جنگ ارزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جنگ ارزی (انگلیسی: Currency war) جنگ ارز یا کاهش رقابتی ارزش پول، به وضعیتی در روابط بین‌الملل اطلاق می‌شود، که در آن کشورها در تلاش برای بدست آوردن مزایای تجاری از سایر کشورها، اقدام به کاهش نرخ مبادلات واحد پولی خود در مقایسه با سایر ارزها می‌نمایند. با کاهش ارزش پول کشور مذکور، متعاقبأ مزایای صادرات کالاهای تولیدی به سایر کشورها نیز افزایش خواهد یافت و به همین ترتیب، کالاهای وارداتی از کشورهای دیگر نیز گران‌تر می‌شود. این سیاست تأثیرات منفی بر صنایع داخلی وارد خواهد کرد، ولی در این گذار، با ارزان شدن نیروی کار، تقاضای اشتغال در بازار خارجی افزایش می‌یابد. با این حال، افزایش قیمت کالاهای وارداتی و نیز افزایش هزینه سفرهای خارجی را نیز در پی خواهد داشت.

سیاست کاهش ارزش پول، با عواقب ناگواری که با خود بهمراه دارد، از لحاظ تاریخی به ندرت بعنوان یک استراتژی مطلوب شناخته شده‌است و همواره اقتصاددانان جنگ ارزی را سیاستی تهاجمی نسبت به مردم کشور اجرا کننده آن می‌دانند، چرا که می‌تواند منجر به کاهش سطح استاندارد زندگی شهروندان و نیز کاهش قدرت خرید آنها شود، همچنین افزایش فشار تورمی را بهمراه داشته باشد. حداقل تا قرن بیست و یکم، ارز قوی به عنوان یک علامت اعتبار برای هر کشوری شناخته می‌شود، در حالیکه کاهش مداوم ارزش پولی کشور، بعنوان ضعف در دولت حاکم بر آن کشور قلمداد می‌شود. با این حال، هنگامی که یک کشور از بیکاری بالا رنج می‌برد، یا مایل به دنبال کردن سیاست رشد صادرات است، یک نرخ ارز پایین‌تر می‌تواند برای اقتصاد آن کشور سودمند باشد.

منابع[ویرایش]