دارایی مالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

دارایی مالی، (به انگلیسی: financial asset) یک نوع دارایی نامشهود است، که به آنها دارایی‌های کاغذی هم گفته می‌شود، دارایی‌هایی هستند، که ارزش آنها به پشتوانه یک دارایی دیگر تعیین می‌شود، مانند: برگه سهام، اوراق قرضه و سپرده‌های بانکی. دارنده سهام یک شرکت، به نسبت سهام خود، در دارایی‌ها و منافع شرکت مذکور سهیم می‌شود یا دارنده اوراق مشارکت، به واسطه مشارکت در پروژه‌ای که اوراق مذکور برای تأمین مالی آن پروژه منتشر شده، سود به دست می‌آورد. برای دارایی مالی، منفعت یا ارزش معمول، نقدینه‌ای در آینده است.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷][۸][۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Lindsay, Cotton M. and Bernard Feigenbaum (1984) 'Rationing by waiting lists', American Economic Review 74(3): 404-17.
  2. Diego Varela and Anca Timofte (2011), 'The social cost of hospital waiting lists and the case for copayment: Evidence from Galicia' بایگانی‌شده در ۷ نوامبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine, The USV Annals of Economics and Public Administration 11(1): 18-26.
  3. Cole JA, et al. Drug copayment and adherence in chronic heart failure: effect on cost and outcomes.[پیوند مرده] Pharmacotherapy 2006;26:1157-64.
  4. Harvey Rubin, Dictionary of Insurance Terms, 4th Ed. Baron's Educational Series, 2000
  5. , Arthur D. Postal, " CFA Attacks Insurers For ‘Overcharging’", National Underwriter, Jan 8, 2007
  6. "Loss Ratio definition". Retrieved 2010-03-23.
  7. James C. Robinson, "Use And Abuse Of The Medical Loss Ratio To Measure Health Plan Performance", Health Affairs, vol 16, No. 4, pp 176 - 187, 1997
  8. Knobbe, Lauren (22 July 2010). "Franken warns against weakening law on health-care spending". Minn Post. Retrieved 22 June 2013.
  9. Long-Term-Care Premiums Soar – WSJ