هفتم بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هفتم بزرگ از دو تا سی دربارهٔ این پرونده Play
هفتم بزرگ
معکوس دوم کوچک
نام
دیگر نام‌ها هفتم خیلی بزرگ
مخفف M7
اندازه
نیم‌پرده‌ها ۱۱
رده ۱
نظام کوک خالص ۱۵:۸[۱] ،۵۰:۲۷
سنت
اعتدال مساوی ۱۱۰۰
اعتدال مساوی ۲۴ پرده‌ای ۱۱۵۰
نظام کوک خالص ۱۰۸۸ ،۱۰۶۷

هفتم بزرگ (انگلیسی: Major seventh) در موسیقی کلاسیک فرهنگ غربی، فاصله‌ای در موسیقی است که دربردارنده هفت نت روی خط حامل می‌شود. هفتم بزرگ یکی از دو حالت ممکن هفتم است و بزرگ خوانده می‌شود چراکه هفتم بزرگ یازده نیم‌پرده را پوشش می‌دهد و همتایش هفتم کوچک، ده نیم‌پرده را. برای نمونه فاصله دو (C) تا سی (B) یک هفتم بزرگ به‌حساب می‌آید چنان‌که سی، یازده نیم‌پرده بالاتر از دو قرار گرفته است و هفت نت میان دو تا سی وجود دارد. هفتم افزوده و هفتم کاسته نیز همین میزان نت را در خود جای می‌دهند با این تفاوت که تعداد نیم‌پرده‌های آن‌ها متفاوت است (هفتم افزوده ۱۲ نیم‌پرده و هفتم کاسته، ۹ نیم‌پرده دارد.)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Haluska, Jan (2003). The Mathematical Theory of Tone Systems, p.xxiii. ISBN 0-8247-4714-3. Classic major seventh.

پیوند به بیرون[ویرایش]