دوستان (مجموعه تلویزیونی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دوستان
ژانر کمدی موقعیت
سازنده دیوید کرین
مارتا کافمن
بازیگران جنیفر آنیستون
کورتنی کاکس
لیسا کودرو
مت له بلانک
متیو پری
دیوید شویمر
موسیقی متن مایکل اسکلوف
الی ویلیس
آهنگ شروع «پیشت خواهم ماند»
با اجرای رمبرنتز
کشور سازنده  ایالات متحده آمریکا
زبان‌ها انگلیسی
تعداد فصل‌ها ۱۰
تعداد قسمت‌ها ۲۳۶ (فهرست قسمت‌ها)
تولید
تهیه‌کننده اجرایی دیوید کرین
مارتا کافمن
کوین اس برایت
دوربین فیلم؛ چند دوربینه
مدت حدود ۲۲ دقیقه
پخش کننده
شبکه اصلی ان‌بی‌سی
اجرای اصلی ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۴ – ۶ مهٔ ۲۰۰۴
آثار مرتبط
قبل از جوئی (۰۶–۲۰۰۴)
پیوندهای بیرونی
وب‌گاه

دوستان (به انگلیسی: Friends) یک مجموعه کمدی موقعیت آمریکایی است که توسط دیوید کرین و مارتا کافمن ساخته شد و از ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۴ تا ۶ مهٔ ۲۰۰۴ از شبکهٔ ان‌بی‌سی پخش گردید. این مجموعه دارای ده فصل است و هم‌اکنون در حال بازبخش می‌باشد. داستان آن دربارهٔ شش دوست است که در منهتن نیویورک زندگی می‌کنند. برایت/کافمن/کرین پروداکشنز با همکاری وارنر برادرز تهیه‌کنندگان اصلی این سریال و کوین اس برایت، مارتا کافمن و دیوید کرین تهیه‌کنندگان اجرایی اصلی آن بودند.

کافمن و کرین بین نوامبر و دسامبر سال ۱۹۹۳ بر روی این سریال با عنوان کافهٔ بی‌خوابی کار کردند. ایده‌شان را به برایت گفتند و سپس با هم پیش‌نویسی هفت‌صفحه‌ای به شبکهٔ ان‌بی‌سی ارائه کردند. بعد از چندین بار تغییرات در فیلم‌نامه و سریال، به خصوص تغییر نام آن به دوستانی مانند ما، نهایتاً نام آن به دوستان تغییر یافت.[۱]

فیلمبرداری مجموعه در استودیوی برادران وارنر در بربنک، کالیفرنیا انجام می‌گرفت. آخرین قسمت سریال در ۶ مهٔ ۲۰۰۴ پخش شد و حدود ۵۲٫۵ میلیون بینندهٔ آمریکایی را به پای تلویزیون کشاند که آن را به پنجمین قسمت آخر پربیننده در تاریخ[۲][۳][۴] و اولین در دهه تبدیل کرد.[۵][۶]

دوستان نظرات مثبتی از منتقدین دریافت کرد و به یکی از محبوب‌ترین کمدی موقعیت‌های تاریخ تبدیل شد.[۷] در مجموع ۶۲ نامزدی جایزه امی به دست آورد و در سال ۲۰۰۲ جایزه بهترین سریال کمدی را برای فصل هشتم به دست آورد. این سریال در فهرست «۵۰ سریال برتر تاریخ TV Guide» در ردهٔ ۲۱[۸] و در فهرست ۵۰ سریال برتر تاریخ مجلهٔ امپایر در ردهٔ ۷ قرار دارد.[۹][۱۰] در سال ۱۹۹۷، اپیزود «ویدئوی جشن رقص آخر سال» در ردهٔ ۱۰۰ فهرست صد اپیزود برتر تاریخ TV Guide قرار گرفت.[۱۱] در سال ۲۰۱۳، دوستان در فهرست بهترین سریال‌های نوشته شده از طرف انجمن نویسندگان آمریکا در ردهٔ ۲۴[۱۲] و در فهرست ۶۰ سریال برتر تاریخ TV Guide در رتبهٔ ۲۸ قرار گرفت.[۱۳]

خلاصه[ویرایش]

ریچل گرین از عروسی‌اش فرار می‌کند و به دنبال دوست دوران کودکی‌اش، مانیکا گلر، سرآشپزی که در نیویورک زندگی می‌کند، می‌رود. آن‌ها هم‌اتاقی یکدیگر می‌شوند و ریچل به گروه دوستان مانیکا می‌پیوندد که همگی در دههٔ سوم زندگی‌شان هستند: جویی تریبیانی بازیگر، چندلر بینگ که شغلش کسب و کار است، فیبی بوفی که موسیقیدان و ماساژور است و راس گلر برادر بزرگ‌تر مانیکا که دیرینه‌شناسی است که به تازگی طلاق گرفته است. برای تأمین مخارج زندگی‌اش، ریچل به عنوان پیش‌خدمت شروع به کار کردن در سنترال پرک می‌کند، کافه‌ای در منتهتن که این شش نفر معمولاً در آن جا وقت می‌گذرانند و اگر در آنجا نباشند، معمولاً این گروه در آپارتمان مانیکا و ریچل در وست ویلج یا آپارتمان چندلر و جویی که روبه‌روی آپارتمان همان‌هاست وقت می‌گذرانند.

داستان قسمت‌های مختلف سریال، حول ماجراجویی‌های رمانتیک و کمدی و مشکلات شغلی شخصیت‌ها می‌چرخد؛ به طور مثال جویی برای گرفتن نقش‌های مختلف تست می‌دهد و ریچل به دنبال کاری در صنعت مد است. هر شش شخصیت، وارد روابط عاشقانهٔ جدی می‌شوند. به طور مثال مانیکا با ریچارد برک و راس با امیلی والتهام وارد رابطه می‌شوند. روابط متناوب راس و ریچل، خط داستانی معمول و تکراری سریال است. در طول ده فصل بارها به هم برمی‌گردند و به هم می‌زنند، راس وارد رابطه با امیلی می‌شود. راس و ریچل با هم بچه‌دار می‌شوند. چندلر هم وارد رابطه با مانیکا می‌شود و با او ازدواج می‌کند و فیبی هم با مایک هنیگان ازدواج می‌کند. شخصیت‌های دیگری که بعد از این شش نفر بیشترین حضور در سریال را دارند عبارتند از پدر و مادر راس و مانیکا که در لانگ آیلند زندگی می‌کنند. همسر سابق راس و پسرش بن؛ گانتر، متصدی کافهٔ سنترال پرک؛ جنیس، دوست‌دختر سابق چندلر و اورسلا، خواهر دوقلوی فیبی.

شخصیت‌ها[ویرایش]

این سریال شامل شش شخصیت اصلی است:

  • جنیفر آنیستون در نقش ریچل گرین، علاقه‌مند به مُد و بهترین دوست مانیکا از زمان بچگی. ریچل بعد از این که در روز عروسی‌اش با بری فاربر تصمیم گرفت ازدواج نکند زیر عاشق او نبود، هم‌اتاقی مانیکا شد. ریچل و راس گلر در طول سریال چندین بار با هم رابطه برقرار می‌کنند و سپس به هم می‌زنند. ریچل با مردان دیگری هم رابطه برقرار می‌کند از جمله پائولو، همسایهٔ ایتالیایی‌شان در فصل یک، جاشوآ برگین، مشتری‌اش در فصل چهار، تگ، دستیارش در فصل هفت و جویی تریبانی در فصل دهم. اولین شغل ریچل پیشخدمتی در سنترال پرک است، اما بعد در فصل سوم به عنوان دستیار فروشنده در بلومینگدیلز و در فصل پنجم به عنوان فروشنده در رالف لورن استخدام می‌شود. اما، دختر ریچل و راس در پایان فصل هشتم و در قسمت «ریچل بچه‌دار می‌شود، قسمت دوم» به دنیا می‌آید. در آخرین قسمت مجموعه، راس و ریچل به علاقه‌مندی‌شان به یکدیگر معترف می‌شوند و ریچل از فرصت کاری پیش آمده برایش در پاریس می‌گذرد تا با راس باشد.
  • کورتنی کاکس در نقش مانیکا گلر، سرآشپزی که مانند مادر گروه رفتار می‌کند[۱۴] و شخصیتش به کمال‌طلبی، رئیس‌بازی، رقابت و اختلال وسواس فکری عملی مشهور است.[۱۵][۱۶] مانیکا در بچگی چاق بوده و به همین خاطر معمولاً بقیه با او شوخی می‌کنند، خصوصاً برادرش راس. در طول سریال، مانیکا به عنوان سرآشپز در چندین رستوران کار می‌کند. اولین رابطهٔ جدی مانیکا با ریچارد برک بود که ۲۱ سال از خودش بزرگ‌تر است. رابطه‌شان محکم جلو می‌رود تا جایی که ریچارد به مانیکا می‌گوید نمی‌خواهد از او بچه داشته باشد. چندلر و مانیکا بعد از گذراندن یک شب با یکدیگر در لندن در پایان فصل چهارم، رابطه‌ای را آغاز می‌کنند که سرانجام در پایان فصل هفتم به ازدواج ختم می‌شود و در آخرین قسمت سریال هم یک جفت دوقلو را به فرزندی می‌پذیرند.
  • لیسا کودرو در نقش فیبی بوفی، ماساژوری عجیب و غریب که موسیقی را هم به صورت خودآموز یاد گرفته است. فیبی با مادرش در نیویورک زندگی می‌کرده تا این که مادرش خودکشی می‌کند و فیبی بی‌خانمان می‌شود. او خودش ترانه می‌نویسد و با گیتار اجرا می‌کند. همچنین او یک خواهر دوقلوی شرور به نام اورسلا دارد، که مانند فیبی عجیب و غریب است اما بر خلاف او خودخواه و مغرور است. رفتار فیبی معصومانه و کودکانه است. او همچنین از خودکشی مادرش و کودکی سختش برای به دست آوردن هم‌دردی دیگران سوءاستفاده می‌کند. فیبی سه رابطه جدی در سریال دارد: گری (پلیس) در فصل پنج، مایک هنیگان در فصل نه و ده و دیوید در فصل ۱. بعد از این که دیوید برای انجام کار تحقیقاتی به مینسک می‌رود رابطه‌شان به پایان می‌رسد. البته او در مواقع مختلف به نیویورک برمی‌گردد و دوباره پیش هم برمی‌گردند. تا این که در فصل نه هم مایک و هم دیوید از او خواستگاری می‌کنند و فیبی درخواست دیوید را رد می‌کند و در فصل ده با مایک ازدواج می‌کند.
  • مت له بلانک در نقش جویی تریبیانی، هنرپیشه‌ای که عاشق غذاست و به خاطر بازی در نقش دکتر دریک راموری در سریال آبکی روزهای زندگی ما مشهور می‌شود. جویی بسیار ساده‌لوح و البته دخترباز است. با وجود دختربازی‌اش، جویی شخصیتی معصوم و خوش‌نیت دارد.[۱۷] جویی از تکه‌کلامش «حالت چطوره؟» (به انگلیسی: How you doin'?) برای اغوای زنان استفاده می‌کند. چندلر بهترین دوست جویی است و در چند فصل ابتدایی هم‌اتاقی هستند. همچنین مدت زمان کوتاهی ریچل هم‌اتاقی او می‌شود و جویی در فصل هشتم عاشق ریچل می‌شود،[۱۸] اما ریچل به می‌گوید که او چنین حسی نسبت به او ندارد. در نهایت در فصل ده مدت کوتاهی با هم دوست می‌شوند ولی مدتی طول نمی‌کشد که متوجه می‌شوند نمی‌توانند برای هم بیشتر از یک دوست باشند.
  • متیو پری در نقش چندلر بینگ، تحلیلگر ارشد آمار در شرکتی چندملیتی و بزرگ. چندلر در فصل نه از شغلش استعفا می‌دهد و به عنوان کارآموز در یک شرکت تبلیغاتی مشغول به کار می‌شود. چندلر خانواده‌ای عجیب و غریب داشته: مادرش نویسندهٔ رمان‌های شهوانی و پدرش همجنسگرا و مبدل پوش است. چندلر به خاطر شوخ‌طبعی و طعنه‌هایش و عدم موفقیتش در رابطه‌های عاشقانه مشهور است.[۱۹] چندلر در فصل هفتم با مانیکا ازدواج می‌کند و در انتهای سریال دو فرزند دوقلو را به سرپرستی می‌گیرند. قبل از مانیکا، چندلر با جنیس رابطه داشت. متیو پری اعلام کرده که این شخصیت از جهات مختلف به شخصیت خودش نزدیک است از جمله شکستن سکوت با شوخی و مشکلاتش با زنان.[۲۰]
  • دیوید شویمر در نقش دکتر راس گلر، برادر بزرگ‌تر مانیکا و دیرینه‌شناسی که در موزه تاریخ طبیعی کار می‌کند و بعدها به عنوان استاد دیرینه‌شناسی در دانشگاه نیویورک سیتی به تدریس می‌پردازد. راس مردی خوش‌طینت و شوخ‌طبع است، هرچند

در روابط اجتماعی ناشی است. راس در طول سریال چندین بار با ریچل رابطه برقرار می‌کند. او سه ازدواج ناموفق در طول سریال دارد: ریچل، امیلی و کارول. کارول مادر پسرش بن است که بعد از این که متوجه می‌شود همجنسگراست از راس جدا می‌شود. عدم موفقیتش در روابط بیشتر به خاطر حسودی و وهم است و طلاق‌هایش هم دست‌مایه طنز بقیه در طول مجموعه است. او و ریچل در آخرین قسمت فصل هشت صاحب فرزند می‌شوند و در آخرین قسمت مجموعه معترف می‌شوند که هنوز عاشق یکدیگرند.

بازیگران[ویرایش]

در فصل اول به ازای هر قسمت بازیگران ۲۲٬۵۰۰ دلار دریافت می‌کردند.[۲۱] برای فصل دوم هر کدام دستمزد متفاوتی بین ۲۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ دلار دریافت می‌کردند.[۲۱][۲۲] برای فصل سوم بازیگران تصمیم گرفتند تا به صورت گروهی مذاکره کنند و دستمزدی یکسان دریافت کنند، با وجود این که وارنر برادرز ترجیح می‌داد قراردادها به صورت جداگانه باشد.[۲۳] در فصل سوم برای هر قسمت ۷۵٬۰۰۰ دلار، فصل چهارم ۸۵٬۰۰۰ دلار، فصل پنجم ۱۰۰٬۰۰۰ دلار، فصل ششم ۱۲۵٬۰۰۰ دلار، فصل هفتم و هشتم ۷۵۰٬۰۰۰ دلار و فصل نهم و دهم برای هر قسمت ۱ میلیون دلار دریافت کردند که این موضوع آنیستون، کاکس و کودرو را به گران‌ترین بازیگران زن تاریخ تلویزیون تبدیل کرد.[۲۴][۲۵][۲۶] همچنین بعد از سال ۲۰۰۰، بازیگران به خاطر بازپخش مجموعه دستمزد دریافت کردند. پیش از این تنها بازیگرانی به خاطر بازپخش دستمزد می‌گرفتند که از خالقین سریال نیز بودند مثل جری سینفیلد و بیل کازبی.[۲۷]

اثر فرهنگی[ویرایش]

مجموعهٔ دوستان در سطحهای مختلف اثر قابل توجهی بر فرهنگ عامه خصوصاً بر زبان و مد داشت. کاربرد "so" به معنای «خیلی» یا «واقعاً» توسط نویسندگان دوستان اختراع نشد اما استفادهٔ زیاد این عبارت در سریال استفادهٔ آن را در مکالمات روزمره تشویق کرد. همچنین عبارت «I Know» به معنای «می‌دانم» توسط شخصیتهای این مجموعه به خصوص مونیکا با لحنی تأکیدی باعث به کار رفتن بیش از پیش آن شد. ضمناً این مجموعه به دلیل اثر آن بر مد روزمره و مدل موی سر قابل توجه‌است، به عنوان مثال مدل موی جنیفر انیستن توسط عدهٔ زیادی تقلید می‌شد.

عبارت «راس و ریچل» هم برای روابط دارای سابقه که قطع و وصل می‌شوند استفاده می‌شود. هنوزهم به کسانی که واقعاً همدیگر را دوست دارند اما دائم با هم بحث می‌کنند و یا حسادت می‌کنند این اصطلاح را لقب می‌دهند.

تولید[ویرایش]

Friends building.jpg

اگرچه به نظر می‌رسد که اکثر صحنه‌ها در محله گرین ویچ در منهتن، نیویورک بازی شده، اما مجموعه در کالیفرنیا فیلمبرداری شد. نمای بیرونی آپارتمان دوستان در خیابانهای گروو و بدفورد در محله گرین ویچ واقع شده‌است. هیچ سکانسی که شامل هنرپیشگان باشد در نیویورک فیلمبرداری نشده‌است. حتی تیتراژ شروع سریال کنار فواره‌ای در کالیفرنیا گرفته شده‌است. تقریباً برای کل سری اول مجموعه، خیابانی بیرون سنترال پرک وجود نداشته و فقط یک پس زمینهٔ نقاشی شده بوده‌است. طراحان پنجره را کمی مات کردند و گیاهان بسیاری پشت آن گذاشتند تا آن را پنهان کنند.

واکنش منتقدان[ویرایش]

وقتی که هنوز این مجموعه روی آنتن نرفته بود اولین قسمت‌ها توسط گروهی از منتقدان دیده شد و تقریباً کمتر از نیمی آن را تأیید نکردند. بعضی اظهار نظر کردند که این مجموعه طرز برخورد و رفتار دوستان را نشان نمی‌دهد. وقتی که این مجموعه محبوبیت بدست آورد، نظر منتقدان هم تغییر کرد. سریال دوستان بعد از ساینفلد «بهترین برنامهٔ تلویزیون در دههٔ ۹۰» خوانده شد. سری هشتم این مجموعه با بردن جایزهٔ با ارزش «عالیترین مجموعهٔ کمدی» امی ستایش منتقدان را جلب کرد. فرندز از نظر ساختاری همیشه با ساینفلد مقایسه میشه با این تفاوت که ساینفلد زودتر از فرندز در آمریکا پخش شد .

رتبه‌ها[ویرایش]

۶۶-دقیقه سری پایانی توسط برنامهٔ سرگرمی امشب به عنوان بزرگ‌ترین لحظهٔ تلویزیون آمریکا در سال ۲۰۰۴ نامیده شد و دومین رتبه را در سال ۲۰۰۴ بدست آورد و فقط از فینال قهرمانی دو لیگ فوتبال آمریکا عقب ماند؛ هرچند سری پایانی نتوانست از رتبهٔ دریافت شده توسط سری پایانی سریالهای «مش» (۱۰۶ میلیون)، «به سلامتی» (۸۰٫۴ میلیون)، یا «ساینفیلد» (۷۶٫۳ میلیون) تجاوز کند. البته این قسمت پر طرفدارترین قسمت از مجموعهٔ دوستان نبود و قسمت «بعد از فینال» از سری دوم که در ۲۸ ژانویه ۱۹۹۶ روی آنتن رفت ۵۲٫۹ میلیون تماشاگر جذب کرد. در سری ۲۰۰۱–۲۰۰۲، دوستان بالاترین رتبه را در بین برنامه‌ها در ایالات متحده بدست آورد.

مجموعه‌های اشتقاقی[ویرایش]

جویی[ویرایش]

شایعه ساخت قسمت‌های جدید[ویرایش]

به دلیل شهرت بسیار زیاد این مجموعه در زمان پخش اولیه آن، شایعات در مورد به هم پیوستن دوباره برای ساختن چند قسمت ویژه بعد از پخش سری آخر به وجود آمد که حتی بعضی اعلام کردند که قرارداد آن هم منعقد شده‌است. هر چند این شایعات به طور مداوم از طرف ان بی سی و شش هنرپیشه رد می‌شد. کورتنی کاکس، هنرپیشه نقش مونیکا، گفته که تمایل به بازی در یک قسمت دیگر دارد و ضمنآ گفته‌است که نمی‌خواهد قسمتی به صورت فلاش بک بازی کند. جنیفر انیستن که از بین هنرپیشه‌های اصلی کمترین علاقه را به بازی دوباره در نقش خود دارد اشاره کرده که ممکن است قسمتی ویژهٔ عید شکرگذاری ساخته شود. از طرفی لیزا کودرو در مراسم افتتاحیه جایزه امی ساختن یک قسمت ویژه را به سادگی شایعه خواند.

بیرون از صحنهٔ بازی، این مجموعه به دلیل به هم پیوستگی نامعمول هنرمندانش شناخته می‌شد. شش هنرمند اصلی از ابتدا تلاشهای هوشیارانه و دقیقی کردند تا ساختار متحد مجموعه حفظ شود و اجازه ندادند کسی از آنها مسلط بر دیگران شود. این موضوع شامل این درخواست بود که یا همگی نامزد یک کلاس از جایزه (بیشتر «هنرمند نقش مکمل») شوند یا هیچ‌کدام نامزد نشوند. بعلاوه در مذاکرات مالی در مورد دستمزد همگی با هم حاضر می‌شدند (کودرو گفته، «شش نفر ما بسیار قویتر از فقط یک نفر است»). این هنرمندان به قدری با یکدیگر صمیمی شدند که «تام سلک» یکی از ستارگان مهمان گفت که گاهی احساس عدم تعلق به این گروه را داشت.

منابع[ویرایش]

  1. Matt Lauer (May 5, 2004). "'Friends' creators share show's beginnings". NBSnews.com. Retrieved May 5, 2004. 
  2. Zach Seemayer (March 31, 2014). "The 10 Most-Watched TV Series Finales Ever!". etonline.com. Retrieved May 23, 2015. 
  3. Stacy Conradt (February 28, 2015). "The 10 Most-Watched Series Finales Ever". mentalfloss.com. Retrieved May 24, 2015. 
  4. Natalie Kalin (April 29, 2015). "Top 10 Most Watched TV Finales Ever". huffingtonpost.com. Retrieved May 24, 2015. 
  5. "'Friends' finale is decade's most-watched TV show". Chicago Tribune. December 4, 2009. Retrieved August 18, 2010. 
  6. Kinon, Cristina (3 December 2009). "The most watched TV episode of the decade was . . . the series finale of 'Friends'". Daily News (New York). Retrieved 2009-12-22. 
  7. "The 100 Best Tv Shows Of All-Time". Time. September 6, 2007. 
  8. "TV Guide Names Top 50 Shows". CBS News. April 26, 2002. 
  9. "Empire Magazine's 50 Greatest TV Shows of All Time list". Listal.com. December 23, 2008. Retrieved April 2, 2011. 
  10. "The 50 Greatest TV Shows of All Time". empireonline.com. December 23, 2008. Retrieved April 2, 2011. 
  11. "Special Collector's Issue: 100 Greatest Episodes of All Time". TV Guide (June 28 – July 4). 1997. 
  12. "101 Best Written TV Series List". 
  13. Fretts, Bruce; Roush, Matt. "The Greatest Shows on Earth". TV Guide Magazine 61 (3194-3195): 16–19. 
  14. Lomartire, Paul (September 4, 1994). "Fall TV '94". The Palm Beach Post. Retrieved February 14, 2009. (registration required (help)). 
  15. Bianco, Robert (March 3, 2004). "Friends played great game of poker". USA Today. Retrieved February 20, 2009. 
  16. Booth, Jenny (May 21, 2006). "Sarey Carey: Does pride in housework make me bad as well as mad?". The Sunday Times (London). Retrieved February 20, 2009. 
  17. "Matt LeBlanc – Friends Interview". NBC. 
  18. McLellan, Dennis (February 12, 2008). "Married .. With Children Co-Creator Dies". The Baltimore Sun. Retrieved December 23, 2008. 
  19. "Friends Star Finally has Chance to Enjoy Success". Los Angeles Times. March 26, 1995. Retrieved February 20, 2009. 
  20. "Matthew Perry – Friends Interview". NBC. Retrieved March 29, 2012. 
  21. ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ Lowry, Brian (August 12, 1996). "Friends cast returning amid contract dispute". Los Angeles Times. Retrieved March 8, 2009. 
  22. Carter, Bill (July 16, 1996). "Friends Cast Bands Together To Demand a Salary Increase". The New York Times. Retrieved March 8, 2009. 
  23. Rice, Lynette (April 21, 2000). "Friendly Fire". Entertainment Weekly. p. 1. Retrieved March 8, 2009. 
  24. Guinness World Records 2005: Special 50th Anniversary Edition. Guinness. p. 288. ISBN 1-892051-22-2. 
  25. Saah, Nadia (January 21, 2004). "Friends til the end". USA Today. Retrieved December 19, 2008. 
  26. Rice, Lynette (April 21, 2000). "Friendly Fire". Entertainment Weekly. p. 2. Retrieved March 8, 2009. 
  27. Carter, Bill (February 12, 2002). "'Friends' Deal Will Pay Each Of Its 6 Stars $22 Million". New York Times. Retrieved March 28, 2012. 

پیوند به بیرون[ویرایش]