ته‌نشینی مقدماتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ته‌نشینی مقدماتی (به انگلیسی: Sedimentation) فرایندی در تصفیه آب، که موجب جداسازی فیزیکی مواد جامد از آب می‌شود. در عمل ته‌نشینی کلیه موادی که چگالی نسبی آنها بیش از آب است، از طریق گرانش جداسازی می‌شوند. به عبارت دیگر در این مرحله ذرات مجزا ته‌نشین می‌شوند. ذرات مجزا به ذراتی گفته می‌شود که اندازه، شکل و وزن مخصوص آنها با زمان تغییر نمی‌کند. مانند سنگ ریزه، شن، ماسه و سایر مواد ریگ‌دار آب خام.[۱]

سرعت ته‌نشینی مواد به عوامل مختلفی مانند وزن مخصوص، قطر ذرات (قطر دو برابر شود سرعت چهار برابر می‌شود، قطر نصف شود سرعت یک چهارم می‌شود) و درجه حرارت آب بستگی دارد.[۲] (درجه حرارت بالا به علت دارا بودن ویسکوزیته کمتر در مراحل انعقاد-ته‌نشینی و صاف کردن سریعتر عمل تصفیه را انجام می‌دهد).[۳] هم چنین ترتیب قرار گرفتن حوض‌های ته‌نشینی به صورت سری (پشت سر هم) در ته‌نشین کردن مواد قابل ته‌نشینی موجود در آب نقش مؤثری خواهد داشت.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. British Columbia Ministry of Environment, Lands and Parks. (1997): Guidelines for Assessing the Design, Size and Operation of Sediment Ponds Used in Mining; Pollution Prevention Branch.
  2. Beatop (Zhuhai) Instruments Ltd., Zhuhai, China. "The Technology and Application of Sedimentation Particle Size Measurement." Accessed 13 October 2013.
  3. Boeriu, P., Roelvink, J. A., Simanjuntak, T. D., "Consideration on The Sedimentation Process in a Settling Basin." J. Hydrol. Hydromech. 2009, pp. 16-25.
  4. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Sedimentation (water treatment)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.