سنگ گوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سنگ گوش
Bigotolith.jpg
Herringjuvenilekils.jpg
جزئیات
لاتین statoconium
شناسه‌ها
فهرست گری p.1054
سرعنوان پزشکی A09.246.631.909.625.125.680
واژگان آناتومی A15.3.03.086
اف‌ام‌اِی 77826
واژگان کالبدشناسی

سنگ گوش (به انگلیسی: Otolith) سنگی بیضوی و سخت با ساختاری کلسیمی که در کیسه‌های غشایی، مانند گوش داخلی مهره‌داران، جای دارد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «سنگ گوش» [اقیانوس‌شناسی، جانور‌شناسی] هم‌ارزِ «ear stone/ earstone, otolith»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حداد عادل، «فارسی»، در دفتر یازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۳-۴۵-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸ (ذیل سرواژهٔ سنگ گوش)