مرغ مگس‌خوار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مگس‌مرغ
محدودهٔ زمانی: روپلین تا حال حاضر
Trinidad and Tobago hummingbirds composite.jpg
چهار نوع مرغ مگس بومی ترینیداد و توباگو
آرایه‌شناسی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
زیررده: نومرغان
فرورده: نوآروارگان
راسته: بادخورک‌سانان
تیره: Trochilidae
نیکولاس ایلوارد ویگورس، ۱۸۲۵
زیرخانواده‌ها

Eurotrochilus
مگس‌مرغیان
مرغ گوشه‌گیر
Florisuginae
Polytminae
Lesbiinae
Patagoninae

مگس‌مرغ‌ها[۱][۲][۳][۴][۵] یا مرغ‌های مگس[۶] (نام علمی: Trochilidae)، که با نام‌های مرغ مگس‌خوار،[۷] پرنده مگسی،[۸] مرغ زرین‌پر[۹][۱۰] و مرغ زمزمه‌گر[۱۱] نیز شناخته می‌شوند، خانواده‌ای از پرندگان از راستهٔ بادخورک‌سانان است. حدود ۳۶۰ گونه از این پرندگان شناسایی شده‌است. مگس‌مرغ‌ها تنها بومی قارهٔ آمریکا هستند و در سراسر این قاره از آلاسکا تا تیرا دل فوئگو در جنوب آرژانتین یافت می‌شوند. اکثر این گونه‌ها در مناطق گرمسیر آمریکا پراکندگی دارند. آن‌ها جزو کوچک‌ترین پرندگان هستند و بیشتر گونه‌ها به درازای ۷٫۵ تا ۱۳ سانتی‌متر (۳–۵ اینچ) هستند. کوچک‌ترین گونهٔ موجود از این پرندگان، مرغ پرزنبوری به درازای ۵ سانتی‌متر (۲ اینچ) و به وزنی کمتر از ۲ گرم (۰٫۰۷ اونس) است. بزرگ‌ترین آن‌ها نیز مگس‌مرغ غول‌پیکر با طول ۲۴ سانتی‌متر و وزنی معادل ۱۸ تا ۲۴ گرم است.

صدای بال‌های آن‌ها با فرکانس‌های بالا برای انسان قابل شنیدن می‌شود. آن‌ها در هوای میانه به کمک سرعت سریع بال‌زدن شناور می‌شوند. سرعت بال زدن در بزرگ‌ترین گونهٔ این پرنده از حدود ۱۲ ضربه در ثانیه متغیر است و در برخی از کوچک‌ترین‌ها به بیش از ۸۰ ضربه در ثانیه رسیده‌است. سرعت برخی از گونه‌ها در تونل‌های بادی اندازه‌گیری شده‌است و حداکثر سرعت آن‌ها از ۱۵ متر در ثانیه (۵۴ کیلومتر در ساعت) تجاوز می‌کند. بعضی از گونه‌ها در هنگام جفت‌یابی، می‌توانند با سرعت بیش از ۲۳ متر بر ثانیه یا ۸۳ کیلومتر در ساعت شیرجه بزنند.[۱۲][۱۳] میانگین دفعات تپش قلب مگس‌مرغ حدود ۱٬۲۶۰ بار در دقیقه است.[۱۴]

مگس‌مرغ‌ها بالاترین میزان سوخت‌وساز پایه را در میان جانوران خون‌گرم دارند[۱۵]. به منظور حفظ انرژی در زمان‌هایی که غذا کم است یا شبانگاه که به دنبال تغذیه نمی‌روند، به وضعیتی به نام کندی (وضعیتی مانند خواب زمستانی) می‌روند و نرخ سوخت‌وساز پایه، تا یک پانزدهم میزان طبیعی کاهش می‌یابد.[۱۶]

گوگل از این نام استفاده کرده‌است و در سال ۲۰۱۳ الگوریتمی را به نام همین پرنده نامگذاری کرده‌است که کارش تضمین انطباق نتایج با آنچه کاربر انتظار دارد می‌باشد.

فرگشت

تبارنامهٔ مگس‌مرغ که با واکاوی ۲۸۳ گونه از ۳۳۸ گونه شناخته شدهٔ جهان به‌دست آمده‌است نشان می‌دهد که از ۲۲ میلیون سال پیش تنوع سریعی اتفاق افتاده‌است.[۱۷] مگس‌مرغ‌ها به هفت شاخهٔ اصلی تقسیم می‌شوند، Topazes, Hermits, Mangoes, Brilliants, Coquettes, Coquettes, Patagona, Mountain Gems, Bees و Emeralds که رابطهٔ آن‌ها را به شهد گیاهان گلدار و همچنین ادامهٔ گسترش آن‌ها به مناطق نو تعریف می‌کند.[۱۷][۱۸][۱۹][۲۰]

از آنجا که همهٔ مگس‌مرغ‌ها برای سوخت‌رسانی به متابولیسم بالا و همچنین پرواز شناورشان، به شهد گل‌ها وابسته‌اند، تغییرات گل‌ها و شکل نوک این مرغان، باعث به وجود آمدن گونه‌ها و گیاهان نویی شده‌است، چنانچه ۱۴۰ گونه از مگس‌مرغ در یک منطقه ویژه مانند آند می‌توانند هم‌زیستی کنند.[۱۷]

رژیم غذایی

برای تغذیه، مگس‌مرغ حشرات گوناگونی چون پشه‌ها، مگس‌های میوه‌ای، شته‌های برگ‌ها و عنکبوت‌ها را می‌خورند. منقار تحتانی آن‌ها انعطاف‌پذیر است و می‌تواند ۲۵ درجه خم شود و سطح بیشتری برای شکار حشرات ایجاد کند. مگس‌مرغ‌ها می‌توانند در میان ازدحام حشرات برای تسهیل تغذیه معلق بمانند.

مگس‌مرغ‌ها، شهد و مایع شیرین درون گل‌های ویژه را می‌نوشند. همانند زنبورها، آن‌ها می‌توانند اندازهٔ شکر شهد را ارزیابی کنند. معمولاً گل‌هایی که شهدی با شیرینی کمتر از ۱۰٪ تولید می‌کنند را نمی‌پسندند و گل‌هایی با شهد شیرین‌تر را ترجیح می‌دهند.[۲۱][۲۲] شهد مخلوطی از گلوکز، فروکتوز و ساکارز است و منبع ضعیفی از مواد مغذی است و مگس‌مرغ نیاز دارد تا با مصرف حشرات، نیازهای غذایی خود را برطرف کنند.

زبان

زبان مگس‌مرغ مانند یک ریزپمپ عمل می‌کند و با این زبان شهد را به سرعت درمی‌کشند.[۲۳]

زادآوری

بر اساس اطلاعات موجود، مگس‌مرغ‌های نر در ساخت آشیانه، مشارکت نمی‌کنند.[۲۴] آشیانه‌ها معمولاً ظاهری مشابه فنجان داشته و بر روی شاخه‌های درختان و بوته‌ها ساخته می‌شوند.[۲۵] اندازه آشیانه، در گونه‌های مختلف متفاوت است. برخی آشیانه‌ها اندازه‌ای معادل نصف یک گردو دارند و آشیانه در گونه‌های بزرگ‌تر، تا چندین سانتی‌متر قطر دارد.[۲۶][۲۷] بسیاری از گونه‌ها از ابریشم عنکبوت و گلسنگ‌ها، برای چسباندن مواد گیاهی و استحکام آشیانه استفاده می‌کنند.[۲۸][۲۹] پرندهٔ ماده، دو تخم سفیدرنگ گذاشته و برتخم‌نشینی، بر اساس نوع گونه و دمای آشیانه و میزان رسیدگی پرندهٔ ماده، از ۱۴ تا ۲۳ روز ادامه خواهد داشت.[۳۰] پس از به دنیا آمدن جوجه‌ها، پرندهٔ ماده آن‌ها را با شهد گل‌ها و بندپایان کوچک تغذیه می‌کند.[۳۱][۳۲] جوجه‌ها، ۱۸ تا ۲۲ روز در آشیانه باقی مانده و سپس از آن خارج می‌شوند و خود، تغذیه را آغاز می‌کنند. پرندهٔ ماده ممکن است تا ۲۵ روز دیگر نیز، غذا دادن به جوجه‌ها را ادامه دهد.[۳۳]

درازای عمر

مگس‌مرغ در مقایسه با موجودات زنده‌ای با چنین متابولیسم سریعی دارای درازای عمر بالایی هستند. گرچه بسیاری در درازای سال اول زندگی خود می‌میرند، به ویژه در دورهٔ آسیب‌پذیر میان جوجه‌کشی و یادگیری پرواز، کسانی که زنده مانده‌اند گاهی یک دهه یا بیشتر زندگی می‌کنند. در میان گونه‌های شناخته شدهٔ آمریکای شمالی، درازای عمر میانگین احتمالاً ۳ تا ۵ سال است. برای مقایسه، حشره‌خوارهای کوچک‌تر که جزو کوچک‌ترین پستانداران هستند، به ندرت بیش از ۲ سال عمر می‌کنند.

منابع

  1. https://www.irinn.ir/fa/news/61120/مگس-مرغ-ها
  2. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ فوریه ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۸ فوریه ۲۰۱۷.
  3. http://www.khabaronline.ir/detail/303721/society/fun
  4. https://www.radiozamaneh.com/296040
  5. https://www.asriran.com/fa/news/356624/مرغی-که-مگس-نمی-خورد-عکس
  6. بهزاد، محمود (۱۳۶۶). دانشنامه عمومی، 1- جهان گیاهان و جانوران. موسسه پیک ترجمه و نشر. ص. ۱۲۵.
  7. «مرغ مگس‌خوار». دانشنامه رشد. دریافت‌شده در ۷ فوریه ۲۰۱۷.
  8. حبیبی، طلعت؛ راعی، محمدمهدی (۱۳۷۳). جانورشناسی عمومی مهره‌داران. مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران. ص. ۶۵۱. شابک ۹۶۴-۰۳-۳۴۴۴-۸.
  9. حبیبی، طلعت؛ راعی، محمدمهدی (۱۳۷۳). جانورشناسی عمومی مهره‌داران. مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران. ص. ۶۵۱. شابک ۹۶۴-۰۳-۳۴۴۴-۸.
  10. ابراهیم‌نژاد، محمد (ترجمه)؛ نوشته روبرت توماس اُر (۱۳۷۸). زیست‌شناسی مهره‌داران. مرکز نشر دانشگاهی، تهران. ص. ۸۲۳. شابک ۹۶۴-۰۱-۰۹۴۳-۶.
  11. بهزاد، محمود (۱۳۶۶). دانشنامه عمومی، 1- جهان گیاهان و جانوران. موسسه پیک ترجمه و نشر. ص. ۱۲۵.
  12. Clark, C. J.; Dudley, R. (2009). "Flight costs of long, sexually selected tails in hummingbirds". Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 276 (1664): 2109–15. doi:10.1098/rspb.2009.0090. PMC 2677254. PMID 19324747.
  13. Ridgely RS, Greenfield PG (2001). The Birds of Ecuador, Field Guide (1 ed.). Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-8721-7.
  14. The average ... all-that-is-interesting.com
  15. Suarez, R. K. (1992). "Hummingbird flight: Sustaining the highest mass-specific metabolic rates among vertebrates". Experientia. 48 (6): 565–70. doi:10.1007/bf01920240. PMID 1612136.
  16. "Hummingbirds". Nationalzoo.si.edu. Archived from the original on 16 July 2012. Retrieved 2013-04-01.
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ "Hummingbirds' 22-million-year-old history of remarkable change is far from complete". ScienceDaily. 3 April 2014. Retrieved 30 September 2014.
  18. McGuire, Jimmy A.; Witt, Christopher C.; Altshuler, Douglas L.; Remsen, J. V. (2007-10-01). "Phylogenetic Systematics and Biogeography of Hummingbirds: Bayesian and Maximum Likelihood Analyses of Partitioned Data and Selection of an Appropriate Partitioning Strategy". Systematic Biology. 56 (5): 837–856. doi:10.1080/10635150701656360. ISSN 1063-5157. PMID 17934998.
  19. McGuire, Jimmy A.; Witt, Christopher C.; Remsen, J. V.; Corl, Ammon; Rabosky, Daniel L.; Altshuler, Douglas L.; Dudley, Robert (Apr 2014). "Molecular Phylogenetics and the Diversification of Hummingbirds". Current Biology. 24 (8): 910–916. doi:10.1016/j.cub.2014.03.016. ISSN 0960-9822. PMID 24704078.
  20. McGuire, Jimmy A.; Witt, Christopher C.; Jr, J. V. Remsen; Dudley, R.; Altshuler, Douglas L. (2008-08-05). "A higher-level taxonomy for hummingbirds". Journal of Ornithology. 150 (1): 155–165. doi:10.1007/s10336-008-0330-x. ISSN 0021-8375.
  21. Connor J (15 October 2010). "Not All Sweetness and Light". Cornell University, Laboratory of Ornithology, Allaboutbirds.org, Ithaca, NY. Archived from the original on 16 July 2015. Retrieved 8 February 2017.
  22. Yanega GM, Rubega MA (2004). "Feeding mechanisms: Hummingbird jaw bends to aid insect capture". Nature. 428 (6983): 615. doi:10.1038/428615a. PMID 15071586.
  23. Rico-Guevara, Alejandro; Fan, Tai-Hsi; Rubega, Margaret A. (2015-08-22). "Hummingbird tongues are elastic micropumps". Proc. R. Soc. B. 282 (1813): 20151014. doi:10.1098/rspb.2015.1014. ISSN 0962-8452. PMID 26290074.
  24. Oniki, Y.; Willis, E. O. (2000-11). "Nesting behavior of the swallow-tailed hummingbird, Eupetomena macroura (Trochilidae, Aves)". Brazilian Journal of Biology = Revista Brasleira De Biologia. 60 (4): 655–662. doi:10.1590/s0034-71082000000400016. ISSN 1519-6984. PMID 11241965. Check date values in: |date= (help)
  25. «Building a Tiny Nest». web.archive.org. ۲۰۱۷-۰۲-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۸.
  26. Oniki, Y; Willis, E. O. (2000). "Nesting behavior of the swallow-tailed hummingbird, Eupetomena macroura (Trochilidae, Aves)". Brazilian Journal of Biology. 60 (4): 655–62. doi:10.1590/s0034-71082000000400016. PMID 11241965.
  27. "Hummingbird nesting and fledgling" (video). 2011. Retrieved 12 May 2016 – via YouTube.
  28. "Hummingbird nesting". Public Broadcasting System – Nature; from Learner.org, Journey North. 2016. Archived from the original (video) on 2 February 2017. Retrieved 12 May 2016.
  29. "Hummingbird Q&A: Nest and eggs". Operation Rubythroat: the Hummingbird Project, Hilton Pond Center for Piedmont Natural History. 2014. Retrieved 21 June 2014.
  30. «Hummingbird: nest and eggs of hummingbirds 1». www.rubythroat.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۹-۲۸.
  31. Oniki, Y; Willis, E. O. (2000). "Nesting behavior of the swallow-tailed hummingbird, Eupetomena macroura (Trochilidae, Aves)". Brazilian Journal of Biology. 60 (4): 655–62. doi:10.1590/s0034-71082000000400016. PMID 11241965.
  32. "Hummingbird nesting and fledgling" (video). 2011. Retrieved 12 May 2016 – via YouTube.
  33. "How Do Hummingbirds Mate?". Sciencing. Retrieved 2021-09-28.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی، ۱۰ اوت ۲۰۰۷.
  • برابرهای علمی بر پایهٔ: عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.