قرارداد اختیار فروش
قرارداد اختیار فروش، (به انگلیسی: put option) ابزاری در بازار بورس است، که به دارنده حق میدهد، که مقدار معینی از دارایی مندرج در قرارداد را، با قیمت توافقی در دوره زمانی مشخصی بفروشد. درحالیکه خریدار قرارداد اختیار خرید، به امید افزایش قیمت، آن را خریداری مینماید، فروشنده قرارداد اختیار فروش، پیشبینی میکند، که قیمت در آینده، افزایش خواهد یافت.[۱][۲][۳][۴][۵][۶]
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ارزش گذاری اوراق قرضه
- مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای
- دارایی در خطر
- تحلیل بنیادین بازار سرمایه
- تحلیل تکنیکی
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "Financial Risk: Definition". Investopedia. Retrieved October 2011.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|accessdate= - ↑ "In Wall Street Words". Credo Reference. 2003. Retrieved October 2011.
{{cite web}}: تاریخ وارد شده در|accessdate= - ↑ McNeil, Alexander J.; Frey, Rüdiger; Embrechts, Paul (2005). Quantitative risk management: concepts, techniques and tools. Princeton University Press. pp. 2–3. ISBN 978-0-691-12255-7.
- ↑ Horcher, Karen A. (2005). Essentials of financial risk management. John Wiley and Sons. pp. 1–3. ISBN 978-0-471-70616-8.
- ↑ Walter, James (March 1956). "Dividend Policies and Common Stock Prices". Journal of Finance. 11 (1): 29–41. doi:10.1111/j.1540-6261.1956.tb00684.x. Retrieved 20 October 2012.
- ↑ Brown, Christian; Abraham, Fred (October 2012). "Sum of Perpetuities Method for Valuing Stock Prices". Journal of Economics. 38 (1): 59–72. Archived from the original on 5 اكتبر 2012. Retrieved 20 October 2012.
{{cite journal}}: تاریخ وارد شده در|archive-date=
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «put option». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ مارس ۲۰۱۳.