سنگ گوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سنگ گوش
Bigotolith.jpg
Herringjuvenilekils.jpg
جزئیات
لاتین statoconium
شناسه‌ها
فهرست گری p.1054
سرعنوان پزشکی A09.246.631.909.625.125.680
واژگان آناتومی A15.3.03.086
اف‌ام‌اِی 77826
واژگان کالبدشناسی

سنگ گوش (به انگلیسی: Otolith) سنگی بیضوی و سخت با ساختاری کلسیمی که در کیسه‌های غشایی، مانند گوش داخلی مهره‌داران، جای دارد.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «سنگ گوش» [اقیانوس‌شناسی، جانور‌شناسی] هم‌ارزِ «ear stone/ earstone, otolith»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، «فارسی»، در دفتر یازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۳-۴۵-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸ (ذیل سرواژهٔ سنگ گوش)