شیمی کاربردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شیمی کاربردی یکی از گرایش‌های شیمی است که مربوط به کاربردهای شیمی در صنعت است.

شیمی کاربردی در ایران[ویرایش]

تقسیم‌بندی شیمی به دو گرایش محض و کاربردی برگرفته از نام انجمن جهانی شیمی محض و کاربردی است و در ایران و به‌وسیلهٔ شورای عالی انقلاب فرهنگی صورت گرفته‌است.

واحدهای درسی شیمی کاربردی[ویرایش]

درسی‌های شیمی کاربردی شیمی فیزیک، شیمی آلی، شیمی معدنی و شیمی تجزیه می‌باشند که دروس عملی و نظری دیگر زیرمجموعه این شاخه‌ها می‌گردند.

شیمی کوانتومی، طیف‌سنجی مولکولی، شیمی آلی فلزی، , شیمی فیزیک آلی، واحدهای اختصاصی درسی شیمی محض هستند که در رشته شیمی کاربردی جز درس‌های اختیاری به‌شمار می‌روند.

تفاوت‌های شیمی محض و شیمی کاربردی[ویرایش]

تفاوت واحدهای درسی میان رشته‌های محض و کاربردی تنها بین ۱۲ تا ۱۸ واحد (بسته به دانشگاه متفاوت است) می‌باشد و در بقیه واحدهای درسی (حدود ۱۳۰ واحد) با یکدیگر مشترک هستند. واحدهای تئوری و عملی هر دو رشته تقریباً مساوی می‌باشد، اما در پایان دوره کارشناسی، دانش‌آموختگان گرایش کاربردی باید پایان‌نامه ارائه کنند و دانش‌آموختگان رشته محض به صورت اختیاری می‌توانند آن را انتخاب نمایند.

گرایش تحصیلی بعد از کارشناسی[ویرایش]

شیمی محض تنها در مقطع کارشناسی (لیسانس) است و دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد (فوق لیسانس) و دکترا می‌توانند در هر یک از زمینه‌های تخصصی شیمی تحصیل کنند.

منابع[ویرایش]

  • Modern Chemistry Pure and Applied- by ARTHUR J. HALE- London, Virtue & Co. - 1920- UK

پیوند به بیرون[ویرایش]