میشل دو مونتنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
میشل دو مونتین
Michel de Montaigne 1.jpg
میشل دومونتنی
زادروز ۲۸ فوریه ۱۵۳۳
پریگور، جنوب غربی فرانسه
درگذشت ۱۳ سپتامبر ۱۵۹۲
شاتو دو مونتی
نام‌های دیگر میشل ایکم دو مونتنی
پیشه نویسنده
دوره دورهٔ رنسانس

میشل دو مونتنی (به فرانسوی: Michel de Montaigne)‏ (۲۸ فوریه ۱۵۳۳۱۳ سپتامبر ۱۵۹۲) یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان و فیلسوفان دورهٔ رنسانس است. او فیلسوف و حکیم اخلاقی بود و در خاندانی اشرافی زاده شده بود.[۱]

زندگی[ویرایش]

وی در سال ۱۵۳۳ به دنیا آمد. سیزده سال دادستان و چهار سال نیز شهردار شهر بوردو بود. وی همچنین به سفارت برای شاهزادگان محلی نیز می‌پرداخت. وی در طول حیاتش صاحب شش فرزند شد که پنج تن از آنان در نوزادی از دنیا رفتند. وی در سال ۱۵۹۲ به دلیل عوارض سنگ کلیه درگذشت.[۲]

  • ما می‌توانیم در افکار خود از مرزها بگذریم.

میشل دو مونتنی، نویسنده‌ی دوره‌ی رنسانس، کتابخانه‌اش را با کتاب‌هایی پر کرده بود که به او در گذر از مرزهای تعصب کمک می‌کردند. در آن کتابخانه، کتاب‌های تاریخ، سفرنامه‌ها، گزارش‌های مبلغان مسیحی و ناخداها، ادبیات دیگر ملل و کتاب‌های مصور همراه با تصاویری از قبایلی وجود داشت که به شکل عجیبی لباس پوشیده بودند. از طریق این کتاب‌ها، مونتنی می‌توانست مشروعیت بخش‌هایی از وجودش را اثبات کند که در آن اطراف(محل زندگی‌اش) هیچ شواهدی دال بر اثباتشان وجود نداشت، و به وسیله‌ی این کتاب‌ها می‌توانست از احساس بیگانگی خود با خصایص اقوام و ملت‌های گوناگون بکاهد. مونتنی ما را دعوت می‌کند که با مسافرت به کشورها، در عالم واقع و در خیال، تعصبات محلی و تفرقه‌های حاصل از آن‌ها را با هویت‌های نامحدودتری در قالب شهروندان جهان معاوضه کنیم.

از کتاب تسلی‌بخشی‌های فلسفه، آلن دوباتن، ترجمه‌ی عرفان ثابتی، انتشارات ققنوس، چاپ هفدهم۱۳۹۷، ص۱۷۱و۱۷۳

عقاید[ویرایش]

کتاب اصلی وی مقالات (به فرانسوی: Les Essais) نام دارد که عنوان آن را از ریشهٔ فعل فرانسوی essayer به معنای آزمودن گرفته‌است. مونتنی برای نخستین بار نتایج تحقیقات خود را در سال ۱۵۸۰ منتشر کرد و مقالات او خیلی سریع به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های دورهٔ رُنسانس تبدیل شد. کتاب مقالات حول یک سؤال اساسی که دغدغهٔ همهٔ ماست می‌گردند: یک فرد چگونه زندگی می‌کند؟ به این معنا که یک شخص چگونه دست به انتخاب‌هایی هوشمندانه و شرافتمندانه می‌زند، خودش را می‌شناسد، به عنوان یک انسان رفتار می‌کند، با دیگران به خوبی رفتار می‌کند و آرامش خاطر بدست می‌آورد؟[۲] وی همچنین با اقتداء به اپیکوروس، فیلسوف یونانی، بر ترس خود از مرگ غلبه می‌کند. البته این اتفاق تا زمانی که وی خود دچار سانحه می‌شود روی نمی‌دهد. در این سانحه وی تا نزدیکی‌های مرگ می‌رود و گرچه از دید بقیه دچار اضطراب بوده، ولی بعد از بهبودی وقتی به آن ساعات فکر می‌کرده تنها خاطراتی خوب از آن ساعات داشته‌است و همین باعث می‌شود دیدی مثبت نسبت به مرگ پیدا کند. او بیشترین تأثیر را از رواقیون و بالاخص سنکای رواقی پذیرفته‌است. نیچه او را نیرومندترین جان‌ها می‌نامید.[۳]

آثار ترجمه‌شده[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. سیمون دوبوار (۱۳۸۲جنس دوم، ترجمه توسط قاسم صنعوی، انتشارات توس، ص. ص٫ ۴۴۰، شابک ۹۶۴-۳۱۵-۵۶۲-۵
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ بِیک‌وِل، سارا. «مونتنی – بخش اول: چگونه زندگی کردن». ترجمه توسط نازنین نیک‌رو. گیتی. دریافت‌شده در ۱۲ اسفند ۱۳۹۴.
  3. بِیک‌وِل، سارا. «مونتنی — بخش دوم: یادگیری نهراسیدن». ترجمه توسط نازنین نیک‌رو. گیتی. دریافت‌شده در ۲۱ دی ۱۳۹۵.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]