استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بنیاد استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی
IFRS-IASB.png
بنیان‌گذاری اولیه ژوئن ۱۹۷۳ با نام کمیته استانداردهای
حسابداری بین‌المللی (IASC)
بنیان‌گذاری فعلی ۱ آوریل ۲۰۰۱
شخصیت حقوقی سازمان غیرانتفاعی
با هیئت امنایی ۲۲ نفری
مقر لندن، انگلستان
پذیرندگان IFRSs ۱۴۷ کشور
زبان رسمی انگلیسی
مدیر اجرایی یائل الموگ
تارنمای رسمی www.ifrs.org

استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی (IFRS) استانداردهایی جهانی، یکسان، با کیفیت بالا، فهم‌پذیر، لازم‌الاجرا برای گزارشگری مالی هستند که از سوی نهاد استانداردگذار زیر نظر بنیاد استانداردهای گزارشگری مالی بین‌المللی، یعنی، هیئت استانداردهای حسابداری بین‌المللی (IASB) وضع می‌شوند. این هیئت از ۱ آوریل ۲۰۰۱ راه‌اندازی شده‌است.

اهداف اصلی IFRS، عبارتند از:

  • ایجاد و توسعه مجموعه صورتهای مالی واحد، با کیفیت بالا، قابل فهم، قابل اجرا، قابل پذیرش در سطح جهان از طریق هیئت تدوین استانداردهای حسابداری مالی (IFRS)
  • بهبود استفاده و به کارگیری دقیق استانداردهای یادشده
  • آگاهی و منظور نمودن نیازهای گردشگری مالی اقتصادهای نوظهور و واحدهای کوچک و متوسط (SME)
  • همگرا نمودن استانداردهای حسابداری ملی و IFRS به اتخاذ راه حل های باکیفیت


مزایای IFRS

افزایش شفافیت: استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS)، باعث افزایش قابلیت مقایسه و کیفیت صورتهای مالی می شوند و به سرمایه گذاران و سایر مشارکت کنندگان بازار در اتخاذ تصمیمات آگاهانه اقتصادی کمک می کنند.

تقویت پاسخگویی: استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی با کاهش شکاف اطلاعاتی بین دارندگان اطلاعات و سرمایه گذاران موجب تقویت پاسخگویی می شوند. استانداردهای مذکور به عنوان منبع اطلاعات قابل مقایسه جهانی برای قانونگذاران نیز اهمیت ویپزه ای دارند.

مشارکت در کارایی اقتصاد: استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی با کمک به سرمایه گذاران در شناسایی فرصت ها و تهدیدهای سرمایه گذاری در سرتاسر جهان موجب تخصیص بهینه منابع می شوند. برای شرکت ها نیز استفاده از یک زبان حسابداری قابل اعتماد، هزینه سرمایه و هزینه های گزارشگری بین المللی را کاهش می دهد.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]