هواوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شرکت فناوری هیواوی
نام بومی 华为技术有限公司
نوع شرکت خصوصی
صنعت تجهیزات ارتباطات راه دور
تجهیزات شبکه
بنا نهاده ۱۹۸۷ میلادی
بنیانگذاران رن ژنگفی
دفتر مرکزی شنژن چین
محدودهٔ فعالیت سر تا سر جهان (جهانی)
مالک شرکت متعلق به کارکنان[۱]
کارکنان ۱۵۰٫۰۰۰ (۲۰۱۳)[۲]
شرکت‌های وابسته های سیلیکون
وب‌گاه www.huawei.com, www.gethuawei.com

شرکت فناوری هوآوِی (به انگلیسی: Huawei) شرکت چند ملیتی در زمینه شبکه‌های کامپیوتری و ارتباطات است. دفتر اصلی این شرکت در شهر شنژنچین قرار دارد. هوآوِی بزرگ‌ترین شرکت ارائه کننده سرویس‌های ارتباطی پس از پیشی گرفتن از اریکسون در سال ۲۰۱۲ در جهان است.[۳] هیوا وِی بیش از ۱۴۰٫۰۰۰ کارمند در سراسر دنیا دارد که حدود ۴۶٪ درصد در بخش تحقیق و توسعه فعالیت می‌کنند.[۴][۵] این شرکت حدود ۲۰ مؤسسه تحقیق و توسعه در کشورهای چین، ایالات متحده، آلمان، سوئد، هند، روسیه و ترکیه دارد و در سال ۲۰۱۱ در حدود ۳٫۷۴ میلیارد دلار در تحقیق و توسعه سرمایه‌گذاری کرد.[۶][۷]

در سال ۲۰۱۰ هیوا وِی سود ۳٫۷ میلیارد دلار را ثبت کرد. محصولات و خدماتش در ۱۴۰ کشور به کار گرفته شده و در حال حاضر ۴۵ شرکت از ۵۰ شرکت اپراتور مخابراتی بزرگ جهان از تجهیزات هوآوِی استفاده می‌کنند.[۸]

در اکتبر ۲۰۱۱، وال‌استریت ژورنال در مقاله‌ای این شرکت را ارائه دهنده خدمات سانسور به دولت ایران معرفی کرده است.[۹]

تاریخچه[ویرایش]

در طول سال ۱۹۸۰ دولت چین یک استراتژی چندگانه برای توسعه زیر ساخت‌های مخابراتی کشور داشت. در اواخر سال ۱۹۸۰ چندین گروه تحقیقاتی چینی در تلاش برای بدست آوردن توسعه و فناوری از طریق سرمایه‌گذاری با شرکت‌های خارجی بودند. تا آنجا که سرانجام رن ژنگفی معاون و مدیر سابق ارتش آزادیبخش در سال ۱۹۸۷ یک شرکت مخابراتی در شنژن چین احداث کرد. او به جای تکیه بر سرمایه‌گذاری مشترک با شرکت‌های خارجی برای تضمین انتقال تکنولوژی، با تحقیق و تکیه بر توسعه بومی تأسیس شرکت خود را کلید زد. در زمانی که ۱۰۰٪ تکنولوژی از راه دور چین از طریق واردات انجام می‌شد، رن ژنگفی به این موضوع امیدوار بود که بتواند یک شرکت مخابراتی چینی که قابلیت رقابت با رقبای خارجی را داشته باشد بسازد.[۱۰]

توسعه و خصوصی سازی[ویرایش]

در طول چند سال اول این شرکت به طور عمده از فروش مجدد ارز شاخه خصوصی (PBX) سوئیچ از هنگ کنگ توانست زمینه توسعه را برای خود فراهم کند. در سال ۱۹۹۰ این شرکت با توسعه شغلی خود توانست حدود ۵۰۰ کارمند را جذب کند.[۱۱]

توسعه تکنولوژی سوئیچینگ[ویرایش]

هوآوِی در ‍‍پی بستن قرار دادی برای ساخت اولین شبکه مخابراتی در چین با ارتش آزادیبخش چین همواره در حال مذاکره بود. آن گفته رن ژنگفی که تکنولوژی سوئیچینگ مهمترین ابزار امنیت ملی است و کشوری که تجهیزات سوئیچینگ خود را نداشته باشد مثل آن است که فاقد ارتش و یا نیروی نظامی است باعث شد که دیدارهایی را با رئیس جمهور خلق چین داشته باشد و آن‌ها سرانجام موفق به عقد قرار داد با دولت و ارتش آزادیبخش شدند.

گسترش بین‌المللی[ویرایش]

در سال ۱۹۹۷، هواوی اولین قرارداد بین الملی خود را در زمینه ارائه محصولات شبکه خط ثابت با کمپانی هنگ کنگی Hutchison Whampoa امضاء کرد.[۱۲] بعد از آن در همان سال محصولات وایرلس مبتنی بر GSM را راه‌اندازی کرد و در نهایت برای ارائه CDMA و UMTS گسترش یافت. در سال ۱۹۹۹، این شرکت مرکز تحقیق و توسعه (R&D) را در بنگلور هند به منظور توسعه طیف گسترده‌ای از نرم‌افزارهای مخابراتی تأسیس کرد. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ با IBM در راستای مشاوره مدیریتی و تحول قابل توجه مدیریتی و ساختار توسعه محصول قرارداد بست. در سال ۲۰۰۰ هواوی سرعت گسترش خود به بازارهای جهانی افزایش داد که بیش از ۱۰۰ میلیون دلار را بدست آورد و یک مرکز R&D را در استکهلم سوئد تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۱ هواوی چهار مرکز R&D در ایالات متحده تأسیس کرد، در سال ۲۰۰۴ هواوی به گسترش بین‌المللی خود با قراداد ساخت شبکه نسل سوم اپراتور موبایل Telfort هلند ادامه داد. این قرارداد بیش از ۲۵ میلیون دلار ارزش داشت که اولین قرارداد با یک کمپانی اروپایی بود. در سال ۲۰۰۵، برای اولین بار سفارش‌های قرارداد بین‌المللی از فروش داخلی پیشی گرفت. هواوی یک توافق نامه چارچوب بین‌المللی را با ودافون امضاء کرد. در ماه می ۲۰۰۸ هواوی و اپتوس مرکز نوآوری تلفن همراه را در سیدنی استرالیا گسترش دادند.[۱۳] در سال ۲۰۰۸، این شرکت اولین استقرار خود در فناوری UMTS/ HSPA را در مقیاس بزرگ جهانی در آمریکای شمالی برای ارائه نسل بعدی شبکه‌های وایرلس TELUS جدید و در بل کانادا با دسترسی سرعت بالای تلفن همراه ایجاد کرد. سال ۲۰۰۳ حجم قراردادهای این شرکت به رقم قابل‌تامل ۸/۳ میلیارد دلار رسیده بود که نسبت به سال پیش از آن ۴۲ درصد رشد داشته و بالغ بر یک میلیارد دلار از این رقم، یعنی حدود ۲۷ درصد از این قراردادها مربوط به کشورهای خارجی بوده است. نکته جالب این‌که اگر میزان قراردادهای خارجی هواوی را در همین سال با سال پیش از آن مقایسه کنیم، معلوم می‌شود که درآمدهای برون‌مرزی هواوی حدود ۹۰ درصد رشد داشته است و این به معنی آن است که هواوی در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک چهره خوش‌نام در سطح بین‌المللی ظاهر شده است. پیش‌بینی مدیران هواوی این است که فروش برون‌مرزی این شرکت در سال میلادی جاری، همین میزان از رشد را از آن خود کرده و نزدیک به ۲ میلیارد دلار خواهد رسید. تکرار جهش تقریباً صددرصدی فروش خارجی هواوی پیام معنی‌داری برای کارشناسان اقتصادی دارد و آن این‌که هواوی قصد تسخیر سریع بازارهای منطقه را دارد. حضور ۸ دفتر مرکزی بین‌المللی و ۵۰ دفتر نمایندگی هواوی در کشورهای مختلف جهان موید این فرضیه است. یک نکته جالب دیگر در کسب وکار هواوی، نحوه مهره‌چینی مراکز R&D این شرکت در سراسر دنیاست که خبر از استراتژی بلندمدت این شرکت برای رویارویی با غول‌های صنعت فناوری اطلاعات در کشورهای صنعتی می‌دهد.[۱۴]

سرمایه‌گذاری و مشارکت[ویرایش]

تمرکز اصلی شرکت هواوی ساخت تلفن همراه و ایجاد شبکه از طریق مشارکت بود. در ماه مارس سال ۲۰۰۳ شرکت هواوی طی یک سرمایه‌گذاری مشترک با شرکت ۳کام که یک شرکت آمریکایی در زمینه ارتباطات و شبکه بود، تمرکز خود را بر تحقیق و توسعه و تولید و فروش محصولات شبکه داده متمرکز کردند. این شرکت در سال ۲۰۰۶ به هواوی واگذار شد. در سال ۲۰۰۶ سهام شرکت نوکیا زیمنس ۵۱٪ و هواوی ۴۹٪ بود و این برای هواوی معنای پیشرفت می‌داد.

شرکا و مشتریان[ویرایش]

محصولات تولیدی برای مصرف کنندگان[ویرایش]

شرکت هواوی محصولات مصرفی متنوعی برای استفادهٔ مصرف کنندگان نهایی (عموم مردم) شامل انواع مختلفی از مودم usb، مودم بی‌سیم، ماژول‌ها، set-top box، ترمینال‌های بی‌سیم، گوشی‌های تلفن همراه و محصولات ویدیویی را به بازار عرضه کرده است. آخرین محصولات این شرکت در حوزه تلفن همراه شامل G6,Honor 3C Play,Honor 6,Honor 3X Pro,Ascend Mate7,Ascend G630,p8,p7,p6و Honor 4X و Honor Holly وAscend G7 هستند.

تلفن هوشمند هواوی جی ۶۳۰

هواوی در سال ۲۰۱۰، ۱۲۰ میلیون دیوایس را به سراسر دنیا عرضه کرده است. از ۳۰ میلیون تلفن همراه که ۳٫۳ میلیون آن اسمارت فون بودند به بازارهای ژاپن، ایالات متحده و اروپا عرضه شدند.[۲۱]

حامی مالی[ویرایش]

هواوی در لیگ بوندس لیگا حامی باشگاه بروسیا دورتموند است. از ۱۵ دسامبر ۲۰۱۳ هواوی در ای لیگ استرالیا حامی مالی باشگاه فوتبال ولینگتون فونیکس است.[۲۲] ٔ

هواوی در ایران[ویرایش]

از اوایل به وجود آمدن هواوی شرکت مخابرات ایران با این شرکت چینی همکاری‌های زیادی داشته و اکثر آنتن‌های BTS تلفن همراه در ایران از این شرکت خریداری شده است. شرکت مبین نت و ایرانسل ارائه دهنده اینترنت وایمکس مودم‌های خود را از این شرکت خریداری نموده و ارائه نموده است.[نیازمند منبع] هوآوی با مشارکت شرکت مایکروتل از ابتدای سال ۲۰۱۲ اقدام به عرضه تلفن‌های هوشمند خود به بازار ایران نموده و با توجه به سطح کیفی تلفن‌های عرضه شده توانست با استقبال مصرف کنندگان در ایران همراه باشد. البته داشتن پشتیبانی رسمی و خدمات سراسری در ایران توسط نماینده رسمی این شرکت ((مایکروتل)) می‌تواند یکی از مهمترین دلائل عرضه مناسب این برند باشد. ونکته مهمتری که تلفن‌های همراه هوآوی توانست باوجودرقبای سرسخت چون سامسونگ ونوکیاو... دربازار ایران پا جای پای سایر برندهای رقیب بگذارد کیفیت بالا وقیمت پایین محصولات این شرکت بود.[نیازمند منبع]

ساعت هواوی[ویرایش]

هواوی نخستین ساعت هوشمند خود را باعنوان huawei watch وارد بازار های بین المللی کرد. این ساعت مورد استقبال کابران قرار گرفته است.

منابع[ویرایش]

  1. "Corporate Governance". Huawei. 
  2. "Huawei Finds Youth Not Always A Blessing". WSJ. Retrieved 14 March 2012. 
  3. "Who’s afraid of Huawei?". The Economist. 3 August 2012. Retrieved 3 August 2012. 
  4. "Huawei 2010 Profit Gains 30% on Higher International Sales". Businessweek. 17 April 2011. Retrieved 28 September 2011. 
  5. "2010 Corporate Social Responsibility Report". Huawei.com. Huawei. 2010. Retrieved 28 September 2011. 
  6. "Research & Development". Huawei.com. Huawei. Retrieved 28 September 2011. 
  7. "HUAWEI UET joint Telecom IT Center(HUTIC)". kics.edu. Al-Khawarizmi Institute of Computer Science. Retrieved 28 September 2011. 
  8. Vance, Ashlee; Einhorn, Bruce (15 September 2011). "At Huawei, Matt Bross Tries to Ease U.S. Security Fears". Businessweek. Retrieved 28 September 2011. 
  9. "Chinese Tech Giant Aids Iran". 19 Oct 2011. Retrieved 19 Oct 2011. 
  10. Peilei Fan, “Catching Up through Developing Innovation Capacity: Evidence from China’s Telecom Equipment Industry,” Technovation 26 (2006): 359–368
  11. "Milestones". Huawei Technologies Co. , Ltd. 
  12. "Huawei Technologies Profit Rises 30%, Led by Higher International Sales". Bloomberg News. 17 April 2011. 
  13. Marcus Browne (20 May 2008). "Optus opens up mobile research shop with Huawei". ZDNet Australia. 
  14. "هواوی ایران". 
  15. Huawei Picked for BT's 21CN. Light Reading. 28 April 2005.
  16. Vodafone, Huawei sign deal for 3G handsets. ZDNet News. 15 February 2006.[پیوند مرده]
  17. Huawei Meets Vodafone's Needs. Light Reading. 22 November 2005.
  18. Motorola exec's domain is profitable, if not sexy. Chicago Tribune. 12 November 2006.
  19. Huawei wins first major German deal. China Daily. 16 November 2006.
  20. France Telecom adds China's Huawei to pool of UMTS equipment suppliers – report. AFX News Limited. 1 February 2007.[پیوند مرده]
  21. "گوشی‌های هواوی". 
  22. «شرکت هواوی».