هفتم بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هفتم بزرگ از دو تا سی دربارهٔ این پرونده Play
هفتم بزرگ
معکوس دوم کوچک
نام
دیگر نام‌ها هفتم خیلی بزرگ
مخفف M7
اندازه
نیم‌پرده‌ها ۱۱
رده ۱
نظام کوک خالص ۱۵:۸[۱] ،۵۰:۲۷
سنت
اعتدال مساوی ۱۱۰۰
اعتدال مساوی ۲۴ پرده‌ای ۱۱۵۰
نظام کوک خالص ۱۰۸۸ ،۱۰۶۷

هفتم بزرگ (انگلیسی: Major seventh) در موسیقی کلاسیک فرهنگ غربی، فاصله‌ای در موسیقی است که دربردارنده هفت نت روی خط حامل می‌شود. هفتم بزرگ یکی از دو حالت ممکن هفتم است و بزرگ خوانده می‌شود چراکه هفتم بزرگ یازده نیم‌پرده را پوشش می‌دهد و همتایش هفتم کوچک، ده نیم‌پرده را. برای نمونه فاصله دو (C) تا سی (B) یک هفتم بزرگ به‌حساب می‌آید چنان‌که سی، یازده نیم‌پرده بالاتر از دو قرار گرفته است و هفت نت میان دو تا سی وجود دارد. هفتم افزوده و هفتم کاسته نیز همین میزان نت را در خود جای می‌دهند با این تفاوت که تعداد نیم‌پرده‌های آن‌ها متفاوت است (هفتم افزوده ۱۲ نیم‌پرده و هفتم کاسته، ۹ نیم‌پرده دارد.)

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Haluska, Jan (2003). The Mathematical Theory of Tone Systems, p.xxiii. ISBN 0-8247-4714-3. Classic major seventh.

پیوند به بیرون[ویرایش]