اخترپویاشناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مکانیک مداری)
پرش به: ناوبری، جستجو
ماهواره‌ای در حال گردش به دور زمین با سرعت مماسی و شتاب به درون

مکانیک مداری یا اخترپویاشناسی[۱] (به انگلیسی: astrodynamics) شاخه‌ای از مکانیک آسمان و زمینه‌های کاربردهای آن رشته در رابطه با دانش بالستیک است. دراخترپویاشناسی به مطالعهٔ مدارهای حرکت ماهواره‌های ساخت بشر و فضاپیماهای کاوشگر پرداخته می‌شود.

مکانیک مداری برنامه‌ای است مبنی بر پرتابه‌شناسی و مکانیک سماوی برای روبرو شدن با مشکلات عملی مربوط به حرکت راکت و فضاپیماها. حرکت این اشیاء معمولاً بر اساس قوانین حرکت نیوتن و قانون جهانی گرانش نیوتون محاسبه می‌شود. این یک رشته اصلی برای طراحی و کنترل در ماموریت‌های فضایی است. سیستم مکانیک مداری با استفاده از نیروی گرانش بین فضاپیماها و ساختارهای کیهانی همچون سیاره‌ها، ماه‌ها و دنباله‌دارها شکل می‌گیرد. تمرکز مکانیک مداری بر روی مسیرهای پرواز مدار فضاپیماها، مانورهای مداری، تغییر مدار فضاپیماها و ماموریت‌های بین سیاره‌ای است و همچنین در استفاده برنامه‌ریزها برای پیش‌بینی نتایج پیشرانش‌های فضایی در مأموریت‌ها استفاده می‌شود. نسبیت عام نیز تئوری‌های دقیقی در مورد قوانین نیوتن و از جمله مدارها دارد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «اخترپویاشناسی» [نجوم] هم‌ارزِ «astrodynamics»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، http://www.persianacademy.ir/fa/word/ 
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Orbital mechanics». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ مه ۲۰۱۲.