پرش به محتوا

برآغوش

مختصات: ۳۸°۵′۵۳″ شمالی ۴۷°۱۳′۲۸″ شرقی / ۳۸٫۰۹۸۰۶°شمالی ۴۷٫۲۲۴۴۴°شرقی / 38.09806; 47.22444[۱]
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برآغوش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلان برآغوش بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است. جمعیت این روستا حدود ۱۱۰۰ نفر است.

طبیعت روستا: ای روستا طبیعتی زیبا و منحصر به فرد داشته و علت آن زمستان‌های بسیار سرد و یخی واز سردترین نقاط کشور در زمستان و در فصل بهار مرطوب و بارانی بوده و به علت بارش باران سیلاب‌های ناگهانی ایجاد می‌شود و در فصل تابستان نیز هوا مرطوب بوده و در پاییز درجه حرارت هوا به شدت پایین آمده و روز هاکوتاه می‌شود

از محصولات این روستا می‌توان به زرد آلو، سیب،

آلبالو، گیلاس، گردو، آلوچه، سیب بهاری می‌توان اشاره کرد واز محصولات کشاورزی می‌توان به گندم، جو، عدس، باقلا، سیب زمینی و چغندرو لوبیا (وقتی که آب وجود داشته باشد و بارندگی زیاد باشد) می‌باشد. از باغ‌های معروف این روستا می‌توان به باغ جعفری، باغ حضرت عباس قانالغ باغی، باغ سیب اربابی باغ پشت مدرسه می‌باشد

مکان دیدنی: خنه دره، دینچگه، حسنک، گوزی، الماله دره، دربند براغوش می‌باشد، تک تپه

زبان: زبان مردم این روستا ترکی آذری بوده‌است

مراسم‌های مذهبی: در این روستا محرم و ماه مبارک رمضان مساجد باز بوده و با استقبال شدید مردم نذرهای زیادی انجام می‌شود و از ۹ محرم دسته‌های عزاداری شروع به فعالیت می‌کنند در این روستا در روز عید سعید فطر نماز در مسجد جامع آن اقتدا می‌شود و بعد از آن زکات فطریه وکمک هزینه مسجد جامع توسط مردم بخشنده پرداخت می‌شود

موقعیت جغرافیایی

[ویرایش]

روستای براغوش از طرف شمال به کوهستان براغوش که ادامه رشته کوه‌های قوشاداغ می‌باشد مشرف است. از طرف شرق به روستای آلان و از طرف جنوب به روستاهای قیصرق و اسنق و شاهباغی یا ائل باغی و از طرف غرب به شهر مهربان مرتبط است.

وسعت روستای براغوش بر۸۰۰۰ هکتار است بجز مناطق سنگلاخی و کوهستانی، حدود ۳۸۰۰ هکتار مساحت زیر کشت و هموار را شامل می‌شود.

ترکیب جمعیتی

[ویرایش]

روستای براغوش در اوایل انقلاب جمعیتی بالغ بر ۳۲۰۰ نفر داشت. مهاجرت جمعیت جوان روستا به شهرهای بزرگ به ویژه تهران، تبریز و کرج جمعیت روستا را به حدود ۱۱۰۰ نفر کاهش داده‌است.

تاریخچه

[ویرایش]

پیش از اسلام

[ویرایش]

برآغوش پیش از ورود اسلام در دامنه کوهی در نزدیکی اتمیان سفلی قرار داشت و با نام «بایرام کندی» شناخته می‌شد. زلزله شدیدی در دوران پیش از اسلام باعث از میان رفتن بخش بزرگی از جمعیت روستا شد.

دوران اسلامی

[ویرایش]

در دوران اسلامی روستا مجدداً در مکانی به فاصله ۲ کیلومتر از روستای قبلی رونق یافت. گفته می‌شود قسمتی از سپاه امام حسن (ع) در جنگی در تپه موسوم به حاج علمدار کشته شدند و یکی از سرداران سپاه در قلهٔ آن تپه و دیگری در گورستان ورودی روستا بنام گورستان [شهیدلر]به خاک سپرده شدند. این سردار علمدار یا پرچمدار سپاه بود و علم سپاه در بالین وی به خاک سپرده شد. به همین علت نام روستا ابتدا به «علم بر آغوش» و بعدها با گسترش روستا به سمت شرق به «آلان براغوش» تغییر پیدا کرد.

آثار تاریخی

[ویرایش]

آثار تاریخی این روستا شامل حاج علمدار مابین مهربان و روستای براغوش، مسجد شیخ کریم و مسجد هفت دختران می‌باشد. از آثار طبیعی و گردشگری می‌توان به وجود کوهستان که برکت روستا می‌باشد وجود محلهای دیدنی ئوکوز داغی، دین گئجه، دربند حسنک، یوموری تپه و برجی درقسمت جنوب شرقی که قبلاً منطقه قلعه را احاطه کرده بود و … نام برد.

منابع

[ویرایش]
  1. «: کمیته تخصصی نام نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی ایران:». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ اوت ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱.