروز کبدی همراه با آسیت) درمان با کورتیکوستروئید و استروژن و نیز بعضی از حالات نارسایی کلیه (از جمله سندرم نفروتیک، گلومرولونفریت حاد و نارسایی مزمن کلیه) مصرف می‌شود.

هشدارها[ویرایش]

  1. این دارو در صورت وجود بی‌ادراری یا نارسایی کلیه و نوزادان مبتلا به یرقان باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
  2. اندازه‌گیری فشار خون در طول درمان با این دارو در فواصل منظم ضروری است.
  3. این دارو زیادی فشار خون را درمان نمی‌کند، بلکه آن را کنترل می‌نماید، از این رو مصرف این دارو ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.
  4. اثر کاهنده فشار خون این دارو پس از ۴–۳ روز ممکن است ظاهر شود، ولی برای رسیدن به اثر مطلوب ممکن است تا ۴–۳ هفته زمان لازم باشد.
  5. احتمال بروز کمی پتاسیم خون وجود دارد؛ بنابراین ممکن است مصرف پتاسیم اضافی در رژیم غذایی لازم باشد، بدون مشورت پزشک، رژیم غذایی نباید تغییر یابد.
  6. از مصرف سایر داروها، به خصوص داروهای مقلد سمپاتیک که نیاز به نسخهٔ پزشک ندارند باید خودداری شود.
  7. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگر این که تقریباً نوبت مصرف بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت مقدار مصرف بعدی نباید دو برابر گردد.

عوارض جانبی[ویرایش]

شکل فضایی

کاهش فشار خون وضعیتی، اختلالات خفیف گوارشی، کاهش توانایی جنسی، کمی پتاسیم، منیزیم و سدیم خون، زیادی کلسیم خون، آلکالوز همراه کمی کلرور خون، زیادی اسید اوریک خون، نقرس، افزایش قند خون و کلسترول پلاسما با مصرف دارو گزارش شده‌است.

تداخل دارویی[ویرایش]

مصرف همزمان کلستیرامین با هیدروکلروتیازید ممکن است جذب آن را مهار کند. مصرف همزمان گلیکوزیدهای دیژیتال با هیدروکلروتیازید، به علت بروز کمی پتاسیم خون، ممکن است احتمال مسمومیت با دیژیتال را افزایش دهد. مصرف همزمان این دارو با لیتیم، به علت کاهش همزمان این دارو با لیتیم، به علت کاهش کلیرانس کلیوی لیتیم، ممکن است سبب بروز مسمومیت با لیتیم شود. مصرف همزمان داروهای مهارکننده ACE، سیکلوسپورین و سایر داروهای مدر نگهدارنده پتاسیم، مکمل‌های پتاسیمی و داروهای حاوی پتاسیم با هیدروکلروتیازید ممکن است سبب تجمع پتاسیم به ویژه در بیماران مبتلا به بی‌کفایتی کلیه شود.

مقادیر مصرف[ویرایش]

بزرگسالان[ویرایش]

به عنوان مدر و دیورتیک در بزرگسالان ۱۰۰–۲۵ میلی‌گرم ۱ یا ۲ بار در روز، یک روز در میان یا یک بار در روز به مدت ۵–۳ روز در هفته مصرف شود. به عنوان کاهنده فشار خون mg/day۱۰۰–۲۵ به صورت مقدار واحد یا در ۲ مقدار منقسم مصرف می‌شود که این مقدار بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می‌گردد.

کودکان[ویرایش]

مقدار mg/kg/day۲–۱ به صورت مقدار واحد یا در ۲ مقدار منقسم مصرف می‌شود که این مقدار بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می‌گردد.

این دارو در رده داروهای تیازیدی قرار دارد و با کاهش توانایی کلیهها در حفظ آب عمل می‌کند. این دارو در ابتدا حجم خون را کاهش می‌دهد، که خود این امر از خون بازگشتی به قلب و در نتیجه برون ده قلبی را می‌کاهد.[۱] گرچه اعتقاد بر این است که این دارو در بلند مدت مقاومت عروقی محیطی را کاهش می‌دهد.[۱]

طبق ادعای دو شرکت مرک و سیبا آنها این دارو را کشف کردند که در سال ۱۹۵۹ به‌صورت تجاری در دسترس قرار گرفت.[۲] این دارو در لیست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی، مهمترین داروهای مورد نیاز در نظام بهداشتی اولیه قرار دارد.[۳] این دارو در سال ۲۰۰۸ دومین داروی پرکاربرد برای فشار خون در ایالات متحده بود.[۱] این دارو به‌عنوان یک داروی ژنریک موجود می‌باشد و قیمت آن خیلی زیاد نیست.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Duarte JD, Cooper-DeHoff RM (June 2010). "Mechanisms for blood pressure lowering and metabolic effects of thiazide and thiazide-like diuretics". Expert Rev Cardiovasc Ther 8 (6): 793–802. doi:10.1586/erc.10.27. PMC 2904515. PMID 20528637. 
  2. Ravina, Enrique (2011). The evolution of drug discovery: from traditional medicines to modern drugs (1 ed.). Weinheim: Wiley-VCH. p. 74. ISBN 978-3-527-32669-3. 
  3. "WHO Model List of EssentialMedicines". World Health Organization. October 2013. Retrieved 22 April 2014. 
  4. "Best drugs to treat high blood pressure The least expensive medications may be the best for many people". http://www.consumerreports.org/. November 2014. Retrieved 10 January 2015. 
  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • سایت دارویاب