پرش به محتوا

طوطی

ویرایش پیوندها
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از طوطی‌سانان)

طوطی‌سانان
محدودهٔ زمانی: ائوسن–هولوسن ۵۰ تا ۰ میلیون سال پیش
شهدطوطیک رنگین‌کمان (Trichoglossus moluccanus)
رده‌بندی علمی e
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
تبارشاخه: طوطی‌گنجشک‌مانان
راسته: طوطی‌سانان
واگلر، ۱۸۳۰
بالاخانواده‌ها
پراکندگی طوطی‌ها، همه گونه‌ها (قرمز)

طوطی‌سانان (نام علمی: Psittaciformes) که با نام طوطی‌ها نیز شناخته می‌شوند (از نام سرده نماد Psittacus),[۱][۲][۳] راسته‌ای از پرندگان با منقار خمیدهٔ قوی، قامت ایستاده و پاهای چنگالی هستند.[الف] آن‌ها در چهار خانواده طبقه‌بندی می‌شوند که حدود ۴۱۰ گونه در ۱۰۱ سرده را شامل می‌شود و بیشتر در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری یافت می‌شوند. چهار خانواده عبارت‌اند از: طوطیان هند و آرام (طوطی‌های دنیای قدیم)، طوطیان راستین (طوطی‌های آفریقایی و دنیای جدید)، کاکاتویان (کاکاتوها) و طوطی‌های نیوزیلند.

یک‌سوم از تمامی گونه‌های طوطی در معرض خطر انقراض قرار دارند و خطر انقراض کلی آن‌ها (شاخص فهرست سرخ IUCN) بالاتر از هر گروه پرندهٔ مقایسه‌پذیر دیگری است.[۴] طوطی‌ها عموماً پراکندگی همه گرمسیری دارند، اگرچه چندین گونه در مناطق معتدل نیز زیست می‌کنند. بیشترین تنوع طوطی‌ها در آمریکای جنوبی[۵] و استرالزی است.[۶]

طوطی‌ها همراه با کلاغیان (کلاغ‌ها، غراب‌ها، زاغ‌ها و زاغی‌ها) در زمرهٔ باهوش‌ترین پرندگان قرار دارند و توانایی برخی گونه‌ها در تقلید صدای انسان، محبوبیت آن‌ها را به عنوان حیوان خانگی افزایش داده است. آن‌ها متغیرترین راستهٔ پرندگان از نظر طول بدن هستند؛[۷] بسیاری از آن‌ها دارای رنگ‌های درخشان و برخی چندرنگ هستند. بیشتر طوطی‌ها در طیف بصری دریختی جنسی کمی نشان می‌دهند یا فاقد آن هستند.

مهم‌ترین اجزای رژیم غذایی بیشتر طوطی‌ها شامل دانه‌ها، مغزها، میوه‌ها، جوانه‌ها و سایر مواد گیاهی است. تعداد کمی از گونه‌ها گاهی از حیوانات و مردار تغذیه می‌کنند، در حالی که شهدطوطیک‌ها برای تغذیه از شهد گل و میوه‌های نرم تخصص یافته‌اند. تقریباً همهٔ طوطی‌ها در حفره‌های درختان (یا جعبه آشیانه در اسارت) آشیانه‌سازی می‌کنند و تخم‌های سفیدی می‌گذارند که جوجه‌های دیررس (ناتوان) از آن‌ها بیرون می‌آیند.

صید طوطی‌های وحشی برای تجارت حیوانات خانگی، و همچنین شکار، تخریب زیستگاه و رقابت با گونه‌های مهاجم، جمعیت‌های وحشی را کاهش داده است و طوطی‌ها بیش از هر گروه دیگری از پرندگان وحشی مورد بهره‌کشی قرار گرفته‌اند.[نیازمند منبع] تا سال ۲۰۲۱، حدود ۵۰ میلیون طوطی (نیمی از کل طوطی‌ها) در اسارت زندگی می‌کنند که اکثریت قاطع آن‌ها به عنوان حیوان خانگی در منازل مردم نگهداری می‌شوند.[۸] اقدامات انجام‌شده برای حفاظت از زیستگاه‌های برخی از گونه‌های کاریزماتیک شاخص، از بسیاری از گونه‌های کم‌کاریزماتیک‌تر که در همان اکوسیستم‌ها زندگی می‌کنند نیز محافظت کرده است.

طوطی‌ها تنها موجوداتی هستند که سه‌پازیستی واقعی نشان می‌دهند؛ آن‌ها از گردن و منقار خود به عنوان اندام حرکتی با نیروهای پیشران برابر یا بزرگتر از نیروهای تولیدشده توسط اندام‌های حرکتی جلویی نخستی‌سانان هنگام صعود از سطوح عمودی استفاده می‌کنند. آن‌ها می‌توانند هنگام بالا رفتن با گام‌های سه‌پایی دوره‌ای حرکت کنند.[۹]

آرایه‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

خاستگاه و تکامل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
نمونه فک سنگواره‌ای UCMP 143274 که به عنوان یک طوطی (چپ) یا یک اوویراپتوروسور بازسازی شده است

تنوع طوطی‌سانان در آمریکای جنوبی و استرالزی پیشنهاد می‌کند که این راسته ممکن است در گوندوانا، با مرکزیت استرالزی تکامل یافته باشد.[۱۰] با این حال، کمیابی سنگواره‌های طوطی در پیشینهٔ سنگواره‌ای، تأیید این فرضیه را با دشواری مواجه می‌کند. در حال حاضر تعداد بیشتری از بقایای سنگواره‌ای از نیمکره شمالی در اوایل نوزین‌زی وجود دارد.[۱۱] مطالعات مولکولی نشان می‌دهند که طوطی‌ها حدود ۵۹ میلیون سال پیش (در بازهٔ ۶۶ تا ۵۱ میلیون سال پیش) در گوندوانا تکامل یافته‌اند. طوطی‌های نوگرمسیری تک‌تبار هستند و سه کلاد اصلی آن‌ها حدود ۵۰ میلیون سال پیش (در بازهٔ ۵۷ تا ۴۱ میلیون سال پیش) منشأ گرفته‌اند.[۱۲]

یک قطعهٔ تک ۱۵ میلیمتر (۰٫۶ اینچ) از یک منقار پایینی بزرگ (UCMP 143274) که در نهشته‌های سازند لنس کریک در شهرستان نیوبرارا، وایومینگ یافت شده بود، زمانی قدیمی‌ترین سنگوارهٔ طوطی پنداشته می‌شد و گمان می‌رفت که متعلق به دورهٔ کرتاسه پسین باشد که قدمت آن را به حدود ۷۰ میلیون سال می‌رساند.[۱۳] با این حال، مطالعات دیگر نشان می‌دهند که این سنگواره متعلق به یک پرنده نیست، بلکه مربوط به یک اوویراپتوروسور کسنیکاتید (یک دایناسور غیرپرنده با منقاری شبیه به پرندگان) است؛ زیرا جزئیات متعددی از سنگواره که برای تأیید هویت آن به عنوان طوطی استفاده می‌شد، در واقع منحصر به طوطی‌ها نیستند و با نخستین سنگواره‌های قطعی شناخته‌شدهٔ طوطی شباهت ندارد.[۱۴][۱۵]

عموماً فرض می‌شود که طوطی‌سانان در طول رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن (انقراض K-Pg) در ۶۶ میلیون سال پیش حضور داشته‌اند. آن‌ها احتمالاً پرندگانی درخت‌زی عمومی بودند و منقارهای خردکنندهٔ تخصصی گونه‌های امروزی را نداشتند.[۱۱][۱۶] تحلیل‌های ژنومی شواهد قوی ارائه می‌دهند که طوطی‌ها گروه خواهر گنجشک‌سانان هستند و کلاد طوطی‌گنجشک‌سانان را تشکیل می‌دهند که خود گروه خواهر شاهین‌سانان است.[۱۷]

نخستین سنگواره‌های بی‌چون‌واچرای طوطی به دورهٔ ئوسن گرمسیری در اروپا و حدود ۵۰ میلیون سال پیش بازمی‌گردد. در ابتدا، یک نوپرنده به نام Mopsitta tanta که در سازند فور مربوط به ئوسن پیشین در دانمارک کشف شد و ۵۴ میلیون سال قدمت داشت، به طوطی‌سانان نسبت داده شد. با این حال، این استخوانِ نسبتاً معمولی به‌طور قطعی متعلق به طوطی‌سانان نیست و ممکن است به سردهٔ اکراس Rhynchaeites تعلق داشته باشد که استخوان‌های پای سنگواره‌ای آن در همان نهشته‌ها یافت شده است.[۱۸]

چندین اسکلت نسبتاً کامل از پرندگان طوطی‌مانند در انگلستان و آلمان کشف شده است.[۱۹] این‌ها احتمالاً سنگواره‌های انتقالی میان طوطی‌های اجدادی و امروزی نیستند، بلکه دودمان‌هایی هستند که به موازات طوطی‌ها و کاکاتوی واقعی تکامل یافته‌اند:[۲۰]

Cyrilavis colburnorum، از دورهٔ ائوسن سازند گرین ریور در وایومینگ

قدیمی‌ترین آثار طوطی‌های امروزی به حدود ۲۳ تا ۲۰ میلیون سال پیش بازمی‌گردد.[۲۲] پیشینهٔ سنگواره‌ای — به‌ویژه از اروپا — شامل استخوان‌هایی است که به روشنی به عنوان متعلق به طوطی‌های از نظر آناتومیک امروزی قابل شناسایی هستند.[۲۳] نیمکرهٔ جنوبی هیچ بقایای طوطی‌مانند شناخته‌شده‌ای قدیمی‌تر از میوسن پیشین در حدود ۲۰ میلیون سال پیش ندارد.[۲۲]

ریشه‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نام 'Psittaciformes' از واژهٔ یونانی باستان برای طوطی، ψιττακός ('Psittacus') گرفته شده است که ریشهٔ آن روشن نیست. کتزیاس (سدهٔ پنجم پیش از میلاد) نام Psittacus را پس از نام هندی یک پرنده ثبت کرد که به احتمال زیاد یک شاه‌پراپر (که اکنون در سردهٔ Psittacula قرار دارد) بوده است. پلینی بزرگ (۲۳/۲۴–۷۹ میلادی) در کتاب تاریخ طبیعی خود (کتاب ۱۰، فصل ۵۸) اشاره کرد که هندی‌ها این پرنده را "siptaces" می‌نامیدند؛ با این حال، هیچ نام هندی منطبقی یافت نشده است.[۲۴][۲۵] "Popinjay" واژهٔ قدیمی‌تری برای طوطی در زبان انگلیسی است که نخستین بار در دههٔ ۱۵۰۰ میلادی استفاده شد.[۲۶]

تبارزاگرایی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

مطالعات تبارزاگرایی مولکولی نشان داده‌اند که طوطی‌سانان یک کلاد تک‌تبار را تشکیل می‌دهند که خواهر گنجشک‌سانان است:[۲۷][۲۸] تبارزاگرایی درجه‌بندی‌شده بر حسب زمان نشان می‌دهد که جنوب‌مرغان حدود ۶۵ میلیون سال پیش واگرا شده‌اند و طوطی‌سانان حدود ۶۲ میلیون سال پیش از گنجشک‌سانان جدا شده‌اند.[۲۸]

جنوب‌مرغان
 

کاریاماسانان – کاریاماها

 
 
 

شاهین‌سانان – شاهین‌ها

 
 
 

طوطی‌سانان – طوطی‌ها

 
 

گنجشک‌سانان – پرندگان آوازخوان

 
 
 
 

بیشتر تاکسونومادان اکنون طوطی‌سانان را به چهار خانواده تقسیم می‌کنند: طوطی‌های نیوزیلند، کاکاتویان (کاکاتوها)، طوطیان راستین (طوطی‌های آفریقایی و دنیای جدید) و طوطیان هند و آرام (طوطی‌های دنیای قدیم).[۲۹] در سال ۲۰۱۲، لئو جوزف و همکارانش پیشنهاد کردند که طوطی‌ها باید به شش خانواده تقسیم شوند. طوطی‌های نیوزیلند در سردهٔ Nestor در یک خانوادهٔ مجزا به نام Nestoridae قرار گرفتند و دو سردهٔ پایه‌ای در خانوادهٔ طوطیان هند و آرام (Psittrichas و Coracopsis) در خانوادهٔ مجزای Psittrichasidae قرار داده شدند.[۳۰] این دو خانوادهٔ اضافی توسط تاکسونومادانِ مسئول فهرست‌های پرندگان جهان به رسمیت شناخته نشده‌اند و در عوض تنها چهار خانواده به رسمیت شناخته می‌شوند.[۲۹][۳۱][۳۲][۳۳]

کلادگرام زیر روابط تبارزاگرایی میان این چهار خانواده را نشان می‌دهد. تعداد گونه‌ها از فهرست نگهداری‌شده توسط فرانک گیل، پاملا راسموسن و دیوید دانسکر از طرف کمیته بین‌المللی ارنیتولوژی (IOC) گرفته شده است.[۲۹][۳۴]

طوطی‌سانان
 

طوطی‌های نیوزیلند – (۴ گونه)

 
 
 

کاکاتویان – کاکاتوها (۲۲ گونه)

 
 
 

طوطیان راستین – طوطی‌های آفریقایی و دنیای جدید (۱۷۹ گونه)

 
 

طوطیان هند و آرام – طوطی‌های دنیای قدیم (۲۰۳ گونه)

 
 
 
 

طوطی‌سانان شامل سه دودمان اصلی هستند: ستریکوپواران، کاکاتوواران و طوطی‌واران.[۳۰] ستریکوپواران بخشی از طوطی‌واران محسوب می‌شدند، اما اکنون در پایهٔ درخت طوطی‌ها در کنار اعضای باقی‌ماندهٔ طوطی‌واران و همچنین تمامی اعضای کاکاتوواران قرار می‌گیرند.[۱۰][۳۵][۳۶] کاکاتوواران با داشتن کاکل سر متحرک، آرایش متفاوت شریان‌های کاروتید، کیسه صفرا، تفاوت در استخوان‌های جمجمه و نداشتن پرهای دارای بافت دایک که در طوطیان راستین نور را پخش کرده و رنگ‌های درخشان بسیاری از طوطی‌ها را ایجاد می‌کند، از باقی راسته متمایز هستند. پرهای رنگارنگ با سطوح بالای پسیتاکوفولوین نسبت به پرهای سفید در برابر باکتری تجزیه‌کنندهٔ پر باسیلوس لیشن‌یفورمیس مقاومت بیشتری دارند.[۳۷] شهدطوطیک‌ها پیش‌تر به عنوان خانوادهٔ سوم (Loriidae) در نظر گرفته می‌شدند،[۳۸]: ۴۵  اما اکنون یک تبار (Loriini) در زیرخانوادهٔ Loriinae از خانوادهٔ طوطیان هند و آرام محسوب می‌شوند. دو تبار دیگر در این زیرخانواده عبارت‌اند از طوطی‌های انجیرخوار نزدیک (دو سرده در تبار Cyclopsittini) و مرغ عشق (تبار Melopsittacini).[۱۰][۳۵][۳۶]

طوطی‌سانان
 
ستریکوپواران

طوطی‌های نیوزیلند

 
 
 
کاکاتوواران

کاکاتویان

 
طوطی‌واران
طوطیان راستین
 

طوطی‌های نوگرمسیری

 
 

طوطیان آفریقایی

 
 
طوطیان هند و آرام
پسیتاکراسینائه
 

Psittrichas

 
 

Coracopsis

 
 
 
 

طوطیان هند و آرامی

 
 
 

طوطی‌های پهن‌دم

 
 
 
 

طوطی انجیرخوار

 
 
 

مرغ عشق

 
 

شهدطوطیک‌ها

 
 
 
 
 

Bolbopsittacus

 
 
 

طوطی معلق

 
 

طوطی برزیلی

 
 
 
 
 

Psittacella

 
 
 
 
 
 
 
روابط تبارزاگرایی میان طوطی‌ها[۱۰]

آرایه‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

راستهٔ طوطی‌سانان از چهار خانواده شامل حدود ۴۱۰ گونه متعلق به ۱۰۱ سرده تشکیل شده است.[۲۹][۳۰][۳۹]

بالاخانواده Strigopoidea: طوطی‌های نیوزیلند

بالاخانواده Cacatuoidea: کاکاتوها

بالاخانواده Psittacoidea: طوطی‌های راستین

ریخت‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
اسکلت‌ها
کاکاپو (در معرض خطر انقراض شدید)
طوطی بهشتی (منقرض‌شده)
مکائوی کبود (منقرض‌شده)

جثهٔ گونه‌های زنده از طوطی الیکایی صورت‌بافی با وزنی کمتر از ۱۰ گرم (۰٫۴ اونس) و طولی برابر با ۸ سانتیمتر (۳٫۱ اینچ),[۳۸]: ۱۴۹  تا مکائوی سنبل‌الملک با طول ۱ متر (۳٫۳ فوت)[۴۰] و کاکاپو با وزن ۴٫۰ کیلوگرم (۸٫۸ پوند) متغیر است.[۴۱] در میان بالاخانواده‌ها، هر سه گونهٔ زندهٔ ستریکوپواران از طوطی‌های جثه‌بزرگ هستند و کاکاتوها نیز عموماً پرندگانی بزرگ‌جثه به‌شمار می‌روند. طوطی‌های بالاخانوادهٔ طوطی‌واران تنوع بسیار بیشتری دارند و طیف کاملی از اندازه‌های این خانواده را شامل می‌شوند.[۴۱]

مکائوی سنبل‌الملک در حال شکستن یک میوه نخل

بارزترین ویژگی ظاهری طوطی‌ها، منقار قوی، خمیده و پهن آن‌هاست. نیم‌منقار بالایی برجسته است، به سمت پایین خمیده می‌شود و به یک نقطهٔ تیز می‌رسد. این بخش به جمجمه جوش نخورده است، که امکان حرکت مستقل آن را فراهم می‌کند و در فشار گاز گرفتن فوق‌العاده‌ای که این پرندگان قادر به اعمال آن هستند، نقش دارد. برای نمونه، یک مکائوی بزرگ نیروی گاز گرفتنی معادل ۳۵ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع (۵۰۰ پوند بر اینچ مربع) دارد که نزدیک به نیروی گاز گرفتن یک سگ بزرگ است.[۴۲] نیم‌منقار پایینی کوتاه‌تر است و لبهٔ برندهٔ تیزی رو به بالا دارد که در حرکتی سندان‌مانند روی بخش تخت نیم‌منقار بالایی می‌لغزد. گیرنده‌های لمسی در امتداد لبه‌های داخلی منقار کراتینی قرار دارند که مجموعاً به عنوان «اندام نوک منقار» شناخته می‌شوند و امکان جابه‌جایی ظریف و ماهرانهٔ اشیا را فراهم می‌کنند. طوطی‌های دانه‌خوار دارای زبانی قوی هستند (حاوی گیرنده‌های لمسی مشابه آنچه در اندام نوک منقار وجود دارد) که به جابه‌جایی دانه‌ها یا قرار دادن مغزها در منقار کمک می‌کند تا نیم‌منقارها بتوانند نیروی خردکنندهٔ مناسبی را وارد کنند. سر پرنده بزرگ است و چشم‌ها در سطحی بالا و در طرفین جمجمه قرار گرفته‌اند، به‌طوری که میدان دید طوطی‌ها با سایر پرندگان متفاوت است. یک طوطی بدون چرخش سر می‌تواند از درست زیر نوک منقار، تمام فضای بالای سر و تا مسافت نسبتاً دوری در پشت سر خود را ببیند. طوطی‌ها همچنین میدان دید دوچشمی جلویی نسبتاً وسیعی برای یک پرنده دارند، اگرچه این میدان دید به هیچ وجه به وسعت میدان دید دوچشمی نخستی‌سانان نیست.[۴۳] بر خلاف انسان‌ها، بینایی طوطی‌ها به نور فرابنفش نیز حساس است.[۴۴]

یک مکائوی بال‌سبز در حال نمایش پاهای زیگوداکتیل خود.

طوطی‌ها دارای پاهای زیگوداکتیل قوی (دو انگشت رو به جلو و دو انگشت رو به عقب) با چنگال‌های تیز و کشیده هستند که برای بالا رفتن و تاب خوردن استفاده می‌شوند. بیشتر گونه‌ها قادرند از پاهای خود برای جابه‌جایی و مهار مواد غذایی و سایر اشیا با درجهٔ بالایی از مهارت استفاده کنند، روشی که شباهت زیادی به استفادهٔ انسان از دست‌هایش دارد. پژوهشی که روی طوطی‌های استرالیایی انجام شد نشان داد که آن‌ها ترجیح مشخصی در استفاده از یک پا برای برداشتن غذا دارند («پابرتری»)؛ به‌طوری که طوطی‌های بالغ تقریباً به صورت انحصاری «چپ‌پای» یا «راست‌پای» هستند و فراوانی هر یک از این ترجیحات در جمعیت بر حسب گونه متفاوت است.[۴۵]

طوطی اکلکتوس؛ نر در سمت چپ و ماده در سمت راست

گونه‌های کاکاتو دارای یک کاکل متحرک از پر در بالای سر خود هستند که می‌توانند آن را برای خودنمایی برافراشته یا جمع کنند.[۴۶] هیچ طوطی دیگری قادر به انجام این کار نیست، اما شهدطوطیک‌های اقیانوسیه در سرده‌های Vini و Phigys می‌توانند پرهای تارک و پشت گردن خود را برافراشته کنند، و طوطی بادبزنی دارای چین‌پوشش برجسته‌ای از پر در ناحیهٔ گردن است که می‌تواند آن را به دلخواه بالا و پایین ببرد. رنگ غالب پرهای طوطی‌ها سبز است، اگرچه بیشتر گونه‌ها مقادیر کمی رنگ قرمز یا رنگ‌های دیگر نیز دارند. با این حال، کاکاتوها عمدتاً سیاه یا سفید همراه با کمی قرمز، صورتی یا زرد هستند.[۴۷]

دریختی جنسی شدید در پوشش پرها در میان طوطی‌ها معمول نیست، مگر در چند استثنای قابل توجه که بارزترین آن‌ها طوطی اکلکتوس است.[۳۸]: ۲۰۲–۲۰۷  با این حال، نشان داده شده است که برخی از گونه‌های طوطی در طیف فرابنفش — که به‌طور معمول برای انسان ناپیداست — دارای پرهای دو رنگی جنسی هستند.[۴۸][۴۹]

پراکندگی و زیستگاه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
بیشتر گونه‌های طوطی گرمسیری هستند، اما تعداد کمی از گونه‌ها، مانند این طوطی جنوبی، تا مناطق معتدل نیز پراکنده‌اند.

طوطی‌ها در همهٔ قاره‌ها و مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری از جمله استرالیا و اقیانوسیه،[۶] جنوب آسیا، جنوب شرقی آسیا، آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی[۵] و آفریقا یافت می‌شوند.[۵۰] برخی جزایر کارائیب و اقیانوس آرام زیستگاه گونه‌های بومی هستند.[۵۱] بیشترین تعداد گونه‌های طوطی از استرالزی و آمریکای جنوبی سرچشمه می‌گیرند.[۵۲] گسترهٔ پراکندگی لوری‌ها و لوریکیت‌ها از سولاوسی و فیلیپین در شمال تا استرالیا و سراسر اقیانوس آرام تا پلی‌نزی فرانسه امتداد دارد که بیشترین تنوع آن‌ها در گینه نو و اطراف آن یافت می‌شود.[۵۱] زیرخانوادهٔ Arinae شامل تمامی طوطی‌های نوگرمسیری از جمله آمازون‌ها، مکائوها و کانورهاست و دامنهٔ پراکندگی آن از شمال مکزیک و باهاما تا تیرا دل فوئگو در جنوبی‌ترین نقطهٔ آمریکای جنوبی می‌رسد.[۵۳] طوطی‌های الیکایی، تبار Micropsittini، سردهٔ کوچکی را تشکیل می‌دهند که منحصر به گینه نو و جزایر سلیمان است.[۵۴] بالاخانوادهٔ Strigopoidea شامل سه گونهٔ زنده از طوطی‌های غیرعادی نیوزیلند است.[۵۵] طوطی‌های پهن‌دم، زیرخانوادهٔ Platycercinae، به استرالیا، نیوزیلند و جزایر اقیانوس آرام تا شرق فیجی محدود می‌شوند.[۵۶] بالاخانوادهٔ طوطی‌های راستین، Psittacoidea، طیفی از گونه‌ها را از استرالیا و گینه نو تا جنوب آسیا و آفریقا در بر می‌گیرد.[۵۱] مرکز تنوع زیستی کاکاتو، استرالیا و گینه نو است، اگرچه برخی گونه‌ها به جزایر سلیمان (و یکی نیز پیش‌تر در کالدونیای جدید حضور داشت)،[۵۷] والاسه و فیلیپین می‌رسند.[۵۸]

کیا تنها طوطی کوهستانی است.

چندین طوطی در مناطق خنک و معتدل آمریکای جنوبی و نیوزیلند زندگی می‌کنند. سه گونه — طوطی منقارکلفت، شاه‌پراپر سبز و طوطی کارولینا که اکنون منقرض شده است — تا شمال‌ترین مناطق در جنوب ایالات متحده زیست می‌کردند. بسیاری از طوطی‌ها، به‌ویژه طوطی راهب، به مناطقی با اقلیم معتدل معرفی شده‌اند و جمعیت‌های پایدار در بخش‌هایی از ایالات متحده آمریکا (از جمله شهر نیویورک)،[۵۹] بریتانیا،[۶۰] بلژیک،[۶۱] اسپانیا[۶۲][۶۳] و یونان تشکیل داده‌اند.[۶۴] این پرندگان می‌توانند در مناطق جدید بسیار موفق عمل کنند؛ مانند جمعیت غیربومی آمازون تاج‌قرمز در ایالات متحده که ممکن است با جمعیت آن در زادگاهش مکزیک رقابت کند.[۶۵] تنها طوطی که در اقلیم آلپی زندگی می‌کند کیا است که بومی رشته‌کوه آلپ جنوبی در جزیره جنوبی نیوزیلند است.[۶۶]

تعداد کمی از طوطی‌ها کاملاً بومی (یکجانشین) یا به‌طور کامل مهاجر هستند. بیشتر آن‌ها در جایی میان این دو حد قرار می‌گیرند و جابه‌جایی‌های منطقه‌ای ناشناخته‌ای انجام می‌دهند و برخی سبک زندگی کاملاً کوچ‌نشینی را در پیش می‌گیرند.[۱] تنها سه گونه که همگی استرالیایی هستند مهاجرند: طوطی شکم‌نارنجی، طوطی بال‌آبی و طوطی تیزپر.[۶۷]

رفتار

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
طوطی برزیلی گونه‌سیاه با پرهای سنجاقی
شهدطوطی رنگین‌کمان در حال تغذیه از شهد آلوئه‌ورا

چالش‌های متعددی در مطالعهٔ طوطی‌های وحشی وجود دارد، چرا که صید آن‌ها دشوار است و پس از صید نیز علامت‌گذاری آن‌ها سخت است. بیشتر مطالعات پرندگان وحشی بر حلقه‌گذاری یا علامت‌گذاری بال متکی هستند، اما طوطی‌ها این اتصال‌ها را با منقار خود می‌جوند و جدا می‌کنند.[۱] طوطی‌ها همچنین تمایل دارند در حوزه‌های وسیعی جابه‌جا شوند و در نتیجه شکاف‌های زیادی در دانش مربوط به رفتار آن‌ها وجود دارد. برخی طوطی‌ها پروازی قوی و مستقیم دارند. بیشتر گونه‌ها بخش عمده‌ای از زمان خود را به نشستن یا بالا رفتن از تاج درختان می‌گذرانند.

آن‌ها اغلب از منقار خود برای بالا رفتن، با گرفتن یا قلاب کردن روی شاخه‌ها و سایر تکیه‌گاه‌ها استفاده می‌کنند. پژوهشگران مؤسسه فناوری نیویورک یافته‌هایی منتشر کردند که نشان می‌داد طوطی‌ها از منقار خود به عنوان «اندام سوم» برای پیمودن شاخه‌ها استفاده می‌کنند. اصطلاح «منقارپیمایی» (beakiation) برای این رفتار ابداع شده است که مشابه شاخه‌پیمایی (brachiation) در پستانداران است. با این حال، مشخص نیست که آیا این رفتار توسط طوطی‌ها در طبیعت نیز بروز می‌یابد یا خیر،[۶۸] اگرچه رفتار مشابهی در فرخنده پورتوریکویی گزارش شده است.[۶۹] روی زمین، طوطی‌ها اغلب با گام‌های گهواره‌ای راه می‌روند.[۴۳]

رژیم غذایی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
یک کاکاتوی سیاه دم‌زرد در حال استفاده از منقار قوی خود برای جستجوی کرم‌ها

رژیم غذایی طوطی‌ها شامل دانه، میوه، شهد، گرده، جوانه و گاهی بندپایان و سایر طعمه‌های حیوانی است. مهم‌ترین بخش غذایی برای بیشتر طوطی‌های راستین و کاکاتوها دانه‌ها هستند؛ منقار بزرگ و قوی آن‌ها برای باز کردن و مصرف دانه‌های سخت تکامل یافته است. همهٔ طوطی‌های راستین، به جز طوطی پسکه، از یک روش برای خارج کردن دانه از پوسته استفاده می‌کنند؛ دانه بین نیم‌منقارها نگه داشته می‌شود و نیم‌منقار پایینی پوسته را خرد می‌کند، سپس دانه در منقار چرخیده و باقی‌ماندهٔ پوسته جدا می‌شود.[۱] آن‌ها گاهی از پای خود برای نگه داشتن دانه‌های بزرگ در جای خود استفاده می‌کنند. طوطی‌ها به جای پراکننده‌کنندهٔ دانه، بیشتر دانه‌خوار هستند و در بسیاری از مواردی که در حال مصرف میوه دیده می‌شوند، میوه را تنها برای رسیدن به دانه می‌خورند. از آنجا که دانه‌ها اغلب دارای سمومی برای حفاظت از خود هستند، طوطی‌ها پیش از بلعیدن، پوستهٔ دانه و سایر بخش‌های شیمیایی محافظت‌شدهٔ میوه را با دقت جدا می‌کنند. بسیاری از گونه‌ها در آمریکا، آفریقا و پاپوآ گینه نو خاک رس مصرف می‌کنند که مواد معدنی آزاد کرده و ترکیبات سمی را از دستگاه گوارش جذب می‌کند.[۷۰]

مکائوی زرد و آبی، مکائوی سرخ، مکائوی پیشانی‌بلوطی، آمازون آردی، طوطی سرآبی و یک طوطی گونه‌نارنجی در یک خاک‌خوارگاه در منطقه حفاظت‌شده ملی تامبوپاتا، پرو.

محدودهٔ جغرافیایی و جثهٔ بدن، بیش از تبارزایی، ترکیب رژیم غذایی طوطی‌های نوگرمسیری را توضیح می‌دهند.[۷۱]

لوری‌ها، لوریکیت‌ها، طوطی‌های معلق و طوطی تیزپر عمدتاً مصرف‌کنندهٔ شهد و گرده هستند و دارای زبان‌هایی با نوک برس‌مانند برای جمع‌آوری آن و همچنین برخی سازگاری‌های تخصصی در دستگاه گوارش هستند. بسیاری از گونه‌های دیگر نیز هنگام دسترسی، شهد مصرف می‌کنند.[۷۲][۷۳]

برخی گونه‌های طوطی شکارچی جانوران، به‌ویژه لارو بی‌مهرگان هستند. طوطی بال‌طلایی حلزون‌های آبزی را شکار می‌کند،[۷۴] کیای نیوزیلندی می‌تواند، هرچند به‌ندرت، گوسفندان بالغ را شکار کند،[۷۵] و طوطی جزایر آنتیپود، یکی دیگر از طوطی‌های نیوزیلند، وارد لانه‌های زیرزمینی مرغ طوفان پشت‌خاکستری شده و پرندگان بالغ روی تخم را می‌کشد.[۷۶] برخی کاکاتوها و کاکای نیوزیلندی شاخه‌ها و چوب‌ها را برای تغذیه از لاروها می‌کَنند؛ بخش عمده‌ای از رژیم غذایی کاکاتوی سیاه دم‌زرد را حشرات تشکیل می‌دهند.[۷۷]

برخی پرندگان طوطی‌مانند منقرض‌شده رژیم غذایی گوشت‌خواری داشتند. پسیوداستوریدها احتمالاً حشرات‌خوارانی شبیه به کوکو یا مرغ پف‌کرده بودند، در حالی که مسلاستوریدها گوشت‌خوارانی شبیه به پرندگان شکاری بودند.[۲۱]

تولیدمثل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

با چند استثنا، طوطی‌ها تکثیرکنندگانی تک‌همسر هستند که در حفره‌ها آشیانه می‌سازند و هیچ قلمرویی به جز محل آشیانه‌سازی خود ندارند.[۱][۷۸] پیوند جفت در طوطی‌ها و کاکاتوها قوی است و جفت‌ها حتی اگر به دسته‌های بزرگتر بپیوندند، در فصل غیرتولیدمثلی نیز نزدیک به هم باقی می‌مانند. مانند بسیاری از پرندگان، شکل‌گیری پیوند جفت پیش از نمایش‌های جفت‌یابی رخ می‌دهد؛ این نمایش‌ها در مورد کاکاتوها نسبتاً ساده هستند. در طوطی‌های راستین، نمایش‌های تولیدمثلی رایج که معمولاً توسط جنس نر انجام می‌شود، شامل گام‌های آهسته و سنجیده معروف به «رژه» یا «راه رفتن باوقار» و «درخشش چشم» است که در آن مردمک چشم تنگ می‌شود تا لبهٔ عنبیه نمایان گردد.[۱] پرآرایی متقابل توسط جفت برای کمک به حفظ این پیوند استفاده می‌شود. تولیدمثل تعاونی — که در آن پرندگانی غیر از جفت مولد به پرورش جوجه‌ها کمک می‌کنند و در برخی خانواده‌های پرندگان رایج است — در طوطی‌ها بسیار نادر است و تنها به‌طور قطعی در طوطی ال‌اورو و طوطی طلایی مشاهده شده است (که ممکن است رفتار چندهمسری یا تولیدمثل گروهی را نیز با مشارکت چند ماده در گذاشتن دسته تخم نشان دهند).[۷۹]

اکثریت قاطع طوطی‌ها، مانند این شاه‌پراپر طوق‌صورتی، آشیانه‌سازان در حفره هستند.

تنها طوطی راهب و پنج گونه از طوطی‌های برزیلی روی درختان آشیانه می‌سازند،[۸۰] و سه طوطی زمینی استرالیایی و نیوزیلندی روی زمین آشیانه‌سازی می‌کنند. همهٔ طوطی‌ها و کاکاتوهای دیگر در حفره‌ها — اعم از تنهٔ درختان یا حفره‌های حفرشده در صخره‌ها، کرانه‌ها یا زمین — آشیانه می‌سازند. استفاده از سوراخ‌های صخره‌ها در قارهٔ آمریکا رایج‌تر است. بسیاری از گونه‌ها از لانه‌های موریانه استفاده می‌کنند، احتمالاً برای کاهش جلب توجه محل آشیانه‌سازی یا ایجاد یک ریزاقلیم مناسب.[۸۱] در بیشتر موارد، هر دو والدین در حفر آشیانه مشارکت می‌کنند. طول نقب بر حسب گونه متفاوت است، اما معمولاً بین ۰٫۵ و ۲ متر (۱٫۶ و ۶٫۶ فوت) طول دارد. لانه‌های کاکاتوها اغلب با تکه‌چوب‌ها، تراشه‌های چوب و سایر مواد گیاهی پوشانده می‌شود. در گونه‌های بزرگ‌تر طوطی‌ها و کاکاتوها، دسترس‌پذیری حفره‌های آشیانه‌سازی ممکن است محدود باشد که منجر به رقابت شدید برای آن‌ها هم در درون گونه‌ها و هم میان گونه‌ها و همچنین با سایر خانواده‌های پرندگان می‌شود. شدت این رقابت می‌تواند در برخی موارد موفقیت تولیدمثلی را محدود کند.[۸۲][۸۳] حفره‌های ایجادشده به صورت مصنوعی توسط درخت‌کاران در افزایش میزان تولیدمثل در این گونه‌ها موفقیت‌آمیز بوده است.

تخم‌های طوطی‌ها سفیدرنگ است. در بیشتر گونه‌ها، پرندهٔ ماده تمام مراحل خوابیدن روی تخم‌ها را انجام می‌دهد، اگرچه در کاکاتوها، لوریکیت آبی و طوطی معلق تاج‌سرخ، خوابیدن روی تخم‌ها به صورت مشترک انجام می‌شود. ماده تقریباً تمام طول دورهٔ جوجه‌کشی را در آشیانه می‌ماند و هم توسط پرندهٔ نر و هم در طول استراحت‌های کوتاه تغذیه می‌شود. دورهٔ جوجه‌کشی از ۱۷ تا ۳۵ روز متغیر است و گونه‌های بزرگ‌تر طول دورهٔ جوجه‌کشی طولانی‌تری دارند. جوجه‌های تازه‌متولدشده دیررس هستند؛ یا فاقد پر هستند یا پرزهای سفیدِ تنکی دارند. جوجه‌ها بسته به گونه، بین سه هفته تا چهار ماه را در آشیانه می‌گذرانند و ممکن است پس از آن نیز تا چند ماه تحت مراقبت والدین باشند.[۸۴]

مانند گونه‌های شاخص انتخاب K، مکائوها و سایر گونه‌های بزرگ‌تر طوطی نرخ تولیدمثل پایینی دارند. آن‌ها برای رسیدن به بلوغ به چند سال زمان نیاز دارند، در سال یک یا تعداد بسیار کمی جوجه تولید می‌کنند و لزوماً هر سال تولیدمثل نمی‌کنند.[۸۵]: ۱۲۵ 

هوش و یادگیری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
یک کانور خورشیدی در حال نمایش مهارت طوطی‌ها در حل معما

برخی از طوطی‌های خاکستری توانایی ارتباط دادن کلمات با معنای آن‌ها و ساخت جملات ساده را نشان داده‌اند. طوطی‌ها در کنار کلاغ‌ها، غاراب‌ها و جیجاق‌ها (خانوادهٔ کلاغان)، باهوش‌ترین پرندگان محسوب می‌شوند. نسبت اندازهٔ مغز به بدن در طوطی‌سانان و کلاغیان با پستانداران عالی‌تر قابل مقایسه است.[۸۶] پرندگان به جای استفاده از قشر مغز مانند پستانداران، از بخش میانی-پیشانی HVC برای شناخت استفاده می‌کنند.[۸۷]الگو:ناموفق در بررسی منبع طوطی‌ها نه تنها از طریق آزمون‌های علمی توانایی استفاده از زبان، هوش خود را نشان داده‌اند، بلکه برخی از گونه‌های طوطی مانند کیا نیز در استفاده از ابزار و حل معما بسیار ماهر هستند.[۸۸]

ظاهراً یادگیری در سال‌های اولیه زندگی برای همهٔ طوطی‌ها اهمیت دارد و بخش عمده‌ای از این یادگیری، یادگیری اجتماعی است. تعاملات اجتماعی اغلب با خواهرها و برادرها تمرین می‌شود و در چندین گونه، مهدکودک‌هایی از چندین دسته جوجه تشکیل می‌شود. رفتار آذوقه‌جویی عموماً از والدین آموخته می‌شود و می‌تواند روندی بسیار طولانی داشته باشد. گونه‌های عمومی‌خوار و تخصصی‌خوار عموماً بسیار سریع‌تر از گونه‌های نیمه‌تخصصی از والدین خود مستقل می‌شوند؛ چرا که دستهٔ اخیر ممکن است مجبور باشند با در دسترس قرار گرفتن فصلی منابع مختلف، مهارت‌ها را در طول دوره‌های طولانی فرابگیرند. بازی بخش بزرگی از یادگیری در طوطی‌ها را تشکیل می‌دهد؛ بازی می‌تواند فردی یا اجتماعی باشد. گونه‌ها ممکن است برای تمرین فرار از دست شکارچیان، به نبردهای نمایشی یا پروازهای تند و ناگهانی بپردازند. فقدان محرک‌ها می‌تواند رشد پرندگان جوان را به تأخیر بیندازد؛ همان‌طور که در گروهی از طوطی‌های واسا که از سه ماهگی در قفس‌های بسیار کوچک همراه با مرغ‌های خانگی نگهداری می‌شدند، نشان داده شد؛ این پرندگان در نه ماهگی هنوز مانند پرندگان سه‌ماهه رفتار می‌کردند، اما برخی از رفتارهای مرغ را به خود گرفته بودند.[۱] به همین ترتیب، پرندگان در اسارت در باغ‌وحش‌ها یا حیوانات خانگی، در صورت محرومیت از محرک‌ها، می‌توانند رفتارهای کلیشه‌ای و زیانباری مانند پرکنی ایجاد کنند. پرورش‌دهندگان پرندگان که با طوطی‌ها کار می‌کنند، نیاز به غنی‌سازی محیطی را برای فعال و پرتحرک نگه داشتن طوطی‌ها شناسایی کرده‌اند.[۸۹]

تقلید صدا و سخن‌گویی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
ویدئویی از یک آمازون بال‌نارنجی که پس از ترغیب توسط انسان‌ها می‌گوید «سلام»

بسیاری از طوطی‌ها می‌توانند گفتار انسانی یا سایر صداها را تقلید کنند. پژوهشی توسط دانشمند آیرین پپربرگ نشان‌دهندهٔ توانایی یادگیری بالایی در یک طوطی خاکستری به نام الکس بود. الکس آموزش دیده بود تا از کلمات برای شناسایی اشیاء، توصیف آن‌ها، شمارش آن‌ها و حتی پاسخ به پرسش‌های پیچیده‌ای مانند «چند مربع قرمز وجود دارد؟» با دقت بیش از ۸۰٪ استفاده کند.[۹۰] نشان داده شده است که انکیسی، طوطی خاکستری دیگری، گنجایش واژگانی در حدود هزار کلمه دارد و توانایی ابداع و استفاده از کلمات در زمینهٔ مناسب و زمان‌های دستوری درست را نشان داده است.[۹۱]

طوطی‌ها تار صوتی ندارند، بنابراین تولید صدا با خروج هوا از دهانهٔ نای در اندامی به نام سیرینکس انجام می‌شود. صداهای مختلف با تغییر عمق و شکل نای تولید می‌شوند.[۹۲] طوطی‌های خاکستری به دلیل توانایی برتر خود در تقلید صداها و گفتار انسانی شناخته شده‌اند که آن‌ها را از دوران باستان به حیوانات خانگی محبوب بدل کرده است.[۹۳]

اگرچه بیشتر گونه‌های طوطی قادر به تقلید هستند، اما برخی از طوطی‌های آمازون عموماً به عنوان دومین تقلیدکنندگان و سخنگویان برتر در دنیای طوطی‌ها شناخته می‌شوند. این پرسش که چرا پرندگان دست به تقلید می‌زنند هنوز مفتوح است، اما پرندگانی که این کار را انجام می‌دهند، اغلب در آزمون‌های مربوط به سنجش توانایی حل مسئله امتیاز بسیار بالایی کسب می‌کنند. طوطی‌های خاکستری وحشی در حال تقلید صدای پرندگان دیگر مشاهده شده‌اند.[۹۴]

علاوه بر تقلید، امکان‌پذیر است که طوطی‌ها برای استفاده از ابزارهای ارتباطی ساده آموزش ببینند؛ به عنوان مثال، برای درخواست غذا یا فعالیت مورد علاقه با فشار دادن یک دکمه.[۹۵]

آواز

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

طوطی‌ها به دلیل خزانهٔ صوتی آموخته‌شده‌شان در میان پرندگان غیرعادی هستند؛ ویژگی مشترکی که تنها با مرغ مگس و پرندگان آوازخوان دارند.[۹۶] سیرینکس (اندام صوتی) طوطی‌ها که به توانایی آن‌ها در تولید آواز کمک می‌کند، در پایهٔ نای قرار دارد و از دو ماهیچهٔ سیرینکس پیچیده تشکیل شده است که اجازهٔ تولید ارتعاشات صوتی را می‌دهد، و یک جفت پردهٔ صوتی جانبی که فرکانس صدا را کنترل می‌کند.[۹۷] موقعیت قرارگیری سیرینکس در پرندگان امکان هدایت جریان هوا را به داخل کیسه‌های هوایی بین‌ترقوه‌ای بر اساس فشار کیسه‌های هوایی فراهم می‌کند که به نوبهٔ خود لحنی زیرتر و بلندتر در آواز پرندگان ایجاد می‌کند.[۹۶]

همکاری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پژوهشی در سال ۲۰۱۱ نشان داد که برخی از طوطی‌های خاکستری آفریقایی ترجیح می‌دهند به تنهایی کار کنند، در حالی که برخی دیگر همکاری با یکدیگر را دوست دارند.[۹۸] هنگام قرارگیری دو طوطی، آن‌ها ترتیب انجام کارها یا زمان انجام هم‌زمان یک کار را می‌دانند، اما در جابه‌جایی نقش‌ها دچار مشکل می‌شوند. هنگام حضور سه طوطی، معمولاً یک طوطی ترجیح می‌دهد با یکی از دو طوطی دیگر همکاری کند، اما همهٔ آن‌ها برای حل مسئله همکاری می‌کنند.[۹۹]

طول عمر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

طول عمر بالای طوطی‌ها به نظر می‌رسد به بیان افزایش‌یافتهٔ چندین ویژگی ژنومی از جمله ژن‌های مورد استفاده در تقسیم سلولی، تنظیم چرخه سلولی، پیوند/پردازش آران‌ای، ترمیم آسیب‌های دی‌ان‌ای و مسیرهای پاسخ به تنش اکسیداتیو مربوط باشد.[۱۰۰]

ارتباط با انسان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

حیوانات خانگی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

طوطی دست‌آموز

آمازون‌های کوبایی خانگی در کوبا

طوطی‌ها ممکن است به دلیل غرایز طبیعی و وحشی خود مانند جیغ کشیدن و جویدن، حیوانات خانگی مناسبی برای بیشتر مردم نباشند. اگرچه طوطی‌ها در سنین پایین می‌توانند بسیار مهربان و با نمک باشند، اما در هنگام بلوغ (تا حدی به دلیل رفتار نادرست و آموزش نامناسب) اغلب تهاجمی می‌شوند و ممکن است با گاز گرفتن، جراحات جدی ایجاد کنند.[۱۰۱] به همین دلیل، گروه‌های نجات طوطی‌ها برآورد می‌کنند که بیشتر طوطی‌ها پیش از رسیدن به مقصد دائمی خود یا پیش از مرگ زودرس بر اثر غفلت و بدرفتاری عمدی یا غیرعمدی، واگذار شده و حداقل پنج خانه دست‌به‌دست می‌شوند. توانایی طوطی‌ها در تقلید واژگان انسانی، رنگ‌های درخشان و زیبایی آن‌ها، خریداران ناآگاه را به خریدهای تکانه‌ای و شتاب‌زده ترغیب می‌کند. مرغ عشق اهلی‌سپرده که طوطی کوچکی است، محبوب‌ترین گونه در میان تمام پرندگان خانگی است.[۱۰۲] در سال ۱۹۹۲، روزنامهٔ یواس‌ای تودی منتشر کرد که تنها در ایالات متحده ۱۱ میلیون پرندهٔ خانگی وجود دارد که بسیاری از آن‌ها طوطی بودند.[۱۰۳] اروپایی‌ها پرندگانی را نگهداری می‌کردند که با توصیفات شاه‌پراپر طوق‌صورتی مطابقت داشت؛ موضوعی که به‌ویژه در روایتی مربوط به سدهٔ اول میلادی توسط پلینی بزرگ مستند شده است.[۱۰۴] همان‌طور که آن‌ها هزاران سال به دلیل زیبایی و توانایی سخن‌گویی ارزشمند شمرده شده‌اند، اغلب مورد سوءفهم نیز قرار گرفته‌اند. برای نمونه، وولفگانگ د گراهل نویسنده، در کتاب خود با نام طوطی خاکستری (۱۹۸۷) می‌گوید که برخی از واردکنندگان، طوطی‌ها را در طول حمل با قایق فقط با قهوه سیراب می‌کردند، زیرا بر این باور بودند که آب خالص زیان‌بار است و این کار میزان بقای آن‌ها را در طول حمل‌ونقل افزایش می‌دهد.[۱۰۵] امروزه عموماً پذیرفته شده است که کافئین موجود در قهوه برای پرندگان سمی است.[۱۰۶]

طوطی‌های خانگی ممکن است در قفس یا پرنده‌خانه نگهداری شوند؛ اگرچه به‌طور کلی، طوطی‌های دست‌آموز باید به‌طور مرتب اجازه داشته باشند روی پایه یا نشیمنگاه بیرون از قفس بیایند. بسته به منطقه، طوطی‌ها ممکن است از طبیعت صید شده باشند یا در اسارت تکثیر یافته باشند، اگرچه در بیشتر مناطقی که طوطی بومی ندارند، طوطی‌های خانگی تکثیرشده در اسارت هستند. گونه‌های طوطی که معمولاً به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شوند عبارتند از کانورها، مکائوها، طوطی‌های آمازون، کاکاتوها، طوطی‌های خاکستری، مرغ عشق‌ها، عروس هلندی‌ها، مرغ‌های عشق اهلی، کایک‌ها، پاراکیت‌ها و گونه‌های سرده‌های اکلکتوس، پیونوس و پوی‌سفالوس. خلق‌وخو و شخصیت حتی درون یک گونه نیز متغیر است، درست مانند نژادهای سگ. تصور می‌شود طوطی‌های خاکستری سخنگوهای عالی باشند، اما همه طوطی‌های خاکستری مایل به صحبت کردن نیستند، اگرچه توانایی انجام این کار را دارند. میزان سر و صدا، توانایی سخنگویی، صمیمیت با انسان‌ها و نیازهای مراقبتی گاهی می‌تواند به نحوهٔ نگهداری از پرنده و توجهی که به‌طور منظم دریافت می‌کند بستگی داشته باشد.[۱۰۷]

یک مکائوی سرخ‌فام در حال سه‌چرخه‌سواری در یک نمایش در اسپانیا

طوطی‌ها همواره برای رشد و شادابی به میزان فوق‌العاده زیادی توجه، مراقبت و تحریک فکری نیاز دارند، مشابه آنچه یک کودک سه ساله نیاز دارد، که بسیاری از مردم خود را در فراهم کردن آن در درازمدت ناتوان می‌یابند.[۱۰۸] طوطی‌هایی که به عنوان حیوان خانگی پرورش داده می‌شوند ممکن است سرسرنگ‌خور (غذادهی دستی) شوند یا به گونه‌ای دیگر از سنین پایین به تعامل با انسان‌ها عادت داده شوند تا اطمینان حاصل شود که اهلی و متمایل به اعتماد می‌شوند. با این حال، حتی زمانی که به صورت دستی تغذیه می‌شوند، طوطی‌ها در طول فوران‌های هورمونی و در صورت رفتار نامناسب یا غفلت، ممکن است به گاز گرفتن و پرخاشگری روی آورند.[۱۰۹] طوطی‌ها حیوانات خانگی کم‌دردسری نیستند؛ آن‌ها برای حفظ سلامتی به تغذیه، آراستن، مراقبت‌های دامپزشکی، آموزش و غنی‌سازی محیطی از طریق ارائه اسباب‌بازی، ورزش و تعامل اجتماعی (با طوطی‌های دیگر یا انسان‌ها) نیاز دارند.[۱۱۰]

برخی از گونه‌های بزرگ طوطی، از جمله کاکاتویان بزرگ، آمازون‌ها و مکائوها، طول عمر بسیار زیادی دارند، به طوری که سن ۸۰ سال گزارش شده است،[۱۱۱] و سن‌های رکورد بیش از ۱۰۰ سال نیز وجود دارد.[۱۱۲] طوطی‌های کوچک مانند مرغ عشق، طوطی‌های معلق و مرغ عشق اهلی طول عمر کوتاه‌تری تا ۱۵–۲۰ سال دارند.[۱۱۳] برخی از گونه‌های طوطی می‌توانند بسیار پرصدا باشند و بسیاری از طوطی‌های بزرگتر می‌توانند مخرب باشند و به قفس بسیار بزرگ و تأمین منظم اسباب‌بازی‌های جدید، شاخه‌ها یا سایر وسایل برای جویدن نیاز داشته باشند.[۱۰۷] هوش طوطی‌ها باعث می‌شود آن‌ها ترفندها و رفتارهای دیگر — چه خوب و چه بد — را که آن‌ها را به خواسته با ارزششان مانند توجه یا تشویقی می‌رساند، به‌سرعت فرا بگیرند.[۱۱۰]

محبوبیت، طول عمر و هوش بسیاری از انواع بزرگ‌تر طوطی‌های خانگی و ویژگی‌های وحشی آن‌ها مانند جیغ کشیدن، باعث شده است که بسیاری از این پرندگان در طول عمر طولانی خود نیاز به تغییر خانه و واگذاری مجدد داشته باشند. یک مشکل رایج این است که طوطی‌های بزرگی که در نوجوانی دوست‌داشتنی و ملایم هستند، در بلوغ به بزرگسالانی باهوش، پیچیده و اغلب پرتوقع تبدیل می‌شوند که می‌توانند بیشتر از صاحبان خود عمر کنند و همچنین ممکن است تهاجمی یا حتی خطرناک شوند. به دلیل افزایش تعداد طوطی‌های بی‌خانمان، آن‌ها مانند سگ‌ها و گربه‌ها یوتانازی (به‌مرگی) می‌شوند و مرکزهای پذیرش و پناهگاه‌های طوطی‌ها در حال متداول‌تر شدن هستند.[۸۵]: ۷۷–۷۸  طوطی‌ها اغلب در اسارت عملکرد خوبی ندارند که این امر باعث می‌شود برخی از طوطی‌ها دچار اختلال روانی شده و رفتارهای تکراری مانند تاب خوردن و جیغ کشیدن پیدا کنند یا دچار ترس شدید شوند. پرکنی و خودزنی، اگرچه معمولاً در طبیعت دیده نمی‌شود، غالباً در اسارت رخ می‌دهد.[۱۱۴][۱۱۵]

برخی از صاحبان برای سرگرمی طوطی‌های خانگی خود، برنامه‌های کاربردی موبایل به آن‌ها ارائه داده‌اند.[۱۱۶] دانشمندان رِبکا کلاینبرگر از دانشگاه نورث‌ایسترن و ایلینا هیرسکی-داگلاس از دانشگاه گلاسگو یک مطالعه آزمایشی برای سفارشی‌سازی برنامه‌ها با ترجیحات طوطی‌ها انجام دادند. پرندگان متمایل بودند از حرکات سریع زبان برای تعامل با صفحه‌نمایش استفاده کنند، که احتمالاً رفتاری شبیه به حرکاتی است که برای دستکاری دانه استفاده می‌کنند.[۱۱۶] پژوهشگران برای انگیزه دادن به طوطی‌های شرکت‌کننده در این مطالعهٔ آزمایشی، از خوراکی‌هایی مانند کره بادام‌زمینی، ماست و دانه صنوبر استفاده کردند؛ یک پرنده به «تشویق و تمجید» پاسخ بهتری داد.[۱۱۶]

تجارت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
مکائوهای سنبل‌گون در دههٔ ۱۹۸۰ برای تجارت حیوانات خانگی از طبیعت صید شدند.[۱۱۷] در نتیجه، برزیل اکنون تنها تعداد بسیار کمی جفت زادآور در طبیعت دارد.[۱۱۸]

محبوبیت طوطی‌ها به عنوان حیوان خانگی به یک تجارت پررونق — و اغلب غیرقانونی — در زمینهٔ این پرندگان منجر شده است و برخی گونه‌ها اکنون با خطر انقراض روبرو هستند. ترکیبی از به دام انداختن پرندگان وحشی و آسیب به زیستگاه‌های طوطی‌ها، بقا را برای برخی گونه‌های طوطی دشوار یا حتی غیرممکن می‌سازد. واردات طوطی‌های صیدشده از طبیعت به ایالات متحده و اروپا پس از تصویب قانون جمعیت پرندگان وحشی در سال ۱۹۹۲ غیرقانونی شد.[۱۱۹]

ابعاد این مشکل را می‌توان در پروندهٔ تونی سیلوا در سال ۱۹۹۶ دید که در آن، یک متخصص طوطی و مدیر سابق لورو پارک در تنریف (بزرگ‌ترین پارک طوطی اروپا) به دلیل قاچاق مکائوهای سنبل‌گون (که قیمت بسیار بالایی دارند)، در ایالات متحده به ۸۲ ماه زندان و ۱۰۰٬۰۰۰ دلار جریمه محکوم شد.[۱۲۰]

کشورهای مختلف روش‌های متفاوتی برای مدیریت تجارت داخلی و بین‌المللی دارند. استرالیا از سال ۱۹۶۰ صادرات پرندگان بومی خود را ممنوع کرده است.[۱۲۱] در ژوئیه ۲۰۰۷، پس از سال‌ها کارزار توسط سازمان‌های غیردولتی و شیوع آنفلوآنزای پرندگان، اتحادیه اروپا واردات تمام پرندگان وحشی را با ممنوعیتی دائمی متوقف کرد.[۱۲۲] پیش از ممنوعیت موقت قبلی که در اواخر اکتبر ۲۰۰۵ آغاز شد، اتحادیه اروپا سالانه حدود دو میلیون پرندهٔ زنده وارد می‌کرد که حدود ۹۰٪ از بازار بین‌المللی را تشکیل می‌داد؛ صدها هزار رأس از آن‌ها طوطی بودند.[۱۲۳] هیچ قانون ملی از جمعیت طوطی‌های رمیده در ایالات متحده حمایت نمی‌کند.[۱۲۴]

مکزیک دارای سامانهٔ صدور مجوز برای صید و فروش پرندگان بومی است.[۱۲۵] بر پایهٔ گزارشی در سال ۲۰۰۷، سالانه ۶۵٬۰۰۰ تا ۷۸٬۵۰۰ طوطی صید می‌شوند، اما میزان تلفات پیش از رسیدن به خریدار بیش از ۷۵٪ است؛ به این معنی که حدود ۵۰٬۰۰۰ تا ۶۰٬۰۰۰ طوطی جان خود را از دست می‌دهند.[۱۲۶]

فرهنگ

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
طوطی موچه، ۲۰۰ میلادی، مجموعهٔ موزه لارکو در لیما، پرو

طوطی‌ها هزاران سال است که در نوشته‌ها، داستان‌ها، هنر، طنز، دین و موسیقی انسان حضور داشته‌اند؛ مانند افسانهٔ ایزوپ «طوطی و گربه»،[۱۲۷] عبارت «طوطی می‌تواند سخن بگوید، با این حال چیزی بیش از یک پرنده نیست» در کتاب آداب در چین باستان،[۱۲۸] و داستان «طوطی و بازرگان» در مثنوی مولانا جلال‌الدین بلخی در سال ۱۲۵۰ میلادی.[۱۲۹] از کتاب‌های تازه دربارهٔ طوطی‌ها در فرهنگ انسانی می‌توان به کتاب فرهنگ طوطی اشاره کرد.[۱۳۰]

در دوران باستان و امروزه، پرهای طوطی در مراسم‌ها و برای تزئین استفاده شده است.[۱۳۱] آن‌ها همچنین تاریخچه‌ای طولانی به عنوان حیوان خانگی دارند که قدمت آن به هزاران سال بازمی‌گردد و اغلب به عنوان نمادی از سلطنت یا ثروت نگهداری می‌شدند.[۱۳۲]

طوطی‌ها به عنوان نمادهای ملت‌ها و ملی‌گرایی استفاده می‌شوند. یک طوطی روی پرچم دومینیکا و دو طوطی روی نشان ملی دومینیکا دیده می‌شوند.[۱۳۳] طوطی سنت وینسنت پرندهٔ ملی سنت وینسنت و گرنادین‌ها، کشوری در کارائیب، است.[۱۳۴]

ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات مربوط به طوطی، زبان انگلیسی مدرن را رنگ‌آمیزی کرده‌اند. فعل «parrot» در لغت‌نامه به معنای «طوطی‌وار تکرار کردن» است. همچنین کنایه‌هایی مانند تعبیر بریتانیایی «sick as a parrot» (غمگین و ناامید) وجود دارد؛ اگرچه این اصطلاح بیشتر اشاره به ناامیدی شدید دارد تا بیماری، ممکن است از بیماری پسیتاکوز منشأ گرفته باشد که به انسان نیز منتقل می‌شود.[۱۳۵][۱۳۶] نخستین وقوع یک اصطلاح مرتبط در نمایشنامهٔ سال ۱۶۸۱ افرا بن به نام کنت دروغین است.[۱۳۷] هواداران جیمی بافت با نام طوطی‌سرها شناخته می‌شوند.[۱۳۸] طوطی‌ها در بسیاری از رسانه‌ها نقش دارند. مجلاتی به طوطی‌ها به عنوان حیوان خانگی و به حفاظت از طوطی‌ها اختصاص یافته‌اند.[۱۳۹] رسانه‌های داستانی شامل «نمایش طوطی مرده» از گروه مانتی پایتون،[۱۴۰] فیلم‌های تنها در خانه ۳[۱۴۱] و ریو؛[۱۴۲] و مستندها شامل طوطی‌های وحشی تلگراف هیل است.[۱۴۳]

طوطی‌ها یک منبع غذایی برای چندین گروه بوده‌اند. مهاجران استرالیایی پای طوطی درست می‌کردند،[۱۴۴] در حالی که مائوری‌ها کاکاپو را برای گوشت و پرهایش شکار می‌کردند.

هر ساله در ۳۱ مه، روز جهانی طوطی در سراسر جهان جشن گرفته می‌شود.[۱۴۵]

اسطوره‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

حتی از زمان دودمان شانگ در چین باستان (ح. ۱۶۰۰ پ. م – ۱۰۴۵ پ. م)، مصنوعات یشم تراشیده‌شده به شکل طوطی کشف شده است که همراه با دیگر اشیای یشمی و دام‌ها روی چوب سوزانده می‌شدند؛ احتمالاً به عنوان بخشی از قربانی‌های آیینی موسوم به قربانی‌های «لیائو» (燎祭) که بخورها و پیشکش‌های دودی برای آسمان‌ها، خدایان و نیاکان تولید می‌کردند. باور بر این است که این آیین از شیوه‌های پرستشی پیشین به ارث رسیده و تا دودمان ژو ادامه یافته است. یک طوطی یشمی در میان دیگر آثار به‌دست‌آمده از آرامگاه فو هائو در یینکسو، مدرک مهمی از این رسم ارائه می‌دهد.[۱۴۶]

در اساطیر پولینزی و بر پایهٔ روایات متداول در جزایر مارکیز، از قهرمانی به نام آکا/لاکا یاد شده است که سفری طولانی و خطرناک را به آوتونا (در جزایر کوک امروزی) آغاز کرد تا پرهای ارزشمند یک طوطی سرخ را به عنوان هدیه برای پسر و دخترش به دست آورد. در طول این سفر، ۱۰۰ نفر از ۱۴۰ پاروزن او بر اثر گرسنگی در راه جان باختند، اما بازماندگان به آوتونا رسیدند و به اندازهٔ پر کردن ۱۴۰ کیسه از پر، طوطی شکار کردند.[۱۴۷][۱۴۸]

طوطی‌ها همچنین مقدس شمرده می‌شده‌اند. مردم تمدن موچه در پروی باستان، پرندگان را پرستش می‌کردند و اغلب در هنر خود به تصویر کشیدن طوطی‌ها می‌پرداختند.[۱۴۹] طوطی‌ها در متون بودایی جایگاه متداولی دارند و نوشتارهای متعددی دربارهٔ آن‌ها وجود دارد. برای نمونه، آمیتابا روزی برای کمک به هدایت مردم، خود را به شکل یک طوطی درآورد. داستان قدیمی دیگری روایت می‌کند که پس از آتش‌سوزی در یک جنگل، طوطی چنان نگران شده بود که برای خاموش کردن شعله‌های آتش آب حمل می‌کرد. فرمانروای آسمان با دیدن این اقدام طوطی چنان تحت تأثیر قرار گرفت که برای خاموش کردن آتش، باران فرستاد.[۱۵۰] در نمادشناسی بودایی چینی، گاهی طوطی در حال پرواز در سمت راست و بالای گوئانین تصویر می‌شود که مروارید یا تسبیحی را به منقار دارد.[۱۵۱]

در اساطیر هندو، طوطی مرکب کامادِوا، خدای عشق، است.[۱۵۲] این پرنده همچنین با ایزدبانو میناکشی و آندال (شاعر-قدیس) مرتبط دانسته می‌شود.[۱۵۳]

جمعیت‌های رمیده

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
پاراکیت‌های ماسک‌سرخ رمیده در سان فرانسیسکو

طوطی‌های فرارکرده از چندین گونه، در خارج از قلمرو طبیعی خود و در برخی موارد خارج از محدودهٔ زیست طبیعی طوطی‌ها، در طبیعت تثبیت شده‌اند. از نخستین نمونه‌ها، طوطی‌های درخشان سرخ خانگی اهل فیجی بودند که جمعیتی را در جزایر جنوبی تونگا پایه‌گذاری کردند. این معرفی‌ها مربوط به دوران پیش از تاریخ بود و طوطی‌های درخشان سرخ در دههٔ ۱۷۷۰ توسط کاپیتان کوک در تونگا ثبت شدند.[۵۷] پرندگان فراری نخستین بار در دههٔ ۱۹۵۰ شروع به زادآوری در شهرهای کالیفرنیا، تگزاس و فلوریدا کردند (البته ادعاهای اثبات‌نشده‌ای دربارهٔ زادآوری آن‌ها در دههٔ ۱۹۲۰ در تگزاس و فلوریدا نیز وجود دارد).[۶۲] آن‌ها پایداری شگفت‌انگیزی در سازگاری با شرایط اروپا و آمریکای شمالی نشان داده‌اند. این پرندگان گاهی حتی به حدی تکثیر می‌شوند که به آفت یا مزاحم و تهدیدی برای اکوسیستم‌های محلی تبدیل می‌شوند؛ از این رو اقدامات کنترلی روی برخی از جمعیت‌های رمیده اعمال شده است.[۱۵۴]

گله‌های طوطی‌های رمیده می‌توانند پس از فرار دسته‌جمعی طوطی‌های تازه‌وارد صیدشده از فرودگاه‌ها یا مراکز قرنطینه شکل بگیرند. گروه‌های بزرگ فراریان از حمایت گله برخوردارند و مهارت‌های لازم برای بقا و زادآوری در طبیعت را دارا هستند.[۱۵۵] برخی از پاراکیت‌های رمیده ممکن است از پرندگان فرارکردهٔ باغ‌وحش‌ها نسل گرفته باشند. حیوانات خانگی فرارکرده یا رهاشده به ندرت در شکل‌گیری جمعیت‌های رمیده نقش دارند، زیرا فرار آن‌ها معمولاً شامل تعداد معدودی پرنده است و بیشتر پرندگان متولد اسارت مهارت‌های لازم برای یافتن غذا یا فرار از شکارچیان را ندارند و اغلب بدون مراقبت انسان دوام نمی‌آورند. با این حال، در مناطقی که جمعیت‌های طوطی‌های رمیده از قبل وجود دارند، پرندگان خانگی فراری ممکن است گاهی با موفقیت به این گله‌ها بپیوندند.[۱۵۵][۶۲] شایع‌ترین سال‌هایی که طوطی‌های رمیده در محیط‌های غیربومی رها شدند، بین دهه‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۴۰، یعنی در دوران صید طوطی‌های وحشی بود.[۶۲] در جریان هراس از «تب طوطی» در سال ۱۹۳۰، کمیسر بهداشت یک شهر از همهٔ صاحبان طوطی خواست پرندگان خود را کشتار کنند، اما برخی از صاحبان، طوطی‌های خود را در خیابان‌ها رها کردند.[۱۵۶]

تهدیدها و حفاظت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
کاکای نورفولک در اواسط سدهٔ ۱۹ به دلیل شکار بی‌رویه و از دست رفتن زیستگاه منقرض شد.[۱۵۷]

تهدیدهای اصلی برای طوطی‌ها شامل نابودی و تخریب زیستگاه، شکار و در برخی گونه‌ها تجارت پرندگان وحشی است.[۴] طوطی‌ها مورد آزار قرار می‌گیرند زیرا در برخی مناطق برای مصرف گوشت، پرها و همچنین به عنوان آفت‌های کشاورزی شکار می‌شوند (یا شده‌اند). به همین دلیل، آرژانتین برای مدتی برای کشتن پاراکیت راهب پاداش تعیین کرد که منجر به کشته شدن صدها هزار پرنده شد، اگرچه به نظر می‌رسد این کار تأثیر زیادی بر کل جمعیت آن‌ها نگذاشت.[۱۵۸]

طوطی‌ها به دلیل آشیانه‌سازی در حفره‌ها، در برابر از دست دادن محل‌های آشیانه‌سازی و رقابت با گونه‌های غیربومی برای آن محل‌ها آسیب‌پذیر هستند. نابودی درختان کهنسال مشکلی ویژه در برخی مناطق، به ویژه در استرالیا است؛ جایی که درختان مناسب برای آشیانه‌سازی باید چندصدساله باشند. بسیاری از طوطی‌ها تنها در جزایر زندگی می‌کنند و در برابر گونه‌های معرفی‌شده مانند موش‌ها و گربه‌های رمیده آسیب‌پذیرند، زیرا فاقد رفتارهای ضدشکارچی مناسب برای مقابله با شکارچیان هستند.[۱۵۹] گونه‌های جزیره‌ای مانند آمازون پورتوریکو که جمعیت‌های کوچکی در زیستگاه‌های محدود دارند، در برابر رویدادهای طبیعی مانند توفندها نیز آسیب‌پذیر هستند.[۱۶۰] آمازون پورتوریکو به دلیل جنگل‌زدایی، با وجود تلاش‌های حفاظتی، یکی از نادرترین پرندگان جهان است.[۱۶۱]

نمونه‌ای از تاکسیدرمی پاراکیت کارولینا که بر اثر شکار تا حد انقراض پیش رفت
طوطی سنگال در گلخانه

یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های حفاظت از طوطی‌ها، «صندوق جهانی طوطی» (World Parrot Trust) است،[۱۶۲] سازمانی بین‌المللی که به پروژه‌های ارزشمند کمک مالی می‌کند، مجله‌ای (PsittaScene) منتشر می‌سازد[۱۶۳] و از طریق کمک‌های مالی و حق عضویت‌ها (اغلب از سوی صاحبان طوطی‌های خانگی) سرمایه جمع‌آوری می‌کند. در مقیاس کوچک‌تر، باشگاه‌های محلی طوطی اقدام به جمع‌آوری پول برای اهداء به اهداف حفاظتی می‌کنند. باغ‌وحش‌ها و مراکز حیات‌وحش معمولاً آموزش‌های عمومی ارائه می‌دهند تا عاداتی را که باعث آسیب به جمعیت‌های وحشی می‌شود، تغییر دهند. اقدامات حفاظتی برای حفظ زیستگاه برخی از گونه‌های برجسته و محبوب طوطی، از بسیاری گونه‌های کم‌طرفدارتر شاخص که در همان اکوسیستم زندگی می‌کنند نیز محافظت کرده است.[۱۶۴]: ۱۲  یک جاذبهٔ محبوب که بسیاری از باغ‌وحش‌ها از آن استفاده می‌کنند، ایستگاه تغذیه برای لوری‌ها و لوریکیت‌ها است، جایی که بازدیدکنندگان با ظرف‌های غذا مایع به آن‌ها غذا می‌دهند. این کار معمولاً همراه با تابلوهای آموزشی و سخنرانی انجام می‌شود.[۱۶۵] اکوتوریسم مبتنی بر پرنده‌نگری می‌تواند برای اقتصادها سودمند باشد.[۱۶۶]

چندین پروژه که مشخصاً با هدف حفاظت از طوطی‌ها انجام شده‌اند، با موفقیت همراه بوده‌اند. جابه‌جایی کاکاپوهای آسیب‌پذیر و در پی آن مدیریت فشرده و تغذیه تکمیلی، جمعیت آن‌ها را از ۵۰ فرد به ۱۲۳ فرد در سال ۲۰۱۰[۱۶۷] و ۲۴۷ فرد در سال ۲۰۲۴ رسانده است.[۱۶۸] در کالدونیای جدید، پاراکیت اووه‌آ به دلیل صید برای تجارت حیوانات خانگی و نابودی زیستگاه تحت تهدید بود. حفاظت جامع‌محور که تهدید شکار غیرقانونی را از بین برد، امکان افزایش جمعیت این پرنده را از حدود ۶۰۰ پرنده در سال ۱۹۹۳ به بیش از ۲٬۰۰۰ پرنده در سال ۲۰۰۹ فراهم کرد.[۱۶۹]

تا سال ۲۰۰۹، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) تعداد ۱۹ گونه طوطی را از سال ۱۵۰۰ میلادی (تاریخی که برای تعیین انقراض‌های مدرن استفاده می‌شود) به عنوان گونه‌های منقرض‌شده به رسمیت می‌شناسد.[۱۷۰] این آمار شامل گونه‌هایی مانند لوریکیت کالدونیای جدید نمی‌شود که ۱۰۰ سال است به‌طور رسمی دیده نشده، اما همچنان در فهرست گونه‌های در معرض انقراض بحرانی قرار دارد.[۱۷۱]

تجارت، صادرات و واردات تمامی طوطی‌های صیدشده از طبیعت ساماندهی شده و تنها در شرایط دارای مجوز خاص در کشورهای عضو کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های جانوری و گیاهی وحشی در معرض خطر انقراض (CITES) مجاز است که در سال ۱۹۷۵ برای کنترل تجارت بین‌المللی تمامی گونه‌های در معرض خطر وارد فاز اجرایی شد. در سال ۱۹۷۵، تعداد ۲۴ گونه طوطی در ضمیمهٔ یک (Appendix I) گنجانده شد که تجارت بین‌المللی تجاری این پرندگان را ممنوع می‌کرد. از آن زمان، تهدیدهای مداوم ناشی از تجارت بین‌المللی باعث شد ۳۲ گونه/واریتهٔ دیگر طوطی نیز به ضمیمهٔ یک اضافه شوند.[۱۷۲] تمام گونه‌های دیگر طوطی، به جز مرغ عشق صورت‌سرخ، مرغ عشق اهلی، عروس هلندی و طوطی طوق‌صورتی (که در ضمیمه‌ها وارد نشده‌اند) در ضمیمهٔ دو سایتس تحت حفاظت هستند.[۱۷۳][۱۷۴] به علاوه، ممکن است هر کشور قوانین ویژهٔ خود را برای تنظیم تجارت گونه‌های خاص داشته باشد؛ برای مثال، اتحادیه اروپا تجارت طوطی را ممنوع کرده است،[۱۲۳] در حالی که مکزیک دارای سامانه صدور مجوز برای صید طوطی‌ها است.[۱۲۵]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یادداشت‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ پاهای آن‌ها زیگوداکتیل است: دو انگشت رو به جلو و دو انگشت رو به عقب قرار دارند.

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Collar, N. (1997). "Family Psittacidae (Parrots)". In del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. (eds.). Handbook of the Birds of the World. Vol. Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Editions. ISBN 978-84-87334-22-1.
  2. ↑ "Psittacine". American Heritage Dictionary of the English Language, Fourth Edition. Houghton Mifflin Company. 2000. Archived from the original on 27 August 2007. Retrieved 9 سپتامبر 2007.
  3. ↑ "Psittacine". Merriam-Webster Online Dictionary. Merriam-Webster, Inc. Retrieved 9 سپتامبر 2007.
  4. 1 2 Olah, George; Butchart, Stuart H. M.; Symes, Andy; Guzmán, Iliana Medina; Cunningham, Ross; Brightsmith, Donald J.; Heinsohn, Robert (2016). "Ecological and socio-economic factors affecting extinction risk in parrots" (PDF). Biodiversity and Conservation. 25 (2): 205–223. Bibcode:2016BiCon..25..205O. doi:10.1007/s10531-015-1036-z. ISSN 0960-3115. S2CID 17282072.
  5. 1 2 Berkunsky, I.; Quillfeldt, P.; Brightsmith, D.J.; Abbud, M.C.; Aguilar, J.M.R.E.; Alemán-Zelaya, U.; Aramburú, R.M.; Arce Arias, A.; Balas McNab, R.; Balsby, T.J.S.; Barredo Barberena, J.M.; Beissinger, S.R.; Rosales, M.; Berg, K.S.; Bianchi, C.A. (2017). "Current threats faced by Neotropical parrot populations". Biological Conservation. 214: 278–287. Bibcode:2017BCons.214..278B. doi:10.1016/j.biocon.2017.08.016. hdl:11449/170151.
  6. 1 2 Olah, George; Theuerkauf, Jörn; Legault, Andrew; Gula, Roman; Stein, John; Butchart, Stuart; O'Brien, Mark; Heinsohn, Robert (2 ژانویه 2018). "Parrots of Oceania – a comparative study of extinction risk" (PDF). Emu - Austral Ornithology. 118 (1): 94–112. Bibcode:2018EmuAO.118...94O. doi:10.1080/01584197.2017.1410066. ISSN 0158-4197. S2CID 135275510.
  7. ↑ Global, EditorsX. "What Is the Bird Theory? The Viral Relationship Test, Explained Simply". Birdsjungle.com. GlobalEditorsX. Retrieved 27 ژوئیه 2026.
  8. ↑ Mellor, Emma L.; McDonald Kinkaid, Heather K.; Mendl, Michael T.; Cuthill, Innes C.; van Zeeland, Yvonne R. A.; Mason, Georgia J. (6 اکتبر 2021). "Nature calls: intelligence and natural foraging style predict poor welfare in captive parrots". Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 288 (1960) 20211952. doi:10.1098/rspb.2021.1952. PMC 8493207. PMID 34610768.
  9. ↑ Melody W. Young, Edwin Dickinson, Nicholas D. Flaim and Michael C. Granatosky (2022). Overcoming a 'forbidden phenotype': the parrot's head supports, propels and powers tripedal locomotion, Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences, 20220245, https://doi.org/10.1098/rspb.2022.0245
  10. 1 2 3 4 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Wright وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. 1 2 Mayr, G. (2009). Paleogene fossil birds. Springer.
  12. ↑ Tavares ES, Baker AJ, Pereira SL, Miyaki CY (2006). "Phylogenetic relationships and historical biogeography of neotropical parrots (Psittaciformes: Psittacidae: Arini) inferred from mitochondrial and nuclear DNA sequences". Systematic Biology. 55 (3): 454–470. doi:10.1080/10635150600697390. PMID 16861209.
  13. ↑ Stidham, T. (1998). "A lower jaw from a Cretaceous parrot" (PDF). Nature. 396 (6706): 29–30. Bibcode:1998Natur.396...29S. doi:10.1038/23841. S2CID 204995638.
  14. ↑ Dyke, G. J.; Mayr, G. (1999). "Did parrots exist in the Cretaceous period?". Nature. 399 (6734): 317–8. Bibcode:1999Natur.399..317D. doi:10.1038/20583. S2CID 204993284.
  15. ↑ Waterhouse, D. M. (2006). "Parrots in a nutshell: The fossil record of Psittaciformes (Aves)". Historical Biology. 18 (2): 227–238. Bibcode:2006HBio...18..227W. doi:10.1080/08912960600641224. S2CID 83664072.
  16. ↑ Ksepka, Daniel T.; Clarke, Julia A.; Grande, Lance (2011). "Stem Parrots (Aves, Halcyornithidae) from the Green River Formation and a Combined Phylogeny of Pan-Psittaciformes". Journal of Paleontology. 85 (5): 835–852. Bibcode:2011JPal...85..835K. doi:10.1666/10-108.1. ISSN 1937-2337. S2CID 86618579.
  17. ↑ Suh, A.; Paus, M.; Kiefmann, M.; Churakov; Franke; Brosius; Kriegs; Schmitz (2011). "Mesozoic retroposons reveal parrots as the closest living relatives of passerine birds". Nature Communications. 2 (8): 443–8. Bibcode:2011NatCo...2..443S. doi:10.1038/ncomms1448. PMC 3265382. PMID 21863010.
  18. ↑ Waterhouse, D.M.; Lindow, B.E.K.; Zelenkov, N.; Dyke, G.J. (2008). "Two new fossil parrots (Psittaciformes) from the Lower Eocene Fur Formation of Denmark" (PDF). Palaeontology. 51 (3): 575–582. doi:10.1111/j.1475-4983.2008.00777.x.
  19. ↑ Dyke, GJ; Cooper, JH (2000). "A new psittaciform bird from the London clay (Lower Eocene) of England". Palaeontology. 43 (2): 271–285. Bibcode:2000Palgy..43..271D. doi:10.1111/1475-4983.00126.
  20. ↑ Ksepka, Daniel T.; Clarke, Julia A.; Grande, Lance (2011). "Stem Parrots (Aves, Halcyornithidae) from the Green River Formation and a Combined Phylogeny of Pan-Psittaciformes". Journal of Paleontology. 85 (5): 835–852. Bibcode:2011JPal...85..835K. doi:10.1666/10-108.1. ISSN 1937-2337. S2CID 86618579.
  21. 1 2 Mayr, Gerald (2011). "Well-preserved new skeleton of the Middle Eocene Messelastursubstantiates sister group relationship between Messelasturidae and Halcyornithidae (Aves, ?Pan-Psittaciformes)". Journal of Systematic Palaeontology. 9 (1): 159–171. Bibcode:2011JSPal...9..159M. doi:10.1080/14772019.2010.505252. S2CID 84569222.
  22. 1 2 Cameron 2007, ص. 43.
  23. ↑ Toft, Catherine A.; Wright, Timothy F. (2015). Parrots of the Wild: A Natural History of the World's Most Captivating Birds. Oakland, California: University of California Press. p. 14. ISBN 978-0-520-23925-8.
  24. ↑ Ball, V. (1889). "Further Notes on the Identification of the Animals and Plants of India, Which Were Known to Early Greek Authors". Proceedings of the Royal Irish Academy. 1: 1–9. JSTOR 20503820.
  25. ↑ Schrader, O. (1890). Prehistoric antiquities of the Aryan Peoples: A manual of comparative philology and the earliest culture. Being the "Sprachvergleichung und Urgeschichte" translated by Frank Byron Jevons. London: Charles Griffin and Co. p. 270.
  26. ↑ "Popinjay Definition & Meaning - Merriam-Webster". Merriam-Webster. Retrieved 19 ژوئن 2023.
  27. ↑ Prum, R.O.; Berv, J.S.; Dornburg, A.; Field, D.J.; Townsend, J.P.; Lemmon, E.M.; Lemmon, A.R. (2015). "A comprehensive phylogeny of birds (Aves) using targeted next-generation DNA sequencing". Nature. 526 (7574): 569–573. Bibcode:2015Natur.526..569P. doi:10.1038/nature15697. PMID 26444237.
  28. 1 2 Kuhl, H.; Frankl-Vilches, C.; Bakker, A.; Mayr, G.; Nikolaus, G.; Boerno, S.T.; Klages, S.; Timmermann, B.; Gahr, M. (2021). "An unbiased molecular approach using 3′-UTRs resolves the avian family-level tree of life". Molecular Biology and Evolution. 38 (1): 108–127. doi:10.1093/molbev/msaa191. PMC 7783168. PMID 32781465.
  29. 1 2 3 4 Gill, Frank; Donsker, David; Rasmussen, Pamela, eds. (ژوئیه 2023). "Parrots, cockatoos". IOC World Bird List Version 13.2. International Ornithologists' Union. Retrieved 22 سپتامبر 2023.
  30. 1 2 3 Joseph, L.; Toon, A.; Schirtzinger, E.E.; Wright, T.F.; Schodde, R. (2012). "A revised nomenclature and classification for family-group taxa of parrots (Psittaciformes)". Zootaxa. 3205 (1): 26–40. Bibcode:2012Zoot.32055.1.2J. doi:10.11646/zootaxa.3205.1.2.
  31. ↑ Dickinson, E.C.; Remsen, J.V. Jr., eds. (2013). The Howard & Moore Complete Checklist of the Birds of the World. Vol. 1: Non-passerines (4th ed.). Eastbourne, UK: Aves Press. pp. 369–370. ISBN 978-0-9568611-0-8. OCLC 805015451.
  32. ↑ Clements, J.F.; Schulenberg, T.S.; Iliff, M.J.; Fredericks, T.A.; Gerbracht, J.A.; Lepage, D.; Billerman, S.M.; Sullivan, B.L.; Wood, C.L. (2022). "The eBird/Clements Checklist of Birds of the World: v2022". Retrieved 18 ژوئن 2023.
  33. ↑ "HBW and BirdLife Taxonomic Checklist v7". Birdlife International. Retrieved 18 ژوئن 2023.
  34. ↑ Smith, B.T.; Merwin, J.; Provost, K.L.; Thom, G.; Brumfield, R.T.; Ferreira, M.; Mauck, W.M.I.; Moyle, R.G.; Wright, T.F.; Joseph, L. (2023). "Phylogenomic analysis of the parrots of the world distinguishes artifactual from biological sources of gene tree discordance". Systematic Biology. 72 (1): 228–241. doi:10.1093/sysbio/syac055. PMID 35916751.
  35. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام deKloet وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  36. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام tokita وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  37. ↑ Burtt, E. H.; Schroeder, M. R.; Smith, L. A.; Sroka, J. E.; McGraw, K. J. (2010). "Colourful parrot feathers resist bacterial degradation". Biology Letters. 7 (2): 214–6. doi:10.1098/rsbl.2010.0716. PMC 3061162. PMID 20926430.
  38. 1 2 3 Forshaw, Joseph M.; Cooper, William T. (1978) [1973]. Parrots of the World (2nd ed.). Melbourne, Australia: Landsdowne Editions. ISBN 978-0-7018-0690-3. OCLC 1345237692.
  39. ↑ Smith, Brian Tilston; Merwin, Jon; Provost, Kaiya L.; Thom, Gregory; Brumfield, Robb T.; Ferreira, Mateus; Mauck, William M.; Moyle, Robert G.; Wright, Timothy F.; Joseph, Leo (2023). "Phylogenomic Analysis of the Parrots of the World Distinguishes Artifactual from Biological Sources of Gene Tree Discordance". Systematic Biology. 72: 228–241. doi:10.1093/sysbio/syac055. PMID 35916751.
  40. ↑ Forshaw, Joseph M. (2006). Parrots of the World; an Identification Guide. Princeton University Press. p. 70. ISBN 978-0-691-09251-5.
  41. 1 2 Dunning, John B. Jr., ed. (2008). CRC Handbook of Avian Body Masses (2 ed.). CRC Press. ISBN 978-1-4200-6444-5.
  42. ↑ Sweat, Rebecca. "Powerful Bird Beaks". Archived from the original on 15 ژوئیه 2016. Retrieved 8 اوت 2016.
  43. 1 2 Demery, Zoe P.; Chappell, J.; Martin, G. R. (2011). "Vision, touch and object manipulation in Senegal parrots Poicephalus senegalus". Proceedings of the Royal Society B. 278 (1725): 3687–93. doi:10.1098/rspb.2011.0374. PMC 3203496. PMID 21525059.
  44. ↑ Ödeen, A.; Håstad, O. (2013). "The phylogenetic distribution of ultraviolet sensitivity in birds". BMC Evol Biol. 13 (36): 36. Bibcode:2013BMCEE..13...36O. doi:10.1186/1471-2148-13-36. PMC 3637589. PMID 23394614.
  45. ↑ Brennand, Emma (2 فوریه 2011). "Parrots prefer 'left handedness'". BBC Earth News. Retrieved 5 فوریه 2011.
  46. ↑ Cameron 2007, ص. 57.
  47. ↑ Cameron 2007, ص. 1.
  48. ↑ Santos, Susana I. C O.; Elward, Brian; Lumeij, Johannes T. (1 March 2006). "Sexual Dichromatism in the Blue-fronted Amazon Parrot (Amazona aestiva) Revealed by Multiple-angle Spectrometry". Journal of Avian Medicine and Surgery. 20 (1): 8–14. doi:10.1647/1082-6742(2006)20[8:SDITBA]2.0.CO;2. S2CID 17124101.
  49. ↑ Masello, J. F.; Lubjuhn, T.; Quillfeldt, P. (2009). "Hidden dichromatism in the Burrowing Parrot (Cyanoliseus patagonus) as revealed by spectrometric colour analysis". Hornero. 24 (1): 47–55. doi:10.56178/eh.v24i1.729. hdl:20.500.12110/hornero_v024_n01_p047. ISSN 1850-4884. S2CID 55392503. Archived from the original on 20 ژوئن 2018. Retrieved 8 سپتامبر 2019.
  50. ↑ Martin, Rowan O; Perrin, Michael R; Boyes, Rutledge S; Abebe, Yilma D; Annorbah, Nathaniel D; Asamoah, Augustus; Bizimana, Dieudonné; Bobo, Kadiri S; Bunbury, Nancy; Brouwer, Joost; Diop, Moussa S; Ewnetu, Mihret; Fotso, Roger C; Garteh, Jerry; Hall, Philip (2014-09-02). "Research and conservation of the larger parrots of Africa and Madagascar: a review of knowledge gaps and opportunities". Ostrich. 85 (3): 205–233. Bibcode:2014Ostri..85..205M. doi:10.2989/00306525.2014.948943. ISSN 0030-6525. S2CID 55821856.
  51. 1 2 3 Cooke, Fred; Bruce, Jenni (2004). The Encyclopedia of Animals: a complete visual guide (1 ed.). Berkeley, California: University of California Press. p. 296. ISBN 978-0-520-24406-1.
  52. ↑ Bradford, Alina (2014). "Parrot Facts: Habits, Habitats and Species". LiveScience. Retrieved 7 اوت 2016.
  53. ↑ Forshaw, Joseph M. (1989). Parrots of the World (3 ed.). London: Blandford Press. ISBN 978-0-7137-2134-8.
  54. ↑ "Pygmy parrots". BBC Nature. 2014. Archived from the original on 25 دسامبر 2017. Retrieved 7 اوت 2016.
  55. ↑ Bonaparte, C. L. (1850). Conspectus Generum Avium (in Latin). Lugduni Batavorum.
  56. ↑ Heads, Michael (2012). Molecular Panbiogeography of the Tropics. Vol. 4. Berkeley, California: University of California Press. p. 296. ISBN 978-0-520-27196-8.
  57. 1 2 Steadman, D. (2006). Extinction and Biogeography in Tropical Pacific Birds. University of Chicago Press. pp. 342–351. ISBN 978-0-226-77142-7. OCLC 62172698.
  58. ↑ Cameron 2007, ص. 86.
  59. ↑ Steve Baldwin. "about the Wild Parrots of Brooklyn". BrooklynParrots.com. Archived from the original on 24 فوریه 2013. Retrieved 27 فوریه 2013.
  60. ↑ Coughlan, Sean (6 ژوئیه 2004). "Wild parrots settle in suburbs". BBC News.
  61. ↑ Mayer-Hohdahl, Alexandra (22 اوت 2015). "Exotic parakeets set hearts, dread aflutter in Brussels". Gulf Times. Retrieved 23 مارس 2018.
  62. 1 2 3 4 Butler, Christopher J. (2005). "Feral Parrots in the Continental United States and United Kingdom: Past, Present, and Future". Journal of Avian Medicine and Surgery. 19 (2): 142–9. Bibcode:2005JAvMS..19..142B. doi:10.1647/183. S2CID 86275800.
  63. ↑ Sol, Daniel; Santos, David M.; Feria, Elías; Clavell, Jordi (1997). "Habitat Selection by the Monk Parakeet during Colonization of a New Area in Spain". Condor. 99 (1): 39–46. Bibcode:1997Condo..99...39S. doi:10.2307/1370222. JSTOR 1370222. S2CID 88376216.
  64. ↑ Kalodimos, Nicholas P. (2013). "First Account of a Nesting Population of Monk Parakeets, Myiopsitta monachus With Nodule-shaped Bill Lesions in Katehaki, Athens, Greece" (PDF). Bird Populations. 12 (1–6).
  65. ↑ "Red-crowned Parrot". American Bird Conservancy. Archived from the original on 26 فوریه 2018. Retrieved 6 ژانویه 2019.
  66. ↑ Benham, W. B. (1906). "Notes on the Flesh-eating Propensity of the Kea (Nestor notabilis)". Transactions of the Royal Society of New Zealand. 39: 71–89.
  67. ↑ Juniper, Tony; Mike Parr (2010). Parrots: A Guide to Parrots of the World. A & C Black. p. 21. ISBN 978-1-4081-3575-4.
  68. ↑ Edwin, Dickinson; W., Young, Melody; C., Granatosky, Michael (2024-01-01). "Beakiation: how a novel parrot gait expands the locomotor repertoire of living birds". Royal Society Open Science (in English). 11 (1). doi:10.1098/r (inactive 1 فوریه 2026). Archived from the original on 2025-12-16.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:doi غیرفعال (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
  69. ↑ Williams, Ernest H.; Bunkley-Williams, Lucy (2006). "Rapid Beak-Swinging Locomotion in the Puerto Rican Spindalis". The Wilson Journal of Ornithology (in English). 118 (4): 571–572. doi:10.1676/05-093.1. ISSN 1559-4491.
  70. ↑ Diamond, J (1999). "Evolutionary biology: Dirty eating for healthy living". Nature. 400 (6740): 120–1. Bibcode:1999Natur.400..120D. doi:10.1038/22014. PMID 10408435. S2CID 4404459.
  71. ↑ Bendavidez, A.; Palacio, F.X.; Rivera, L.O.; Echevarria, A.L.; Politi, N. (2018). "Diet of Neotropical parrots is independent of phylogeny but correlates with body size and geographical range". Ibis. 160 (4): 742–754. doi:10.1111/ibi.12630.
  72. ↑ Gartrell, B; Jones, S; Brereton, R; Astheimer, L (2000). "Morphological Adaptations to Nectarivory of the Alimentary Tract of the Swift Parrot Lathamus discolor". Emu. 100 (4): 274–9. Bibcode:2000EmuAO.100..274G. doi:10.1071/MU9916. S2CID 86013058.
  73. ↑ Schweizer, Manuel; Güntert, Marcel; Seehausen, Ole; Leuenberger, Christoph; Hertwig, Stefan T. (2014). "Parallel adaptations to nectarivory in parrots, key innovations and the diversification of the Loriinae". Ecology and Evolution. 4 (14): 2867–83. Bibcode:2014EcoEv...4.2867S. doi:10.1002/ece3.1131. PMC 4130445. PMID 25165525.
  74. ↑ "Golden-winged Parakeet (Brotogeris chrysoptera)". World Parrot Trust. Retrieved 8 اوت 2016.
  75. ↑ Jackson, J. R. (1962). "Do Keas Attack Sheep?" (PDF). Notornis. 10 (1): 33. doi:10.63172/400206zblnbs.
  76. ↑ Greene, Terry (نوامبر–دسامبر 1999). "Aspects of the ecology of Antipodes Parakeet (Cyanoramphus unicolor) and Reischek's Parakeet (C. novaezelandiae hochstetten) on Antipodes Island" (PDF). Notornis. 46 (2). Ornithological Society of New Zealand: 301–310. doi:10.63172/447221nwlgne. Archived from the original (PDF) on 2021-03-03. Retrieved 2009-09-29.
  77. ↑ Cameron 2007, ص. 114–116.
  78. ↑ Rowley, I. (1997). "Family Cacatuidae (Cockatoos)". In del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. (eds.). Handbook of the Birds of the World. Vol. 4. Barcelona: Lynx Editions. ISBN 978-84-87334-22-1.
  79. ↑ Oren, David C.; Novaes, Fernando (1986). "Observations on the golden parakeet Aratinga guarouba in Northern Brazil". Biological Conservation. 36 (4): 329–337. Bibcode:1986BCons..36..329O. doi:10.1016/0006-3207(86)90008-X.
  80. ↑ Eberhard, J (1998). "Evolution of nest-building behavior in Agapornis parrots" (PDF). Auk. 115 (2): 455–464. doi:10.2307/4089204. JSTOR 4089204.
  81. ↑ Sanchez-Martinez, Tania; Katherine Renton (2009). "Availability and selection of arboreal termitaria as nest-sites by Orange-fronted Parakeets Aratinga canicularis in conserved and modified landscapes in Mexico". Ibis. 151 (2): 311–320. doi:10.1111/j.1474-919X.2009.00911.x.
  82. ↑ Heinsohn, Robert; Murphy, Stephen; Legge, Sarah (2003). "Overlap and competition for nest holes among eclectus parrots, palm cockatoos and sulphur-crested cockatoos". Australian Journal of Zoology. 51 (1): 81–94. Bibcode:2003AuJZ...51...81H. doi:10.1071/ZO02003. S2CID 83711585.
  83. ↑ Pell, A; Tidemann, C (1997). "The impact of two exotic hollow-nesting birds on two native parrots in savannah and woodland in eastern Australia". Biological Conservation. 79 (2): 145–153. Bibcode:1997BCons..79..145P. doi:10.1016/S0006-3207(96)00112-7.
  84. ↑ Forshaw, Joseph (1991). Forshaw, Joseph (ed.). Encyclopaedia of Animals: Birds. London: Merehurst Press. pp. 118–124. ISBN 978-1-85391-186-6. OCLC 24733108.
  85. 1 2 Tweti, Mira (2008). Of Parrots and People (1 ed.). New York: Viking Penguin. ISBN 978-0-14-311575-5.
  86. ↑ Iwaniuk, A. N.; Nelson, J. E. (2003). "Developmental differences are correlated with relative brain size in birds: a comparative analysis". Canadian Journal of Zoology. 81 (12): 1913–28. Bibcode:2003CaJZ...81.1913I. doi:10.1139/z03-190.
  87. ↑ Emery, Nathan J. (2006). "Cognitive ornithology: the evolution of avian intelligence". Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences. 361 (1465): 23–43. doi:10.1098/rstb.2005.1736. PMC 1626540. PMID 16553307.
  88. ↑ Beynon, Mike (آوریل 2000). "Who's a clever bird, then?". BBC News. Archived from the original on 1 سپتامبر 2007. Retrieved 9 سپتامبر 2007.
  89. ↑ Cussen, Victoria A.; Mench, Joy A. (2015). Wicker-Thomas, Claude (ed.). "The Relationship between Personality Dimensions and Resiliency to Environmental Stress in Orange-Winged Amazon Parrots (Amazona amazonica), as Indicated by the Development of Abnormal Behaviors". PLOS ONE. 10 (6) e0126170. Bibcode:2015PLoSO..1026170C. doi:10.1371/journal.pone.0126170. PMC 4482636. PMID 26114423.
  90. ↑ Pepperberg, Irene M. (1988). "Comprehension of "Absence" by an African Grey Parrot: Learning with Respect to Questions of Same/Different". Journal of the Experimental Analysis of Behavior. 50 (3): 553–564. doi:10.1901/jeab.1988.50-553. PMC 1338917. PMID 16812572.
  91. ↑ Dunayer, Joan (2013). Corbey, Raymond; Lanjouw, Annette (eds.). The Politics of Species: Reshaping our Relationships with Other Animals. New York: Cambridge University Press. p. 33. ISBN 978-1-107-03260-6.
  92. ↑ Patterson, Dianne K.; Pepperberg, Irene M.; Story, Brad H.; Hoffman, Eric A. (1997). "How parrots talk: Insights based on CT scans, image processing, and mathematical models". In Hoffman, Eric A. (ed.). Medical Imaging 1997: Physiology and Function from Multidimensional Images. Proceedings of the SPIE. Vol. 3033. pp. 14–24. Bibcode:1997SPIE.3033...14P. doi:10.1117/12.274039. S2CID 108771414.
  93. ↑ BirdLife International (2018). "Psittacus erithacus". IUCN Red List of Threatened Species. 2018 e.T22724813A129879439. IUCN. doi:10.2305/IUCN.UK.2018-2.RLTS.T22724813A129879439.en. Retrieved 12 نوامبر 2021.
  94. ↑ Cruickshank, A; Gautier, J; Chappuis, C (1993). "Vocal mimicry in wild African Grey Parrots Psittacus erithacus". Ibis. 135 (3): 293–9. doi:10.1111/j.1474-919X.1993.tb02846.x.
  95. ↑ Anthes, Emily (12 مه 2024). "Can Parrots Converse? Polly Says That's the Wrong Question". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved 18 مه 2024.
  96. 1 2 Gaunt, Abbot S. (1 اکتبر 1983). "An Hypothesis concerning the Relationship of Syringeal Structure to Vocal Abilities". The Auk. 100 (4): 853–862. doi:10.1093/auk/100.4.853. ISSN 0004-8038.
  97. ↑ Suthers, Roderick A.; Zollinger, Sue Anne (ژوئن 2004). "Producing Song: The Vocal Apparatus". Annals of the New York Academy of Sciences. 1016 (1): 109–129. Bibcode:2004NYASA1016..109S. doi:10.1196/annals.1298.041. ISSN 0077-8923. PMID 15313772. S2CID 45809019.
  98. ↑ Péron, F.; Rat-Fischer, L.; Lalot, M.; Nagle, L.; Bovet, D. (2011). "Cooperative problem solving in African grey parrots (Psittacus erithacus)". Animal Cognition. 14 (4): 545–553. doi:10.1007/s10071-011-0389-2. PMID 21384141. S2CID 5616569.
  99. ↑ Gill, Victoria (18 مه 2011). "Parrots choose to work together". BBC Nature. Archived from the original on 20 مه 2011. Retrieved 3 ژوئیه 2016.
  100. ↑ Wirthlin M, Lima NC, Guedes RL, Soares AE, Almeida LG, Cavaleiro NP, Loss de Morais G, Chaves AV, Howard JT, Teixeira MM, Schneider PN, Santos FR, Schatz MC, Felipe MS, Miyaki CY, Aleixo A, Schneider MP, Jarvis ED, Vasconcelos AT, Prosdocimi F, Mello CV (دسامبر 2018). "Parrot Genomes and the Evolution of Heightened Longevity and Cognition". Curr Biol. 28 (24): 4001–8. Bibcode:2018CBio...28E4001W. doi:10.1016/j.cub.2018.10.050. PMC 6393663. PMID 30528582.
  101. ↑ "Choosing a New Pet Bird". Petco. Retrieved 1 اوت 2016.
  102. ↑ Grindol, Diane (2013). "Budgie Vs. Cockatiel – Which Right For You?". Retrieved 1 اوت 2016.
  103. ↑ Ward, Sam (21 دسامبر 1992). "USA Snapshots: Most Popular Pets". USA Today. Archived from the original on 28 ژوئیه 2013. Retrieved 6 سپتامبر 2009.
  104. ↑ "Parrot". The Medieval Bestiary. 2011. Retrieved 1 اوت 2016.
  105. ↑ de Grahl, Wolfgang (1989). The Grey Parrot. Tfh Publications Incorporated. ISBN 978-0-86622-094-1.
  106. ↑ Sweat, Rebecca (مارس 2015). "Foods such as alcohol, chocolate, avocado, uncooked meats and shellfish can be bad for your pet bird". BirdChannel.com. Archived from the original on 3 ژانویه 2017. Retrieved 12 ژوئیه 2016.
  107. 1 2 "Pet Birds, Parrots, Cockatiels, Macaws, Conures, Parakeets Care". BirdChannel. Archived from the original on 22 آوریل 2016. Retrieved 1 اوت 2016.
  108. ↑ The National Parrot Sanctuary. "The National Parrot Sanctuary – Europe's Only Dedicated Parrot Zoo". parrotsanctuary.co.uk. Archived from the original on 19 ژوئن 2008.
  109. ↑ Noeth, Gay; Johnson, Sibylle. "Biting: The Sharp Beak". Avian Web: Beauty of Birds. Retrieved 1 اوت 2016.
  110. 1 2 Patt, Jill M. "Bird Behavior and Training". Avian Web: Beauty of Birds. Retrieved 1 اوت 2016.
  111. ↑ Leisure, Susan. "How Long can a Parrot Live?". The nest. Retrieved 5 اوت 2016.
  112. ↑ "Winston's obscene parrot lives on". BBC News. 2004. Retrieved 5 اوت 2016.
  113. ↑ Coila, Bridget. "The Average Lifespan of Parrots". The nest. Retrieved 1 اوت 2016.
  114. ↑ "The Truth About Parrots as Pets". In Defense of Animals. Retrieved 1 اوت 2016.
  115. ↑ Kelly, Denise; Rae, Joan; Menzel, Krista (2007). "The True Nature of Parrots". Avian Welfare Coalition. Retrieved 1 اوت 2016.
  116. 1 2 3 Anthes, Emily (20 مارس 2024). "These Mobile Games are For the Birds". The New York Times. Retrieved 13 نوامبر 2024.
  117. ↑ BirdLife International (2016). "Anodorhynchus hyacinthinus". IUCN Red List of Threatened Species. 2016 e.T22685516A93077457. IUCN. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22685516A93077457.en. Retrieved 12 نوامبر 2021.
  118. ↑ Munn, Charles A.; Thomsen, Jorgen B.; Yamashita, Carlos (2013). Chandler, William J.; Wille, Chris; Labate, Lillian (eds.). Audubon Wildlife Report, 1988–1989. Academic Press. pp. 405–419. ISBN 978-0-12-041001-9.
  119. ↑ Vallery, Anna (ژانویه 2015). "The Truth About the Exotic Bird Trade Will Make You Rethink Buying a Parrot in the Pet Shop". One Green Planet. Retrieved 5 اوت 2016.
  120. ↑ Lowther, Jason; Cook, Dee; Roberts, Martin (5 اوت 2002). Crime and Punishment in the Wildlife Trade (PDF). World Wildlife Federation. Archived from the original (PDF) on 10 سپتامبر 2008. Retrieved 9 سپتامبر 2007.
  121. ↑ Soucek, Gayle (2008). Gouldian Finches. Barron's Educational Series. p. 7. ISBN 978-0-7641-3850-8.
  122. ↑ "New rules for captive bird imports to protect animal health in the EU and improve the welfare of imported birds". European Commission: Press Release Database. 2015. Retrieved 6 اوت 2016.
  123. 1 2 "EU Permanently Bans Import of Wild Birds". Defenders of Wildlife. ژانویه 2007. Archived from the original on 13 آوریل 2019. Retrieved 5 اوت 2016.
  124. ↑ "Naturalized Parrots in the U.S." Avian Welfare Coalition. Retrieved 9 اوت 2016.
  125. 1 2 Guzman, Juan C. C.; Sanchez, Saldana M. E.; Grosselet, Manuel; Gomez, Jesus S. (2007). The Illegal Parrot Trade in Mexico (Report). Mexico: Defenders of Wildlife. pp. 9–10.
  126. ↑ "Stopping the Illegal Mexican Parrot Trade" (PDF). Defenders of Wildlife. Retrieved 23 دسامبر 2007.
  127. ↑ "The Cat and the Parrot". Fairy Tales and Other Traditional Stories. 2012. Retrieved 9 اوت 2016.
  128. ↑ Gardner, Daniel K. (2014). "The individual and self-cultivation in the teachings of Confucius". In Gardner, Daniel K. (ed.). Confucianism: A Very Short Introduction. Oxford University Press. pp. 16–32. doi:10.1093/actrade/9780195398915.003.0002. ISBN 978-0-19-539891-5.
  129. ↑ Gamard, Ibrahim. "The Merchant and the Parrot". Dar-Al Masnavi. Retrieved 9 اوت 2016.
  130. ↑ Boehrer, Bruce (2004). Parrot Culture. University of Pennsylvania Press. ISBN 978-0-8122-3793-1. OCLC 1403696296.
  131. ↑ "Feathers have always been used by humans as decoration and status symbols". BirdLife International. 2008. Archived from the original on 3 مه 2016. Retrieved 9 اوت 2016.
  132. ↑ Chamberlain, Susan (2013). "Parrot History: Yesterday and Today". BirdChannel. Archived from the original on 14 اکتبر 2016. Retrieved 9 اوت 2016.
  133. ↑ "Dominica Flags and Symbols and National Anthem". World Atlas. Retrieved 9 اوت 2016.
  134. ↑ "The National Bird". The Government of St. Vincent and the Grenadines Ministry of Foreign Affairs, Trade and Commerce. Archived from the original on 17 اوت 2016. Retrieved 5 اوت 2016.
  135. ↑ Quinion, Michael (10 ژوئن 2000). "Sick as a." World Wide Words. Retrieved 13 اکتبر 2011.
  136. ↑ Swithenbank, G. "Expressions and Sayings". Archived from the original on 30 ژوئن 2018. Retrieved 13 اکتبر 2011.
  137. ↑ Behn, Aphra (1681). "The False Count". پروژه گوتنبرگ. Retrieved 13 ژانویه 2018. 'Lord, Madam, you are as melancholy as a sick Parrot.' 'And can you blame me, Jacinta? have I not many Reasons to be sad?'
  138. ↑ "What is a Parrot Head?". Parrot Heads of North Carolina. Archived from the original on 21 ژوئن 2016. Retrieved 3 ژوئیه 2016.
  139. ↑ "PsittaScene Magazine". World Parrot Trust. Retrieved 3 ژوئیه 2016.
  140. ↑ "The Dead Parrot sketch". Monty Python. Season 1. Episode 8. United Kingdom. دسامبر ۱۹۶۹. 5:33 minutes in. BBC1. https://www.youtube.com/watch?v=4vuW6tQ0218.
  141. ↑ Gosnell, Raja (Director) (1997). Home Alone 3 (Motion picture). 20th Century Fox. Archived from the original on 30 اکتبر 2021.
  142. ↑ "Rio the Movie Synopsis". Fandango. 2011. Retrieved 9 اوت 2016.
  143. ↑ "The Wild Parrots of Telegraph Hill". Internet Movie Database. 2005. Retrieved 9 اوت 2016.
  144. ↑ "Australian food timeline - parrot pie for Christmas". سپتامبر 1830.
  145. ↑ "World Parrot Day". Northern Parrots. 22 آوریل 2017.
  146. ↑ Wang, R.; Wang, C.; Tang, J. (2018). "A jade parrot from the tomb of Fu Hao at Yinxu and Liao sacrifices of the Shang Dynasty". Antiquity. 92 (362). Cambridge University Press: 368–382. doi:10.15184/aqy.2017.220. S2CID 165217303.
  147. ↑ Craig, Robert D. (1989). Dictionary of Polynesian mythology. Greenwood Publishing. p. 6. ISBN 978-0-313-25890-9.
  148. ↑ Handy, E. S. C. (1930). Marquesan Legends. Honolulu: Bernice P. Bishop Museum Press. pp. 130–1. OCLC 1391724549.
  149. ↑ Katherine, Berrin; Museum, Larco (1997). The Spirit of Ancient Peru: Treasures from the Museo Arqueológico Rafael Larco Herrera. New York: Thames and Hudson. ISBN 978-0-500-01802-6.
  150. ↑ Chung Tai World (2009). "The Parrot who Extinguished a Forest Fire". Chung Tai Monastery. Archived from the original on 22 نوامبر 2020. Retrieved 6 اوت 2016.
  151. ↑ Idema, Wilt L. (2008). Idema, Wilt L. (ed.). Personal salvation and filial piety: two precious scroll narratives of Guanyin and her acolytes. University of Hawaii Press. p. 33. doi:10.1515/9780824863937. ISBN 978-0-8248-3215-5. OCLC 257553051.
  152. ↑ Benton, Catherine (2006). God of Desire: Tales of Kāmadeva in Sanskrit Story Literature. State University of New York Press. p. 21. doi:10.2307/jj.18254906. ISBN 978-0-7914-8261-2. JSTOR jj.18254906. OCLC 10361139163.
  153. ↑ Krishna, Nanditha (2014-05-01). Sacred Animals of India. Penguin UK. p. 250. ISBN 978-81-8475-182-6. OCLC 953576656.
  154. ↑ Department of Conservation (2008). "DOC's work with rainbow lorikeet". Archived from the original on 2 دسامبر 2013. Retrieved 14 ژوئیه 2008.
  155. 1 2 Toft, Catherine A.; Wright, Timothy F. (2015). "Parrots as Invasive Species". Parrots of the Wild: A Natural History of the World's Most Captivating Birds. University of California Press. p. 248. doi:10.1525/9780520962644. ISBN 978-0-520-96264-4. OCLC 918941472.
  156. ↑ Lepore, Jill (1 ژوئن 2009). "It's Spreading". نیویورکر. pp. 27–29. Retrieved 13 سپتامبر 2011.
  157. ↑ BirdLife International (2016). "Nestor productus". IUCN Red List of Threatened Species. 2016 e.T22684834A93049105. IUCN. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22684834A93049105.en. Retrieved 12 نوامبر 2021.
  158. ↑ Campbell, T. S. (دسامبر 2000). "The Monk Parakeet". The Institute for Biological Invasions. Archived from the original on 1 ژوئیه 2007.
  159. ↑ Moorhouse, Ron; Greene, Terry; Dilks, Peter; Powlesland, Ralph; Moran, Les; Taylor, Genevieve; Jones, Alan; Knegtmans, Jaap; Wills, Dave; Pryde, Moira; Fraser, Ian; August, Andrew; August, Claude (2002). "Control of introduced mammalian predators improves kaka Nestor meridionalis breeding success: reversing the decline of a threatened New Zealand parrot". Biological Conservation. 110 (1): 33–44. doi:10.1016/S0006-3207(02)00173-8.
  160. ↑ White, Thomas H. Jr.; Collazo, Jaime A.; Vilella, Francisco J.; Guerrero, Simón A. (2005). "Effects of Hurricane Georges on Habitat Used by Captive-Reared Hispaniola Parrots (Amazona ventralis) Released in the Dominican Republic" (PDF). Ornitologia Neotropical. 16: 405–417.
  161. ↑ "Natural Resources – Endangered and Threatened Species". USDA. Archived from the original on 3 دسامبر 2013. Retrieved 21 اوت 2013.
  162. ↑ "History & Accomplishments". The World Parrot Trust. Retrieved 6 ژانویه 2019.
  163. ↑ "Our publications: PsittaScene Magazine". World Parrot Trust.
  164. ↑ Snyder, N.; McGowan, P.; Gilardi, J.; Grajal, A. (2000). Parrots: Status Survey and Conservation Action Plan, 2000–2004. International Union for Conservation of Nature. ISBN 978-2-8317-0504-0. OCLC 44116176. Archived from the original on 2015-03-29. Retrieved 14 ژوئیه 2008.
  165. ↑ "Rainbow Lorikeet". Beauty of Birds. 2011. Retrieved 9 اوت 2016.
  166. ↑ Christian, C.; Potts, T.; Burnett, G.; Lacher, T. (1999). "Parrot Conservation and Ecotourism in the Windward Islands". Journal of Biogeography. 23 (3): 387–393. doi:10.1046/j.1365-2699.1996.00041.x. S2CID 59582818.
  167. ↑ الگو:As written Recovery Programme (2010). "Then and Now". الگو:As written Recovery Programme. Archived from the original on 2010-06-16. Retrieved 8 سپتامبر 2024.
  168. ↑ written%5d%5d-recovery "Kākāpō Recovery". Retrieved 30 مارس 2024. {{cite web}}: مقدار |url= را بررسی کنید (کمک)
  169. ↑ Barré, Nicholas; Theuerkauf, Jörn; Verfaille, Ludovic; Primot, Pierre; Saoumoé, Maurice (2010). "Exponential population increase in the endangered Ouvéa Parakeet (Eunymphicus uvaeensis) after community-based protection from nest poaching" (PDF). Journal of Ornithology. 151 (3): 695–701. Bibcode:2010JOrni.151..695B. doi:10.1007/s10336-010-0499-7. S2CID 20411641.
  170. ↑ Cooney, Stuart J. N. (2009). Ecological Association of the Hooded Parrot (Psephotus dissimilis) (PDF) (Thesis). Australian National University. p. 13.
  171. ↑ BirdLife International (2019). "Charmosyna diadema". IUCN Red List of Threatened Species. 2019 e.T22684689A156512185. IUCN. doi:10.2305/IUCN.UK.2019-3.RLTS.T22684689A156512185.en. Retrieved 12 نوامبر 2021.
  172. ↑ A group of 226 non-governmental organisations (19 مه 2005). "The European Union Wild Bird Declaration" (PDF). birdsareforwatching.org. Archived from the original (PDF) on 11 آوریل 2016. Retrieved 14 سپتامبر 2007.
  173. ↑ "Appendices I, II and III valid from 22 June 2021". CITES. Retrieved 7 مارس 2022.
  174. ↑ "CITES Information". American Federation of Aviculture. Archived from the original on 14 آوریل 2017. Retrieved 6 اوت 2016.

منابع یادشده

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=طوطی&oldid=44473180»