زیمنس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زیمنس
نوعآکتسینگزلشافت (آگ)
نماد سهام شرکتFWBSIE
NYSESI
ISINDE0007236101 ویرایش در ویکی‌داده
صنعتخوشه‌ای
بنا نهاده۱۲ اکتبر ۱۸۸۷ (۱۸۸۷-10-۱۲)
(برلین، پادشاهی پروس)
بنیانگذارانارنست فون زیمنس
دفتر مرکزیآلمان مونیخ، آلمان
محدودهٔ فعالیتجهانی
افراد کلیدیجو کایزر
(مدیر عامل اجرایی)
گرهارد کروم
(رئیس هیئت مدیره)
محصولاتتجهیزات مخابراتی
تجهیزات تولید برق
سامانه‌های خودکارسازی
تجهیزات نورپردازی
تجهیزات پزشکی
سامانه‌های ریلی
لوازم خانگی
سامانه اعلام حریق
خدماتفناوری اطلاعات
مهندسی پروژه و ساخت‌وساز
درآمد ۸۳٫۰۴۹ میلیارد یورو (۲۰۱۸)[۱]
سود ناخالص ۸٫۰۵ میلیارد یورو (۲۰۱۸)[۱]
سود خالص ۶٫۱۲۰ میلیارد یورو (۲۰۱۸)[۱]
مجموع دارایی ۱۳۸٫۹۱۵ میلیارد یورو (۲۰۱۸)[۱]
مجموع سهام ۴۸٫۰۴۶ میلیارد یورو (۲۰۱۸)[۱]
تعداد کارکنان۳۷۹٬۰۰۰ نفر (۲۰۱۸)[۱]
وبگاه
ساختمان مرکزی زیمنس، در مونیخ

زیمنس آگ، (به آلمانی: Siemens AG) ابرشرکت خوشه‌ای آلمانی چندملیتی است، که در سال ۱۸۴۷ توسط ارنست فون زیمنس در شهر برلین تأسیس شد. امروزه ابرشرکت زیمنس در زمینه تولید تجهیزات مخابراتی و نورپردازی، لوازم خانگی، انواع قطار، انواع توربین، سامانه‌های خودکارسازی صنعتی، تجهیزات پزشکی، تجهیزات انرژی و سامانه‌های اعلام حریق فعالیت می‌کند.

عملیات ابرشرکت زیمنس به پنج بخش اصلی انرژی، صنعتی، پزشکی، موبیلیتی و زیرساخت‌های شهری تقسیم می‌شود. هم‌اکنون شمار کارکنان زیمنس بالغ بر ۳۶۰ هزار نفر می‌باشد، که در ۱۹۰ کشور جهان اشتغال دارند. دفتر مرکزی این ابرشرکت در شهر مونیخ، آلمان قرار دارد.

تاریخچه[ویرایش]

زیمنس در ۱۲ اکتبر سال ۱۸۴۷ توسط ارنست زیمنس تأسیس شده بود. وارنر این شرکت را در آغاز به‌نام Bauanstalt von Siemens & Halske در کارگاه خود افتتاح نمود. وارنر در سال ۱۸۴۸ نخستین و طولانی‌ترین خط تلگراف بین برلین تا فرانکفورت را ساخته و در سال ۱۸۵۰ برادر خود ویلیام زیمنس را به نمایندگی زیمنس در لندن گماشت. او پس از افتتاح نمایندگی در انگلستان، شروع به ساخت و راه‌اندازی خطوط و شبکه‌های مخابراتی در روسیه مشغول شد. در سال‌های ۱۸۶۷ خط تلگراف بین لندن - کلکته را به پایان رسانید.

در سال ۱۸۶۶، ورنر فون زیمنس مهم‌ترین کمک خود را به مهندسی برق انجام داد. بر پایه کار مایکل فرادی، او اصول دینام الکتریکی را کشف و ساخت ماشین دینام را که پایه ژنراتورهای برق مدرن و بزرگ بود، آغاز کرد. بر خلاف دیگر پژوهشگرانی که در همین زمینه مشغول به‌کار بودند، ورنر فون زیمنس اهمیت اقتصادی اختراع خود را به رسمیت شناخت و در سال ۱۸۶۷ اختراع را ثبت کرد تا حق مالکیت خود را در اختیار بگیرد.

پس از تقریباً ۱۰ سال توسعه و آزمایش، برای تولید گسترده در سال ۱۸۷۵ آماده شد. گسترش دینام شروع یک دوره جدید در تاریخ مهندسی برق بود. توانایی تولید و توزیع مقدار زیادی انرژی الکتریکی با هزینه کم موجب شد تا اقتصاد به شدت رشد یابد. مهندسی با ولتاژ بالا شروع شد.

نخستین بخش‌های کاربردی، روشنایی الکتریکی و فناوری درایو بود. در ۱ مارس سال ۱۸۷۹، ساختمان زیمنس در شارلوتنبورگ نخستین خانه خصوصی آلمان بود که توسط انرژی الکتریکی روشن می‌شد. چند هفته بعد در نمایشگاه تجاری برلین، زیمنس و هالسکی نخستین راه‌آهن الکتریکی جهان را که توسط یک منبع برق خارجی ساخته شده بود معرفی کردند.

در سال‌های پس از این شرکت رشد و ترقی خود را با ساختن موتورهای برقی و لامپ ادامه داده و در سال ۱۸۹۷ نام شرکت از Bauanstalt von Siemens & Halske به (S&H) تغییر کرد.در سال ۱۹۱۹ شرکت زیمنس با همکاری دو شرکت دیگر به‌طور مشترک شرکت اوسرام OSRAM بنیان نهادند و در سال ۱۹۲۳ شرکت‌های فرعی و زیرمجموعه آن در ژاپن تأسیس گشت.

برنامه هسته‌ای ایران[ویرایش]

این ابرشرکت در پیشبرد برنامه هسته‌ای ایران نیز مشارکت داشته‌است. در سال ۲۰۱۲ مقامات ایرانی اعلام کردند که در تجهیزات فروخته شده به ایران مواد منفجره‌ای جاسازی شده بود که در صورت نصب و راه‌اندازی این قطعات، منفجر می‌شدند.[۲] در همین رابطه علاءالدین بروجردی اعلام کرد دانشمندان ایران در بازرسی‌های پیش از نصب پایانی از این مواد منفجره آگاه شدند و آنها را خنثی کردند. در واکنش، ابرشرکت زیمنس این دعاوی ایران را تکذیب کرد و اعلام کرد که پس از انقلاب ۱۹۷۹ (۱۳۵۷ خورشیدی) با برنامه هسته‌ای ایران هیچ‌گونه همکاری نداشته‌است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ "Annual Report 2018" (PDF). Siemens. Retrieved 26 February 2019.
  2. "Iran Says Nuclear Equipment Was Sabotaged". The New York Times. 22 September 2012. Retrieved 24 September 2012.
  3. واکنش زیمنس به اظهارات بروجردی تابناک

منابع برای مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • Weiher, Siegfried von /Herbert Goetzeler (1984). The Siemens Company, Its Historical Role in the Progress of Electrical Engineering 1847–1980, 2nd ed. Berlin and Munich.
  • Feldenkirchen, Wilfried (2000). Siemens, From Workshop to Global Player, Munich.
  • Feldenkirchen, Wilfried / Eberhard Posner (2005): The Siemens Entrepreneurs, Continuity and Change, 1847–2005, Ten Portraits, Munich.

پیوند به بیرون[ویرایش]