مبنا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پایه، مبنا یا بِیس در ریاضیات به معنی تعداد رقم‌های منفردی است که برای نوشتن عدد در دستگاه عددنویسی با ارزش مکانی لازم است. مثلاً در عددنویسی دهدهی، که رایج‌ترین دستگاه در جهان امروز است، از ده رقم ۰ و ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵ و ۶ و ۷ و ۸ و ۹ استفاده می‌کنیم، بنابراین پایه این دستگاه ده است. در مبنای باینری یا دودویی دو عدد صفر و یک را داریم یعنی میشود دو عدد در مبنای اکتال اعداد ۰ و ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵ و ۶ و ۷ را داریم یعنی میشود ۸ عدد در مبنای هگزا دسیمال اعداد ۰ و ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵ و ۶ و ۷ و ۸ و ۹ و a و b و c و d و e و f را داریم یعنی میشود ۱۶ عدد

منابع