بزرگ و کوچک (موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ماژور و مینور یا بزرگ و کوچک (انگلیسی: Major and minor) در موسیقی غربی، صفتی است که می‌تواند یک آهنگ، موومان، پاساژ، گام، آکورد، کلید یا فاصله را توصیف کند. بزرگ و کوچک، به تناوب در عنوان قطعات موسیقی کلاسیک تکرار می‌شوند و اغلب به کلیدی که قطعه در آن ساخته شده، اشاره دارند.

کلمه ماژور و مینور، با درنظر گرفتن فاصله، تنها به معنای بزرگ و کوچک است. بنابراین، یک سوم بزرگ، فاصله وسیع‌تری را دربرمی‌گیرد و یک سوم کوچک، فاصله نسبتاً کوچک‌تری را. فاصله‌های دوم، سوم، ششم و هفتم (و فواصل مرکب از آن‌ها) هم می‌توانند بزرگ باشند و هم کوچک.

دیگر استفاده‌های ماژور و مینور به صورت عمومی، به ساختارهای موسیقایی شامل سوم بزرگ و سوم کوچک ارتباط دارد. گام ماژور از درجه سوم، سوم بزرگ بالای نت پایه است (یعنی دو پرده یا چهار نیم‌پرده) درحالی‌که گام مینور، سوم کوچک با سه درجه است (سه نیم‌پرده دارد.) یک آکورد ماژور یا سه‌گانه، مانند هم، یک سوم بزرگ بالای ریشه دارند درحالی‌که یک آکورد مینور یا سه‌گانه، شامل یک سوم کوچک بالای ریشه می‌شود. در موسیقی غربی، در مقام مقایسه، یک آکورد مینور، صدایی تیره‌تر از یک آکورد ماژور دارد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Kamien, Roger (2008). Music: An Appreciation, 6th Brief Edition, p.46. ISBN: 978-0-07-340134-8.