دانتون ابی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دانتون اَبی
Downton Abbey season 1.jpg
نسخهٔ اصلی پوسترِ بازیگران ثابت
ژانر درام تاریخی مقطعی
سازنده جولین فلوز
نویسنده
کارگردان
  • برایان پرسیوال
  • بن بولت
  • برایان کِلی
  • اندی گُدارد
  • جیمز استرانگ
  • اشلی پی‌یرس
بازیگران
آهنگ شروع "آیا توانستم با تمامِ وجود و آنگونه که باید، تو را دوست داشته باشم؟ "
آهنگساز جان لان
کشور سازنده بریتانیا بریتانیا
زبان‌ها انگلیسی
تعداد سری‌ها ۶
تعداد قسمت‌ها ۴۷
تولید
تهیه‌کننده اجرایی
تهیه‌کننده
  • لیز تروبریج (تهیه‌کننده مجموعه)
  • نایجل مرچنت
تدوین‌کننده
  • جان ویلسون
  • اِستیو سینگلتون
  • مایک جونز
مکان‌ها قصر هایکلیر
فیلمبرداری دیوید کَتزنلسون (فصل ۱)
گوین استروثرز (فصل ۲)
دوربین تک‌دوربین
مدت قسمت‌های عادی: ۴۷–۵۳ دقیقه
قسمت‌های طولانی: ۶۴–۶۹ دقیقه
قسمت‌های ویژهٔ کریسمس: ۹۲ دقیقه
(بدون احتساب آگهی‌های بازرگانی)
تولیدشرکت‌ها
  • آی‌تی‌وی استودیوز
    کارنیوال فیلمز
توزیع کننده ان‌بی‌سی‌یونیورسال تله‌ویژن دیستربیوشن
دابلیوجی‌بی‌اچ بوستون
پخش کننده
شبکه اصلی آی‌تی‌وی (بریتانیا)
پی‌بی‌اس (ایالات متحده آمریکا)
فرمت تصویر ۱۰۸۰آی (اِچ‌دی تی‌وی)
فرمت صدا استریو
اجرای اصلی ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-09-۲۶) – تا کنون (تا کنون)
پیوندهای بیرونی
وب‌گاه

دانتون اَبی (انگلیسی: Downton Abbey) نام یک مجموعهٔ تلویزیونیِ تاریخی-مقطعی بریتانیایی به نویسندگیِ جولین فلوز است که توسط کمپانی «کارنیوال فیلمز» و برنامهٔ تلویزیونی «مَسترپیس» تهیه شد.[۱] این مجموعه نخستین بار در بریتانیا در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی از شبکه تلویزیونی «آی‌تی‌وی» و در ایالات متحده آمریکا در تاریخ ۹ ژانویهٔ ۲۰۱۱ میلادی از شبکه تلویزیونی «پی‌بی‌اس» و در قالب بخشی از یک مجموعه آنتولوژی پخش شد.[۲][۳][۴] ۶ فصل از این سریال ساخته شده است که فصل ششم در پائیز ۲۰۱۵ در بریتانیا و ایرلند و فصل پنجم نیز در ایالات متحده آمریکا از ۴ ژانویهٔ ۲۰۱۵ پخش شد.[۲][۵][۶] در ۲۶ مارس ۲۰۱۵ اعلام شد که فصل ششم این سریال، آخرین فصل این مجموعهٔ تلویزیونی خواهد بود.[۷]

وقایع این مجموعه در یک قصر بزرگ در یورک‌شر رخ می‌دهد و در آن، داستان زندگی یک خانوادهٔ اشرافی به نام «خاندان کرالی» بهمراه خدمتکاران‌شان، در دورانِ پس از سلطنت ادوارد هفتم و در خلال سلطنتِ جرج پنجم و پس از آن، روایت می‌شود. در این سریال به وقایع تاریخی-اجتماعی مهم در جامعه انگلستان و جهان و تأثیر آن بر زندگی اشراف و مردم عادی اشاراتی وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از: غرق شدن تایتانیک و جنگ جهانی اول (در فصل اول)، همه‌گیری ۱۹۱۸ آنفلوآنزای اسپانیایی و «رسوایی مارکونی» (در فصل دوم)، دوره میان‌دوجنگ و «جنگ استقلال ایرلند» (در فصل سوم)، «رسوایی سیاسی تیپات دُم» (در فصل چهارم)، «انتخابات عمومی ۱۹۲۳ در بریتانیا»، «کشتار جلیان‌والا باغ» و «کودتای آبجوفروشی مونیخ» (در فصل پنجم).

دانتون ابی تاکنون برندهٔ جوایز و افتخارات فراوانی شده است؛ از جمله، جایزه گلدن گلوب بابت «بهترین سریال کوتاه تلویزیونی» و «جایزه امی ساعات پرببینده» برای «سریال برجسته تلویزیونی». کتاب رکوردهای جهانی گینس این سریال را بعنوان «تحسین‌شده‌ترین سریال بریتانیایی سال ۲۰۱۱» ثبت کرد. این سریال، با ۲۷ نامزدی (پس از پخش تنها دو فصل)، بیشترین تعدادِ نامزدی‌های جایزه امی ساعات پربیننده را در میان تمامی سریال‌های تلویزیونی بین‌المللی داشته است.[۸] این مجموعه همچنین پربیننده‌ترین سریال تلویزیونی شبکه‌های «آی‌تی‌وی» و «پی‌بی‌اس» بوده و در نهایت، موفق‌ترین سریال تلویزیونی تاریخی بریتانیا از زمان پخش سریال «دیدار مجدد در قصر برایدزهد» در سال ۱۹۸۱ است.[۹] با پخش فصل سوم این سریال، این مجموعه یکی از پربیننده‌ترین سریال‌های پخش شده در جهان نیز شد.[۱۰]

طرح کلی داستان[ویرایش]

خاندان کرالی[ویرایش]

وقایع این مجموعه تلویزیونی، در قصری در منطقه یورک‌شر در انگلستان به نامِ «دانتون اَبی» رخ می‌دهد. این مکان، محل سکونت اِرل و کُنتسِ گرانتهام و فرزندان و برخی اقوام دور آنهاست. در هر قسمت از این سریال، زندگی روزمره خاندانِ اشرافی «کرالی» و دوستان و خدمتکاران و وقایع و روابط جاری آنان، در دوران سلطنت جرج پنجم به تصویر کشیده می‌شود.

سومین ارلِ گرانتهام
(درگذشته)
سومین کنتسِ گرانتهام
(درگذشته)
لرد کرالی نامشخص چهارمین ارلِ گرانتهام
(درگذشته)
چهارمین کنتسِ گرانتهام
(درگذشته)
یک فرد نامشخص از خاندان کرالی نامشخص پنجمین ارلِ گرانتهام
(درگذشته)
پنجمین کنتسِ گرانتهام
(درگذشته)
یک فرد نامشخص از خاندان کرالی نامشخص لرد کرالی نامشخص ششمین لردِ گرانتهام
(درگذشته)
وایولت کرالی
کنتسِ بیوهٔ گرانتهام
ایزیدور لوینسون مارتا لوینسون نامشخص روبرتا (نام خانوادگی نامشخص)
دکتر رجینالد کرالی ایزابل کرالی جیمز کرالی نامشخص مارمادوک پینزویک
(درگذشته)
رزاموند پینزویک
(پیش از ازدواج: لیدی رزاموند کرالی)
هفتمین ارلِ گرانتهام
«رابرت کرالی»
لردِ گرانتهام
لیدی گرانتهام
«کُرا کرالی»
کنتسِ گرانتهام
(پیش از ازدواج: لوینسون)
هارولد لِوینسون لرد فلینت‌شر
هیو "شریمپی" مک‌کلیر
مارکیِ فلینت‌شر
لیدی فلینت‌شر
سوزان مک‌کلیر
مارکیزِ فلینت‌شر
پاتریک کرالی
وارثِ بالقوهٔ خاندان
(احتمالاً درگذشته)

متیو رجینالد کرالی
وارثِ بالقوهٔ خاندان (درگذشته)
لیدی مری جوزفین کرالی مایکل گِرِگسون (درگذشته) لیدی ادیث کرالی تام برنسون لیدی سیبل برانسون (درگذشته) والامقام ایفرام اَتیکوس آلدریج لیدی رز آلدریج
(پیش از ازدواج: مک‌کلیر)
ارباب «جرج کرالی»
وارثِ احتمالی خاندان
مِریگولد کرالی دوشیزه سیبل برنسون

فصل اول[ویرایش]

فصل اول سریال در هفت قسمت، به زندگی «خانواده کرالی» و خدمتکاران آنان می‌پردازد و داستان سریال، از فردایِ روزی شروع می‌شود که خبر غرق شدنِ کشتی تایتانیک اعلام می‌شود. یکی از مسائلِ اصلی سریال، قانون حقِ مالکیت در انگلستان است که به موجب آن، فرزندان مؤنث نمی‌توانند وارث املاک، مستقلات و القاب نیاکان خود باشند و این حق، فقط به اولاد یا اقوامِ ذکور خانواده می‌رسد. طی بخش‌های اولیهٔ سریال، بیننده درمی‌یابد که «لُرد گرانتهام» مشکلات عدیدهٔ اقتصادی خانواده‌اش را، با ازدواج با یک بانوی ثروتمند آمریکایی حل کرده بود. همسر او از پدرِ یهودیِ ثروتمندش، ارثیهٔ فراوانی بدست آورده و آنرا به عنوان جهیزیه، به اموالِ «لرد گرانتهام» اضافه کرده بود. این دو زوج، سه دختر دارند و چون فاقد اولاد ذکور هستند، قرار است دختر بزرگشان «مِری»، با یکی از عموزاده‌های خانواده ازدواج کند تا ثروت و املاکِ خانواده به او برسد و از دستِ خاندان کرالی خارج نشود. در قسمت اولِ سریال، اعضاء خانواده در حال صرفِ صبحانه هستند که خبر غرق شدنِ کشتی تایتانیک را در روزنامهٔ صبح می‌خوانند. هر دو وارثِ بالقوهٔ خاندانِ کرالی در این کشتی بوده و کشته شده‌اند. حالا تنها وارثِ خانواده، پسری از طبقهٔ متوسطِ جامعه به نام «متیو کرالی» است که نسبت خانوادگیِ دوری با «کرالی‌ها» دارد و مشاور حقوقی است. در قسمت‌های بعدی، شاهد فراز و نشیب‌هایی در رابطهٔ «مری کرالی» و «متیو» هستیم که افکاری امروزی دارد و حاضر نیست با شیوهٔ زندگی اشرافی این خانواده کنار بیاید. در عین حال، یک داستان فرعی هم در فصل اول وجود دارد که دربارهٔ «جان بیتز» پیشخدمت مخصوص جناب لرد است که به تازگی به «دانتون اَبی» آمده و جایگزین «توماس بارو» پیشخدمت پیشین و مخصوص جناب لرد می‌شود و سبب می‌شود تا او، تنزل مقام پیدا کرده و به عنوان پادو و مُلازم اول، به کارش ادامه بدهد. طی پنج قسمت اول، تنش‌هایی بین این دو وجود دارد. توماس کشف می‌کند که «جان بیتس» قبلاً بخاطر دزدی در زندان بوده است و این موضوع را فاش می‌کند. توماس که جوانی همجنس‌گرا است، معمولاً به همراهِ «خانم اُبرایان» (پیشخدمت شخصی کنتس گرانتهام)، برای سایر خدمهٔ قصر پاپوش و دردسر ایجاد می‌کنند و شخصیت‌هایی منفی دارند. توماس در نهایت، به دلیل دزدی گیر می‌افتد اما موفق می‌شود بعنوان دستیارِ پزشک، به ارتش بپیوندد. «متیو» هم سرانجام، به «مِری» دل می‌بندد؛ اما «مِری» دستِ رد به سینهٔ او می‌زند. کمی بعد، بانوی منزل، «کنتس گرانتهام»، باردار می‌شود. «خانم اُبرایان» که تصور می‌کند بزودی اخراج خواهد شد، از سرِ بدجنسی و انتقام، یک قالب صابون را زیر وانِ خانم کنتس قرار می‌دهد و همین موضوع سبب سقوط بانو و سقط جنین می‌شود. جنینی که بعداً مشخص می‌شود پسر بوده و می‌توانست وارثِ لرد گرانتهام باشد. فصل اول با انتشار خبرِ ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند و آغاز جنگ جهانی اول به پایان می‌رسد.

فصل دوم[ویرایش]

فصل دوم سریال از هشت قسمت تشکیل شده است و ماجراهایش از نبرد سُم آغاز می‌شود و به همه‌گیریِ جهانیِ آنفلوآنزایِ اسپانیایی ختم می‌شود. بسیاری از مردان جوان شهر، به جنگ می‌روند و «دانتون ابی» به بیمارستانی برای افسران و درجه‌داران مجروح مبدل می‌شود. «متیو» با دختر دیگری قرار نامزدی می‌گذارد و عمارت دانتون ابی را به همراهِ «ویلیام میسون» پادوی منزل، به منظور شرکت در جنگ ترک می‌کند. «جان بیتس» به خاطر همسر سابقش مجبور به ترک عمارت می‌شود چرا که همسر سابق او ماجرایی محرمانه و ناخوش‌آیند را می‌داند که تهدید می‌کند اگر بیتس آنجا را ترک نکند، آنرا فاش خواهد کرد. کمی بعد، همسر سابق جان بیتس به طرز غیرمنتظره‌ای می‌میرد و از آنجایی که ماجرای مرگ او، به یک قتل شبیه است، جان بیتس دستگیر می‌شود. از طرفی دختر کوچک خانواده «لیدی سیبل» عاشقِ رانندهٔ خانواده «تام» می‌شود و سرانجام، با او ازدواج می‌کند. «ویلیام میسون» هم که به سختی مجروح شده است، به «دانتون ابی» انتقال یافته و در یکی از اتاق‌های آن می‌میرد؛ اما دقایقی پیش از مرگ، «دیزی» (دستیار آشپز)، طی وقایعی، مجبور به ازدواج رسمی با او می‌شود. اینک آنفلوآنزای اسپانیایی به عمارت دانتون ابی هم رسیده و موجب مرگِ نامزدِ «متیو» می‌گردد. توماس را به دلیل کمک‌های فراوانش در طولِ بیماریِ سایرِ خدمتکاران و خدمه، مجدداً استخدام می‌کنند. «مری» و «متیو» دوباره از لحاظ عاطفی به یکدیگر نزدیک می‌شوند و «جان بیتس» به اتهام قتل همسر سابقش به مرگ محکوم می‌شود.

فصل سوم[ویرایش]

در فصل سوم، «مری» و «متیو» ازدواج می‌کنند. «سیبل» و «تام» هم مجبور به بازگشت به «دانتون اَبی» می‌شوند چرا که «تام» متهم است، در به‌آتش کشیدن قصرِ یکی از اشراف ایرلند، مشارکت داشته است. مشاور مالی خانواده به «لرد گرانتهام» اطلاع می‌دهد که بیشتر ثروت آنها و از جمله عمارتِ «دانتون اَبی» به دلیل یک سرمایه‌گذاریِ اشتباه (از جانب لرد گرانتهام) از دست خواهد رفت. در این حین، «متیو» خبردار می‌شود که ثروت هنگفتی از نامزد سابقش به ارث برده است، اما در آغاز، وجدانش قبول نمی‌کند که آنرا بپذیرد. «لرد گرانتهام» هم حاضر نیست این پول را از «متیو» به عنوان هدیه قبول کند. در نهایت قرار بر آن می‌شود که «متیو» با این پول، بخشی از دارایی‌ها و املاک لرد را بخرد و بدین ترتیب با او شریک شود. در این هنگام، حادثه‌ای اسفناک رخ می‌دهد و «سیبل» کمی پس از زایمان، فوت می‌کند. «آنا» مدارکی دالِ بر بی‌گناهی «جان بیتس» پیدا می‌کند و بدین ترتیب او از زندان آزاد می‌شود. با پیشنهاد «لیدی وایولت» (مادربزرگ خانواده)، «تام» نمایندهٔ اجرایی املاک کرالی شده و در «دانتون اَبی» ماندگار می‌شود. در این فصل، رابطهٔ «توماس بارو» و «دوشیزه اُبرایان» شکرآب می‌شود. «دوشیزه اُبرایان» کاری می‌کند تا «توماس» تصور کند رفتارهای یکی از پادوهای جدیدِ منزل به نام «جیمی»، چراغ‌سبزی برای تمایلات جنسی اوست و او نیز همجنس‌گرا است. توماس یک شب وارد اتاق جیمی می‌شود و او را که در خواب است، می‌بوسد. «آلفرد»، یکی دیگر از پادوها، به‌طورِ اتفاقی وارد اتاق می‌شود و این صحنه را می‌بیند و جیمی هم، گیج و سراسیمه از خواب می‌پرد. در نهایت «لرد گرانتهام» مداخله می‌کند و قضیه را به طریقی حل و فصل می‌کند. کمی بعد، خانواده کرالی تصمیم می‌گیرند به اسکاتلند بروند و سری به «مارکیزِ فلینت‌شر» (خواهرزادهٔ «لیدی وایولت») و همسر او بزنند. «مِری» در ماه‌های پایانی بارداری خود است و هر لحظه ممکن است فارغ شود. «مارکیِ فلینت‌شر» به‌طور خصوصی به «لرد گرانتهام» می‌گوید که ورشکسته شده‌اند و بزودی باید قصر و املاک خود را بفروشند و اینجاست که «لرد گرانتهام» در می‌یابد که با دوراندیشی و تلاش «متیو» و «تام» در اداره املاک، «دانتون اَبی» از خطرِ ورشکستگی نجات یافته است. «مری»، پسری به دنیا می‌آورد که در آینده وارث «خاندان کرالی» خواهد بود و «متیو»، خوشحال و سرمست از تولد پسرشان، با سرعت به سمت قصر می‌راند که در مسیر، از جاده منحرف شده و طی این حادثهٔ رانندگی، کشته می‌شود.

فصل چهارم[ویرایش]

در فصل چهارم، «مری» عزادارِ «متیو» است. دست‌نوشته‌ای از «متیو» پیدا می‌شود که به نوعی یک وصیت‌نامه غیررسمی است و در آن «متیو» ذکر کرده است که تمام اختیارِ ثروت و املاکش را تا رسیدن پسرشان به سنِ قانونی، به همسرش «مِری» (و نه لرد گرانتهام) وامی‌گذارد. «مری» که اکنون مسئولیت بیشتری را بر دوش خود می‌بیند، در کنار «تام» عهده‌دار امور اجرایی و اقتصادی املاک شده و تدریجاً از سوگواری و ماتم خارج می‌شود. کم‌کم سروکلهٔ دو خواستگار جدید نیز برای «مری» پیدا می‌شود: «لرد گیلینگهام» و «چارلز بلیک». «ادیث» (دختر دوم خانواده) هم شیفتهٔ «مایکل گِرِگسون» سردبیر روزنامه‌ای می‌شود که برای آن مقاله می‌نویسد؛ اما مشکل آنجاست که این مرد متأهل است و همسر او مبتلا به بیماری جنون بوده و در یک مرکز درمانی بستری است و مطابق قانون انگلستان، هیچ مردِ بریتانیایی، مجاز به طلاقِ همسرِ خود، بدلیلِ بیماری جنون نیست. «مایکل گِرِگسون» تصمیم می‌گیرد، تابعیتِ کشور آلمان را بپذیرد تا بلکه بتواند با استناد به آلمانی شدنش، همسرش را طلاق دهد. در این حین «ادیث» درمی یابد که باردار شده است و «مایکل گِرِگسون» هم که به آلمان رفته بود، ناپدید می‌شود. کمی بعد و با پیگیری‌های فراوان، «ادیث» خبردار می‌شود که «مایکل گِرِگسون» در جریانِ شورش‌های خیابانیِ ناشی از کودتای مونیخ (کودتای آبجوفروشی) توسط «لباس خاکی‌ها» کشته شده است. «ادیث» فرزند خود را که یک دختر است و «مِریگولد» نامیده می‌شود، در کشوری دیگر به دنیا می‌آورد و آن را به یک کشاورز محلی در املاک پدرش می‌دهد تا از او سرپرستی کند، اما وجدانش ناراحت است و درصدد است کودک را پس بگیرد. در بخش دیگری از ماجرا، «آنا»، به‌عنف، مورد تجاوزِ «آقای گرین» (پیشخدمت مخصوص لرد گیلینگهام) واقع می‌شود. «جان بیتس» کمی بعد از این موضوع باخبرشده و آقای گرین به طرز مشکوکی در یک حادثه رانندگی در لندن کشته می‌شود. معلم دهکده «دوشیزه بانتینگ» روابط عاطفی نزدیکی با «تام» پیدا می‌کند. «لرد گرانتهام» به‌شدت، از این معلم که افکار انقلابی دارد و زنی رک‌گو و بی‌پرواست، منزجر است. مردی به نام «سایمون بریکر» که یک متخصص تاریخِ هنر است، شیفتهٔ «کُرا» (همسر لرد گرانتهام) می‌شود و حسادت «لرد گرانتهام» را برمی انگیزد. به اصرارِ «خانم پتمُر»، دستیارش «دیزی» تحت آموزش‌های «دوشیزه بانتینگ» قرار گرفته و از او ریاضیات می‌آموزد. «خانم بَکستر» با شرح علتِ دزدی‌اش در گذشته، مورد بخششِ بانوی منزل واقع می‌شود و «مِری» در لندن، پس از گذراندن یک هفته با «لرد گیلینگهام» در یک هتل و هم‌آغوشی با او، درمی‌یابد که واقعاً عاشقِ او نیست.

فصل پنجم[ویرایش]

در فصل پنجم، یک شاهزادهٔ روسی به نام «پرنس کوراگین» که پس از انقلاب روسیه، آواره شده و به انگلستان پناهنده شده است، سری به «دانتون اَبی» می‌زند و معلوم می‌شود که سال‌ها قبل، با «کنتس وایولت» (مادربزرگ خانواده) روابط عاشقانه‌ای داشته‌اند. «کنتس» وایولت تلاش می‌کند اثری از همسر مفقودشدهٔ او (که پس از انقلاب، فراری و آواره شده است) بیابد. اسکاتلندیارد و پلیس محلی هم درتلاش هستند تا معمای قتل «آقای گرین» را حل کنند. «کنتس وایولت» از رازِ «ادیث» خبردار می‌شود. «خانم درو» کم‌کم به علاقهٔ عجیب «ادیث» به «مِریگولد» حساس شده و از پذیرفتن او در منزلش و دیدارِ «ادیث» با کودک، طفره می‌رود. «چارلز بلیک» سعی می‌کند تا «لرد گیلینگهام» را با نامزد سابقش آشتی دهد. (تا شاید به این ترتیب خودش به مِری برسد) «ادیث» خبری قطعی از مرگ «مایکل» دریافت می‌کند و وارث «شرکت چاپ و نشر» او می‌شود و پس از پس گرفتن دختر خردسالش از خانواده درو، «دانتون اَبی» را ترک می‌کند. آقای بریکر سرانجام نشان می‌دهد که هدفش از این‌همه تعریف و تمجید از «کُرا» چه بوده و «لرد گرانتهام» پس از درگیری فیزیکی با او، وی را از «دانتون اَبی» بیرون می‌کند و شکافی عاطفی مابین «لرد گرانتهام» و همسرش شکل می‌گیرد. «آقای کارسون»، تحت‌تأثیرِ سرمایه‌گذاریِ «خانم پتمُر» در املاک قرار گرفته و پس‌انداز خودش را همچون او، سرمایه‌گذاری می‌کند و از «خانم هیوز» هم می‌خواهد در این کار، به او ملحق شود؛ اما «خانم هیوز» کمی بعد به او اعتراف می‌کند که هیچ پس‌اندازی ندارد و در تمام این سال‌ها، درآمدش را، صرفِ نگهداری و درمانِ خواهرزادهٔ معلولش کرده است. «رُز» و «اتیکوس آلدریج» (فرزند لرد و لیدی سیندربی» نامزد می‌کنند. «لرد مِرتون» از «ایزابل کرالی» خواستگاری می‌کند اما پسران «لرد مرتون»، در سر میزِ شام، رفتاری از خود بروز می‌دهند که «خانم کرالی» از پاسخ مثبت خود پشیمان می‌شود. علی‌رغم تمهیدات و نقشه‌های مخفیانهٔ مادرش، «لیدی فلینت‌شر»، «رُز» با «اتیکوس آلدریج» در لندن ازدواج می‌کنند. «بازپرس واینر»، «آنا» را به اتهام قتل دستگیر می‌کند. همسرش «جان بیتس»، اعتراف‌نامه‌ای دروغین می‌نویسد و به قتل «آقای گرین» اقرار می‌کند و برای متقاعد کردن پلیس، متواری می‌شود. «بَکستر» و «آقای مولسلی» صاحب یک مشروب‌فروشی را پیدا می‌کنند که تأئید می‌کند «جان بیتس» در زمان وقوع قتل، در مغازهٔ او بوده است. «آنا» هم کمی بعد آزاد می‌شود، چرا که شاهد قتل، مطمئن نیست که او را دیده باشد. «کُرا» سرانجام می‌فهمد که آن دختربچه، فرزند واقعی «ادیث» است و بر آن می‌شود تا این‌دو را به «دانتون اَبی» بازگرداند؛ بنابراین یک داستان از خودشان سرهم‌بندی می‌کنند که اینطور به نظر برسد «ادیث»، سرپرستی دختر کوچک «خانواده درو» (کشاورز محلی) را به عهده گرفته است. کمی بعد، «لرد گرانتهام» و «تام» هم از این راز خبردار می‌شوند و تنها کسی که از ماجرا بی‌خبر است، «مِری» است. یک بنای یادبود جنگ، در شهر برپا می‌شود و سنگی مجزا را به خواهرزادهٔ «خانم پتمر» (که به دلیل ترس و فرار از جبهه، تیرباران شده بود) اختصاص می‌دهند. «لرد و لیدی سیندربری»، از خانواده گرانتهام دعوت می‌کنند تا به قصر آنها رفته و با هم، «سیاه‌خروس (باقرقره)» شکار کنند. «رُز» و «خانوادهٔ گرانتهام» با کمک هم، از بروز واقعه‌ای جلوگیری می‌کنند که می‌توانست برای «لرد سیندبری» فاجعه‌آمیز باشد و بدین ترتیب، مراتب قدردانی و اعتمادِ وی را به دست می‌آورند. با پیشنهاد «توماس»، یک پادوی جدید به نام «اَندی» در «دانتون اَبی» استخدام می‌شود. جشنی در «دانتون اَبی» به مناسبت کریسمس برگزار می‌گردد و همگی در آن شرکت می‌کنند. «تام برنسون» تصمیم می‌گیرد به آمریکا برود و برای یکی از عموزاده‌هایش کار کند و دخترش «سیبل» را نیز با خود می‌برد. «آقای کارسون» و «خانم هیوز» با یکدیگر نامزد می‌کنند.

فهرست بازیگران[ویرایش]

بازیگران اصلی و ثابت[ویرایش]

نقشِ «رابرت کرالی»، هفتمین ارلِ گرانتهام را هیو بونه‌ویل بازی می‌کند. او را در سریال «لرد گرانتهام» خطاب می‌کنند و اربابِ املاک و اراضیِ ناحیهٔ گرانتهام است. نقشِ همسر او «کُرا کرالی»، «کنتس گرانتهام» را، الیزابت مک‌گاورن ایفا می‌کند. سه دخترِ این خانواده به ترتیبِ سن، «لیدی مِری کرالی»، «لیدی ادیث کرالی» و «لیدی سیبل کرالی» هستند که نقش‌هایشان به ترتیب توسط میشل داکری، لورا کارمایکل و جسیکا براون فیندلی ایفا می‌شود. ایفای نقشِ «وایولت»، مادرِ رابرت کرالی را مگی اسمیت به‌عهده دارد که از هنرپیشگان قدیمی و برجسته تئاتر و سینما در انگلستان است. دن استیونز در این سریال، عهده‌دارِ ایفایِ نقشِ «متیو کرالی» است و پنه‌لوپه ویلتون در نقشِ مادرش «ایزابل کرالی» ظاهر می‌شود. آلن لیچ را با هنرنمایی در نقش «تام برنسون» در سریال می‌بینیم که ابتدا رانندهٔ خانواده است اما تدریجاً، عاشق دختر کوچک خانواده «لیدی سیبل» می‌شود، با او ازدواج می‌کند و بعدها یکی از مسئولان اجرایی املاکِ کرالی می‌شود. از فصل سوم مجموعه، لیلی جیمز با نقش «لیدی رُز مک‌کلیر» وارد داستان می‌شود که به دلیل بروز اختلافات خانوادگی با مادرش، به نزد خانواده کرالی می‌آید تا با آنها زندگی کند. دیوید راب را در نقش «دکتر ریچارد کلاکسون» می‌بینیم که یک پزشک محلی و در عین‌حال پزشکِ خانوادگیِ خاندان کرالی است. از فصل چهارم مجموعه، با دو خواستگار «لیدی مری کرالی» مواجه هستیم: «لرد گیلینگهام» (با بازی تام کالن) و «چارلز بلیک» (با بازی جولین اوندن)

جیم کارتر هنرپیشهٔ قدیمی سینما، در نقش سرپیشخدمتِ کل و رئیس خدمهٔ «دانتون ابی»، «آقای کلارکسون» هنرنمایی می‌کند و نقش «خانم هیوز» (رئیس خدمتکاران زن) را فیلیس لوگان بازی می‌کند. هنگامی که «آقای بارو»، مُلازم و پادوی منزل، (با بازی راب جیمز-کولیر) و «دوشیزه اُبراین» مستخدمهٔ شخصیِ کنتس گرانهام تا فصل سوم سریال، (با بازی شیوان فینران) توطئه‌ای علیه «آقای بیتس» مستخدمِ شخصیِ لرد گرانهام (با بازی برندن کویل) و محبوب و همسر آینده‌اش «آنا» (با بازی جوآن فروگات) می‌چینند، تنش‌ها بالا می‌گیرد. کوین دویل در نقش «آقای مولسلی»، مستخدمِ شخصیِ «متیو کرالی» و توماس هاوس در نقش «ویلیام میسون» پادوی دوم منزل ظاهر می‌شوند. مت میلن در فصل سوم و چهارم سریال در نقش «آلفرد»، خواهرزادهٔ «دوشیزه اُبراین» و پادوی دست‌وپا چلفتی و جدیدِ منزل، وارد داستان می‌شود و راکل کسیدی همان «بکستر»، مستخدمهٔ شخصیِ کنتس گرانهام است که به‌جای «دوشیزه اُبراین» استخدام می‌شود. در آشپزخانهٔ عمارت، لزلی نیکل در نقش «خانم پت‌مُر» (سرآشپز) هنرنمایی می‌کند و سوفی مک‌شرا ایفاگر نقشِ «دِیزی» است؛ پیشخدمتی که مسئول شستشوی ظروف است و دقایقی پیش از مرگِ «ویلیام میسون»، با او ازدواج کرد و بعدها دستیارِ سرآشپز شد. رز لزلی همان پیشخدمتی است که در فصل اول تلاش می‌کرد ماشین‌نویسی یاد بگیرد و منشی شود و نامش «گوئن داسون» بود. ایمی ناتال نقشِ «اثل پارکز» را ایفا کرد، همان خدمتکاری که در فصول دوم و سوم آشپزخانه کار می‌کرد و بنا به دلایلی اخراج شد و از فصل سوم و چهارم، «آیوی استوارت» (با بازی کارا تئوبولد) جای او را گرفت. سرانجام، اد اسپیلرز نقش «جیز کنت» را بازی می‌کند که مُلازم و پادویی بی‌پروا و خوش‌تیپ است.

جدول بازیگران و شخصیت‌ها
بازیگر نقش فصل‌ها
۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶
نقش‌های اصلی و ثابت
هیو بونه‌ویل رابرت کرالی ثابت
جسیکا براون فیندلی لیدی سیبل کرالی † ثابت
لورا کارمایکل لیدی ادیث کرالی ثابت
جیم کارتر چارلی کارسون ثابت
راکل کسیدی فیلیس بَکستر دوره‌ای ثابت
برندن کویل جان بیتس ثابت
تام کالن آنتونی فویل، لرد گیلینگهام دوره‌ای ثابت
میشل داکری لیدی مری کرالی ثابت
کوین دویل جوزف موزلی دوره‌ای ثابت
شیوان فینران سارا اوبرایان ثابت بدلکار
مایکل فاکس اندرو «اندی» پارکر دوره‌ای ثابت
متیو گود هنری تالبوت بازیگر میهمان ثابت
جوآن فروگات انا بیتس ثابت
توماس هاوس ویلیام میسون † ثابت
لیلی جیمز لیدی رز دوره‌ای ثابت
راب جیمز-کولیر توماس بارو ثابت
آلن لیچ تام برندسون دوره‌ای ثابت دوره‌ای
رز لزلی داوسون ثابت بازیگر میهمان
فیلیس لوگان الیس هاگس ثابت
الیزابت مک‌گاورن کنتس کُرا کرالی ثابت
سوفی مک‌شرا دیزی میسون ثابت
مت میلن آلفرد ثابت
لزلی نیکل بریل پاتمور ثابت
ایمی ناتال اتل پارکز ثابت
جولین اوندن چارلز بریک دوره‌ای ثابت
دیوید راب دکتر ریچارد کلارکسون دوره‌ای اثابت
مگی اسمیت کُنتس وایولت گرانتهام (مادربزرگ خانواده) ثابت
اد اسپیلرز جیمی ثابت
دن استیونز متیو کرالی † ثابت
کارا تئوبولد ایوی دوره‌ای ثابت
پنه‌لوپه ویلتون ایزابل کرالی ثابت

بازیگران دوره‌ای و گاه‌به‌گاه[ویرایش]

جدول بازیگران و شخصیت‌ها
بازیگر نقش فصل‌ها
۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶
اندرو الکساندر سِر جان بالِک دوره‌ای
مت باربر والامقام ایفرام اَتیکوس آلدریج دوره‌ای
رابرت بثرست سِر آنتونی استرالان دوره‌ای بازیگر میهمان دوره‌ای
آنتونیا برناث لورا ادموندز دوره‌ای
سامانتا باند لیدی رزاموند پینزویک (پیش از ازدواج: کرالی) بازیگر میهمان دوره‌ای بازیگر میهمان دوره‌ای
زوئی بویل لاوینیا سوایر † دوره‌ای
پاتریک بـِره‌نان آقای دِیوز دوره‌ای
می‌آنا بورینگ ادنا بریث‌ویت بازیگر میهمان دوره‌ای
کِلیر کَلبریث جین مورسام دوره‌ای
گری کار جک راس دوره‌ای
مایکل کاک‌رِن پدر روحانی آلبرت تِرَویس دوره‌ای بازیگر میهمان
پل کاپلی آقای مِیسون دوره‌ای بازیگر میهمان دوره‌ای
جاناتان کوی جرج موری بازیگر میهمان دوره‌ای بازیگر میهمان
مایکل کالکین اسقف اعظم یورک دوره‌ای
جوانا دیوید دوشسِ یئوویل دوره‌ای
پنی داونی ریچل آلدریج، لیدی سیندربی دوره‌ای
ماریا دویل کندی ورا بیتس † دوره‌ای
سباستین دان چارلی راجرز بازیگر میهمان دوره‌ای
چارلز ادواردز مایکل گِرگسون † دوره‌ای
پیتر ایگن هیو "شریمپی" مک‌کلیر، مارکیِ فلینت‌شر بازیگر میهمان دوره‌ای
ویکتوریا اِمسلی آدری دوره‌ای
جیمز فوکنر دانیل آلدریج، لرد سیندربی دوره‌ای
برنارد گَلَـهِر ویلیام "بیل" مولسلی بازیگر میهمان بازیگر میهمان دوره‌ای
ایان گلن سر ریچارد کارلایل (از مورنینگ‌ساید) دوره‌ای
ریچارد ای گرانت سایمون بریکر دوره‌ای
لایونل گایت تیلور دوره‌ای
هری هدن-پیتن هربرت "برتی" پلهام بازیگر میهمان دوره‌ای
نایجل هارمن اَلکس گرین † دوره‌ای
نیکی هنسون چارلز گریگ بازیگر میهمان دوره‌ای
لوئیز هیلی‌یر بازرپزس واینر دوره‌ای
سو جانستون گلیدیس دنکر دوره‌ای
پاتریک کندی ترنس سمپسون دوره‌ای
دِیزی لوئیس سارا بانتینگ دوره‌ای
کریستین لُر مِی برد بازیگر میهمان دوره‌ای
اِما لوندِس مارجی درو دوره‌ای بازیگر میهمان
کریستین مک‌کی دافنه براینت دوره‌ای
شرلی مک‌لین مارتا لِوینسون دوره‌ای بازیگر میهمان
کوین مک‌نالی هورس براینت دوره‌ای بازیگر میهمان
برندن پاتریکس والامقام اِولین نِی‌پیر دوره‌ای دوره‌ای بازیگر میهمان
دانیل پـِری سرگرد چارلز براینت † دوره‌ای
پل پاتنر آقای اسکینر دوره‌ای
داگلاس ریس ریچارد "دیکی" گری، لرد مِرتون بازیگر میهمان دوره‌ای
کریستوفر رازیکی کنت نیکلای رُستوف دوره‌ای
اندرو اسکاربرو تیموتی "تیم" درو دوره‌ای بازیگر میهمان
راده سربزیا پرنس ایگور کوراگین دوره‌ای
فیبی اسپارو آملیا کروکشانک دوره‌ای
کاترین استدمن والاگهر میبل لین فاکس دوره‌ای
جرمی سوئیفت سپتیموس اسپرات دوره‌ای
ریچارد تِوِرسون دکتر رایدر بازیگر میهمان دوره‌ای
هاوارد وارد گروهبان ویلیس دوره‌ای

بازیگران میهمان[ویرایش]

بازیگر نام شخصیت در سریال نقش حضور در
چارلی کاکس فیلیپ، دوکِ کروبورو خواستگار لیدی مری؛ عاشقِ توماس بارو فصل اول
بیل فِلوز جو بـِرْنْز خواستگار پیشین خانم هیوز فصل اول
لایونل گایت آقای تیلور راننده فصل اول
تئو جیمز کمال پاموک † وابستهٔ سفارت ترکیهٔ عثمانی فصل اول
فرگوس اُدانِل جان دِرِیک کشاورز در زمین‌های زراعی گرانتهام فصل اول و دوم
کیتی سارا خانم دریک همسر جان دِرِیک فصل اول و دوم
اندرو وست‌فیلد آقای لینچ مسئول اصطبل فصل اول
کَل مک‌آنینچ هنری لانگ پیشخدمتِ مخصوصِ لرد گرانتهام فصل دوم
لاکلان نی‌بُر ستوان ادوارد کورتنی † افسر مجروح فصل دوم
جولین وادهام سِر هربرت استرات ارتشبد (ژنرال) ارتش فصل دوم
تِره‌وِر وایت سرگرد پاتریک گوردون افسری که مدعی است همان «پاتریک کرالی» است و تصور می‌شد در جنگ کشته شده باشد. «پاتریک کرالی» وارث بالقوهٔ خاندان کرالی بود. فصل دوم
نایجل هِـیورز لرد هپ‌ورث خواستگار لیدی رُزاموند قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۱
شارون اسمال مِریگولد شـُـر خدمتکار لیدی رزاموند قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۱
چارلی انسون والامقام لارنس "لری" گری پسر ارشد لرد مرتون فصل سوم، فصل پنجم
روری کوناهان کیران برانسون برادر تام فصل سوم
تیم پیگات-اسمیت سِر فیلیپ تَپسِل متخصص زنان و زایمان در لندن فصل سوم
لوسی شارپ خانم رید خدمتکار خانم لوینسون فصل سوم
ران دوناکی مک‌کری سرخدمتکار لرد فلینت‌شر قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۲
جان هِن‌شا جاس تافتون خواربار فروش و خواستگار خانم پتمور قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۲
سیمون لبیب ویلکینز خدمتکار لیدی فلینت‌شر قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۲
فیبی نیکولز سوزان مک‌کلیر، مارکیز فلینت‌شر همسر لرد فلینت‌شر قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۲ و فصل پنجم
دای بوچر نَنی وست پرستار بچه فصل چهارم
کریستینا کارتی ویرجینیا وولف نویسنده فصل چهارم
کیری تِ کانه‌وا نِلی مِلبا خوانندهٔ اپرا فصل چهارم
هریت والتر لیدی شَکلتون (بیوه اشرافی ثروتمند) دوست وایولت، خالهٔ هنری تالبوت فصل چهارم تا ششم
الیور دیمسدِیل ادوارد هشتم وارث تاج و تخت سلطنت قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۳
پاپی دِرِیتون والاگهر مَدلین آلساپ دوست رُز قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۳
جیمز فاکس ویلیام "بیلی" آلساپ، بارون آیسگارث پدر مَدلین قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۳
پل جیاماتی هارولد لوینسون برادر کورا قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۳
جانت مونت‌گومری فریدا دادلی وارْد معشوقهٔ ولیعهد انگلستان قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۳
جانانان تاون‌سِند دوک یورک برادر کوچک شاهزادهٔ ولز قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۳
گای ویلیامز جرج پنجم پادشاه بریتانیا و امپراتور هندوستان قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۳
دین اشتون ایوانز سازندهٔ سنگ‌قبر فصل پنجم
دیوان بلک منشی منشی فصل پنجم و ششم
لوئیز کاف کیتی کالترست دوست خانوادهٔ کرالی فصل پنجم
آنا چنسلر لیدی انستروثر، بیوهٔ اشرافی و ثروتمند
(پیش از ازدواج: مونت‌ایوانس)
کارفرمای سابق جیمز کنت فصل پنجم
اِد کوپر کلارک والامقام تیموتی "تیم" گری پسر کوچک لرد مِرتون فصل پنجم
جان گلاور جرج پنجم (صدا) پادشاه بریتانیای کبیر و هندوستان فصل پنجم
دارن مِشین بیزیل شوت مالک باشگاه وِلوِت وایولین فصل پنجم
نائومی رادکلیف خانم اِلکات کشاورز محلی و بیوهٔ جنگ فصل پنجم
الون آرمسترانگ استاول سرخدمتکار لرد سیندربری قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۴
جین لَپوتی‌یر پرنسس ایرینا کوراگین همسر پرنس کوراگین قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۴
آلیس پتن دایانا کلارک معشوقهٔ لرد سیندربری قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۴
ریک بیکِن آقای هندرسون مالک مالرتون هال فصل ششم
فیلیپ بتلی جان هاردینگ شوهر گوئن فصل ششم
نیکلا برلی ریتا بیون تهدیدکننده لیدی مری فصل ششم
تره‌ور کوپر آقای مور پیشخدمت در راث‌ول مِـینِر فصل ششم
روپرت فریزر نویل چمبرلین سیاستمدار فصل ششم
شارلوت هامبلین لیدی آن آکلند یکی از میهمانان شام اولین نی‌پیر در رستوران کرایتریون فصل ششم
کریستوس لاتون بیلی عضو تیم مسابقهٔ تالبوت و راجرز فصل ششم
اِیدریـِن لوکیس سِر جان دارنلی دوستِ خانوادهٔ کرالی فصل ششم
رانلد پیکاپ سِر مایکل ریره‌سبی مَلاک و زمین‌دار فصل ششم
مارتین والش آقای فینچ کارمند فت استاک شو فصل ششم
پاتریشیا هاج خانم پلهام مادرِ برتی پلهام قسمت ویژهٔ کریسمس ۲۰۱۵

تولید[ویرایش]

«گَرِث نیم» از شرکت فیلم‌سازی «کارنیوال فیلمز» ایدهٔ اولیهٔ یک درام تلویزیونی را در ذهن داشت که وقایع آن در عهد سلطنتِ ادوارد هفتم و در یک خانهٔ بزرگ اشرافی رخ می‌داد. با یک چنین طرحی، او به نزدِ فیلم‌نامه‌نویس، مشهور، جولین فلوز آمد و ماجرا را با او مطرح کرد. جولین فلوز که بابت فیلم‌نامهٔ گاسفورد پارک برندهٔ جایزه اسکار شده بود، چندان مایل نبود که روی داستان دیگری مشابه با آن فیلم سینمایی کار کند؛ اما چند هفته بعد با «گَرِث نیم» تماس گرفت و یک طرح کلی برای فصل اول سریال به او ارائه کرد. در نهایت، وی با الهام از رمانی از «ایدیت وارتون»[۱۱] فیلم‌نامه را به رشتهٔ تحریر در آورد و همسرش «اِما» نیز آنرا ویرایش کرد.[۱۲]

مکان تصویربرداری[ویرایش]

«قصر هایکلیر»، برای صحنه‌های داخلی و بیرونی سریال مورد استفاده قرار گرفت.

تمام صحنه‌های خارجی، به انضمامِ بیشترِ صحنه‌های داخلیِ سریال در «قصر هایکلیر» در شمال شهر «همپشر» (واقع در جنوب شرقی انگلستان) ساخته شد.[۱۳][۱۴][۱۵][۱۶] آشپزخانه، اتاق‌های کار، استراحت و غذاخوریِ خدمتکاران و برخی از اتاق‌خواب‌های «طبقات بالا»، در «استودیو ایلینگ» طراحی و ساخته شد و فیلم‌برداری در آنها انجام پذیرفت.[۱۷]

صحنه‌های بیرون قصر نیز، در روستای «بَمپتون» در «آکسفوردشر» تصویربرداری شد که از آن میان، می‌توان به «کلیسای سنت‌مری» و «کتابخانه عمومی» آن اشاره کرد که در سریال بصورت ورودیِ «بیمارستان محلی» نمایش داده می‌شود.[۱۸] همچنین از نمای بیرونیِ منزل قدیمی کشیشِ بخش، برای نشان دادن «منزل ایزابل کرالی» استفاده کرده‌اند و صحنه‌های داخلی آن در «هال پـِلـِیس» در نزدیکی «بکونزفیلد» در «باکینگهام‌شر» ساخته شد.[۱۹]

در فیلم‌نامه، «دانتون اَبی»، بصورت خانه‌ای مجلل و اشرافی در منطقه «یورک‌شر» توصیف شده و روستاها و شهرهایی چون «ایسینگوود»، «کربی مالزرد»، «مالتون»، «میدلزبورو»، «ریپون»، «ریچموند» و «تریسک» که در سریال بدان‌ها اشاره می‌شود، همگی همانند شهر «یورک»، در منطقهٔ «یورک‌شر شمالی» واقع هستند و تنها شهر «لیدز» در «یورکشر غربی» واقع است. جراید و رسانه‌های «یورک‌شر» حدس می‌زنند که مکان تقریبی خانهٔ «دانتون ابی» (که در واقع مکانی ساختگی و افسانه‌ای است) باید مابین مثلثِ شهرهای «ایسینگوود»، «ریپون» و «تریسک» باشد.[۲۰]

دکورِ خاکریزها و سنگرهای مربوط به جنگ جهانی اول در شمال فرانسه، در روستای «آکن‌هام» در مناطق خارج‌شهریِ «سافک» در شرق انگلستان ساخته شد.[۲۱][۲۲]

برای ساخت صحنه‌های این مجموعهٔ تلویزیونی، از تعداد بیشماری اماکن تاریخی و کاخ‌های مسکونی اشرافی استفاده شده است:

املاک و قصرِ خیالی «هکسبی پارک» که در فصل دوم سریال، «سِر ریچارد کارلایل» قصد خرید آنرا داشت، بخشی از «کاخ ودسدن» در «باکینگهام‌شر» است.[۲۳] «عمارت بایفلیت» در «ساری» برای نشان دادن محل اقامت بیوهٔ ثروتمند و اشرافی، «کنتس گرانتهام»[۲۴] و نیز «خانهٔ وست ویکام پارک» در «باکینگهام‌شر» برای نمایش صحنه‌های داخلیِ محلِ سکونتِ «لیدی رُزاموند» در «ایتن اسکوئر» (لندن)[۲۵] و خانه‌ای در «بل‌گریو» (لندن) برای صحنه‌های بیرونی آن بکار رفت.[۲۶]

«قصر این‌وِره‌ری» در منطقهٔ «آرگِیل» در اسکاتلند مکانی بود که برای نمایش «قصر دان‌ایگِل» در ویژه‌برنامهٔ کریسمس ۲۰۱۲ استفاده شد.[۲۷]

«عمارت بایفلیت» در «ساری» برای نشان دادن محل سکونتِ بیوهٔ ثروتمند و اشرافی، «کنتس گرانتهام» بکار رفته است.

«بارگاه گِریز» در «هنلی-آن-تیمز» (در آکسفوردشر) همانجایی است که در سریال، به عنوان منزلِ دومِ خاندان کرالی نشان داده می‌شود و قرار بود در فصل سوم سریال و به دنبال بروز مشکلات مالی و فروشِ «دانتون اَبی»، این خانواده به آنجا نقل‌مکان کنند. همچنین در فصل سوم سریال، صحنه‌های زندان وسلولِ «جان بیتس» در «قلعه لینکلن» در «لینکلن‌شر» تصویربرداری شد.

ایستگاه قطار «هورستد کِـینز» واقع در ساسکس همان «ایستگاه دانتون» در سریال است.[۲۸] این ایستگاه بخشی از «راه‌آهن حفاظت‌شدهٔ بلوبل» است. ایستگاه قطار «سنت پنکرس» در لندن برای نمایش «ایستگاه گینگز کراس» در قسمت اول از فصل چهارم سریال استفاده شد؛ جایی که «لیدی ادیث کرالی» با محبوب خود، «مایکل گرگسون» ملاقات می‌کند[۲۹] و سرانجام، مکانی که ایندو یکدیگر را می‌بوسند، «رستوران کرایتریون» در «تقاطع پیکادلی» است که در سال ۱۸۷۴ افتتاح شده است.[۳۰]

«خانهٔ هال بارن» در «بیکنزفیلد» (در باکینگهام‌شر)، همان «خانه لاکسلی» یا محل زندگی «سِر آنتونی استرالان» است.

بخش‌هایی از فصل چهارم سریال در شهرک تاریخی و کارخانهٔ کشتی‌سازی «چاکهام» واقع در چاتهام در کنت تصویربرداری شد. فروشگاه کاموافروشی «تارد» در قسمت اول این فصل، بعنوانِ کارگاهی که در آن «خانم هیوز» و «آقای گریگ» باهم دیدار می‌کنند، استفاده شده و در قسمت دوم خیابان‌های شهرک چاتهام همانجایی است که «لیدی رز مک‌کلیر» در بازارچه دیده می‌شود و «جیمز کنت» او را زیر نظر دارد.[۳۱]

یکی دیگر از لوکیشن‌های مورد استفاده در فصل چهارم، سالن رقص «ساویل کلاب» در «می‌فر» در بخش مرکزی لندن بود.[۳۲]

صحنه‌های ویژه‌برنامهٔ کریسمس ۲۰۱۳، در «دانشگاه رویال هالووی لندن» در نزدیکی «اِگام» و همچنین «ساری»، «ساحل وست ویترینگ» (در ساسکس غربی) و «خانهٔ بزیلدون پارک» در «برکشر» (در نزدیکی «استریتلی») تصویربرداری شد. «عمارت لنکستر» در غرب لندن، نیز بجای کاخ باکینگهام بکار رفت.[۳۳][۳۴]

«قلعه آلنویک» در نورث‌آمبرلند به‌عنوانِ «قلعهٔ برنکستر» در ویژه‌برنامهٔ کریسمس ۲۰۱۴ نمایش داده شد و از اتاق‌های آن، زمین‌های اطراف و همچنین صومعهٔ نیمه‌مخروبهٔ «هولن» واقع در اراضی و مراتعِ «دوکِ نورث‌آمبرلند» در «آلنویک» برای تصویربرداری بخش‌های گوناگون، استفاده شد.[۳۵]

عنوان‌بندی آغازین[ویرایش]

موسیقی تیتراژ آغازین سریال تحت عنوان «آیا توانستم با تمامِ وجود و آنگونه که باید، تو را دوست داشته باشم؟ ‎»[۳۶] توسط جان لان ساخته شد.[۳۷] یک نسخهٔ بی‌کلام آن در قالب یک سی‌دی موسیقیِ متن، در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱ در بریتانیا و در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد. در این سی‌دی، ترانه‌ای هم با صدای «مِری-جس لیورلند»[۳۸] با اشعاری از «دان بلک» ارائه شده است.[۳۹]

پخش تلویزیونی[ویرایش]

حقوق پخش این مجموعه تلویزیونی در ۲۲۰ کشور و منطقهٔ جهان خریداری شده و حدود ۱۲۰ میلیون نفر به تماشای آن نشسته‌اند.[۴۰]

در ایالات متحده آمریکا، «دانتون اَبی» در ژانویهٔ ۲۰۱۱ میلادی، از شبکهٔ تلویزیونی پی‌بی‌اس و به عنوان فصل ۴۰ام از مجموعه‌برنامه‌های «مَسترپیس» به نمایش درآمد.[۴۱] سریال را در ۴ قسمت ۹۰ دقیقه‌ای پخش کردند و این شبکه تلویزیونی، مجبور به تدوین مجدد بخشهای آغازین و انتهایی سریال شد[۴۲] و این کار در فصول بعدی سریال هم انجام شد.[۴۳]

در کانادا، «ویژن‌تی‌وی» از ۷ سپتامبر ۲۰۱۱ شروع به پخش این سریال کرد. کانادایی‌ها می‌توانند آنرا از طریق پی‌بی‌اس هم ببیند.[۴۴] در ایرلند، شبکهٔ خصوصی «تی‌وی ۳»، این مجموعه تلویزیونی را طی ژانویه و فوریه ۲۰۱۱ پخش کرد.[۴۵]

فصل اول سریال در استرالیا از تاریخ ۲۹ مه ۲۰۱۱ میلادی از شبکهٔ «سِوِن نت‌ورک» پخش شد.[۴۶] فصل دوم در ۲۰ مه ۲۰۱۲ میلادی[۴۷] و فصل سوم در ۱۰ فوریه ۲۰۱۳ میلادی[۴۸] از همین شبکه به نمایش درآمد. در نیوزیلند، شبکه تلویزیونی «پرایم» ِ پخشِ فصل اول سریال را از تاریخ ۱۰ مه ۲۰۱۱ میلادی،[۴۹] فصل دوم را از ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ میلادی و فصل سوم را از ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲ میلادی آغاز نمود.

در آفریقای جنوبی، شبکهٔ «بی‌بی‌سی انترتینمنت» از طریق «دی‌اس تی‌وی» فصل اول سریال را در ۱۹ فوریه ۲۰۱۲ میلادی به روی آنتن برد. در فیلیپین هم شبکه تلویزیونی «وِلوِت چَنِل» این سریال را برای ببیندگانش پخش کرد. در هند، شبکه تلویزیونی «استار» حقوق پخش سریال را بدست آورد و از طریق کانال «استار وُرلد» آنرا به نمایش درآورد.

انصراف از پخش[ویرایش]

شبکهٔ تلویزیونی «اس تی‌وی» در شمال و مرکز اسکاتلند، اورکنی و شتلند که از زیرمجموعه‌های آی‌تی‌وی است، اعلام کرد «دانتون اَبی» را پخش نخواهد نکرد و به‌جای آن، سریال جدید و شش قسمتی «تاگارت» را پخش می‌کند. این موضوع قبلاً هم سابقه داشت و این کانال تلویزیونیِ اسکاتلندی، پیش از این، برنامه‌های بریتانیایی پخش‌شده از آی‌تی‌وی را معمولاً پخش نمی‌کرد.[۵۰] این بار، بینندگان اسکاتلندی به این موضوع اعتراض کردند و از اینکه نمی‌توانستند سریال را تماشا کنند، دلخور بودند. بسیاری از ببیندگان اسکاتلندی به دیگر زیرمجموعه‌های محلیِ شبکه تلویزیونی آی‌تی‌وی روی آوردند (به عنوان مثال «آی‌تی‌وی لندن») و آمارها نشان داد این موضوع دربارهٔ سایر برنامه‌های تلویزیونی «آی‌تی‌وی» (که از «اس تی‌وی» پخش نشده بود) نیز صادق بوده است.[۵۱]

سرانجام «اس تی‌وی» در ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی اعلام کرد که فصل اول و دوم را در قالب برنامه‌های پائیزی خود پخش خواهد کرد.[۵۲] دو هنرپیشهٔ اسکاتلندیِ «دانتون اَبی»، یعنی ایان گلن و فیلیس لوگان، از این تصمیم، استقبال و اظهارِ خشنودی کردند.[۵۳]

بازخوردها[ویرایش]

برخی معتقدند که این مجموعهٔ تلویزیونی، تصویری دلسوزانه و حاکی از همدردی از این خانواده اشرافی و همچنین از جامعهٔ طبقاتی انگلستان در اوایل قرن بیستم ارائه می‌دهد. این موضوع انتقادهایی را از سوی احزاب چپ‌گرا و تمجدیدهایی را از سوی احزاب راست‌گرا در پی داشته است.[۵۴] منتقد ادبی «جیمز فنتون» که در مجله «نقد کتاب نیویورک» مقاله می‌نویسد، دراین‌باره اظهار داشت: «به‌نظر می‌رسد که در این مجموعه، طبقهٔ اشراف، حتی آنهایی که قرار بود در داستانِ تصویری نامعقول و ناپسند داشته باشند، هرگز لحن صحبتشان، زشت و توهین‌آمیز نیست. سعی فراوانی شده است تا چهره‌ای خوش‌آیند و صمیمی از آنها ارائه شود؛ حتی زمانی که مجبورند به اقتضای شرایط و موقعیت‌شان، بدون مروت و عاطفه، سخن بگویند.»[۵۵] از سوی دیگر، «جری بویر» در مجلهٔ «فوربز» نوشت: «در مورد ادعای همدردی این سریال با طبقهٔ اشراف، اغراق شده است. این سریال لحنی متعادل‌تر از سریال‌های مشابه خود دارد که تلاش دارند طبقه اشراف را تمسخر کنند یا تصویری اهریمنی از آنها به نمایش بگذارند. سریال دانتون اَبی نشان می‌دهد که نیازی نیست، یک سریالِ خوب، چپ‌گرا یا میانه‌رو باشد. داستان‌هایی که فضایل اخلاقی، حفظ مالکیت و ثروت، اصالت و نجابت خانوادگی را تشویق می‌کنند و احساس خوبی دربارهٔ آنها بر می‌انگیزد، می‌تواند به [این] زیبایی و برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان، بازگو شوند.»[۵۴]

«دانتون ابی» از لحاظ تجاری هم موفق بود و تحسینِ عمومی فراوانی برانگیخت؛ هرچند برخی آنرا، سطحی‌نگر، غیرواقعی و ملودرام می‌دانند. طرفداران سریال، همین خصوصیات را نیز از دلایل موفقیت سریال می‌دانند. «دیوید کمپ» در مجله «ونتی فر» نوشت: «این روزها ملودرام برای کسب سود و درآمد، اصلاً خوب و برازنده نیست؛ اما این دقیقاً همان دلیلی است که تماشایش را این همه مفرح و لذت‌بخش کرده است. با توصیف دقیق آن از خوبی‌ها و بدی‌ها، و با میزان حساب‌شده‌ای از بالا و پائین‌های [عاطفی]، دانتون اَبی سریالی متفاوت و خوش‌آیند نسبت به آن دسته درام‌های تلویزیونی کنونی شده است که در آنها، ابهامات اخلاقی وجود دارد و آرام‌آرام یک حس یأس و ناامیدی در ببینده ایجاد می‌کنند.»[۱۲]

«جیمز پارکر» منتقد ماهنامهٔ «آتلانتیک» از سریال به شدت انتقاد کرد و ضمن تحسین بازی هنرپیشگان، دیالوگ‌ها و محتوای فیلم‌نامه را مُهمل خواند و آن را یک تولید تلویزیونی بد دانست.[۵۶] «بن دابلیو. هاینمن» سریال را با «دیدار مجدد در قصر برایدزهد» مقایسه کرد و گفت در مقایسه با آن اثرِ هنری، «دانتون ابی» تنها یک برنامهٔ سرگرم‌کننده است.[۵۷] او همچنین متذکر شد که «دانتون ابی»، شخصیت‌پردازی خوبی ندارد. «آدریان آنتونی گیل» از روزنامهٔ «ساندی تایمز» اظهار داشت که دانتون اَبی «تمام آنچیزی است که من در تلویزیون بریتانیا از آن متفر و ناامیدم. احساسات سطحی اعتماد ملی، سریال‌های سهل‌وممتنع با لباس‌های آنچنانی که چشم‌اندازی ساختگی، بد و شرم‌آور از کشور من ارائه می‌دهد.»[۱۲]

قسمت اول «دانتون ابی» در انگلستان ۹/۲ میلیون بیینده داشت و موفق‌ترین سریال درام تلویزیونی از زمان پخش سریال «وایت‌چپل» در سال ۲۰۰۹ در کانال «آی‌تی‌وی» محسوب می‌شود. با احتساب ببیندگان نسخهٔ اینترنتی و همچنین آنهایی که تکرارِ قسمت اول را در تلویزیون دیدند، تعدادِ کلِ تماشاگرانِ قسمت اول بیش از ۱۱/۲ میلیون نفر و تعداد کل تماشاگران قسمت اول بیش از ۱۱/۸ میلیون نفر بود و رکورد تعداد تماشاگران یک «تک‌قسمت» از سریال را شکاند.[۵۸]

در متاکریتیک، این سریال، نمرهٔ نسبی ۹۱ را با استناد به ۱۶ نقد دریافت کرد که «اقبالِ عمومی» محسوب می‌شود.[۵۹] نام این سریال در سال ۲۰۱۱ میلادی در کتاب «رکوردهای جهانی گینس» بابت «بالاترین رتبه‌ای که یک برنامه تلویزیونی از منتقدان دریافت کرده» ثبت شد و بدین ترتیب، برترین سریال ستوده‌شده توسط منتقدان در جان نام گرفت.[۶۰] کمی بعد و در همان سال، فصل چهارم سریال «برکینگ بد» این رکورد «دانتون ابی» را با نمرهٔ نسبی ۹۶ پشت سر گذاشت.[۶۱]

«سَم والستون» از روزنامهٔ گاردین نوشت:

به زیبایی ساخته شده است. بازی‌ها هنری و پرداختِ سریال، دلپذیر و خوب است. «اسمیت» که نقش بیوهٔ اشرافی «کنتس وایولت» را ایفا می‌کند، به طرز دلفریبی کلمات را بیان می‌کند که در برخی موارد به اوج و کمال می‌رسد. اگر به دنبال یک درام تاریخی پر زرق‌وبرق و تجملی برای عصر یکشنبهٔ خود هستید، این سریال، چیزِ لذت‌بخشی برای شما خواهد بود.[۶۲]

تماشاگران این مجموعهٔ تلویزینی، از تعدادِ زیادِ آگهی‌های بازرگانی که در طول پخش قسمت اول پخش شد، دلخور بودند (۵ آگهی در وسط سریال، ۱ آگهی در آغاز و ۱ آگهی در اواخر آن) و معتقد بودن که این موضوع، پیوستگی داستان و حس وحال آنرا را برهم زد. شبکه آی‌تی‌وی در پاسخ گفت که این موضوع بر اساس قوانی مصوبِ «آوکام» بوده و برای تأمین مخارج سنگین سریال، ضرورت داشته است.[۶۳]

فصل دوم سریال در بریتانیا در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۱ میلادی و همانند فصل اول در ساعت ۹ شب پخش شد و قسمت اول آن در حدود ۹ میلیون[۶۴] و قسمت دوم آن ۹٫۳ میلیون[۶۵] مخاطب داشت. در ژانویهٔ ۲۰۱۲، پی‌بی‌اس با پخش نخستین قسمت آن ۴٫۲ میلیون ببینده را بخود جلب کرد که در حدود دو برابرِ تعداد ببیندگانی است که این سریال در ساعات پرببینده خود دارد و ۱۸ درصد هم از ببیندگان فصل اول سریال بیشتر بود.[۶۶]

فصل دوم این سریال، بالاترین رتبه کانال‌های تلویزیونی را از سال ۲۰۰۹ میلادی به بعد، از آنِ شبکه پی‌بی‌اس نمود. بدون در نظر گرفتنِ پخش اینترنتی و قسمت‌های بازپخش شده، فصل دوم سریال بطور متوسط ۵٫۴ میلیون ببینده داشت که ۲۵ درصد از ببیندگان فصل اول آن بیشتر بود. اضافه بر این، فصل دوم این مجموعه، در «درگاه دیجیتالی پی‌بی‌اس»، بطور متوسط ۴٫۸ میلیون ببینده داشت و نسب به فصل اول آن، ۴۰۰ درصد افزایش داشت. در مجموع، از زمان پخش اولین قسمت در ۸ ژانویه، فصلِ دومِ «دانتون ابی» و برنامه‌های مرتبط به آن، بیش از ۹ میلیون مرتبه از طریق پلت‌فرم‌های اینترنتی گوناگون پخش شده است و ۱٫۵ میلیون مخاطب انحصاری داشته است.[۶۷] در سال ۲۰۱۳ میلادی، «انجمن نویسندگان آمریکا»، مجموعهٔ تلویزیونی، «دانتون ابی» را، ۴۳مین «برنامه برتر تلویزیونی با فیلم‌نامه عالی» در تمام دوران نامید.[۶۸]

فصل سوم سریال در انگلستان در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی و با میانگینِ ۹ میلیون بیینده پخش شد.[۶۹] برای نخستین مرتبه در بریتانیا، قسمت سوم سریال، بیش از ۱۰ میلیون ببینده داشت.[۷۰] در ایالات متحده آمریکا، پخش سریال از ژانویه ۲۰۱۳ آغاز شد و بطور متوسط ۱۱٫۵ میلیون ببینده داشت و قسمت آخر آن که در ۱۷ فوریه ۲۰۱۳ پخش شد، ۱۲٫۳ میلیون مخاطب را بخود جذب کرد که بالاترین رتبه را در میان برنامه‌های شبانه داشت.[۷۱] در مجموع، در طول ۷ هفته پخش برنامه، این مجموعه، ۲۴ میلیون مخاطب داشت و پربینندترین برنامه پی‌بی‌اس در تمام دوران شد.[۷۱]

شایع شده بود که به دلیل خروج «دن استیونز» از فهرست بازیگران سریال، شخصیت «متیو کرالی» در سریال کشته شد و این موضع باعث انتقادی از سریال شد.[۷۲][۷۳] نویسنده فیلم‌نامه، «لرد فلوز»، از این تصمیم دفاع کرد و گفت وقتی استیونز تصمیم به ترک سریال گرفته بود، چارهٔ دیگری جز این نبود.[۷۳] استیونز بعدها گفت که دخالتی در سرنوشتِ «متیو کرالی» نداشته است اما برای مرگ این شخصیت در سریال، متأسف است.[۷۴]

فصل چهارم سریال در بریتانیا در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳ با میانگینِ ۹٫۵ میلیون ببینده پخش شد که بیشترین تعداد تماشگران قسمت اول یک سریال تا آن هنگام بود.[۷۵] در ایالات متحده آمریکا، قسمت اول این فصل در ۵ ژانویه ۲۰۱۴ و با میانگینِ ۱۰٫۲ میلیون ببینده پخش شد که نه تنها، بیشترین تعداد تماشاگر را در آن شب نسبت به سایر سریال‌ها داشت، بلکه بیشترین تعداد تماشاگر را از زمان پخشِ فیلم مستند «جنگ داخلی» (به کارگردانی کن برنز) در سال ۱۹۹۰ میلادی نیز داشت.[۷۶]

در بریتانیا، قسمت دوم از فصل چهارم، بطور متوسط، ۹٫۶ میلیون ببینده داشت.[۷۷]

در آغازِ قسمت سوم این فصل که در ۶ اکتبر ۲۰۱۳ پخش شد به ببیندگان هشدار داده شد که «این قسمت حاوی صحنه‌های خشنی است که برای برخی ببیندگان آزاردهنده خواهد بود.»[۷۸] محتوای این قسمت که ماجرای تجاوز به «آنا بیتس» بود، سبب گردید تا ۲۰۰ شکایت به ناظر تلویزیونی بریتانیا (آوکام)[۷۹] و ۶۰ شکایت هم بطور مستقیم به شبکه تلویریونی آی‌تی‌وی ارائه شود.[۸۰] در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۱۳، مسئولان «آوکام» اعلام کردند اقدام خاصی برای شکایت‌ها نخواهد کرد، چرا که در آغاز این قسمت از سریال، به ببیندگان هشدارهای لازم داده شده بود و زمان پخش سریال هم بعد از ساعت ۹ شب بوده و صحنهٔ تجاوز نیز، نشان داده نشده است.[۸۱]

اتهامات ضدایرلندی[ویرایش]

اتهاماتی مبنی بر منفی جلوه‌دادن شخصیت‌های ایرلندی و تاریخ کشور ایرلند، علیه این سریال و به‌ویژه در روزنامهٔ ایرلندیِ «هرالد» مطرح شده است. به عنوان مثال، در این سریال، «جنگ استقلال ایرلند» به طرز مبالغه‌آمیز و اشتباهی به عنوانِ «جنگ داخلی ایرلند» نمایش داده شده است. آلن لیچ که در سریال نقش «تام برنسون» (آزادی‌خواه ایرلندی) را بازی می‌کند، در پاسخ به خبرنگارِ روزنامهٔ هرالند ایرلند، این ادعا را که شخصیت‌های ایرلندی به طرز تحقیرآمیزی به تصویر کشیده شده‌اند، رد کرد.[۸۲] با این وجود، «کیران» (برادر تام برنسون) در سریال بصورت یک ایرلندی بی‌ادب، خشن و مست به تصویر درآمده و «کنتس وایولت» (بیوهٔ اشرافی و مادربزرگ خانواده) او را یک «گوریل مست» می‌نامد که اشاره به این حقیقت است که نشریات بریتانیایی[۸۳] و آمریکایی[۸۴] در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم،[۸۵][۸۶] ایرلندی‌ها را بصورت یک گوریل به تصویر می‌کشیدند و با این عنوان از آنها یاد می‌کردند. به هر حال، «کنتس وایولت» نیز که در سریال چنین سخنانی به زبان می‌آورد، در قرن نوزدهم به دنیا آمده و به‌دفعات، او را در سریال، فردی راست‌گرا و طرفدار سلطنت می‌بینیم.

دیدگاه ضد کاتولیکی[ویرایش]

شخصیتِ «ارلِ گرانتهام»، هر از چند گاهی، عقاید ضد کاتولیکی به زبان می‌آورد و روزنامهٔ واشینگتن پست شخصیت او را، «بیگانه هراس» اما «به‌لحاظِ تاریخی، دقیق» توصیف می‌کند.[۸۷] نویسنده و خالق این مجموعه تلویزیونی، جولین فلوز، خود در این باره می‌گوید که او تعمداً چنین چیزی را در داستان مطرح کرد تا اشاره‌ای به یک «احساس ناخودآگاه ضد کاتولیک در طبقات بالای اجتماعی که حتی تا سال‌های نوجوانی و جوانی من وجود داشت» اشاره‌ای کرده باشد.[۸۸] فلوز که خود یک کاتولیک است، اظهار داشت که «فکر کردم جالب باشد» که اشاره و تفحصی در این‌باره در سریال وجود داشته باشد؛ و سپس تجربه شخصی اش را از این موضوع به زبان آورد که طبقات بالای اجتماعی در انگلستان «خوشحال می‌شدند به مجلس رقص‌شان بروی، یا با آنها قرقاول شکار کنی؛ اما بسیاری از آنان نمی‌خواستند که با دخترشان ازدواج کنی تا مبادا یک نوهٔ کاتولیک داشته باشند».[۸۸]

سندیت و اعتبار تاریخی[ویرایش]

جولین فلوز تمامِ تلاش خود را کرده است تا این مجموعهٔ تلویزیونی، در به‌تصویر درآوردنِ وقایع تاریخی، دقیق باشد.[۱۲] با این حال، در این سریال عدم دقت و «نابهنگامی زبانی» فراوانی وجود دارد.[۸۹] همچنین لهجهٔ شخصیت‌های سریال مورد بحث و تردید بوده است؛ چرا که آن انگلیسی فصیحی که «بازیگران نقشِ طبقهٔ اشراف و متمول» حرف می‌زنند، «کمی امروزی‌تر» از آن چیزی است که «در اوایل قرن بیستم، اشراف بدان سخن می‌گفتند». با این وجود، این موضوع باعث شد که «هنرپیشه‌ها، بازی‌های روان و طبیعی‌تری در طولِ سریال داشته باشند.»[۹۰]

جولین فلوز در سال ۲۰۱۰ میلادی، «آلیستر بروس»، «یک متخصص برجسته آداب و سننِ اشرافی و سلطنتی» را به عنوان مشاورِ فیلم‌نامه به استخدام خود درآورد.[۹۱] بروس دربارهٔ نقش خود گفت «اینجا هستم تا تیم تولید و بویژه کارگردان را در به تصویر درآوردن فیلم‌نامهٔ فلوز یاری کنم تا آداب و رفتار اجتماعی [آن دوران] به درستی نمایش داده شود و هنرپیشه‌ها یقین داشته باشند ایفای نقش‌هایشان، به‌درستی انجام می‌شود.»[۹۱] جیم کارتر که در نقش سرپیشخدمت و رئیس خدمهٔ قصر، «آقای کارسون»، هنرنمایی می‌کند، بروس را «پاسبانِ آداب معاشرت و ادب اجتماعی»[۹۱] در این مجموعه تلویزیونی می‌داند و روزنامهٔ دیلی تلگراف دربارهٔ نقش بروس نوشت که «به نظر می‌رسد، آدمِ مطمئن و معتبری، نگهبان و ضامنِ حفظِ اعتبارِ دانتون اَبی است.»[۹۲] با این حال مُورخ و محققِ تاریخِ هنر، «سایمون شاما»، از این مجموعهٔ تلویزیونی، بابت اشتباهات تاریخی و افتادن به دامِ کلیشه‌های پیش‌پا افتاده انتقاد کرده است.[۹۳] «گَرث نیم»، مدیر اجرایی سریال، از آن دفاع کرد و اظهار داشت «دانتون اَبی یک درام افسانه‌ای است. این سریال یک برنامهٔ مستند تاریخی نیست، بلکه یک درام طنز اجتماعی دربارهٔ دوره‌ای است که در آن، روابط، رفتارها و سلسله‌مراتب، با آنچه ما در حال حاضر از آن بهره‌مندیم، بسیار تفاوت داشت.»[۹۴]

جستجوها و پژوهش‌های فراوانی برای بازسازیِ محلِ زندگی و کارِ خدمتکاران در «استودیو ایلینگ» انجام شد، چرا که، مکان‌های مشابه در «قصر هایکلیر» که بیشترِ صحنه‌های مربوط به محل زندگی «خانوادهٔ گرانتهام» در آن انجام شد،[۹۵] «نمی‌توانست آن گونه که باید، نشان‌دهندهٔ محل کار و زندگی خدمهٔ دانتون اَبی باشد.»[۹۶] پژوهشگران سریال، «حدود ۴۰ عمارت و قصر سلطنتی انگلیسی» را بازدید کردند تا دریابند «آشپزخانه سریال چگونه جایی باید باشد» و طراح تولید «دانل وودز» اظهار داشت «شاید حدود ۶۰ تا ۷۰ از وسایل آشپزخانه که می‌بینید، واقعاً مربوط به همان دوران است.»[۹۵] «کتاب آشپزی و خانه‌داری خانم بیتون» (یک کتاب قدیمیِ خانه‌داری که در عهدِ ویکتوریا نوشته شده و در سال ۱۸۶۱ میلادی منتشر شد)، «راهنمایی ارزشمند» در تهیه و سِرو غذا در مجموعه تلویزیونی بود؛ اما «لیدی کارناروان»، مالک فعلی «قصر هایکلیر» و نویسندهٔ کتاب «لیدی آلمینا و دانتون اَبی واقعی: میراث فراموش‌شدهٔ قصر هایکلیر» اظهار داشت مهمانی‌های شام آن دوران «تجملی‌تر از این‌ها بود» که در سریال می‌بینیم.[۹۵] با این حال، او می‌گوید که کاملاً قابل درک است که برای یک مجموعه تلویزیونی، لازم است از برخی استانداردها، کوتاه آمد و تغییراتی انجام داد. او ادامه می‌دهد «این یک درام تاریخی تفریحی است. یک برنامه مستند اجتماعی نیست. اما چون بسیار محبوب است، ممکن است برخی مردم، مطالب آن را به عنوان یک حقیقت تاریخی بپذیرند[۹۵]

دی‌وی‌دی، بلو-ری و نمایش آنلاین[ویرایش]

تمامی قسمت‌های این مجموعه تلویزیونی را می‌توان از طریق «آمازون ویدئو» بصورت آنلاین تماشا کرد. هم‌اکنون فصول ۱ تا ۵ سریال، برای «مشترکان ویژه آمازون» در دسترس است و می‌توانند آنها را بصورت آنلاین ببینند و یا دانلود کنند.

بلو-ری و دی‌وی‌دی[ویرایش]

عنوان تعداد دیسک‌ها سال(ها) تعداد قسمت‌های سریال تاریخ انتشار
(فقط در بریتانیا)
بلو-ری دی‌وی‌دی
فصل اول ۲ ۳ ۲۰۱۰ ۷ ۸ نوامبر ۲۰۱۰
فصل دوم ۳ ۴ ۲۰۱۱ ۸ ۷ نوامبر ۲۰۱۱
فصل اول و دوم ۵ ۷ ۲۰۱۰–۱۱ ۱۵ ۷ نوامبر ۲۰۱۱
کریسمس در دانتون اَبی ۱ ۱ ۲۰۱۱ ۱ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۱
فصل سوم ۳ ۴ ۲۰۱۲ ۸ ۵ نوامبر ۲۰۱۲
فصل اول تا سوم به انضمامِ «کریسمس در دانتون اَبی» ۹ ۱۱ ۲۰۱۰–۱۲ ۲۴ ۵ نوامبر ۲۰۱۲
سفری به هایلندز ۱ ۱ ۲۰۱۲ ۱ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۲
فصل چهارم ۳ ۳ ۲۰۱۳ ۸ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳
فصل اول تا چهارم به انضمامِ «کریسمس در دانتون اَبی» و «سفری به هایلندز» ۱۳ ۱۵ ۲۰۱۰–۱۳ ۳۳ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳
فصل لندن ۱ ۱ ۲۰۱۳ ۱ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۳
فصل پنجم ۲ ۳ ۲۰۱۴ ۸ ۱۷ نوامبر ۲۰۱۴
فصل اول تا پنجم به انضمامِ «کریسمس در دانتون اَبی»، «سفری به هایلندز» و «فصل لندن» ۱۶ ۱۹ ۲۰۱۴ ۴۲ ۱۷ نوامبر ۲۰۱۴
تعطیلات در مورلند ۱ ۱ ۲۰۱۴ ۱ ۲۶ دسامبر ۲۰۱۴

دی‌وی‌دی مجموعه در ایالات متحده آمریکا در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱، در نیوزیلند در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۱ و در استرالیا در ۴ اوت ۲۰۱۱ منتشر شد. نسخه‌ای که در استرالیا و نیوزلند منتشر شد، یک دیسک اختصاصی اضافه هم دارد که شامل مصاحبه‌ها، جغرافیای دانتون اَبی و چگونگی ساخت سریال و غیره است.

در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۱، دو روز پیش از آغاز پخش فصل دوم سریال در بریتانیا، وبگاه «آمازون» اعلام کرد که مجموعه دی‌وی‌دی فصل اول سریال، پرفروش‌ترین مجموعه‌دی‌وی‌دی تمام دوران فروشگاه‌های اینترنتی بوده است و فروشش از برنامه‌هایی نظیر سوپرانوز، دوستان و وایر هم، بیشتر بوده است.[۹۷]

در تاریخ ۱ اکتبر ۲۰۱۳ میلادی، یک نسخهٔ منحصربه‌فردِ ۱۰ تایی دی‌وی‌دی منتشر شد که شامل فصل‌های اول تا سوم سریال و یک مجموعهٔ مستند به نام «اسرار قصر هایکلیر» بود که در آن به تاریخچهٔ واقعی «قصر هایکلیر» که در سریال به عنوان «دانتون اَبی» معرفی شده است، اشاره می‌شود.

موسیقی متن[ویرایش]

موسیقی متنِ این مجموعه تلویزیونی که شامل ترانه‌های جدید هم بود، نخستین بار در ماه سپتامبر ۲۰۱۱ میلادی توسط کمپانی «دِکا» منتشر شد. موسیقی توسط «جان لان» و «دان بلک» ساخته شده و ترانه‌هایی به صدای «اَلفی بو» و «مری-جس لیوراند» ارائه گردید.[۹۸]

فهرست ترانه‌ها و موسیقی بی‌کلام[ویرایش]

موسیقی متن مجموعهٔ تلویزیونی دانتون اَبی
شماره عنوان هنرمند(ان) مدت
۱. «دانتون اَبی: قطعهٔ بی‌کلام آغازین»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۷:۰۹
۲. «شکارچی و عاشق»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۳:۱۸
۳. «رهایی»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۲:۱۵
۴. «داستان زندگی من»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۱:۵۸
۵. «مُد»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۱:۱۹
۶. «بی‌اعتبار»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۵:۲۵
۷. «اگر تو تنها دختر در جهان بودی»   اَلفی بو ۳:۴۷
۸. «تدارک»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۳:۲۷
۹. «یک چنین نیکب‌بختی»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۲:۳۰
۱۰. «ماو آنها»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۱:۵۳
۱۱. «وایولت»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۱:۵۶
۱۲. «یک انگیزه»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۱:۰۴
۱۳. «یک ازدواج دلخواه»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۲:۴۳
۱۴. «گل‌های رُز پیکاردی»   اَلفی بو ۳:۵۵
۱۵. «تله‌گرام»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۱:۴۵
۱۶. «نیرنگ»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۲:۵۱
۱۷. «تایتانیک»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۲:۱۰
۱۸. «یک ترانه و یک رقص»   جان لان و ارکستر کوچک لندن ۱:۳۰
۱۹. «آیا توانستم با تمامِ وجود و آنگونه که باید، تو را دوست داشته باشم؟ ‎
نسخهٔ کوتاه‌شدهٔ «دانتون اَبی: قطعهٔ بی‌کلام آغازین» به همراه شعر و ترانه»  
جان لان و ارکستر کوچک لندن به‌همراهِ مری-جس لیورلند ۴:۱۸

تأثیرات فرهنگی-اجتماعی[ویرایش]

پس از نمایش این مجموعهٔ تلویزیونی، نیاز به سرپیشخدمت‌های حرفه‌ای، بویژه سرپیشخدمت‌های انگلیسی، در سرتاسر جهان، بخصوص در چین، روسیه و بخش‌هایی از خاورمیانه، به شدت افزایش یافت. مابین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ میلادی، این نیاز دوبرابر شد، به نحوی که دستمزدِ برخی از آنان به ۱۵۰۰۰۰ پوند استرلینگ در سال رسید.[۹۹] در سال ۲۰۱۴ میلادی، نخستین «مدرسه آموزش سرپیشخدمت» در کشور چین گشایش یافت که این موضوع را از اثراتِ این سریال می‌دانند.[۱۰۰]

پس از پخشِ این سریال، علاقه‌مندی به برخی از لباس‌ها و مُدهای به‌نمایش درآمده در این سریال، از جمله «یقه‌های قابل جداشدن»، «دامن میدی» (دامن زیرزانو)، «لباس‌های شبِ تزئین‌شده» و «پارچه‌های پیچازی مخصوص شکار»، دوباره در میان مردم عادی در کشور انگلستان و سایر نقاط جهان شکل گرفت.[۱۰۱]

لایحهٔ ناموفقِ «برابری القاب و مالکیت» که در سال ۲۰۱۳ میلادی، در پارلمان بریتانیا مطرح شد، به فرزندان مؤنث خانواده‌های اشرافی و نجیب‌زاده اجازه می‌داد تا بتوانند وارث القاب و املاک خانوادگی باشند. این لایحه، به «قانون دانتون ابی» مشهور شد چرا که اشاره به مشکلی مشابه در این مجموعه تلویزیونی داشت که «لیدی مِری کرالی» (دختر ارشدِ لرد کرالی) نمی‌توانست وارث القاب و املاک پدرش باشد و همه اینها باید به یک وارث مذکر در خانواده می‌رسید حتی اگر از اقوام بسیار دور آنها باشد. این لایحه تصویب نشد.

دکور استفاده‌شده در «دانتون ابی» باعث شد تا آرون شاک نمایندهٔ حوزه انتخابیه هجدهم ایلینوی از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، دفتر کارِ خود را به شیوه‌ای مجلل و مشابه تزئین کند.[۱۰۲][۱۰۳][۱۰۴] پس از بررسی‌های دقیق دربارهٔ هزینه‌های انجام‌شده و تردیدهایی که دربارهٔ احتمال استفاده از بیت‌المال برای مصارف شخصی وجود داشت، او مبلغ ۴۰۰۰۰ دلار از مخارجِ صورت‌پذیرفته بابت دکوراسیون را، بازپرداخت کرد.[۱۰۵] و سپس در مارس ۲۰۱۵ میلادی، از سِمَت خود کناره‌گیری کرد.[۱۰۶]

در سایر رسانه‌ها[ویرایش]

«دنیای دانتون اَبی» نام کتابی است که دربارهٔ پشت‌صحنهٔ این سریال و دورانی از تاریخ است که وقایع این سریال در آن رخ می‌دهد. این کتاب در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۱، توسط انتشارات «هارپرکالینز» انتشار یافت و نویسندهٔ آن «جسیکا فلوز» (برادرزادهٔ جولین فلوز) است.[۹۸][۱۰۷] بعدها «جسیکا فلوز» کتاب دیگری به نام «وقایع‌نگاری دانتون اَبی» هم نوشت که آن هم توسط انتشارات «هارپرکالینز» در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی انتشار یافت و دربارهٔ شخصیت‌های فصل سوم سریال است.[۱۰۸]

در سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی، روزنامهٔ دیلی تلگراف گزارش داد جولین فلوز مشغول کار بر روی یک اسپین‌آفِ گذشته‌نگر از سریال است که دربارهٔ ماجراهای عشق‌وعاشقیِ «لرد گرانتهام» و «کنتس گرانتهام» در دوران جوانی و در نهایت، ازدواجِ آنهاست. قرار بود این دست‌نوشته بصورت یک کتاب منتشر شود، اما در نهایت «آی‌تی‌وی» حقوق انتشار آنرا خرید[۱۰۹] و ممکن است به سریال مجزایی مبدل شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Downton Abbey (Masterpiece)". Emmys.com. Retrieved 28 October 2012. [پیوند مرده]
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "Downton Abbey’s Season-Five Premiere to Feature Surprising Stunt". Vanity Fair. Condé Nast. 20 August 2014. Retrieved 3 March 2015. 
  3. "Downton Abbey". Geek Town. 2015. Retrieved 3 March 2015. 
  4. "MASTERPIECE, Downton Abbey, Series 5". PBS.org. The Public Broadcasting Service. Retrieved 17 January 2015. 
  5. "Downton Abbey". Geek Town. 2015. Retrieved 3 March 2015. 
  6. "MASTERPIECE, Downton Abbey, Series 5". PBS.org. The Public Broadcasting Service. Retrieved 17 January 2015. 
  7. Duncan, Amy (29 January 2015). "Downton Abbey 'to be axed after the sixth series in 2015 with cast members already looking for jobs in the US'". Metro (British newspaper). Retrieved 26 March 2015. 
  8. McCormack, Kirsty (20 July 2012). "Back for more! Hugh Bonneville and Michelle Dockery lead the way as Downton Abbey gets SIXTEEN nominations for this year's Emmys". Daily Mail (London). Retrieved 19 January 2013. 
  9. "Downton Abbey: How Hollywood is snapping up our bright TV drama stars". Daily Mirror. 7 November 2010. Retrieved 21 September 2011. 
  10. Egner, Jeremy (3 January 2013). "A Bit of Britain Where the Sun Never Sets: 'Downton Abbey' Reaches Around the World". The New York Times. Retrieved 14 November 2013. 
  11. Fellowes, Julian (20 February 2013). "Julian Fellowes: 'Abbey' owes much to Wharton – Berkshire Eagle Online". Berkshireeagle.com. Retrieved 22 January 2014. 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ ۱۲٫۳ Kamp, David (December 2012). "The Most Happy Fellowes". Vanity Fair. Retrieved 9 November 2012. 
  13. "Highclere Castle: Downton Abbey". Retrieved 14 November 2013. 
  14. Dickson, Elizabeth (January–February 1979). "Historic Houses: the Splendors of Highclere Castle". The Architectural Digest. Retrieved 14 November 2013.  Check date values in: |date= (help)
  15. Brennan, Morgan (2 May 2013). "Inside Highclere Castle: the Real Life Locale of Downton Abbey". Forbes. Retrieved 14 November 2013. 
  16. "Downton opens for charity". ITV. 21 August 2012. Retrieved 6 October 2012. 
  17. Gritten, David (20 September 2010). "Downton Abbey: behind the scenes". The Daily Telegraph (London). Retrieved 14 November 2013. 
  18. Ffrench, Andrew (23 April 2010). "Village is the star of the show". Oxford Mail. Retrieved 6 October 2011. 
  19. "Enthralled by Crawley House". blogspot.co.uk. 4 February 2013. Retrieved 14 November 2013. 
  20. Dobrzynski, Judith H. (15 October 2010). "So where is Downton Abbey?". The Press. Retrieved 30 March 2013. 
  21. Fellowes, Jessica (15 September 2011). "Downton Abbey: The cast and crew reveal the secrets of filming Downton". Daily Mail (London). Retrieved 14 November 2013. 
  22. Hollingshead, Iain (24 August 2011). "Trench war comes to Downton Abbey". The Daily Telegraph (London). Retrieved 14 November 2013. 
  23. "November News". Waddesdon News. Retrieved 9 January 2013. [پیوند مرده]
  24. Morris, Jennifer (13 September 2013). "Downton Abbey home from home for Dame Maggie". getsurrey.co.uk. Retrieved 14 November 2013. 
  25. "National Trust: West Wycombe Park". Retrieved 14 November 2013. 
  26. "Location Works: London Mansions". http://www.locationworks.com. Retrieved 14 November 2013. 
  27. Tweedie, Katrina (4 March 2013). "Inveraray Castle Set for Tourism Boost". The Daily Record (Scotland). Retrieved 14 November 2013. 
  28. "Bluebell Railway Station: Horsted Keynes". http://www.bluebell-railway.com. Retrieved 14 November 2013. 
  29. "What's Filmed Where". http://www.networkrail.co.uk. Retrieved 14 November 2013. 
  30. Midgley, Neil (13 August 2013). "Downton Abbey, series four, episode one, first look review". The Telegraph. Retrieved 6 April 2015. 
  31. Kent Film Office. "Kent Film Office Downton Abbey Film Focus". 
  32. Rowley, Emma (13 September 2013). "What Next for Downton Abbey?". The Daily Telegraph (London). Retrieved 14 November 2013. 
  33. "That's A Wrap: Filming On Downton Abbey Season 4 Completed". http://www.downtonabbeyaddicts.com. 17 August 2013. Retrieved 14 November 2013. 
  34. "Downton Abbey heads to Buckingham Palace for Christmas special". Digital Spy. 4 December 2013. Retrieved 4 December 2013. 
  35. Alnwick Castle Website - "Downton Abbey Exhibition" Retrieved 2015-08-08
  36. Gold, Brett (18 February 2013). "Downton Abbey Season 3 Finale: A Tragic Twist for Matthew Crawley". Warner Bros. Entertainment Inc. Retrieved 8 April 2013. 
  37. Barry, Maggie (16 September 2012). "Downton Abbey's composer John Lunn reveals James Brown is inspiration behind TV drama's music". Daily Record. Retrieved 8 April 2013. 
  38. O'Brien, Jon (20 September 2011). "Downton Abbey – Various Artists". Allmusic. All Media Network, LLC. Retrieved 17 October 2013. 
  39. "Digital sheet music – Did I Make the Most of Loving You – From Downton Abbey". Musicnotes.com. Sony/ATV Music Publishing. Retrieved 17 October 2013. 
  40. "ITV commissions a fifth series of Downton Abbey | presscentre". ITV. 10 November 2013. Retrieved 24 June 2015. 
  41. Weisman, John (4 August 2010). "PBS to offer multiplatform content". Variety. Retrieved 14 September 2013. 
  42. Jace (3 January 2011). "In Defense of Downton Abbey (Or, Don't Believe Everything You Read)". Televisionary. Retrieved 14 September 2013. 
  43. Thomas, June. "Why Downton Abbey Airs So Much Later in the U.S.". Slate. Retrieved 9 March 2015. 
  44. "Fall 2011 on VisionTV". Channel Canada. 10 August 2011. Retrieved 14 September 2013. [پیوند مرده]
  45. "Downton Abbey – TV3". [پیوند مرده]
  46. Fox, Tiffany (27 May 2011). "Downton Abbey, Sunday, 8.30 pm, Seven/GWN7". The West Australian. Retrieved 14 September 2013. 
  47. "Downton Abbey, Sunday, May 20". The Sydney Morning Herald. 20 May 2012. Retrieved 14 September 2013. 
  48. "Downton Abbey love tangle revealed". The Sydney Morning Herald. 6 February 2013. Retrieved 14 September 2013. 
  49. "Downton Abbey.". [پیوند مرده]
  50. STV's Opting-out Policy Again Comes in for Criticism allmediascotland, 30 September 2010
  51. Viewers opt out of STV on satellite, BBC News, 31 October 2010
  52. STV to show Downton Abbey in Autumn schedule[پیوند مرده], STV, 21 July 2011
  53. "STV decides to show 'Downton Abbey'". BBC News. 21 July 2011. Retrieved 31 October 2011. 
  54. ۵۴٫۰ ۵۴٫۱ Bowyer, Jerry (14 February 2013). "Down on Downton: Why The Left Is Torching Downton Abbey". Forbes. Retrieved 10 September 2013. 
  55. Fenton, James (8 March 2012). "The Abbey That Jumped the Shark". The New York Review of Books. Retrieved 10 September 2013. 
  56. Parker, James (2 January 2013). "Brideshead Regurgitated". The Atlantic. Retrieved 10 September 2013. 
  57. Heineman Jr., Ben W. (1 February 2013). "'Downton Abbey' Is Entertainment, but 'Brideshead Revisited' Was Art". The Atlantic. Retrieved 10 September 2013. 
  58. Downton Abbey show gets second series BBC News, 12 October 2010
  59. "Downton Abbey – Season 1". Metacritic. Retrieved 2 April 2011. 
  60. "Downton Abbey Wins Guinness World Record". Broadcast Now. Broadcast. Retrieved 13 September 2011. 
  61. "Metacritic Ranks for 2011". Metacritic. Retrieved 13 February 2013. 
  62. TV review: Downton Abbey and All New Celebrity Total Wipeout, The Guardian, 27 September 2010
  63. Downton Abbey fans accuse ITV of 'sabotaging' period drama with too many adverts, Daily Mail, 28 September 2010
  64. Plunkett, John (18 September 2011). "Downton Abbey scares Spooks with 9m viewers". The Guardian. Retrieved 15 November 2011.
  65. Revoir, Paul (27 September 2011). "Slow down, Downton! Fed-up viewers accuse hit drama of sprinting through its storylines". Daily Mail (London). Retrieved 1 October 2011. 
  66. Starr, Michael (10 January 2012). "'Downton Abbey' season 2 premiere averages 4.2 million viewers". New York Post. Retrieved 28 October 2012. 
  67. Kenneally, Tim (23 February 2012). "Ratings: 'Downton Abbey' Season 2 Finale Gives PBS Best Numbers Since 2009". Reuters. Retrieved 28 October 2012. 
  68. "101 Best Written TV Series List". Retrieved 14 September 2013. 
  69. Deans, Jason (17 September 2012). "Downton Abbey and The X Factor lift ITV's spirits". The Guardian. Retrieved 10 October 2013. 
  70. Deans, Jason (1 October 2012). "Downton Abbey and The X Factor hit series highs". The Guardian. Retrieved 10 October 2013. 
  71. ۷۱٫۰ ۷۱٫۱ "National Ratings Cement "Downton Abbey, Season 3" on MASTERPIECE CLASSIC as Highest-Rated Drama in PBS History". Public Broadcasting Service. 2013. Retrieved 10 October 2013. 
  72. Groskop, Viv (26 December 2012). "Downton Abbey: plot moving slowly? It must be time for someone to die". The Guardian. Retrieved 10 October 2013. 
  73. ۷۳٫۰ ۷۳٫۱ Furness, Hannah (28 December 2012). "Julian Fellowes: 'No option' but to kill off Downton's Matthew". The Telegraph (London). Retrieved 10 October 2013. 
  74. Noah, Sherna (4 June 2013). "Dan Stevens: Killing off Downton Abbey's Matthew on Christmas Day was not my doing". The Independent (London). Retrieved 10 October 2013. 
  75. Szalai, Georg (23 September 2013). "'Downton Abbey' Draws Best Ever U.K. Season Premiere Ratings". The Hollywood Reporter. Retrieved 10 October 2013. 
  76. Stelter, Brian (7 January 2014). "Downton Abbey premiere breaks ratings record". CNN. Retrieved 6 January 2014. 
  77. Plunkett, John (30 September 2013). "Downton Abbey continues strong start". The Guardian. Retrieved 10 October 2013. 
  78. Groskop, Viv (6 October 2013). "Downton Abbey recap: season four, episode three". The Guardian. Retrieved 10 October 2013. 
  79. Halliday, Josh (9 October 2013). "Downton Abbey rape scene defended by series creator Julian Fellowes". The Guardian. Retrieved 10 October 2013. 
  80. Sweeney, Sabrina. "Downton Abbey creator Julian Fellowes defends storyline". BBC. Retrieved 10 October 2013. 
  81. "Downton Abbey to face no action from Ofcom over rape storyline". BBC. 4 November 2013. Retrieved 4 November 2013. 
  82. Finn, Melanie (3 November 2012). "Downton's not anti-Irish, says star Alan". Herald.ie. Retrieved 25 February 2013. 
  83. Costigan, Giovanni (April 1972). "Review of 'Apes and Angels: The Irishman in Victorian Caricature' by L. Perry Curtis". The American Historical Review 77 (2): 519–520. JSTOR 1868756. Retrieved 14 September 2013. 
  84. Soper, Kerry (August 2005). "From Swarthy Ape to Sympathetic Everyman and Subversive Trickster: The Development of Irish Caricature in American Comic Strips between 1890 and 1920". Journal of American Studies 39 (2): 257–296. doi:10.1017/s0021875805009710. JSTOR 27557638. Retrieved 14 September 2013. 
  85. Sharp, Gwen (6 October 2008). "Negative Stereotypes of the Irish". The Society Pages. Retrieved 6 September 2013. 
  86. Declan Kiberd, Inventing Ireland: The Literature of the Modern Nation, London 1996, p. 497.
  87. Henneberger, Melinda (29 January 2013). "The politics of Downton Abbey: Down with the patriarchy!". The Washington Post. Retrieved 7 September 2013. 
  88. ۸۸٫۰ ۸۸٫۱ Walker, Tim (22 October 2012). "Downton Abbey's anti-Catholic plot". The Telegraph (London). Retrieved 6 September 2013. 
  89. Haglund, David (9 February 2012). "Did You See This? Downton Abbey Anachronisms". Slate. Retrieved 9 September 2013. 
  90. Trawick-Smith, Ben (19 January 2012). "The Accents in Downton Abbey". Dialect Blog. Retrieved 10 September 2013. 
  91. ۹۱٫۰ ۹۱٫۱ ۹۱٫۲ Gritten, David (20 September 2010). "Downton Abbey: behind the scenes". The Telegraph (London). Retrieved 10 September 2013. 
  92. Power, Vicki (16 September 2011). "How Downton minds its manners". The Telegraph (London). Retrieved 10 September 2013. 
  93. Schama, Simon (16 January 2012). "No Downers in 'Downton'". Newsweek. Retrieved 14 September 2013. [پیوند مرده]
  94. "Simon Schama brands Downton 'cultural necrophilia'". BBC News. 18 January 2012. Retrieved 14 September 2013. 
  95. ۹۵٫۰ ۹۵٫۱ ۹۵٫۲ ۹۵٫۳ Krystal, Becky (31 December 2012). "On 'Downton Abbey,' aspic matters". The Washington Post. Retrieved 10 September 2013. 
  96. Kennicott, Philip (29 January 2011). "A Victorian fantasy, in stone". The Washington Post. Retrieved 10 September 2013. 
  97. "Downton Abbey becomes top selling DVD box set of all time". Metro. 16 September 2011. Retrieved 21 September 2011. 
  98. ۹۸٫۰ ۹۸٫۱ "Downton Abbey Series Two Press Pack". ITV. July 2011. Archived from the original on 23 September 2012. Retrieved 6 October 2012. 
  99. Galvin, Libby (28 November 2012). "Demand for British butlers DOUBLES in one year from world's wealthiest families 'influenced by Downton Abbey'". Daily Mail. 
  100. Bloom, Dan (17 September 2014). "Butlers cleaning up: Huge increase in mega-wealthy Chinese citizens leads to creation of country's first school for posh staff". Daily Mail. 
  101. Kealey, Helena (31 October 2014). "Downton Abbey: retro fashion revivals". The Daily Telegraph. 
  102. "Illinois Rep. Aaron Schock under fire for 'Downton Abbey' office redo". Chicagotribune.com. 3 February 2015. Retrieved 13 March 2015. 
  103. Terris, Ben (18 December 2014). "He’s got a ‘Downton Abbey’-inspired office, but Rep. Aaron Schock won’t talk about it.". The Washington Post. Retrieved 13 March 2015. 
  104. Miller, Julie (3 February 2015). "33-Year-Old Congressman Aaron Schock Causes Controversy with Downton Abbey-Themed Office". Vanityfair.com. Retrieved 13 March 2015. 
  105. "Aaron Schock reimburses US for $40,000 Downton Abbey office remodel". The Guardian. 27 February 2015. 
  106. "Rep. Aaron Schock announces resignation in wake of spending probe". The Washington Post. 17 March 2015. Retrieved 24 June 2015. 
  107. Holland, Evangeline (12 September 2011). "Jessica Fellowes and the World of Downton Abbey". Edwardian Promenade. Retrieved 21 September 2013. 
  108. Holland, Evangeline (13 September 2012). "Jessica Fellowes and The Chronicles of Downton Abbey". Edwardian Promenade. Retrieved 21 February 2013. 
  109. Singh, Anita (28 September 2012). "Downton Abbey: Julian Fellowes plans a prequel". The Daily Telegraph (London). Retrieved 29 September 2012. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Downton Abbey»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱ فوریه ۲۰۱۵).

پیوند به بیرون[ویرایش]