فرهنگ حلف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محل فرهنگ مس‌سنگی حلاف نسبت به فرهنگ هم‌دوره حَسونه.

فرهنگ حَلاف نام دوره‌ای پیشاتاریخی در خاور نزدیک است که از حدود ۶۱۰۰ تا ۵۵۰۰ پیش از میلاد ادامه داشت.

این فرهنگ عمدتاً در منطقه جنوب غرب ترکیه، سوریه، و شمال عراق تا مناطق جنوب غربی ایران مستقر بود هرچند آثار متأثر از این فرهنگ در سراسر میان‌رودان نیز پیدا شده است. فرهنگ حلاف توسعه‌ای ادامه‌دار از اوایل کوزه‌گری نوسنگی را دربر می‌گیرد.

فرهنگ حلاف در همان اوان، نفوذ خویش را چندان گسترش داده بود که سایر فرهنگ‌های محلی و ضعیف‌تر خواه‌ناخواه تحت تاثیر آن قرار گرفت.

این فرهنگ نام خود را از آثار یافته شده در تل حلاف گرفته است. با این حال مهم‌ترین محوطه برای شناخت سنت حلاف در تل ارپاچیه در نزدیکی موصل در عراق قرار دارد.

پس از فرهنگ حلاف دوره گذار حلف-عبید و پس از آن دوره عُبید قرار می‌گیرد.

منابع[ویرایش]

  • Castro Gessner, G. 2011. "A Brief Overview of the Halaf Tradition" in Steadman, S and McMahon, G (eds.) The Oxford Handbook of Ancient anatolia. Oxford: Oxford University Press. pp. 780