رسول ملاقلی‌پور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رسول ملاقلی‌پور
زمینه فعالیت کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس
تولد ۱۷ شهریور ۱۳۳۴
اردبیل[۲]
مرگ ۱۵ اسفند ۱۳۸۵ (۵۱ سالگی)[۱]
نوشهر[۱]
محل زندگی تهران
مدفن بهشت زهرا
ملیت ایرانی
سال‌های فعالیت ۱۳۶۲–۱۳۸۵
فرزندان علی ملاقلی‌پور
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

رسول ملّاقلی‌پور (زاده ۱۷ شهریور ۱۳۳۴ اردبیل[۲] - درگذشته ۱۵ اسفند ۱۳۸۵) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران بود. ملاقلی‌پور از کارگردانان سینمای جنگ و اجتماعی ایران بود و توانست با فیلم پرواز در شب، سیمرغ بلورین بهترین فیلم را از جشنواره فیلم فجر دریافت کند پس از فوت ملاقلی پور نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای یک عمر فعالیت به خانواده وی اهدا شد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

وی در روزهای آغازین انقلاب عکاسی را به‌طور آماتور آغاز کرد و با شروع جنگ ایران و عراق، به صورت حرفه‌ای به ادامه آن پرداخت و پس از آن به ساخت فیلم مستند از عملیات مختلف جنگ پرداخت و فیلم کوتاه شاه کوچک را با دوربین ۱۶ میلی‌متری ساخت که جایزه بهترین فیلمِ جشنواره وحدت را گرفت. او نخستین فیلم بلندش را در سال ۱۳۶۳ با نام نینوا با دوربین ۱۶ میلی‌متری ساخت و به این ترتیب به سینمای حرفه‌ای راه یافت. با ساخت پرواز در شب (۱۳۶۵) جایزه بهترین فیلم را از جشنواره پنجم فیلم فجر به دست آورد. با افق قدرت کارگردانی خود را به رخ همگان کشید و با ساخت مجنون و خسوف همگام با شرایط روز حرکت کرد. اما با فیلم پناهنده نزد فیلم‌شناسان به محبوبیت رسید و در سال ۱۳۷۴ اثر مهمّش را که سفر به چزابه باشد ساخت. شکست این فیلم در نمایش عمومی و توقیف نجات یافتگان ملاقلی‌پور را واداشت تا برای جبران زیان، بدترین فیلم کارنامه‌اش را رقم بزند: کمکم کن. و برای اثبات توانایی‌هایش یک سال بعد هیوا را ساخت که در جشنواره هفدهم فیلم فجر جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را علاوه بر جوایز دیگر بُرد. در سال ۱۳۷۸ ملاقلی‌پور فیلم سه اپیزودی نسل سوخته را ساخت. قارچ سمی که در سال ۱۳۸۰ ساخته شد، تمام ضعف‌های کمکم کن و تمام قوت‌های نسل سوخته را یکجا با خود داشت - یک فیلم خوش‌ساخت با شخصیت‌ها و نگاهی آشفته و روان‌پریش. میم مثل مادر ملاقلی‌پور که اقبال یافته بود یکی از واپسین فیلم‌های او بود.

ملاقلی‌پور در سفر به کربلا برای بازدید لوکیشن‌ها از فرصت استفاده کرد و مستندی نیز به نام شش گوشه عرش را جلوی دوربین برد که فرجامین اثر او محسوب می‌شود. او در این سفر متوجه شد که هنرمندان برجسته اصفهانی در آنجا مشغول طراحی ضریح امام حسین بن علی هستند. دو شب حضور در کنار این هنرمندان به فیلم مستندی بدل شد. قرار بود بخش دیگر از تصویربرداری این فیلم مستند نیز در اصفهان انجام شود. ملاقلی‌پور این فیلم را به صورت افتخاری کارگردانی کرد.

او فیلمنامهٔ فیلم‌هایش را خود می‌نوشت؛ و شگرد فیلمنامه‌نویسی را از مطالعهٔ آثار بهرام بیضایی آموخته بود.[۳]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

کارگردان و نویسنده

نویسنده[ویرایش]

  • میم مثل مادر (۱۳۸۵)
  • مزرعه پدری (۱۳۸۲)
  • قارچ سمی (۱۳۸۰)
  • نسل سوخته (۱۳۷۸)
  • کمکم کن (۱۳۷۷)
  • هیوا (۱۳۷۷)
  • سفر به چزابه (۱۳۷۴)
  • نجات یافتگان (۱۳۷۴)
  • دشت ارغوانی (۱۳۷۳)
  • پناهنده (۱۳۷۲)
  • خسوف (۱۳۷۱)
  • لبه تیغ (۱۳۷۱)
  • مجنون (۱۳۶۹)
  • افق (۱۳۶۷)
  • پرواز در شب (۱۳۶۵)
  • بلمی به سوی ساحل (۱۳۶۴)
  • نینوا (۱۳۶۲)

تهیه‌کننده[ویرایش]

  • قارچ سمی (۱۳۸۰)
  • کمکم کن (۱۳۷۷)
  • دشت ارغوانی (۱۳۷۳)
  • پناهنده (۱۳۷۲)
  • خسوف (۱۳۷۱)
  • مرغابی وحشی (۱۳۷۰)
  • مجنون (۱۳۶۹)
  • پرواز در شب (۱۳۶۵)

کاندیداها و جوایز[ویرایش]

مرگ[ویرایش]

رسول ملاقلی‌پور که تا آخرین لحظات عمر خود تعهدش را به جنگ و فیلمسازی و کار در این زمینه انجام می‌داد عاقبت در راه همین تعهد جان باخت. وی که همراه با رسول احدی (مدیر فیلمبرداری) به شمال کشور برای نگارش فیلمنامه فیلم بعدی خود (عصر روز دهم) که آن هم به مقولهٔ جنگ می‌پرداخت رفته بود، در ۱۶ اسفند ۱۳۸۵ بر اثر سکتهٔ قلبی جان باخت و آخرین ساختهٔ خود را نیمه تمام گذاشت. مجتبی راعی بعداً با بازنویسی فیلمنامه ملاقلی پور، این فیلم را به تهیه کنندگی منوچهر محمدی جلوی دوربین برد

نامگذاری خیابانی در اردبیل[ویرایش]

به پاس قدردانی از زحمات رسول ملاقلی‌پور فیلمساز فقید اردبیلی به پیشنهاد استاندار اردبیل، در مراسم اختتامیه اولین جشنواره میلاد سرخ خیابانی به افتخار وی نامگذاری می‌گردد.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «رسول ملاقلی‌پور درگذشت». همشهری، 15 اسفند 1385. بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۱۷. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «بزرگداشت ملاقلی‌پور در ارسباران». همشهری، 29 فروردین 1386. بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۱۷. 
  3. «ملاقلی پور برای درک فیلمنامه‌نویسی، آثار بیضایی را می‌خواند!». آی سینما، ۱۱ اسفند ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۱۷. 
  4. نامگذاری خیابانی در اردبیل به افتخار رسول ملاقلی‌پور
  1. ^  ذکر سال تولد در خبر ایرنا

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]