نخستین جنگ یهود-روم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نخستین جنگ یهود-روم
بخشی از the Jewish–Roman wars
Galilee to Judea.gif
Judaea and Galilee in the first century
تاریخ۶۶–۷۳ میلادی
مکانیهودا، استان روم
نتیجه پیروزی رومیان، تخریب اورشلیم و معبد دوم اورشلیم
طرفین درگیر
Vexilloid of the Roman Empire.svg امپراتوری روم

Menora Titus.png Judean provisional government

حمایت توسط:


  • Peasantry faction
  • Idumeans (69-70)

Radical factions:


فرماندهان و رهبران

Zealots: Edomites:

قوا
  • گارد روم 3,000 (زمستان ۶۶)
  • لژیون سوری ۳۰–۳۶٬۰۰۰ (تابستان ۶۶)
  • ۵ لژیون‌ها ۶۰٬۰۰۰–۸۰٬۰۰۰ (67–70)
  • Legio X Fretensis 6,000 troops (70–73)
Judean provisional government forces:
  • ۲۵٬۰۰0 (66)
  • ۶٬۰۰0 (67)
  • ۵۰۰ جنگجویان آدیابن

  • دهقانان: ۱۵٬۰۰۰ (۶۹–۷۰)
    • Idumeans 5,000 (69–70)
  • 6,000 Zealots under Yohanan
  • 2,400 Zealots under Eleazar
  • 20,000 Idumeans (فقط ۶۸)

Sicarii:
  • Several thousand (67)
  • Several hundred (73)
تلفات
۱۰٬۰۰۰+ سرباز کشته ۲۵٬۰۰۰–۳۰٬۰۰۰ کشته

10,000–20,000 Zealots و Idumeans کشته


Thousands of Sicarii killed
According to Josephus, 1.1 million non-combatant died in Jerusalem and 100,000 in Galilee. He also tells us that 97,000 were enslaved.
Matthew White, The Great Big Book of Horrible Things (Norton, 2012) p.52,[۱] estimates the combined death toll[نیازمند شفاف‌سازی] for the First and Third Roman Jewish Wars as being approximately 350,000

نخستین جنگ یهودیان ـ روم (به زبان عبری: המרד הגדול)، که از آن شورش بزرگ یاد می‌کنند، سلسله نبردهایی است که در ۶۶ میلادی بر اثر شورش یهودیان در منطقه یهودا و جلیل رخ داد که پس از ۶ سال جنگ، رومیان موفق شدند یهودیان را سرکوب و شهر اورشلیم و معبد دوم اورشلیم را تخریب کنند.

در سال ۶۳ پیش از میلاد، کشور یهودا – پس از آن‌که دوره‌ای از حکومت ایرانیان، یونانیان، بطالسه مصر، سلوکیان سوریه و سرانجام در پی قیام مکّابیان دوره‌ای از استقلال و سپس اختلاف را گذرانده بود – تحت سلطه رومیان درآمد. نخستین حاکم این مستعمره هیرکانوس دوم بود که در زمان او اداره امور عملاً در دست شخصی به نام آنتی پاتر بود. پس از قتل آنتی پاتر، فرزندش به نام هیرودیس در طی شورش و جنگی طولانی در سال ۳۷ پیش از میلاد حاکم یهودا شد. این شورش‌ها و اعتراضات ادامه داشت تا در سال ۶۶ میلادی و در زمان نرون امپراتور روم، شورشی فراگیر از سوی یهودیان آغاز شد. نرون نیز سردار خود وسپاسیان را مأمور سرکوب این شورش کرد. در اثنای جنگ و فتح اورشلیم خبر فوت نرون و جانشینی وسپاسیان به او رسید و وی به امید دست‌یافتن به مقام امپراتوری به سوی روم شتافت، که البته چنین نیز شد. وسپاسیان پس از رسیدن به مقام امپراتوری، پسر خود تیتوس را مأمور به ادامه جنگ ساخت تا سرانجام در سال ۷۰ میلادی اورشلیم محاصره شد و سپس سقوط کرد. در جریان این هجوم، وقایع حمله بخت‌النصر دوباره تکرار شد. معبد به آتش کشیده شد و شمار زیادی از یهودیان کشته و عده بسیاری نیز به اسارت درآمدند. برخی از نویسندگان یهودی شمار کشتگان یهود در این نبرد را بیش از یک میلیون نفر و شمار اسرا را در حدود یکصد هزار نفر دانسته‌اند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Atrocity statistics from the Roman Era". necrometrics.com.
  2. سلیمانی اردستانی، یهودیت، ۲۲۸.
  • Berlin, Andrea, and J. Andrew Overman, eds. 2002. The First Jewish Revolt: Archaeology, History, and Ideology. New York: Routledge.
  • Goodman, Martin. 1987. The Ruling Class of Judaea: The Origins of the Jewish Revolt against Rome A.D. 66–70. New York: Cambridge University Press.
  • Popović, Mladen. 2011. The Jewish Revolt Against Rome: Interdisciplinary Perspectives. Leiden: Brill.
  • Price, Jonathan J. 1992. Jerusalem under Siege: The Collapse of the Jewish State, 66–70 CE. Brill’s Series in Jewish Studies 3. Leiden, The Netherlands: Brill.
  • Rajak, Tessa. 1983. Josephus: The Historian and His Society. London: Duckworth.
  • Reeder, Caryn A. 2015. "Gender, War, and Josephus." Journal for the Study of Judaism 46, no. 1: 65–85.
  • --. 2017. "Wartime Rape, the Romans, and the First Jewish Revolt." Journal for the Study of Judaism 48, no. 3: 363–85.
  • Spilsbury, Paul. 2003. "Flavius Josephus on the Rise and Fall of the Roman Empire." The Journal of Theological Studies 54, no. 1: 1–24.
  • Tuval, Michael. 2013. From Jerusalem Priest to Roman Jew: On Josephus and the Paradigms of Ancient Judaism. Tübingen: Mohr Siebeck.

پیوند به بیرون[ویرایش]