تیراندازی در موزه یهودی بلژیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تیراندازی در موزه یهودی بلژیک
بخشی‌ از تروریسم اسلامی در اروپا
Bruxelles rue des Minimes 21.jpg
موزه یهودیان بلژیک در سال ۲۰۰۹
موقعیتموزه یهودیان بلژیک
بروکسل، بلژیک
تاریخ۲۴ مه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-05-۲۴)
۱۵:۴۷ CEST (UTC+01:00)
نوع هدف
تیراندازی کور
اسلحه‌هاZastava M70AB (اسلحه نیمه اتوماتیک)
کلت لاما (.38-caliber هفت تیر)
درگذشتگان۴
مرتکبانمهدی نموش
ناصر بندرر (همکار)
انگیزهافراط گرایی اسلامی، یهودستیزی
محکومیتنموش: حبس ابد
بندرر: ۱۵ سال زندان

بعد از ظهر ۲۴ مه ۲۰۱۴، یک فرد مسلح به سمت موزه یهودیان بلژیک در بروکسل تیراندازی کرد و منجر به کشته شدن چهار نفر شد. سه نفر از آنها، یک زن و شوهر اسرائیلی که در تعطیلات بودند و یک زن فرانسوی، در صحنه کشه شدند. قربانی چهارم، کارمند بلژیکی موزه، به بیمارستان منتقل شد اما در اثر جراحات در ۶ ژوئن درگذشت. اندکی کمتر از یک هفته بعد، در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۴، مظنونی در ارتباط با تیراندازی در شهر مارسی فرانسه دستگیر شد. مظنون مهدی نموش، ۲۹ ساله، فرانسوی تبار الجزایری بود. مظنون دوم، ناصر بندرر، شناسایی و بعداً دستگیر شد.

قبل از تیراندازی، نموش پیش از این مدتی را در زندانهای فرانسه گذرانده بود و در آنجا جذب اسلام رادیکال شد. وی پس از زندان بیش از یک سال در سوریه ماند. او متهم است که در زندان ناصر بندر سلاح‌های مورد استفاده در حمله را برای نموش تهیه کرده‌است. بازرسان مظنون سوم را نیز شناسایی کردند، اما بعداً به دلیل ضعیف دانستن شواهد علیه وی، اتهامات علیه مظنون سوم رد شد.

نموش و بندرر در آوریل ۲۰۱۸ به‌طور رسمی متهم شدند و در اوایل سال ۲۰۱۹ در دادگاه تجدید نظر در بروکسل محاکمه شدند. پس از دو ماه جلسات دادرسی، حکمی صادر شد: نموش به جرم ارتکاب حمله مقصر شناخته شد، در حالی که بندر با تأمین سلاحهای مورد استفاده در حمله به نموش، مجرم شناخته شد. این نظریه که نموش توسط مقامات اطلاعاتی خارجه فرستاده شده که در دفاعیات نموش مطرح شد، رد شد. در نتیجه، نموش به حبس ابد در حالی که بندر به ۱۵ سال حبس محکوم شد. بعداً هر دو نیز به پرداخت نزدیک به یک میلیون یورو خسارت به نزدیکان قربانیان محکوم شدند.

تیراندازی[ویرایش]

مردی که کلاه به سر داشت، چندین کیف به همراه داشت که به یک قبضه اسلحه و اسلحه کلاشینکف مسلح بود، حدود ساعت سه و نیم به موزه یهودیان بلژیک، نزدیک سبلون در مرکز بروکسل رسید.[۱][۲] وی سپس اقدام به تیراندازی کرد و سه نفر را در محل کشت و نفر چهارم را زخمی کرد که او به بیمارستان منتقل شد[۳] ولی در اثر جراحات در ۶ ژوئن درگذشت.[۴] این حمله کمتر از ۹۰ ثانیه به طول انجامید[۵] پس از آن مهاجم با پای پیاده از صحنه گریخت[۶] و تا حدی توسط دوربین‌های امنیتی دیده شد.[۷] به گفته پلیس، او قبل از ناپدید شدن به قسمت دیگری از مرکز شهر بروکسل رفت. بر اساس تصاویر دوربین امنیتی، به نظر می‌رسد که مهاجم کلاه از نوع بیس بال پوشیده و سر خود را پوشانده بود، و یک دوربین بر روی قفسه سینه نصب کرده‌است، مانند محمد مره، که از اقدامات خود در تیراندازی‌های تولوز و مونتوبان سال ۲۰۱۲ فیلم‌برداری کرد.[۸] اگرچه گفته می‌شود که دوربین در حین فیلمبرداری خراب شده بود.[۹]

وزیر امور خارجه بلژیک، دیدیه ریندرز، اتفاقاً در حوالی موزه بود و صدای تیراندازی را شنید. وزیر کشور، ژوئل میلکت نیز در همین نزدیکی بود و چند دقیقه بعد به محل رسید.[۱۰]

قربانیان[ویرایش]

در این تیراندازی چهار نفر کشته شدند. دو نفر از قربانیان اسرائیلی بودند، امانوئل و میریام ریوا، یک زوج میانسال در تعطیلات از شهر تل آویو، در حالی که یک زن فرانسوی به نام دومینیک سابیر قربانی سوم بود.

یک جوان بلژیکی به اسم الکساندر استرنس که در این موزه کار می‌کرد، به شدت زخمی شد[۱۰] و در ۶ ژوئن بر اثر زخم درگذشت. وی در مراکش از مادری یهودی و پدری الجزایری قوم بربر به دنیا آمد و جسد وی را برای خاکسپاری در گورستان مسلمانان به تازا مراکش برگرداندند.[۱۱][۱۲][۱۳]

تحقیقات[ویرایش]

تعقیب و گریز در سراسر کشور برای این مهاجم که دارای قد متوسط و ورزشکاری و کلاه بیس بال تیره بود، توصیف شد. تصویر او که تا حدودی مبهم بود، در دوربین مدار بسته ضبط شد. مردی که در حال رانندگی از موزه دیده شده بود بازداشت شد اما پس از بازجویی آزاد شد و همچنان در تحقیقات شاهد است.[۱۴] معاون دادستان این وان ویمرش گفت که تیرانداز «احتمالاً به تنهایی عمل کرده، مسلح بوده و از آمادگی خوبی برخوردار بوده‌است.» وی اظهار داشت که انگیزه حمله هنوز «علنی» است.[۱۵] این حمله به عنوان یک حادثه تروریستی در حال بررسی بود.[۱۶]

مجرم[ویرایش]

مهدی نموش
زادهٔMehdi Nemmouche
۱۷ آوریل ۱۹۸۵ ‏(۳۵ سال)
روبه، فرانسه
ملیتفرانسه، الجزایر
وضعیت جزاییمحاکمه و مجرم شناخته شد
انگیزهیهودستیزی، اسلام‌گرایی
محکوم(ـان)دستبرد (۲۰۰۷), قتل (۲۰۱۹)
اتهام(های) جناییدستبرد (۲۰۰۷)
قتل (۲۰۱۴)
مجازات۵ سال حبس (۲۰۰۷)
حبس ابد (۲۰۱۹)
تاریخ دستگیری
۳۰ می ۲۰۱۴

مهدی نموش (عربی: مهدی نموش‎ (به انگلیسی: Mehdi Nemmouche)؛ متولد ۱۷ آوریل ۱۹۸۵)، شهروند ۲۹ ساله فرانسه، در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۴ در ایستگاه راه‌آهن سن شارل در مارسی در ارتباط با تیراندازی دستگیر شد. مظنون است که نموش از جنگ برای شورشیان اسلامگرا در جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۳ به فرانسه بازگشته است.[۱۷] او برای ضبط ویدیویی با پرچم گروه شورشی داعش ظاهر شده بود.[۱۸][نیازمند شفاف‌سازی]

نموش در روبه متولد شد. پدرش مادرش را قبل از تولد رها کرد و او را مادر بزرگ و در خانه‌های گروهی بزرگ کرد. وی پیش از عزیمت به سوریه سابقه جنایی طولانی داشت، از جمله دستگیری به جرم سرقت مسلحانه، سرقت وسیله نقلیه و تخریب. گفته می‌شود که وی به گروگان‌های سوریه گفته بود در روز باستیل قصد حمله به پاریس را دارد.[۱۹]

نموش پیش از این ۵ سال را در زندان گذرانده بود و در آنجا مظنون است که رادیکال شده‌است.[۲۰] وی تنها سه هفته پس از آزادی از زندان در سپتامبر ۲۰۱۲ راهی سوریه شد.[۲۱] وی اولین داوطلب اروپایی در جنگ سوریه بود که پس از بازگشت به اروپا دست به حملاتی زد.[۲۲] تعدادی از اشیا از کیسه ای که هنگام بازداشت به همراه داشت از جمله اسلحه کلاشینکف، هفت تیر مخصوص ۳۸، تقریباً ۳۳۰ گلوله مهمات برای هر دو سلاح، قطعات اسلحه، دوربین، لباس و ماسک گاز کشف شد. یک فایل مخفی حاوی یک فیلم ۴۰ ثانیه ای در یکی از دوربین‌ها کشف شد که در آن سلاح‌های نموش ضبط شده و صدایی که گمان می‌رود متعلق به نموش است، در یک فایل صوتی مسئولیت تیراندازی در موزه را بر عهده گرفت.[۶][۹] گفته می‌شود که وی دارای یک برگ سفید بوده که روی آن نام دولت اسلامی عراق و شام نقش بسته‌است.[۲۳]

نموش، که تابعیت الجزایری و همچنین فرانسوی دارد، در برابر استرداد به بلژیک مقاومت کرد.[۲۴] وی اتهامات علیه خود را رد کرده‌است.[۲۵] در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴، نموش به بلژیک استرداد شد.[۲۶]

با تجزیه و تحلیل تماس تلفنی عبدالحمید اباعود مشخص شد که وی در ژانویه ۲۰۱۴ با نموش در تماس بوده‌است. عبدالحمید سرکرده یک سری حملات تروریستی هماهنگ در پاریس بود که در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ رخ داد.[۲۷]

اعلام جرم[ویرایش]

دادستانی فدرال بلژیک، که مسئول تحقیقات بود، از اتاق شورای دادگاه بدوی بروکسل درخواست کرد که پرونده کیفرخواست برای نموش و بندر را در پایان سال ۲۰۱۷ آغاز کند. دادستانی فدرال همچنین درخواست کرد که اتهامات علیه مظنون سوم، یکی از دوستان بندرر که در این ماجرا دخیل بود ، منتفی شود. در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۸، اتاق شورا درمورد درخواستها رای داد: نموش و بندر به اتاق کیفرخواست دادگاه تجدیدنظر بروکسل ارجاع شدند، اما مظنون سوم نیز حاضر بود. علی‌رغم درخواست دفتر دادستانی فدرال، اتهامات علیه دولت اخیر رد نشد.[۲۸][۲۹]

در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸، اتاق کیفرخواست در مورد این حمله رای صادر کرد: نموش و بندر رسماً کیفرخواست شدند، اما بر خلاف اتاق شورا، کیفرخواست ادله علیه مظنون سوم را بسیار ضعیف دانست؛ بنابراین مظنون سوم متهم نشد و اتهامات علیه وی رد شد. این بدان معنی بود که فقط نموش و بندر به دلیل حمله تروریستی در دادگاه تجدید نظر در دادگاه محاکمه می‌شوند.[۳۰][۳۱]

دادگاه[ویرایش]

مراحل مقدماتی[ویرایش]

در ژانویه سال ۲۰۱۹، محاکمه مهدی نموش و ناصر بندر، که به عنوان همدست متهم احضار شده بود، آغاز شد. در سیستم عدالت کیفری بلژیک، دادگاه تجدید نظر برای شدیدترین جنایات محاکمه منصفه را برگزار می‌کند. این یک دادگاه غیر دائمی است که فقط هنگامی تشکیل پرونده می‌شود که کیفرخواست به آن ارجاع شود. چند هفته قبل از شروع واقعی دادرسی، جلسه دادرسی مقدماتی در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۸ برگزار شد، که طی آن لیستی از حدود ۱۲۰ شاهد، که قرار بود در این پرونده حاضر شوند، تصمیم‌گیری شد. تقاضای وکلای مدافع نموش برای به تعویق انداختن پرونده رد شد.[۳۲]

در ۷ ژانویه ۲۰۱۹، سه روز قبل از شروع دادرسی واقعی، اعضای هیئت منصفه انتخاب شدند. برای انتخاب هیئت منصفه، ۲۰۰ شهروند بلژیکی به کاخ دادگستری بروکسل احضار شدند، جایی که دادگاه در آنجا برگزار شد. پس از آنکه دوازده نفر از اعضای هیئت منصفه احتمالی از سوی دفاع و تعقیب قضایی به چالش کشیده شدند، در نهایت هشت مرد و چهار زن به عنوان اعضای هیئت منصفه قدرت گرفتند. دوازده نفر دیگر نیز به عنوان هیئت منصفه علی‌البدل انتخاب شدند.[۳۳]

اتهام[ویرایش]

در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹، دادگاه اصلی به همراه «هیئت منصفه» و خواندن ۱۹۵ صفحه «اقدام به اتهام» آغاز شد، در این دادگاه اتهامات مطرح شده علیه این دو نفر و شواهد جمع‌آوری شده در جریان تحقیقات شرح داده شد.[۳۴][۳۵] در ۱۵ ژانویه، وکلای مدافع نموش، که در میان آنها هانری لاکوی و سباستین کورتوی، «اقدام دفاعی» خود را به نوبه خود ارائه دادند، که در آن آنها هفت استدلال اصلی را علیه این اتهامات ذکر کردند. آنها بر کمبود ردیابی DNA در برخی از شواهد مادی تمرکز کردند و موساد (آژانس اطلاعاتی خارجی اسرائیل) را به فرستادن نموش متهم کردند. طبق گفته دفاعیات، زوج ریوا که در این تیراندازی کشته شدند توریست نبودند بلکه اعضای موساد بودند. آنها همچنین بازرسان بلژیکی را به همدستی و داشتن شواهد برای طرح نموش متهم کردند.[۳۶] پس از ارائه دفاعیات، رئیس دادگاه از هر دو متهم سؤال کرد. نموش اعتراف کرد که اسلحه را در اختیار داشته‌است، اما ارتکاب حمله را انکار کرد. وی از پاسخ به سوالات بعدی خودداری کرد. بندر به نوبه خود به سوالات قاضی پاسخ داد. وی اعتراف کرد که نموش از او خواسته اسلحه تهیه کند، اما انجام این کار را انکار کرد.[۳۷]

شهادت[ویرایش]

طی هفته‌های بعدی، دادگاه شهادت شاهدان دست اول، اولین پاسخ دهندگان، بازرسان، کارشناسان و اعضای خانواده قربانیان و متهمان را شنید. در ادامه شهادت‌های مهم دو روزنامه‌نگار فرانسوی به نام‌های دیدیه فرانسوا و نیکولا هنین بود که از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ در سوریه توسط عوامل داعش به گروگان گرفته شده بودند. آنها شهادت دادند که نموش، با نام مستعار «ابوعمر»، یکی از محافظان و شکنجه گران آنها بود، و او را «سادیست، بازیگوش و خودشیفته» توصیف کردند.[۳۸][۳۹] مدیر سابق زندان در سلون دو پروانس، فرانسه، که هر دو متهم در گذشته در آن زندانی بودند، شهادت داد که نموش در طول زندان رادیکالیزه شده‌است. اختلاف نظر وجود داشت که آیا بندر در آن زمان نیز به عقاید رادیکال اسلامی پایبند بوده یا خیر.[۴۰] در جلسات دادرسی، بازرسان و وکلای خانواده زوج ریوا ادعای افسر اطلاعاتی بودن زوج ریوا برای موساد را رد کردند. آنها اظهار داشتند که میریام ریوا، تا زمان بازنشستگی در موساد کار می‌کرد، او این کار را به عنوان حسابدار انجام داد و هرگز با هیچ گونه عملیات اطلاعاتی تماس نگرفت.[۴۱]

در جلسات دادرسی چند حادثه رخ داد. به‌طور خاص، برخی از اعضای هیئت منصفه به دلایل مختلف، از جمله بیماری یا صحبت در خارج از دادگاه، باید جایگزین هیئت منصفه شوند. علاوه بر این، در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۹، پرونده مربوط به این پرونده از دفتر وکالت یکی از طرفین مدنی به سرقت رفت. هرچند این سرقت تأثیری در دادگاه نداشت.[۴۲]

بحث‌های پایانی[ویرایش]

پس از شنیدن همه شاهدان، استدلال‌های پایانی توسط همه طرفین از ۱۸ فوریه ۲۰۱۹ ارائه شد. ابتدا وکلای احزاب مدنی (طرفین متضرر خواستار جبران خسارت، مانند خانواده قربانیان) استدلالهای خود را ارائه دادند و هفته بعد دادسرا نیز این کار را کرد. طبق دادستانی، مشخص شد که نموش عامل این حمله است. از طرف دیگر، بندرر، از نظر دادستانی، از آنچه نموش قصد داشت با سلاح‌های تهیه شده چه کاری انجام دهد آگاه نبود و به همین دلیل نباید به دلیل همکاری با او مقصر شناخته می‌شد بلکه به عنوان یک شریک در حمله شناخته شد.[۴۳] دفاع از نموش به نوبه خود تعدادی از استدلال‌ها را مطرح کرد که از نظر آنها ثابت می‌کند نموش عامل آن نبوده، بلکه قربانی یک مجموعه دقیق بوده‌است. از جمله، آنها به کمبود فیلم دوربین‌های امنیتی به غیر از موزه اشاره کردند، دو روزنامه‌نگار فرانسوی را که در جریان دادگاه شهادت داده بودند، به دروغگویی متهم کردند و پیشنهاد کردند که مواد DNA نموش پس از حمله در محل کاشته شده‌است. طبق گفته دفاعیات، نموش پس از آزادی از زندان در سال ۲۰۱۲ توسط نیروهای امنیتی ایران و لبنان جذب شد و به سوریه رفت تا از طرف آنها به داعش نفوذ کند و پس از آن به بروکسل اعزام شد. آنها ادعا کردند که قربانیان در حقیقت عوامل موساد بودند که توسط دستگاه‌های امنیتی فوق‌الذکر منحل شدند و از نموش به عنوان یک گوسفند استفاده شد.[۴۴][۴۵][۴۶]

در ۴ مارس ۲۰۱۹، به همه طرفین فرصت داده شد تا به استدلال‌های یکدیگر پاسخ دهند. احزاب مدنی و دادسرا ادعاهای دفاعیه مبنی بر اینکه نموش را توطئه آمیز، منسجم و دروغ تنظیم کرده‌اند، نفی کردند. آنها به دفاع حمله کردند و سعی کردند مسئولیت حمله را متوجه قربانیان کنند. دفاع به نوبه خود به استدلالهای خود ادامه داد.[۴۷] روز بعد، آخرین صحبت قبل از بازنشستگی هیئت منصفه برای متهم به منظور صدور رأی، به متهم داده شد. در حالی که نموش در آن دوره از دادگاه تا آن زمان سکوت کرده بود، مدت کوتاهی صحبت کرد. وی ادعای وکلای خود را تأیید کرد و اظهار داشت که واقعاً از وی حمایت کرده‌است.[۴۸] بندر نیز صحبت کرد و اظهار داشت که از محکوم شدن می‌ترسد.[۴۹]

حکم[ویرایش]

مهدی نموش[ویرایش]

حکم هیئت منصفه (به زبان فرانسه)

در ۷ مارس ۲۰۱۹، مهدی نموش توسط هیئت منصفه برای قتل تروریستی چهار فرد در حمله به موزه، و داشتن غیرقانونی اسلحه‌های مورد استفاده در این حمله مقصر شناخته شد. در استدلالی که هیئت منصفه برای صدور رأی خود بر طبق قوانین بلژیک ارائه کرد، مدارک اصلی علیه نموش استفاده شد. مدارک و شواهد علیه نموش که هیئت منصفه را متقاعد کرد، شامل این واقعیت بود که نموش هنگام دستگیری در شهر مارسی، سلاح‌های مورد استفاده در حمله را همراه با لباسی که فرد در تصاویر امنیتی موزه دیده می‌شود، مطابقت دارد. هر دو اسلحه و لباس دی‌ان‌ای وی بر روی آنها بود و همچنین بقایای گلوله در لباس مورد نظر یافت شد. رد پایی از کفش‌های کتانی که با خود داشت در درب ورودی موزه پیدا شد. هنگامی که وی دستگیر شد، وی همچنین برخی از رسانه‌های الکترونیکی را با خود حمل می‌کرد که در آن فیلم‌هایی کشف شد که نموش مسئولیت حمله را به نام داعش بر عهده داشت. یک پرچم داعش که در فیلم‌ها استفاده شده بود، در کنار سلاح‌هایی که نموش هنگام دستگیری با خود داشت، پیدا شد. در سایر رسانه‌های الکترونیکی متعلق به نموش، داده‌هایی مانند سابقه مرور وب کشف شد که ثابت کرد نموش قصد حمله را داشته‌است. شاهدان عینی نموش را عامل این امر دانستند. سرانجام، در رایانه ای متعلق به ناجیم لااچراوی، یکی از بمب‌گذاران انتحاری بمب‌گذاری‌های مارس ۲۰۱۶ بروکسل، مکالمه‌هایی کشف شد که در آن نموش را «برادر» توصیف می‌کرد، و برنامه‌هایی برای آزادی وی از حبس بحث شد.[۵۰][۵۱][۵۲]

هیئت منصفه معتقد بودند که شواهد مادی و شهادت شاهدان عینی ثابت می‌کند که نموش عامل این حمله است. هیئت منصفه بر اساس تصاویر امنیتی موزه، شهادت متخصص بازرسان پزشکی که اجساد قربانیان را مورد بررسی قرار داده و نوع سلاح‌های استفاده شده، کشف کرده‌است که نموش قصد قتل دارد. بعلاوه هیئت منصفه بر اساس اقدامات مقدماتی نموش، از قبیل تهیه اسلحه‌هایی که وی استفاده کرده، ماهیت از پیش برنامه‌ریزی شده قتل‌ها را تأیید کرد. اهداف تروریستی نموش بر اساس اقامت جهادی وی در سوریه از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴، فیلم‌هایی که وی تهیه کرده و در آن وی مسئولیت حملات را به نام داعش بر عهده گرفته‌است و گفتگوهای مربوط به نموش از کامپیوتر نجیم لاچراوی تأیید شده‌است. در این حکم همچنین ادعای فرستادن نموش از طرف مقامات اطلاعاتی رد شد. هیئت منصفه ابراز تاسف کرد که دفاعیه هیچ عنصری را که بتواند این ادعاها را پشتیبانی کند، ارائه نداد. از این رو وجود مجموعه ای فاقد «اعتبار و اعتبار کافی» تلقی می‌شد.[۵۰][۵۱][۵۲]

ناصر بندرر[ویرایش]

به غیر از نموش، هیئت منصفه ناصر بندرر را به جرم جنایات اسلحه و همکاری و نه فقط همدستی در حمله تروریستی با تأمین سلاح و مهمات نموش مقصر شناخت. مطابق قوانین بلژیک، همکاری در جرم به معنای ضروری بودن کمک شخص در ارتکاب جرم است، یعنی بدون این کمک جرم اتفاق نمی‌افتاد. در این حکم آمده بود که بندرر از رادیکالیزاسیون و پایبندی نموش به اعتقادات افراطی اسلامی از زمان آشنایی با یکدیگر در سال ۲۰۰۹، هنگام زندانی شدن در سالن-دی-پروونس، فرانسه، آگاه بوده. داده‌های تلفنی نشان داد که، نموش پس از چهار سال، در ۹ آوریل ۲۰۱۴ دوباره خواستار تماس با بندرر شد، و پس از آن بندرر چند روز بعد به بروکسل سفر کرد. پس از تماس‌های بیشمار از آن زمان، نموش در ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ به زادگاه بندرر، مارسی، فرانسه سفر کرد و اطلاعات تلفنی او را در همان زمان در منطقه خانه بندر مشخص کرد. پس از بازگشت نموش به بروکسل، همه تماس‌ها بین آنها قطع شد. محققان شهادت دادند که آنها با تعویض بین شماره تلفنهای متعدد و سیم کارت‌ها، ارتباطات و برخوردهای خود را پنهان کردند.[۵۰][۵۱][۵۲]

هیئت منصفه نتیجه‌گیری کرد که برخوردهای آنها فقط در حد تأمین سلاح نموش بوده‌است، به دلیل عدم وجود هر دلیل قابل قبول دیگری که بندرر مجبور به سفر به بروکسل بود و به دلیل عدم وجود منبع دیگری که نموش می‌توانست اسلحه را از آنجا تهیه کند ولی بعداً بندرر به بازرسان اعتراف کرده بود که سلاح‌ها را به نموش تحویل داده‌اند. در مورد استدلال دفاعیه مبنی بر اینکه بندرر نمی‌دانست که در کدام جرم سهیم خواهد شد، هیئت منصفه پاسخ داد که بندرر خواسته‌است خود را از این امر مطلع کند. هیئت منصفه دریافت که بندرر باید براساس سلاح‌های خود و بر اساس رادیکالیزاسیون نموش که بندرر از آن آگاه بود، می‌دانسته سلاح‌ها برای انجام یک عمل تروریستی استفاده می‌شود.[۵۰][۵۱][۵۲]

حکم نهایی[ویرایش]

قضاوت دربارهٔ مجازات (به فرانسه)

پس از صدور حکم مجرم برای هر دو، جلسه صدور حکم در ۱۱ مارس ۲۰۱۹ برگزار شد. نموش و بندر می‌توانستند به جرم جنایاتی که به جرم آنها محکوم شده بودند به حبس ابد محکوم شوند. دادستانی هیچ گونه موارد تخفیف برای نموش ندید و برای او حکم حبس ابد خواست. در مورد متهم ردیف دوم، دادستان به دلیل شرکت نکردن مستقیم او در قتل، مجازات تا حدودی سبک‌تر از ۳۰ سال زندان را درخواست کرد. دادستانی همچنین خواستار محکومیت هر دو نفر به مدت ۱۵ سال نظارت قضایی شد. این ماده به این معنی است که اگر آنها هرگز با آزادی مشروط آزاد شوند، توسط دادگاه اجرای احکام تحت نظارت قرار می‌گیرند، دادگاهی که می‌تواند آزادی آنها را لغو کند و به مدت ۱۵ سال دیگر به حبس آنها دستور دهد. دفاع دفاعی بندر تأکید کرد که نباید با نموش رفتار شود، و اینکه مجبور است تا پایان عمر با برچسب «تروریست» زندگی کند، خود مجازاتی بود. مدافعان نموش تصمیم گرفت هیچ استدلالی در مورد این حکم ارائه ندهد.[۵۳]

طبق قانون بلژیک، دادگاه پس از مشورت با هیئت منصفه دربارهٔ مجازات، هر دو نفر در تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۱۹ محکوم شدند: نموش به حبس ابد محکوم شد، در حالی که بندر ۱۵ سال حبس محکوم کرد. علاوه بر این، نموش به یک دوره ۱۵ ساله نظارت قضایی و بندر به یک دوره ۵ ساله چنین نظارتی محکوم شد. دادگاه در قضاوت خود اظهار داشت که حمله تروریستی به موزه یهود حمله ای به ارزش‌های بنیادی جامعه بلژیک، به ویژه آزادی دین جامعه یهودی بلژیک است. دادگاه برای نموش بخاطر چنین عمل سنگینی و ماهیت خشونت‌آمیز قتل‌ها هیچ گونه تخفیفی در حکم نداد، در نتیجه درخواست رد محکومیت توسط نموش را قبول نکرد. در کنار این موراد، دادگاه عدم همدلی و احترام کامل وی نسبت به قربانیان را در نظر گرفت.

به گفته دادگاه، وی ریسک بالایی را برای انجام مجدد جرم دارد. از طرف دیگر، در مورد بندرر، دادگاه او را نقش مهمی در حمله با تهیه سلاح‌های مورد استفاده برای نموش توصیف کرد. دادگاه فکر کرد که او می‌داند برای چه مواردی استفاده خواهد شد و نسبت به عواقب دیگران بی‌تفاوت است. با این حال، دادگاه برخی از موارد تخفیف را تأیید کرد، از جمله اینکه بندرر از زمان دستگیری خود از هرگونه افراط گرایی اسلامی پاکسازی کرده و وی همدلی و حسرت قربانیان را نشان داده‌است. به نظر می‌رسد که بندرر خطر کمتری در انجام مجدد جرم را دارد.[۵۴][۵۵]

خسارات[ویرایش]

بندرر در اعتراض به محکومیت خود در دادگاه تجدیدنظر فرجام خواهی کرد. این بدان معناست که بخش مدنی دادرسی در دادگاه ارزیابی (بدون هیئت منصفه) در مورد خسارت باید به تعویق بیفتد. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۹، دادگاه تجدیدنظر درخواست فرجام خواهی را رد کرد و حکم کیفری را قطعی اعلام کرد.[۵۶]

متعاقباً، در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ دادگاه تأمین مالی ۹۸۵٬۰۰۰ یورو خسارت به نزدیکان قربانیان و موزه یهودی اعطا کرد که باید توسط هر دو محکوم پرداخت شود.[۵۷]

واکنش‌ها[ویرایش]

داخلی[ویرایش]

دولت[ویرایش]

نخست‌وزیر بلژیک الیو دی روپو این حمله را محکوم کرد. وی گفت: «در بلژیک ما به چنین اعمال وحشیانه ای عادت نداریم.»[۱۰] وزیر امور خارجه بلژیک، دیدیه ریندرز، که اندکی پس از تیراندازی به موزه رسید، در توییتر خود نوشت: «من از قتل‌هایی که در موزه یهود انجام شده‌اند، شوکه شده‌ام، افکار من به قربانیانی می‌رسد که در سایت و خانواده‌های آنها دیدم».[۵۸] ژوئل میلکت، وزیر کشور، حدس زد که ممکن است یهودستیزی در پشت این تیراندازی‌ها باشد و شهردار بروکسل، یوان مایور، حمله احتمالی تروریستی توصیف کرد.[۵۹] سیاستمدار بلژیکی، میشائل مودریکامن، رهبر یک حزب محافظه کار کوچک و خود عضوی از جامعه یهودیان بلژیک، گفت: "متأسفانه، حمله برای ما تعجب آور نیست آن هم پس از سالها زندگی در یک فضای یهودی ستیزی گسترده که اغلب منجر به خشونت می‌شود. "[۶۰]

سازمان‌ها[ویرایش]

جوئل روبینفلد از اتحادیه بلژیک علیه یهودستیزی این عمل را "نتیجه اجتناب ناپذیری که باعث ایجاد نفرت می‌شود …" توصیف کرد و گفت استفاده از همه روش‌های قانونی برای ساکت کردن مبلغان این نفرت که مسئول گسترش این ویروس ضد یهودی دخیل هستند، ضروری خواهد بود. از جمله نفرت یهودی مثل " صهیونیسم‌ستیزی و انکار کننده هولوکاست و غیره.[۶۱][۶۲][۶۳] لوئیس اتهامات روبینفلد را رد کرد و اظهار داشت که این حمله می‌تواند یک عملیات پرچم کاذب باشد که به دنبال بی اعتبار کردن وی در حزب سیاسی ،Debout Les Belges! (برخیز، بلژیکی)، در آستانه انتخابات فدرال بلژیک است.[۶۴] اتحادیه مسلمانان در بلژیک طی بیانیه ای این حمله را "وحشیانه" محکوم کرد و گفت: "متأسفانه این جنایات با لهجه‌های نژادپرستانه و یهودستیزی در کشور ما معکوس کننده تلاش همه کسانی است که بدون در نظر گرفتن مذهب و باورهای فلسفی با عزت و احترام زندگی می‌کنند. "[۶۵]

بین‌المللی[ویرایش]

کشورها[ویرایش]

فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه، «قتل‌های هولناک با بیشترین نیرو» را محکوم کرد. وی در بیانیه ای ابراز همبستگی فرانسه با بلژیک همسایه و به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفت.[۶۶] پاپ فرانسیس، که در زمان حملات به خاورمیانه سفر می‌کرد، گفت که به دلیل قتل‌های «این عمل جنایت آمیز نفرت ستیزی» بسیار ناراحت است.[۶۷] وی گفت: "افکار من متوجه کسانی است که در این حمله در بروکسل جان خود را از دست داده‌اند." "من قربانیان را به خدا می‌سپارم."[۶۸] رئیس‌جمهور اسرائیل شیمون پرز همچنین از رهبران اروپایی خواست تا علیه "هر نوع یهود ستیزی" رفتار کنند که به گفته وی "سر خود را در سراسر قاره پرورش می‌دهد". نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو و وزیر امور خارجه آویگدور لیبرمن تحریک‌های ضد اسرائیلی، به ویژه در اروپا را عامل این تیراندازی دانستند و گفتند: "در اروپا عناصری وجود دارند که برای محکوم کردن ساخت شهرک در اورشلیم عجله دارند اما برای محکومیت {این حمله} عجله ای ندارند. "[۶۹] او از الیو دی روپو، که برای ابراز همدردی و به روزرسانی رهبر اسرائیل درمورد تحقیقات تلفنی تماس گرفت، تمجید کرد. لیبرمن همچنین اظهار داشت که این حمله نتیجه ضد یهودستیزی و تحریک اروپایی‌ها علیه دولت یهود بود.[۷۰]

رئیس‌جمهور ایتالیا جورجو ناپولیتانو «نیاز به مراقبت و آماده بودن برای فرسودگی هرگونه ضد یهودستیزی» را یادآوری کرد و اعلام کرد «من همیشه به دنیای جوامع یهودی نزدیک هستم اما دوباره به شدت ضربه خورده‌ام». وزارت کشور آنجلینو آلفانو اعلام کرد «کشته و زخمی‌ها در اثر حمله بروکسل‌ها نیز کشته و زخمی‌های ما هستند» و تأکید کرد که «هیچ انگیزه ای در جهان وجود ندارد که بتواند همه اینها را اجازه دهد».[۷۱] نخست‌وزیر هلند، مارک روته، نخست وزیران بلژیک و اسرائیل، تسلیت گفت. وزیر امور خارجه هلند، فرانس تیمرمانس، به همکار بلژیکی خود ابراز همبستگی کرد. وی گفت که از این حمله ناجوانمردانه شوکه شده‌است.[۷۲] کارل بیلت، وزیر امور خارجه سوئد در توییتر خود نوشت: "حمله حقیرانه به موزه یهودیان در بروکسل، توهین به ارزش‌هایی که اروپا مدرن ما نشان می‌دهد. " بیرگیتا اولسون، وزیر امور اتحادیه اروپا نیز در توییتر خود نوشت: "من از حمله ضد یهودی به موزه یهودیان در بروکسل فقط یک روز قبل از انتخابات پارلمان اروپا شوکه شده‌ام." وزارت امور خارجه ترکیه با صدور بیانیه ای به خانواده‌های قربانیان تسلیت گفت و نوشت، "ترکیه امیدوار است که این حمله مربوط به انگیزه های" نژادپرستانه یا یهود ستیزی "نباشد. در غیر این صورت ما از نتیجه آخرین انتخابات پارلمان اتحادیه اروپا بسیار نگران خواهیم بود، که بسیار ناامید کننده بود. "[۷۳]

سازمان‌ها[ویرایش]

راجر کوکیرمن، رئیس انجمن یهودیان فرانسه (CRIF)، خواستار در اختیار قرار دادن منابع بیشتر به سرویس اطلاعاتی خارجی فرانسه، اداره کل امنیت خارجی، جهت ردیابی شبه نظامیانی که از سوریه به فرانسه بازمی‌گشتند، شد[۲۳] خاخام مناخم مارگولین، مدیر کل انجمن یهودیان اروپا، از رهبران اروپایی که این حمله را محکوم کرده‌اند به خاطر اظهاراتشان تشکر کرد، اما تأکید کرد که "محکومیت پس از یک حمله قابل پیش بینی چیزی نیست جز راهی برای پاکسازی وجدان فرد. . . برای از بین بردن یهودستیزی نیاز به ایجاد یک گروه ویژه اروپایی است. "[۶۹] وی بعداً اضافه کرد که: "انتظار می‌رود با توجه به افزایش یهودستیزی در اروپا، چنین حمله ای صورت گیرد. دولت‌های اروپا باید گام بردارند، کلمات کافی نیستند. "[۷۴] سخنگوی دبیرکل سازمان ملل متحد بان کی مون در بیانیه ای گفت که دبیرکل "بار دیگر محکومیت شدید خود را نسبت به انواع نژادپرستی، تبعیض نژادی، بیگانه ستیزی و عدم تحمل مربوطه ابراز می‌دارد و اعتماد می‌کند که مقامات بلژیکی برای آوردن مجرم یا مرتکبان این جنایت به سرعت به عدالت رسیدند. "[۷۵] رئیس‌جمهور کنگره جهانی یهودیان، رانلد لودر با شوک واکنش نشان داد و گفت: «دو سال پس از تولوز و در آستانه انتخابات اروپا، این حمله ناپسند یک یادآوری وحشتناک دیگر از نوع تهدیدهایی است که در حال حاضر یهودیان اروپا با آن روبرو هستند.»[۷۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Casert, Raf (25 May 2014). "Belgium ramps up security for lone suspect in Jewish Museum attack". The Globe and the Mail. Archived from the original on 27 May 2014. Retrieved 26 May 2014.
  2. "Fusillade au Musée juif de Bruxelles: un Français arrêté". Le Soir. 1 June 2014. Archived from the original on 4 June 2014. Retrieved 6 June 2014.
  3. "Report: Israeli couple among Brussels Jewish museum shooting victims". 25 May 2014. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  4. "Vierde slachtoffer aanslag Joods museum overleden". De Morgen. 6 June 2014. Archived from the original on 28 July 2014. Retrieved 6 June 2014.
  5. "Federaal parket gaat uit van terreuraanslag". Het Laatste Nieuws. 26 May 2014. Archived from the original on 27 May 2014. Retrieved 27 May 2014.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ "Captured Jewish Museum shooting suspect carried weapons, gas mask". CNN. 2 June 2014. Archived from the original on 14 July 2014. Retrieved 29 July 2014.
  7. "Belgian police in appeal to public over gunman identity". BBC News Online. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 26 May 2014.
  8. "Fusillade à Bruxelles: le parquet qualifie les faits de "terroristes"". La Libre (به فرانسوی). 26 May 2014. Archived from the original on 28 May 2014. Retrieved 27 May 2014. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ "Suspect in Jewish museum killings claimed responsibility in video". Fox News. 1 June 2014. Archived from the original on 5 July 2014. Retrieved 29 July 2014.
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ "Belgian police hunt gunman after Jewish museum murders". The Guardian. Agence France-Presse. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  11. "Fourth victim of Brussels Jewish Museum killings buried in Moroccan Muslim cemetery". Radio France Internationale. 10 June 2014. Archived from the original on 15 June 2014. Retrieved 16 June 2014.
  12. "Brussels Jewish Museum killings: Fourth victim dies". 6 June 2014. Archived from the original on 16 September 2018. Retrieved 21 June 2018.
  13. "Morocco: 25-Year-Old Alexander Strens to be buried in Taza". The Moroccan Times. 9 June 2014. Archived from the original on 17 June 2014. Retrieved 16 June 2014.
  14. "Belgian police in appeal to public over gunman identity". BBC. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 19 June 2013.
  15. "Photos of Jewish Museum shooter released as Belgium launches manhunt for suspect who killed four | National Post". News.nationalpost.com. Archived from the original on 29 July 2014. Retrieved 29 July 2014.
  16. "La tuerie du Musée juif de Bruxelles qualifiée d'acte " terroriste "". Le Monde. 26 May 2014. Archived from the original on 29 May 2014. Retrieved 29 May 2014. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  17. "Brussels Jewish Museum killings: Man held in Marseille". BBC News. 1 June 2014. Archived from the original on 1 June 2014. Retrieved 1 June 2014.
  18. "Pourquoi Mehdi Nemmouche est le principal suspect de la tuerie de Bruxelles" (به فرانسوی). 1 June 2014. Archived from the original on 14 June 2014. Retrieved 16 June 2014. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  19. "Mehdi Nemmouche: ce que l'on sait de son parcours". lemonde.fr. Le Monde. Archived from the original on 21 November 2015. Retrieved 10 December 2015.
  20. Bisserbe, Noemie (31 July 2016). "European Prisons Fueling Spread of Islamic Radicalism". the Wall Street Journal. Archived from the original on 23 August 2016. Retrieved 23 August 2016.
  21. "Captured Jewish Museum shooting suspect carried weapons, gas mask". CNN. 2 June 2014. Archived from the original on 4 June 2014. Retrieved 2 June 2014.
  22. Mulholland, Rory (1 June 2014). "French police arrest Syria jihadist over Brussels Jewish Museum murders". Telegraph. Archived from the original on 21 July 2014. Retrieved 29 July 2014.
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ "France arrests Syria jihad suspects as Nemmouche held". BBC News. 2 June 2014. Archived from the original on 14 September 2018. Retrieved 21 June 2018.
  24. Staff. "Mehdi Nemmouche sort du silence: "Je suis solidaire"". Rtl.be. Archived from the original on 8 June 2014. Retrieved 16 June 2014.
  25. Of guns and ballot boxes: Jews are unnerved, but Europe is not sinking into violent anti-Semitism بایگانی‌شده در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine, economist.com.
  26. "Verdachte aanslag Joods Museum uitgeleverd: De Tijd" (به Dutch). Tijd.be. Archived from the original on 1 August 2014. Retrieved 29 July 2014.
  27. "Abdelhamid Abaaoud, l'instigateur présumé des attentats tué à Saint-Denis". Le Monde. 17 November 2015. Archived from the original on 8 May 2019. Retrieved 20 November 2015. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  28. "Press Release by the Federal Public Prosecutor's Office - D1/003/15". Belgian Public Prosecution Service. 26 January 2018. Retrieved 18 May 2020.
  29. Goedgebeur, Helen; Decré, Hanne (25 January 2018). "Raadkamer verwijst verdachte van aanslag op Joods Museum door naar assisenhof". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 18 May 2020. Retrieved 18 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  30. "Press Release by the Federal Public Prosecutor's Office - D1/003/15". Belgian Public Prosecution Service. 19 April 2018. Retrieved 15 May 2020.
  31. Goedgebeur, Helen; Verhaeghe, Chris (19 April 2018). "Verdachte van aanslag op Joods museum naar hof van assisen". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 18 May 2020. Retrieved 18 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  32. Decré, Hanne; Verhaeghe, Chris (20 December 2018). "Geen uitstel voor proces Nemmouche over aanslag Joods museum, bijna 120 getuigen worden opgeroepen". www.vrt.be (به Dutch). VRT NWS. Archived from the original on 21 December 2018. Retrieved 8 January 2019. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  33. Decré, Hanne (7 January 2019). ""Rondleiding door slachtoffer", "half doof" of "skivakantie": excuses om niet in jury proces-Nemmouche te moeten zitten". www.vrt.be (به Dutch). VRT NWS. Archived from the original on 7 January 2019. Retrieved 8 January 2019. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  34. Joris, Mélanie; Wuidart, Pierre (10 January 2019). "Procès Nemmouche: les jurés directement dans le bain avec la lecture de l'acte d'accusation". RTBF Info (به French). Archived from the original on 3 January 2020. Retrieved 29 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  35. Decré, Hanne; Verhaeghe, Chris (11 January 2019). "Over Nacer Bendrer, de bewijslast en de link met de aanslagen van 22 maart: dit was dag 2 van het proces-Nemmouche". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 5 February 2019. Retrieved 29 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  36. Sitbon, Shirli (2019-01-16). "Lawyers for Jewish museum attack suspect say their client was 'set up'". France 24. Archived from the original on 16 January 2019. Retrieved 2020-04-29.
  37. Decré, Hanne; Verhaeghe, Chris (15 January 2019). "Nemmouche weigert te antwoorden op de vragen, maar ontkent dat hij aanslag op Joods Museum pleegde". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 6 February 2019. Retrieved 29 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  38. Decré, Hanne; Verhaeghe, Chris (7 February 2019). ""Sadistisch, ludiek en narcistisch, zo was Nemmouche, bekend als Abou Omar", getuigen gegijzelde Franse journalisten". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 13 February 2019. Retrieved 29 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  39. Hope, Alan (8 February 2019). "Former hostages identify Nemmouche as jailer and torturer". The Brussels Times. Archived from the original on 29 April 2020. Retrieved 29 April 2020.
  40. Vanrenterghem, Anne; Verhaeghe, Chris (11 February 2019). "Gevangenisdirecteur over Nemmouche: "Hij zei dat hij mensen zou doden zodra hij de kans had"". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 12 February 2019. Retrieved 29 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  41. "No Mossad link to Brussels Jewish museum attack: investigators". France 24. 22 January 2019. Archived from the original on 24 January 2019. Retrieved 29 April 2020.
  42. "Entire terrorist suspect's lawyer's dossier stolen". VRT NWS. 30 January 2019. Retrieved 17 May 2020.
  43. Vanrenterghem, Anne; Verhaeghe, Chris (26 February 2019). "Federaal parket op proces aanslag Joods museum: "Nemmouche is zeker de dader, Bendrer enkel medeplichtig"". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 26 February 2019. Retrieved 29 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  44. Decré, Hanne; Verhaeghe, Chris (28 February 2019). "Advocaat haalt uit op proces: "Voor iedereen is Nemmouche de schutter. En ik de nazi omdat ik hem verdedig"". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 1 March 2019. Retrieved 17 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  45. "Advocaat van Nemmouche pleit voor vrijspraak: 'Iedereen liegt tegen de jury'". Bruzz (به Dutch). 1 March 2019. Archived from the original on 17 May 2020. Retrieved 17 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  46. "Procès du Musée juif: "Mehdi Nemmouche a été piégé par les services iraniens", assure la défense". RTBF (به French). 28 February 2019. Archived from the original on 23 December 2019. Retrieved 17 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  47. Vanrenterghem, Anne (4 March 2019). "Burgerlijke partijen en parket over complottheorie Mehdi Nemmouche: "Rookgordijn zonder bewijs, respectloos"". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 5 March 2019. Retrieved 17 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  48. "Attentat du musée juif: Medhi Nemmouche affirme avoir été «piégé»". Le Figaro (به French). 5 March 2019. Archived from the original on 18 September 2019. Retrieved 17 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  49. Decré, Hanne (5 March 2019). "Het laatste woord van Nemmouche? "Ik ben in de val gelokt, als ik kon zou ik alles anders doen"". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 6 March 2019. Retrieved 17 May 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  50. ۵۰٫۰ ۵۰٫۱ ۵۰٫۲ ۵۰٫۳ Rawlinson, Kevin (7 March 2019). "Brussels Jewish museum terror attack: French citizen convicted". Archived from the original on 11 March 2019. Retrieved 15 April 2020.
  51. ۵۱٫۰ ۵۱٫۱ ۵۱٫۲ ۵۱٫۳ Petitjean, Sophie (7 March 2019). "Procès du Musée juif de Bruxelles: Nemmouche reconnu coupable de quatre assassinats terroristes". Le Monde (به French). Archived from the original on 1 April 2020. Retrieved 16 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  52. ۵۲٫۰ ۵۲٫۱ ۵۲٫۲ ۵۲٫۳ Decré, Hanne (7 March 2019). "Mehdi Nemmouche schuldig aan viervoudige terroristische moord in het Joods Museum, Bendrer is mededader". VRT NWS (به Dutch). Archived from the original on 31 October 2019. Retrieved 16 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  53. Decré, Hanne; Verhaeghe, Chris (11 March 2019). "Openbaar Ministerie eist levenslang voor Nemmouche: "Verdient geen enkel medelijden"". VRT NWS (به Dutch). Retrieved 20 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  54. "Brussels Jewish Museum murders: Mehdi Nemmouche jailed for life". BBC News. 12 March 2019. Retrieved 15 April 2020.
  55. Decré, Hanne; Verhaeghe, Chris (12 March 2019). "Mehdi Nemmouche krijgt levenslang voor aanslag op Joods Museum, mededader Nacer Bendrer 15 jaar". VRT NWS (به Dutch). Retrieved 16 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  56. "Belgique: l'attentat du Musée juif en 2014 définitivement jugé". Le Figaro (به فرانسوی). 18 September 2019. Retrieved 15 April 2020. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  57. Galindo, Gabriela (22 October 2019). "Jewish Museum terrorists ordered to pay nearly €1 million in victim compensation". Retrieved 15 April 2020.
  58. "Tweet by @dreynders". Twitter. 24 May 2014. Archived from the original on 20 December 2016. Retrieved 2 November 2017.
  59. "Four dead in shooting at Jewish museum in Brussels". Jerusalem Post. Archived from the original on 26 May 2014. Retrieved 26 May 2014.
  60. Cnaan Lipshitz (25 May 2014). "Museum attack comes as no surprise to Belgian Jews". Jewish Telegraphic Agency. Archived from the original on 16 October 2015. Retrieved 25 May 2014.
  61. "Fusillade au Musée Juif à Bruxelles: "Ce qui s'est passé était prévisible"". RTL Group. 24 May 2014. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  62. "La nouvelle Ligue belge contre l'antisémitisme "ne concurrence pas le Mrax"" (به فرانسوی). Rtbf.be. 27 January 2014. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  63. "Une fusillade près d'un musée juif à Bruxelles fait trois morts et un blessé grave" (به French). Huffingtonpost.fr. 24 May 2014. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  64. "Tuerie au Musée juif de Bruxelles: Laurent Louis " ne croit pas au hasard "". Conspiracy Watch (به فرانسوی). 24 May 2014. Archived from the original on 27 May 2014. Retrieved 25 May 2014. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  65. "Belgian Muslims condemn attack on Jewish Museum in Brussels". Kuwait News Agency. 25 May 2014. Archived from the original on 27 May 2014. Retrieved 26 May 2014.
  66. "Jewish and world leaders slam Brussels shooting, urge greater security". Ynetnews. 25 May 2014. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  67. "Investigators divided on terror motives in Brussels Jewish Museum shooting". Jerusalem Post. 27 May 2014. Archived from the original on 27 May 2014. Retrieved 26 May 2014.
  68. Robert-Jan Bartunek (26 May 2014). "Police hunt Brussels Jewish Museum gunman, France tightens security". Reuters. Archived from the original on 27 May 2014. Retrieved 27 May 2014.
  69. ۶۹٫۰ ۶۹٫۱ "After Belgium attack, PM pans European 'hypocrisy'". The Times of Israel. 25 May 2014. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  70. Somfavli, Atilla (25 May 2014). "Netanyahu slams Brussels shooting as result of hateful incitement". Ynetnews. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  71. "Bruxelles, spari al Museo ebraico: tre morti. Il ministro: "Presunto attacco antisemita"". Adnkronos. 24 May 2014. Archived from the original on 3 July 2014. Retrieved 29 July 2014.
  72. "Rutte belt met Di Rupo over aanval Brussel". Nederlands Dagblad. Novum. 25 May 2014. Archived from the original on 6 June 2014. Retrieved 4 June 2014. Unknown parameter |trans_title= ignored (help)
  73. "No: 175, 28 May 2014, Press Release Regarding the Armed Attack Perpetrated in Front of the Jewish Museum in Brussels". Ministry of Foreign Affairs of Turkey. 28 May 2014. Archived from the original on 6 June 2014. Retrieved 5 June 2014.
  74. "Solidarity protests mark site of Brussels gun attack". Ynetnews. 26 May 2014. Archived from the original on 26 May 2014. Retrieved 25 May 2014.
  75. "Ban Ki-Moon condemns Brussels shooting; Rome Jewish museum to open late". Jewish Telegraphic Agency. 26 May 2014. Archived from the original on 2 June 2014. Retrieved 26 May 2014.
  76. "Jewish and world leaders slam Brussels shooting, urge greater security". ynet News. 25 May 2014. Archived from the original on 25 May 2014. Retrieved 25 May 2014.