پرش به محتوا

داروهای مقلد سمپاتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
داروهای مقلد سمپاتیک

برخی از داروها که اغلب ساختار شیمیایی آمینی مشابه اپی نفرین دارند می‌توانند با تقلید اثرات اپی نفرین و تحریک گیرنده‌های سمپاتیکی آلفا یا بتا موجب بروز واکنشهای سمپاتیک در بدن شوند مانند فنیل آفرین، افدرین، پسودوافدرین و نفازولین و آدرنالین.

این داروها به صورت کلی موجب افزایش ضربان قلب، افزایش فشارخون، انقباض عروق پوستی و احشایی و کاهش احتقان، افزایش قند خون، انبساط مجاری تنفسی (برونکودیلاتاسیون)، گشادشدن مردمک، شل شدن رحم و … می‌شوند.

مکانیسم عملکرد

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تعدادی از این داروها با تحریک گیرنده‌های آلفا یا بتای آدرنرژیک آگونیست رسپتورهای آدرنرژیک هستند. برخی آگونیست دوپامینرژیک هستند. تعدادی نیز مانند آمفتامین، افدرین و کوکائین به صورت غیرمستقیم و با مهار بازجذب نوراپی نفرین در سیناپسها عمل می‌کنند.

با توجه به تنوع آثار این داروها در بیماریهای مختلفی مانند آنافیلاکسی، سرماخوردگی، آسم، افت فشارخون و … مصرف می‌شوند.

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سیستم سمپاتیک